Φωτης Κουβελης, προεδρος Δημοκρατικης Αριστερας: Λαθος η οριζοντια ιδιωτικοποιηση των ΔΕΚΟ

Ο πρόεδρος της Δημοκρατικής Αριστεράς, Φώτης Κουβέλης, παραχώρησε αποκλειστική συνέντευξη στον ραδιόφωνο του Παρατηρητή στην οποία αναλύει το σύνολο των θέσεων του κόμματός για την υπό εξέλιξη οικονομική και κοινωνική κρίση στην Ελλάδα καθώς και τις προτάσεις για την έξοδο από αυτή. Με σαφή και ξεκάθαρο πολιτικό λόγο ο κ. Κουβέλης παίρνει θέση για όλα τα μείζονα ζητήματα καλώντας τον ελληνικό λαό ουσιαστικά να επιστρέψει στην πολιτική, καθορίζοντας εκείνος το πλαίσιο των αναγκαίων αλλαγών για την αναμόρφωση του «αποσυντιθέμενου πολιτικού συστήματος. Παράλληλα σημειώνει με έμφαση ότι η χώρα χρειάζεται πακέτο ριζοσπαστικών μεταρρυθμίσεων που θα απαντούν με προοδευτικό τρόπο στα σημερινά αδιέξοδα και θα περιλαμβάνουν πλέγμα κοινωνικής προστασίας για τις πιο αδύναμες κοινωνικά ομάδες του πληθυσμού.

ΠτΘ: Πώς εκτιμάτε ότι θα βγούμε από την στενωπό στην οποία βρισκόμαστε; Ο πρωθυπουργός ζητά από τα κόμματα συναίνεση προκειμένου να ψηφισθεί το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα. Ποια είναι η άποψή σας;
Φ.Κ.: Μια γενική και αόριστη συναίνεση το μόνο που επιχειρεί είναι να διαμορφώσει ένα επικοινωνιακό κλικ, διότι ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζεται η οικονομική κρίση μας βρίσκει τελείως αντιθέτους. Για παράδειγμα, δεν είναι δυνατόν το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα να προωθεί μια περαιτέρω επιβάρυνση των οικονομικά αδύναμων στρωμάτων αυτού του τόπου. Μάλιστα είναι αποδεδειγμένο ότι η μόνη σταθερή πηγή εσόδων για την αντιμετώπιση των δανειακών υποχρεώσεων της χώρας είναι η περικοπή αποδοχών, δηλαδή μισθών, συντάξεων και κοινωνικών δαπανών. Και από την άλλη πλευρά να έχουμε την παραγωγική διαδικασία σε μια ύφεση, ύφεση συγκλονιστική, η οποία για να ανατραπεί χρειάζεται την δρομολόγηση μιας παραγωγικής διαδικασίας, η οποία δεν κινείται, και αυτό αποτελεί το μεγάλο πρόβλημα της στασιμότητας η οποία εμφανίζεται. Όταν μάλιστα τρέχει το ΕΣΠΑ το οποίο έχει τη δυνατότητα να δρομολογήσει, δεν λέω πάρα πολλές, αλλά σημαντικές και εξαιρετικά κρίσιμες για την παρούσα περίοδο επενδυτικές διαδικασίες και προγράμματα. Σας λέω χαρακτηριστικά, επειδή το παράδειγμα διευκολύνει την κατανόηση του λεκτικού μας ισχυρισμού, ότι στο ΕΣΠΑ υπάρχει η πρόβλεψη για 4,6 δις ευρώ για την κοινωνική στήριξη. Από αυτό το ποσό, το μόνο που έχει απορροφηθεί, στην κυριολεξία αυτή την ώρα που μιλάμε, είναι μόλις 400 εκατομμύρια ευρώ.

