Ευρυπιδης Στυλιανιδης, υποψηφιος βουλευτης Ν.Δ. Ν. Ροδοπης

Με το αξίωμα του υφυπουργού Εξωτερικών και υπεύθυνου για θέματα Οικονομικής Διπλωματίας, Διπλωματίας της Ενέργειας, Αναπτυξιακής Συνεργασίας και Διεθνούς Ανθρωπιστικής Βοήθειας ο εκ νέου υποψήφιος βουλευτής Ευριπίδης Στυλιανίδης μιλά κυρίως για το πολιτικό και κοινωνικό στίγμα που οφείλει να αφήνει ένας πολιτικός που θέλει να λέγεται πολιτικός. Δεν διστάζει να αποδώσει στον πολίτη – ψηφοφόρο τις ευθύνες που του αναλογούν ούτε και να μιλήσει για όσα με αίσθημα ευθύνης απέναντι στον τόπο του πέτυχε αυτά τα χρόνια. Δίνει μέγιστο βάρος στη δυνατότητα του πολιτικού να πείσει το λαό ότι είναι συμπορευόμενός του σε βάθος χρόνου κι όχι περιστασιακά, στηλιτεύει την κυριαρχία των τηλεοπτικών media και απαιτεί να μην είναι ο πολιτικός «δήθεν» κι ο σύγχρονος Έλληνας να εκμεταλλευτεί τις παρακαταθήκες του αξιοποιώντας τις με εμπειρία και οξύ νου.

ΠτΘ: Ήσαστε υπεύθυνος για την οικονομική διπλωματία της Ελλάδας. Πώς είναι τελικά ένας άνθρωπος να διαμορφώνει τον οικονομικό χάρτη της Ελλάδας σε σχέση με τον εξωτερικό του περίγυρο και να γυρίζει στην Κομοτηνή και να μιλά με τον ψηφοφόρο; Γιατί πρέπει να γίνεται αυτό;

