Φιλοποιμην Ανδρεαδης: «Στον ερασιτεχνη μετραει περισσοτερο η διαδικασια»

Το ερασιτεχνικό τμήμα του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κομοτηνής επιχειρεί φέτος να ενισχύσει το ρόλο και τη δράση του, με καθημερινές συναντήσεις και πλούσιο πρόγραμμα μαθημάτων. Ανάμεσα στους δασκάλους, όσο κι αν δεν αποδέχεται τον τίτλο, είναι ο ηθοποιός Φιλοποίμην Ανδρεάδης που καταφέρνει να συνδυάζει τη γνώση και τη θεατρική εμπειρία με την υπομονή. Πειθαρχημένος ο ίδιος, γνωρίζοντας τι απαιτεί το θέατρο, συμβουλεύει τη συνέπεια και τη γνώση των θεατρικών κωδικών στους ερασιτέχνες.

ΠτΘ: Μετά τη θερινή παραγωγή του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. «Η τύχη της Μαρούλας» δεν έχουμε δει κάποια χειμερινή. Παρόλα αυτά υπάρχει ένα ερασιτεχνικό εργαστήρι, που συνεχίζει σταθερά την πορεία του εδώ και αρκετά χρόνια κι έχει καλή αποδοχή στους φοιτητές.

Φ.Α.: Να αναφέρω κάτι σχετικό με το πρώτο μέρος της τοποθέτησής σας. Μέχρι τώρα δεν έχει γίνει κάτι, όσον αφορά στην κεντρική σκηνή του θεάτρου, γιατί δεν υπήρχαν μέχρι τώρα χρήματα. Σύντομα θ’ αρχίσουν πρόβες και θα προχωρήσουν οι δύο παραγωγές του χειμώνα.

Το ερασιτεχνικό έχει ενεργοποιηθεί εδώ και ένα μήνα με ανθρώπους από την πόλη που έχουν σχέση με το θέατρο, είτε σκηνοθετικά, είτε θεατρολογικά, είτε υποκριτικά. Η Άνυ Μαχαιροπούλου κάνει κινησιολογία, ενώ την ευθύνη του όλου εγχειρήματος έχει ο Δημήτρης Παπασταμάτης, όπως και την ευθύνη μιας παράστασης που θα γίνει μέσα στο Μάιο, στο πλαίσιο των Ελευθερίων.

ΠτΘ: Ποιας ηλικίας είναι τα άτομα που συμμετέχουν, τι προηγούμενη σχέση υπήρχε με το θέατρο;

Φ.Α.: Κανένα. Δεν υπήρχε περιορισμός στην επιλογή. Κατέθεσαν μια αίτηση στο θέατρο, υπήρχε ένα περιθώριο ηλικιακό, από 18 ετών έως 30 και κάτι. Το μεγαλύτερο ποσοστό είναι βέβαια φοιτητές.

ΠτΘ: Ποιο είναι το πρόγραμμα του ερασιτεχνικού;

Φ.Α.: Μαθήματα γίνονται από Δευτέρα μέχρι Παρασκευή, 9-12 το βράδυ.

ΠτΘ: Συνεπώς, φέτος είστε πιο οργανωμένοι. Οι συναντήσεις δεν είναι πλέον αποσπασματικές.

Φ.Α.: Το πρόγραμμα απαιτεί συνέπεια, σταθερότητα και πρέπει να βγει ένα αποτέλεσμα. Ο κ. Παπασταμάτης αντιμετωπίζει πολύ ζεστά την υπόθεση και θέλει το ερασιτεχνικό του θέατρο να σηματοδοτήσει κάτι, σε σχέση με τον ερασιτεχνισμό.

ΠτΘ: Υπάρχει επομένως η προοπτική της μετάβασης ενός ατόμου από το ερασιτεχνικό και σε μια επαγγελματική παραγωγή του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ., όπως είχε συμβεί παλιότερα με τη Νατάσσα Βενιζέλου και με άλλα άτομα που ξεκίνησαν απ’ το ερασιτεχνικό;

Φ.Α.: Αυτό που ενδιαφέρει τώρα και απασχολεί είναι να δοθεί μια άλλου είδους ποιότητα στην προσπάθεια αυτή των ερασιτεχνών ν’ αρθρώσουν θεατρικό λόγο. Το αποτέλεσμα βέβαια κανείς δεν το ξέρει. Θα δείξει.

ΠτΘ: Πώς βλέπετε την επαφή που έχετε αναπτύξει με τους «μαθητές» σας;

Φ.Α.: Τα παιδιά είναι αρκετά δεκτικά και δοτικά. Βεβαίως, θέλουν καθοδήγηση, θέλουν πληροφόρηση, θέλουν κι ένα πλαίσιο αυστηρό, μέσα στο οποίο θα πρέπει ν’ αποφασίσουν να κινηθούν, σε σχέση μ’ αυτό που θέλουν να κάνουν.

ΠτΘ: Υπάρχουν τεχνικές δυσκολίες που έχουν να κάνουν με την ακαταλληλότητα της σκηνής;

Φ.Α.: Νομίζω ότι έχει εκπληρώσει το σκοπό του και το χρόνο του και θα ήταν ευχής έργο αν θα μπορούσε το θέατρο να στεγαστεί σε κάποιο άλλο χώρο, με δυνατότητες μεγαλύτερες και καλύτερες, ειδικά στο θέμα του χώρου. Η σκηνή του θεάτρου είναι πάρα πολύ μικρή, δεν προσφέρεται για πολλά πράγματα κι ό,τι γίνεται, γίνεται με δυσκολία.