ΠτΘ: Όταν μιλάτε για κοινωνική στήριξη εννοείτε δημόσιες επενδύσεις;
Φ.Κ.: Η κοινωνική στήριξη αναφέρεται στην διαμόρφωση του αναγκαίου προστατευτικού πλαισίου, δηλαδή σε ένα δίχτυ κοινωνικής προστασίας, ιδιαίτερα για τους κοινωνικά αδύναμους. Σας λέω χαρακτηριστικά ότι το 25% και πλέον των συμπολιτών μας βρίσκεται κάτω από τα όρια της βιωσιμότητας, ζουν στη φτώχεια. Η ανεργία καλπάζει με κατώφλι το 2011 το 16,1% του ελληνικού πληθυσμού -και αναφέρομαι στην επίσημα καταγεγραμμένη ανεργία- διότι έχουμε και την λανθάνουσα ή και την κρυπτόμενη ή και την μη καταγεγραμμένη. Για παράδειγμα δεν εγγράφονται στους καταλόγους των ανέργων οι δεκάδες χιλιάδες των ανέργων πτυχιούχων, δεν εγγράφονται στους καταλόγους των ανέργων εκείνοι που εργάζονται με δίωρα ή τρίωρα.

Θετική αναδιάρθρωση με αποπληρωμή των δανείων και μείωση επιτοκίου

ΠτΘ: Έχετε την αίσθηση ότι η σημερινή κυβέρνηση της χώρας μπορεί να ξεφύγει, μπορεί να διαπραγματευτεί διαφορετικά, όπως το θέτει και ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, το μνημόνιο, ενόψει του γεγονότος ότι οι πιέσεις που ασκούνται από τους δανειστές μας, προκειμένου να παρθούν μέτρα επί πλέον, γίνονται αφόρητες;
Φ.Κ.: Εκείνο το οποίο πρέπει να κάνει ο κ. Πρωθυπουργός, και αυτό του είπα στη συνάντηση που είχαμε στο πλαίσιο των επαφών του με τους πολιτικούς αρχηγούς, είναι να διεκδικήσει την θετική αναδιάρθρωση με δύο στοιχεία: την επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής των δανείων και την μείωση του επιτοκίου. Άλλωστε, αυτή την ώρα προβάλλει εξαιρετικά ρεαλιστική η πρόθεση της πρότασης όσο και διεκδίκησης για την θετική, την ήπια κατά τα άλλα αναδιάρθρωση του χρέους. Δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπισθεί το χρέος με άλλο τρόπο. Ταυτόχρονα πρέπει να κινηθεί και η παραγωγική διαδικασία. Έχω καταθέσει πρόταση. Θα πρέπει να υπάρξει ένα πενταετές αναπτυξιακό πρόγραμμα, το οποίο είναι δυνατόν- η πρόταση είναι ρεαλιστική την έχω ερευνήσει και την έχω αξιολογήσει όχι μόνο στη βάση των δικών μας πολιτικών απόψεων αλλά και στην Ευρώπη- ένα επενδυτικό πενταετές πρόγραμμα ανάπτυξης το οποίο θα στηριχθεί από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, από το ΕΣΠΑ και από την έκδοση επενδυτικού ομολόγου, το οποίο θα το χρησιμοποιήσει η ελληνική κυβέρνηση αμιγώς για την παραγωγική διαδικασία.

ΠτΘ: Μιλάτε κατά κάποιο τρόπο εσωτερικό δανεισμό;
Φ.Κ.: Και μπορεί να είναι εσωτερικός ο δανεισμός αλλά μπορεί να γίνει και από το χώρο της Ευρώπης.