Πρώτα απ’ όλα να πω ότι στη δημοκρατία ο τίτλος και η ιδιότητα του βουλευτή, κατά τη γνώμη μου, είναι πιο μεγάλες αξίες από τον τίτλο και την ιδιότητα του υπουργού ή του υφυπουργού. Ο βουλευτής είναι ο άμεσος εκπρόσωπος και ο αντιπρόσωπος των συμφερόντων του λαού και ο άνθρωπος που πρέπει καθημερινά να απολογείται για τις ενέργειές του και να κάνει τον απολογισμό του για το κατά πόσο έχει τηρήσει τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει. Προσωπικά, έχοντας τα χρόνια που πολιτεύομαι περιοδεύσει 85 φορές τα χωριά της Ροδόπης, σε ατζέντα του γραφείου μου έχω γράψει τι ζητήματα μου έθεσαν και τι προβλήματα μου ανέφεραν τι κριτική μου έκαναν και τι προτάσεις μου κατάθεσαν. Όλο το αναπτυξιακό όραμα που αυτή τη στιγμή ξεδιπλώνω ενώπιον των συμπολιτών μου για να ζητήσω ξανά την εμπιστοσύνη τους είναι το όραμα που διαμόρφωσα μαζί τους όλα τα προηγούμενα χρόνια, όταν δεν βρέθηκα στα χωριά στα πανηγύρια για να με δουν ούτε έσυρα τους χορούς ούτε χτύπησα τις πλάτες για να γίνω αρεστός, αλλά πήγα σε νεκρό χρόνο για να συζητήσω τα προβλήματα που πραγματικά τους απασχολούν. Ο στόχος που έβαλα την προηγούμενη φορά έφευγε από τα καθιερωμένα όρια της περιοχής. Ο στόχος που βάλαμε ήταν να κάνουμε τη Ροδόπη πρωταγωνιστή, δηλαδή να αποδείξουμε στην Ελλάδα και στην κεντρική κυβέρνηση ότι μπορούν και κάποιοι άνθρωποι από εδώ, χωρίς να είναι πολιτικά τζάκια, να διαδραματίσουν κεντρικούς πρωταγωνιστικούς ρόλους με επιτυχία και να δημιουργήσουν οφέλη και για τη χώρα, αλλά και για την περιοχή. Και επειδή αναφερθήκατε στη θητεία μου ως υφυπουργού Εξωτερικών – που είναι η πρώτη θητεία ενός εκπροσώπου της περιοχής μετά από πενήντα χρόνια – οφείλω να σας πω ότι, όπως αποδεικνύεται και από την αξιολόγηση που κάνει ο ίδιος ο πρωθυπουργός στους υφυπουργούς του και από τις δημοσκοπήσεις που γίνονται στην πανελλήνια κοινή γνώμη, θεωρώ ότι έχουμε πετύχει. Και θεωρώ ότι έχουμε πετύχει με συγκεκριμένα μετρήσιμα αποτελέσματα. Είχα στην ευθύνη μου τον τομέα της Οικονομικής Διπλωματίας, τον τομέα της Διπλωματίας της Ενέργειας και τον τομέα της Αναπτυξιακής Συνεργασίας και της Διεθνούς Ανθρωπιστικής Βοήθειας. Στον τομέα της οικονομικής διπλωματίας περιοδεύσαμε σε 53 χώρες, ανοίξαμε 10 περίπου νέες αγορές για την Ελλάδα, θα αναφέρω την Κίνα, τη Ρωσία, το Καζακστάν, αυξήσαμε τις εξαγωγές στα τρία χρόνια κατά 34%. Τα οφέλη της ελληνικής οικονομίας από τις εξαγωγές το 2004, όταν ανέλαβα, ήταν περίπου λιγότερο από το 7% του ΑΕΠ και σήμερα προσεγγίζουν το 10% και η τάση είναι ανερχόμενη. Παράλληλα, στον τομέα των επενδύσεων, πριν γίνουν οι άμεσες ξένες επενδύσεις στη χώρα ήταν 488 εκατομμύρια ευρώ σε επενδεδυμένο κεφάλαιο και σήμερα είναι γύρω στα 5,5 εκατομμύρια με σταθερά αυξητική τάση, θα έλεγα θεαματική, χάρη στα νέα κεφάλαια που προσελκύουμε από τη Ρωσία, τον αραβικό κόσμο, τις ΗΠΑ, τα οποία έρχονται στη χώρα μας, διότι την αντιμετωπίζουν πια μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 και με όλες τις υποδομές που δημιουργούνται – Εγνατία, Κάθετοι Άξονες – ως επενδυτικό κέντρο για την ευρύτερη περιοχή της Ευρώπης και της Μαύρης Θάλασσας. Σαφώς, η θεαματική μας επιτυχία είναι στον τομέα της τραπεζικής αγοράς, όπου αναπτύξαμε γύρω στα 2.300 παραρτήματα ελληνικών τραπεζών στα Βαλκάνια και ελέγχουμε περίπου το 20% της τραπεζικής αγοράς και αυτό το δίκτυο είναι μια ομπρέλα που βοηθά την ανάπτυξη για πρώτη φορά στην ιστορία πολυεθνικών εταιριών ελληνικών συμφερόντων. Είναι πάνω από 45 εταιρείες που δρουν πολυεθνικά σε περίπου 90 χώρες του κόσμου.

Το κύρος και η δύναμη που μου έδωσε η επιτυχία σε αυτό τον κεντρικό κυβερνητικό ρόλο μου επέτρεψε να έχω φωνή και να διασφαλίζω κάποια έργα για το μέλλον της περιοχής. Θεωρώ κορυφαίο, εκτός από τον Άξονα, και το Φράγμα Ιάσμου, θεωρώ κορυφαίο το γεγονός ότι το δίπολο Κομοτηνή – Αλεξανδρούπολη στο Εθνικό Χωροταξικό Σχέδιο εντάχθηκε μέσα στους πέντε εθνικούς πόλους ανάπτυξης. Αυτό πρακτικά σημαίνει πως δεσμεύτηκε ο πρωθυπουργός ότι το 80% των κονδυλίων του Δ΄ ΚΠΣ θα δαπανηθούν στην περιφέρεια, αλλά και στην περιφέρεια θα γίνει μια μοιρασιά. Οι περιοχές που θα πάρουν τη μερίδα του λέοντος είναι πέντε. Είναι το Ηράκλειο, η Πάτρα, το δίπολο Λάρισα – Βόλος και το δίπολο Κομοτηνή – Αλεξανδρούπολη. Θεωρώ ότι είναι πολύ σημαντική επιτυχία στρατηγικά για το αναπτυξιακό πλάνο της περιοχής μας το ότι ενταχθήκαμε ως εθνικός πόλος στο Εθνικό Χωροταξικό Πλαίσιο. Αυτό δεν γίνεται άμεσα κατανοητό τώρα, αλλά θα φανεί τα επόμενα χρόνια. Είπα όμως ότι εγώ, όταν κάνω πολιτική, θέλω να βλέπω όχι μόνο τις επόμενες εκλογές, αλλά και τις επόμενες γενιές.