ΠτΘ: κ. Ανδρεάδη, να δώσουμε λίγο αέρα θεάτρου. Τι συμβαίνει κατά τις συναντήσεις σας;

Φ.Α.: Κάνουμε μια υποκριτική ανάλυση, κάποιων απλών θεατρικών κειμένων. Τα παιδιά έχουν πάρει 3-4 διαφορετικά κείμενα, πάνω στα οποία δουλεύουν. Πρόκειται για κείμενα των Γκόκολ, Πλατόνωφ, Τσέχωφ και άλλα, κείμενα που μπορούν να μιληθούν, να γίνουν κατανοητά από τα παιδιά και να τα προσεγγίσουν θεατρικά, χωρίς να θέλουν αποκρυπτογράφηση, σημειολογικές αναλύσεις. Είναι κείμενα απλά, με στόχο να μπορούν οι συμμετέχοντες να εκφέρουν αυτό το θεατρικό λόγο.

ΠτΘ: Η προσέγγιση του κειμένου συνοδεύεται και από κίνηση;

Φ.Α.: Είναι πολύ νωρίς ακόμη, για να δούμε πιο σύνθετα τα έργα. Στην πρώτη συνάντηση τους έδωσα τα κείμενα, τα διάβασαν και θα δούμε από δω και πέρα τι θα γίνει. Εξάλλου, η κατανόηση του κειμένου έχει μια άμεση συνάφεια με την οργανική κίνηση στο σώμα, θα βρεθούν οι τόνοι, τα αισθήματα που πρέπει να αποδοθούν, οι ρυθμοί, οι ατμόσφαιρες.

ΠτΘ: Το κείμενο πάντα έχει κάτι να πει, αρκεί να το θέλει να το ακούσει αυτός που το διαβάζει. Αυτός που βρίσκεται απέναντι στο κείμενο καλείται να αντιμετωπίσει αυτό που υπάρχει. Αν διάκειται ευνοϊκά ή όχι, αν έχει καθαρή την ψυχή του και το μυαλό του, η πρόκληση είναι εκεί.

Φ.Α.: Βέβαια, το θέατρο έχει να κάνει με τεχνικές, το θέατρο μας παγιδεύει, μπορούμε να το κάνουμε όπως – όπως, εύκολα, επειδή υπάρχει ο λόγος, όλοι μιλάμε… Δεν είναι αυτό. Το κείμενο είναι η αφορμή για να πούμε κάτι άλλο. Ο λόγος του θεάτρου δεν είναι να βαφτούμε, να ντυθούμε, να ανέβουμε πάνω στη σκηνή και να πούμε απ’ έξω ένα κείμενο. Μπορεί να πάρει το κείμενο ο θεατής και να το διαβάσει στο σπίτι του, δεν χρειάζεται να κάνουμε όλη αυτή τη διαδικασία, να βγει απ’ το σπίτι του, να πληρώσει, για να παρακολουθήσει μια όρθια ανάγνωση.

Πέραν του ότι πρέπει τα άτομα να έχουν μια προσωπικότητα και μια άποψη ζωής επάνω στη σκηνή, πρέπει να μάθουν και κάποιες τεχνικές. Όλοι όσοι ασχολούνται με τις τέχνες ασκούνται και στην τεχνική για να μπορέσουν να πουν αυτό που ενδεχομένως έχουν, κάτι που δεν είναι σίγουρο. Μπορεί να έχεις την τεχνική και να μην φτάσεις πουθενά. Εάν δεν έχεις, από την άλλη, την τεχνική μπορεί να μη φτάσεις πουθενά ακόμη κι αν έχεις να πες όλα τα πράγματα του κόσμου.

Η διαφορά του ερασιτέχνη είναι ότι μετράει περισσότερο η διαδικασία. Δεν ζητάμε το αποτέλεσμα. Ο επαγγελματίας επίσης πρέπει να περάσει από τη διαδικασία, αλλά τον θεατή τον αφορά το αποτέλεσμα. Η διαδικασία και στη μία και στην άλλη περίπτωση πρέπει να είναι επίπονη και λεπτομερής. Ο ερασιτέχνης πρέπει να μάθει θεατρικούς κώδικες, πρέπει να πειθαρχήσει. Διαφορετικά κάνει άλλα αντί άλλων και γίνεται γελοίος.

ΠτΘ: Το αποτέλεσμα είναι διαφορετικό, αλλά η δουλειά του ερασιτέχνη για να φτάσει σ’ ένα αποτέλεσμα, είναι μεγάλη.

Φ.Α.: Είναι δύσκολη, αλλά και στον επαγγελματία που υποτίθεται ότι γνωρίζει –κατά το 90% δεν συμβαίνει αυτό- είναι δύσκολη.

Το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών αριθμεί 5-6 χιλιάδες μέλη. Ηθοποιοί που υπηρετούν το δρόμο δεν είναι περισσότεροι από 500 άτομα. Όλοι οι άλλοι είναι για τα σκουπίδια.

ΠτΘ: Ασχολούνται ίσως περισσότερο με τις δημόσιες σχέσεις.

Φ.Α.: Κάνουν κάτι άλλο, ίσως δημόσιες σχέσεις, παίζουν τους διασκεδαστές… Η τέχνη είναι μια βαθύτατα πνευματική διαδικασία και το θέατρο. Δεν έχει να κάνει ακριβώς με τη διασκέδαση.

ΠτΘ: Είναι πολύτιμη γι’ αυτούς που επιλέγουν να είναι μέτοχοί της. Να σας ευχαριστήσω που ήσασταν κοντά μας και να ευχηθώ καλή επιτυχία στην ερασιτεχνική ομάδα του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.

Φ.Α.: Κι εγώ το εύχομαι και σας ευχαριστώ.

Μαρία Αμπατζή

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.