Το 2011 θα είναι εκλογικό έτος

ΠτΘ: Ο πρωθυπουργός παράλληλα σύμφωνα με δημοσιεύματα του αθηναϊκού τύπου μίλησε για δημοψήφισμα για τις μεγάλες αλλαγές που απαιτούνται στο πολιτικό σύστημα της χώρας χωρίς να αποκλείεται πριν από αυτό να προσφύγει στην λαϊκή ετυμηγορία με αντικείμενο το δεύτερο μνημόνιο. Όλα αυτά σε θεωρητικό επίπεδο. Το δημοψήφισμα δεν βρίσκεται εκτός αξιακού πλαισίου της Αριστεράς, βεβαίως στην Ελλάδα δεν χρησιμοποιήθηκε σχεδόν καθόλου από την μεταπολίτευση και μετά ως όπλο στα χέρια του λαού για να παίρνονται αποφάσεις. Ποια είναι η άποψή σας;
Φ.Κ.: Το άρθρο 44 του Συντάγματος, προβλέπει αυτή τη δυνατότητα με ορισμένες διαδικαστικές ρυθμίσεις. Πράγματι, είναι μια μορφή που καθιστά τον Έλληνα πολίτη κυρίαρχο στην λήψη συγκεκριμένων αποφάσεων. Όμως θα πρέπει να σας πω ότι το κάθε δημοψήφισμα υπηρετεί ή δεν υπηρετεί την γνήσια έκφραση της γνώμης των πολιτών από την ώρα που το ερώτημά του εξαρτάται με ποιο τρόπο θα τεθεί. Εάν το ερώτημα τού κάθε δημοψηφίσματος είναι καθαρό, είναι σαφές, υπάρχει το αναγκαίο προστάδιο της ενημέρωσης και της πληροφόρησης, είναι εξαιρετικά χρήσιμο εργαλείο. Αλλά αν θέλετε την γνώμη μου συνολικότερα, θα σας έλεγα ότι δεν πρέπει να αποκλείουμε, αντίθετα πρέπει να πιθανολογούμε έντονα, ότι το 2011 θα είναι εκλογικό έτος.

ΠτΘ: Θεωρείτε ότι θα έχουμε εκλογές το 2011;
Φ.Κ.: Θα εξαρτηθούν βέβαια πολλά από τη Σύνοδο Κορυφής του τρέχοντος μηνός. Εκεί αν εξασφαλίσει η κυβέρνηση κάποιες ρυθμίσεις που θα δώσουν μια ανάσα, θα μετατεθεί το χρονικό σημείο των εκλογών. Όμως υπάρχει ένα άλλο ζήτημα. Αυτή την ώρα η λειτουργία του πολιτικού συστήματος βρίσκεται στην χειρότερη στιγμή της. Είναι ένα πολιτικό σύστημα αποσυντιθεμένο και δεν μπορεί να εκφράσει με πειστικότητα την πραγματική ικανότητα που μπορεί να έχει τούτος ο τόπος για την αντιμετώπιση της κρίσης. Η δυσπιστία των πολιτών έναντι του πολιτικού συστήματος είναι κυρίαρχο μέγεθος και δεν πρέπει να το υποτιμούμε. Κατά συνέπεια στις δημοκρατικές χώρες δεν υπάρχει άλλη διέξοδος παρά μόνο οι εκλογές, με την ανάληψη της ευθύνης πια από τον ίδιο τον ελληνικό λαό.

ΠτΘ: Πιστεύετε ότι μπορούσαμε να αποφύγουμε το μνημόνιο και την πολιτική που ακολουθήθηκε με την προσχώρηση της χώρας μας σε αυτή την δανειακή σύμβαση; Σας το λέω αυτό γιατί εφόσον πάμε σε εκλογές μέσα στο 2011 φαντάζομαι ένα από τα σημαντικότερα σημεία που θα αναλυθούν θα είναι η σκοπιμότητα και η εξέλιξη αυτής της υπόθεσης.
Φ.Κ.: Πιστεύω ότι θα μπορούσαμε να το έχουμε αποφύγει και το έχω πει πολλές φορές…

ΠτΘ: Με ποιο τρόπο;
Φ.Κ.: Θα έπρεπε να έχουν δρομολογηθεί ενέργειες οι οποίες θα έπρεπε να έχουν γίνει. Θυμηθείτε πόσο ευχερέστερη ήταν η δανειακή ικανότητα τους πρώτους μήνες του 2010. Δεν εξασφαλίστηκε αυτό και η εκτίμησή μου είναι ότι επρόκειτο για συγκεκριμένη επιλογή από την πλευρά της κυβέρνησης η προσφυγή στην τρόικα και στο μνημόνιο.

ΠτΘ: Πώς τοποθετείται η Δημοκρατική Αριστερά στη βάση της ανασύνθεσης του πολιτικού σκηνικού το οποίο είναι αποσυντεθημένο. Φιλοδοξείτε να είστε μια δύναμη διαμαρτυρίας όπως παραδοσιακά γνωρίζαμε την Αριστερά τα προηγούμενα χρόνια ή κάτι διαφορετικό;
Φ.Κ.: Τη Δημοκρατική Αριστερά αναμφισβήτητα την ενδιαφέρει και θέλει να επηρεάζει το μέγεθος της εκτελεστικής εξουσίας της κυβερνητικής πολιτικής, αλλά αυτό δεν μπορεί να είναι αόριστο, αυτό προϋποθέτει την ύπαρξη προγραμματικών συμπτώσεων, συμφωνιών, γιατί διαφορετικά γίνεται αυτοσκοπός. Εμείς δεν είμαστε η Αριστερά που θέλουμε να υπηρετούμε το περιθώριο της πολιτικής ζωής και την διαμαρτυρία μόνο, όσο χρήσιμη κι αν είναι η καταγγελία για να απαξιώνει την πολιτική που μας βρίσκει αντίθετους, μια νεοφιλελεύθερη, δηλαδή, συντηρητική πολιτική. Άλλο αυτό δεν φθάνει από μόνο του. Χρειάζεται κατά συνέπεια και η εναλλακτική πρόταση και η Δημοκρατική Αριστερά από την πρώτη στιγμή αυτοκαθοριζόμενη στη βάση των δικών της πολιτικών και προγραμματικών θέσεων προωθεί, αναδεικνύει προτάσεις και επιχειρεί με αυτό τον τρόπο να διαμορφώσει συνθήκες προκειμένου να υπάρξει αντιμετώπιση των κρίσιμων ζητημάτων της χώρας και της κοινωνίας.

Είμαστε η μεταρρυθμιστική Αριστερά γιατί δεν πιστεύουμε ότι η μετάβαση στον δημοκρατικό σοσιαλισμό μπορεί να γίνει χωρίς τις μεταρρυθμίσεις

ΠτΘ: Σε αυτή την δύσκολη περίοδο που περνά η χώρα, η κόκκινη, η διαχωριστική γραμμή μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων θεωρείτε ότι μπαίνει πλέον στο δίπολο μεταρρυθμιστές – λαϊκιστές, όπως έγραψε σε μια ανάλυσή του το Βήμα της Κυριακής;
Φ.Κ.: Η Δημοκρατική Αριστερά υπηρετεί την πολιτική των ριζοσπαστικών μεταρρυθμίσεων. Είμαστε η μεταρρυθμιστική Αριστερά γιατί δεν πιστεύουμε ότι η μετάβαση στον δημοκρατικό σοσιαλισμό μπορεί να γίνει χωρίς τις μεταρρυθμίσεις. Το ζήτημα όμως είναι ποιες μεταρρυθμίσεις, με ποιο περιεχόμενο, με ποια προοπτική και κυρίως στη βάση ποιων στοιχείων. Για τη Δημοκρατική Αριστερά είναι αναγκαίες οι ριζοσπαστικές μεταρρυθμίσεις για να μετακινούν την κοινωνική και πολιτική ζωή του τόπου προς ουσιαστικά προοδευτική κατεύθυνση με μια κοινωνία που θα μειώνει κάθε μέρα και περισσότερο τις τεράστιες ανισότητες που έχει και βεβαίως με σταθερή και αταλάντευτη αναφορά στο πλαίσιο αυτών των μεταρρυθμίσεων τον άνθρωπο, τον πολίτη.

ΠτΘ: Αν μετά τις εκλογές χρειαζόταν η σύγκλιση μιας ευρύτερης κυβέρνησης που θα προέκυπτε από την αναγκαιότητα μη υπάρξεως αυτοδυναμίας, θα το συζητούσατε το θέμα με προβληματισμό, με σκωπτικότητα ή με το ενοχικό σύνδρομο της Αριστεράς που γνωρίσαμε στα προηγούμενα χρόνια απέναντι σε τέτοιου είδους κυβερνήσεις συνεργασίας ή αντιθέτως θα το βλέπατε ως μια προσπάθεια διεξόδου από το αδιέξοδο που βρίσκεται σήμερα το πολιτικό μας σύστημα;
Φ.Κ.: Εκλαμβάνω στην ερώτησή σας το στοιχείο της συζήτησης…

ΠτΘ: Είναι μια υπόθεση εργασίας…
Φ.Κ.: Θα σας έλεγα ότι καμία υπεύθυνη πολιτική δύναμη δεν μπορεί να αντιμετωπίζει το ενδεχόμενο ακυβερνησίας της χώρας με σκωπτικότητα. Βεβαίως η ακυβερνησία της χώρας έχει πολλές διεξόδους και όχι κατ’ ανάγκην κυβερνητικές συνεργασίες, διότι οι όποιες κυβερνητικές συνεργασίες είναι συνάρτηση των προϋποθέσεων που σήμερα όχι μόνο δεν υπάρχουν, δραματικά απουσιάζουν, με δεδομένες τις μεγάλες διαφορές και αντιθέσεις που υπάρχουν.

ΠτΘ: Μπορεί να σηκώσει το ΠΑΣΟΚ, όλο αυτό το βάρος του αδιεξόδου που βιώνει σήμερα η ελληνική οικονομία αλλά και η ελληνική κοινωνία και το πολιτικό σύστημα;
Φ.Κ.: Η πολιτική που ακολουθεί το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να το σηκώσει. Τώρα βέβαια το ερώτημά σας ανοίγει μια ευρύτερη συζήτηση. Ποιο ΠΑΣΟΚ; Και αυτό το λέω χωρίς να θέλω να είμαι από εκείνους που διεκδικούν να υπεισέρχονται στο εσωτερικό των άλλων κομμάτων. Δεν υπάρχει το ΠΑΣΟΚ ως ενιαία πολιτική άποψη και αντίληψη. Υπάρχουν πολίτες που ψήφισαν ΠΑΣΟΚ και στις προηγούμενες και στις προγενέστερες εκλογές και σήμερα βρίσκονται σε τεράστια απόσταση διαφωνώντας και με τον τρόπο που ασκείται η πολιτική και με το περιεχόμενο της ασκούμενης κυβερνητικής πολιτικής. Το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται μπροστά σε καινούργιες, αν θέλετε εκδοχές, δεν είναι το παλαιό ΠΑΣΟΚ, δεν υπάρχει αυτό ΠΑΣΟΚ, με το κύριο δεδομένο και χαρακτηριστικό ότι την πολιτική του την προσδιορίζουν άλλα στοιχεία, τα οποία βεβαίως, ως ένα σημαντικό βαθμό, ετεροκαθορίζονται και από την συγκεκριμένη κοινωνική και οικονομική κατάσταση της χώρας.

ΠτΘ: Εν τέλει σε αυτή την εθνική κατάθλιψη που ζει ο ελληνικός λαός, είστε και εσείς ένα κομμάτι του πολιτικού συστήματος, τι έχετε να προτείνετε τι άλλο πρέπει να κάνουμε για να βγούμε από αυτή την στενωπό που βρισκόμαστε σήμερα;
Φ.Κ.: Ο Έλληνας πολίτης, και δεν συμβουλεύω, απλά καταγράφω την επιλογή μας, θα πρέπει να επιστρέψει στην πολιτική και να διεκδικήσει εκείνες τις λύσεις που αντιστοιχούν και στην κρισιμότητα των στιγμών και στην ικανότητα της εξεύρεσης διεξόδων και όχι σε μια γενικευμένη λαϊκίστικη άποψη που είναι δυνατόν τα πάντα να διορθωθούν από τη μια μέρα στην άλλη. Είναι μακρύς ο δρόμος και σε αυτόν τον μακρύ δρόμο θα κριθούν οι πολιτικές στη βάση του περιεχομένου αλλά και της δυνατότητας ανατροπής των δύσκολων καταστάσεων που σήμερα υπάρχουν. Η Δημοκρατική Αριστερά αυτό επιχειρεί, αυτό προωθεί.

Ας μην υποτιμήσουμε τις εκδηλώσεις των δεκάδων χιλιάδων πολιτών που βρίσκονται κάθε μέρα συγκεντρωμένοι στην πλατεία Συντάγματος και σε άλλα μέρη της χώρας

ΠτΘ: Η κοινωνία «βρίσκεται στα κάγκελα». Το Σύνταγμα βιώνει καθημερινά μέρες δόξας παρουσία πολιτών χωρίς κομματικές σημαίες, διαδηλώνοντας ο καθένας για λογαριασμό του. Τι αποκωδικοποιήσατε μέχρι τώρα για το τι ζητούν αυτοί οι άνθρωποι, πόσο δίκιο έχουν και πόσο μπορεί να κινδυνεύει το κοινοβουλευτικό μας πολίτευμα από τέτοιου είδους αντιδράσεις;
Φ.Κ.: Ένας γενικός αντικοινοβουλευτισμός που κινείται στην αοριστία είναι δυνατόν να διαμορφώνει συνθήκες προσβολής της δημοκρατικής λειτουργίας, όχι απειλής κατ’ ανάγκη. Δεν ανησυχώ από αυτό. Εκείνο που καταγράφω από αυτούς τους δεκάδες χιλιάδες που κατεβαίνουν στις πλατείες της χώρας, και όχι μόνο στην πλατεία Συντάγματος, είναι ότι οι πολίτες είναι έξω, οι πολίτες αντιλαμβάνονται ότι πρέπει να αλλάζει η πολιτική. Βεβαίως για να είμαι απόλυτα ακριβής, δεν ενοποιούνται σε συγκεκριμένη πολιτική διεκδίκηση ούτε τα συνθήματα ούτε η κοινωνική κινητοποίηση των πολιτών. Υπάρχει ένας κοινός πολιτικός τόπος που είναι ότι η χώρα, το πολιτικό σύστημα, η λειτουργία της χώρας εν γένει πρέπει να αλλάξει. Το ζητούμενο είναι προς ποιες κατευθύνσεις, με ποια εργαλεία και με ποιο περιεχόμενο. Ας μην υποτιμήσουμε αυτές τις εκδηλώσεις των δεκάδων χιλιάδων πολιτών που βρίσκονται κάθε μέρα συγκεντρωμένοι στην πλατεία Συντάγματος και σε άλλα μέρη της χώρας.

ΠτΘ: Ο πρωθυπουργός χθες ευχήθηκε το κίνημα να εξελιχθεί σε ένα κίνημα πολιτών που αντιδρούν σε κάθε ανομία διαφθοράς και αυθαιρεσίας. Από την άλλη πλευρά μέσα σε αυτό το κίνημα υπάρχουν κάποιοι που έχουν κερδίσει με ανομία πράγματα από το κράτος, είναι κρατιστές που αντιδρούν απέναντι στις ιδιωτικοποιήσεις, είναι πολίτες από τα κλειστά επαγγέλματα που δεν θέλουν να ανοίξουν. Θεωρείτε ότι θα πρέπει να ειπωθούν σε αυτό τον τόπο κάποια στιγμή κάποια πράγματα από μια δύναμη της Αριστεράς με τέτοιο τρόπο που να σπάζει κατεστημένα που έχουν δημιουργηθεί στην Ελλάδα τα τελευταία σαράντα χρόνια;
Φ.Κ.: Αναμφισβήτητα, και είμαι βέβαιος ότι γνωρίζετε ότι η Δημοκρατική Αριστερά από την πρώτη στιγμή της ίδρυσής της δεν παραλείπει να καταγγέλλει το πελατειακό κράτος, να καταγγέλλει την πολιτική, η οποία σε απόλυτη συζυγία με το πελατειακό κράτος παρήγαγε αυτά τα εξαιρετικά αρνητικά αποτελέσματα και πώς θα τα ξεπεράσουμε. Μιλήσαμε για τις συντεχνίες και τις καταγγείλαμε και μιλάμε και για την ανάγκη των μεταρρυθμίσεων, των αναδιαρθρώσεων. Εμείς δεν είμαστε οι υποστηρικτές του μεγάλου κράτους. Αντίθετα. Θεωρούμε ότι πρέπει να υπάρξει ένα κράτος που θα εξυπηρετεί τον πολίτη και το δημόσιο συμφέρον και να μην βρίσκεται εναγκαλισμένο με συμπεριφορές οι οποίες αναπαράγουν τα αδιέξοδα. Και μια και μιλάμε για αναδιαρθρώσεις βεβαίως υπάρχουν αναδιαρθρώσεις που πρέπει να γίνουν στον ευρύτερο δημόσιο τομέα αλλά υπάρχουν και ζητήματα που πρέπει να παραμείνουν στο δημόσιο τομέα. Για παράδειγμα, η ΔΕΗ με την έννοια ότι έχει στα χέρια της το τεράστιο πολιτικό και κοινωνικό μέγεθος που λέγεται ενέργεια. Το παράδειγμά μου είναι ενδεικτικό

ΠτΘ: Πρέπει να αναπαράγονται όμως προνόμια που έχουν δημιουργήσει έκρηξη θυμού στον ελληνικό λαό;
Φ.Κ.: Όχι βέβαια. Μίλησα για την ΔΕΗ και μίλησα και για τις συντεχνίες που είναι δύο διακριτά μεγέθη.

ΠτΘ: Τους συναντήσατε όμως και μιλάω για τους προνομιούχους συνδικαλιστές…
Φ.Κ.: Ήρθαν και με συνάντησαν. Όπως θα διαπιστώσατε και με δημόσιο λόγο αναφέρθηκα στην υποχρέωσή τους να μιλήσουν για αυτά τα πράγματα με συγκεκριμένο τρόπο και να κάνουν την αυτοκριτική τους. Και νομίζω ότι δεν θα συναντήσατε άλλο πολιτικό αρχηγό που μπροστά στους επισκέπτες στα γραφεία της Δημοκρατικής Αριστεράς να λέει αυτά τα οποία εγώ είπα.

ΠτΘ: Για παράδειγμα στην τρέχουσα πολιτική επικαιρότητα ο Γιώργος Ανωμερίτης ως πρόεδρος του Οργανισμού Λιμένος Πειραιώς, εκτός επίσημης κομματικής γραμμής, αναφέρεται στην ανάγκη να διατηρηθεί ο δημόσιος ιδιοκτησιακός χαρακτήρας των λιμανιών εθνικής σημασίας. Ποια είναι η άποψή σας;
Φ.Κ.: Έχει δίκαιο

ΠτΘ: Παρά το γεγονός ότι βλέπετε ότι πιθανότατα το πέρασμα σε ένα άλλο ιδιοκτησιακό καθεστώς δημιουργεί και άλλους όρους ανταγωνιστικότητας της οικονομίας και το θέλουν και οι δανειστές μας;
Φ.Κ.: Και διαμορφώνει και άλλους όρους υπονομευτικούς μιας εξέλιξης, διότι η ιδιοκτησία πρέπει να παραμένει στα χέρια του ελληνικού δημοσίου. Είναι άλλης τάξεως ζήτημα αν επιμέρους λειτουργίες είναι δυνατόν να εκχωρηθούν με συγκεκριμένους όρους, και δεν αναφέρομαι μόνο στα λιμάνια, σε κάποιους ιδιώτες αλλά η γενικευμένη άποψη «ιδιωτικοποιείστε τα πάντα και κρίσιμα μεγέθη που έχουν σχέση με την διαχείριση δημοσίου αγαθού» είναι μια ισοπεδωτική αντίληψη. Γι΄ αυτό και κάλεσα τον κ. Πρωθυπουργό και μέσα στη Βουλή και στη συνάντηση που είχαμε στου Μαξίμου: «όχι οριζόντια αντιμετώπιση των 54 ΔΕΚΟ. Η κάθε ΔΕΚΟ χωριστά. Είναι η κάθε μία ξεχωριστή περίπτωση».

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.