ΠτΘ: Υπάρχει έντονος προβληματισμός από τους κατοίκους της περιοχής που αφορά στην παρουσία του Αγωγού στην περιοχή μας και τις περιβαλλοντικές συνέπειες που έχει…

Το περιβάλλον είναι πιο σημαντικό και αυτό είναι κατανοητό από την κυβέρνηση. Άλλωστε, είναι δέσμευση του Καραμανλή από την Κομοτηνή το 2004 ότι την περιοχή μας τη βλέπει σαν ένα πρότυπο εναλλακτικής οικολογικής ανάπτυξης που θα συνδυάζει τη φυσική ανάπτυξη με τη εναλλακτική ενέργεια. Δεν είμαι ειδικός, αλλά οι ειδικοί λένε ότι η υφιστάμενη κατάσταση είναι πιο επικίνδυνη, με την έννοια ότι αυτή τη στιγμή η επιβάρυνση των στενών του Βοσπόρου από μονόπατα τάνκερς, και λόγω των ισχυρών ρευμάτων και λόγω της πυκνότητας των διελεύσεων, δημιουργεί εξαιρετικούς κινδύνους. Και όπως προβλέπουν μελέτες του ΔΠΘ, αλλά και άλλες διεθνείς μελέτες, επειδή ορίζονται τα θαλάσσια ρεύματα στο Θρακικό Πέλαγος, ένα ατύχημα στο Βόσπορο μπορεί να στοιχίσει και τους βιοτόπους, αλλά και την ακτογραμμή από το Δέλτα του Έβρου μέχρι το Δέλτα του Νέστου. Αντίθετα, όπως υποστηρίζουν γερμανικοί και άλλοι ευρωπαϊκοί οίκοι που έχουν ευαισθησίες στο περιβάλλον και οι γνωματεύσεις τους λαμβάνονται σοβαρά υπόψη και από διεθνείς οργανώσεις, ο αγωγός είναι η πιο ασφαλής διέλευση ενέργειας, υπογείως και υποθαλασσίως φθάνει στην περιοχή μας, δεν καταλήγει σε κάποιο λιμάνι, μπαίνει τέσσερα μίλια υποθαλασσίως στη θάλασσα και θα φορτώνει δίπατα πλοία 300αρια με πλωτή εξέδρα, με όλες τις προϋποθέσεις ασφάλειας που προβλέπονται από την ευρωπαϊκή νομοθεσία. Επίσης, αυτή τη στιγμή έχει παραγγελθεί μια μελέτη από μεγάλη γερμανική εταιρεία ειδική σε αυτά τα ζητήματα, η οποία θα είναι ο οδηγός της κατασκευής του αγωγού. Σε κάθε περίπτωση η ευθύνη της κεντρικής εξουσίας, αλλά και της τοπικής κοινωνίας είναι να παρακολουθεί τη σωστή εφαρμογή όλων των προδιαγραφών. Και έχουμε την δημόσια πολιτική δέσμευση του προέδρου Πούτιν, του προέδρου Στανίσεφ και του πρωθυπουργού Καραμανλή ότι θα εφαρμοστεί με απόλυτη αυστηρότητα το Ευρωπαϊκό Δίκαιο στην κατασκευή και λειτουργία του συγκεκριμένου αγωγού, κάτω από την επιτήρηση του αρμοδίου επιτρόπου για το περιβάλλον και την ενέργεια. Ένα άλλο είναι ότι τα 300αρια πλοία υποκαθιστούν 3 έως 11 απλά τάνκερς. Αυτό σημαίνει ότι μειώνεται η διέλευση στο Αιγαίο, η μεταφόρτωση είναι πολύ ασφαλής και ο όρος για να μπορέσει ένα πλοίο να έρθει να φορτώσει είναι ότι τα απόνερα τα έχει αδειάσει κάπου αλλού και όχι μέσα στο Αιγαίο Πέλαγος, αλλιώς δεν του επιτρέπεται η είσοδος για να έρθει.

ΠτΘ: κ. Στυλιανίδη, σε επίπεδο πολιτικής δεν θα έπρεπε και εμείς ως πολίτες να είμαστε καλύτεροι;

Πιστεύω στον διαπαιδαγωγικό ρόλο της πολιτικής και του πολιτικού γι’ αυτό και βλέπετε σε αυτή την προεκλογική εκστρατεία το κύριο επιχείρημά μου, με το οποίο διεκδικώ την εμπιστοσύνη των συμπολιτών μου, να είναι η αποτελεσματικότητα που έδειξα, και στα μεγάλα κεντρικά θέματα, αλλά και στα τοπικά ζητήματα που επηρεάζουν την καθημερινότητα. Ο απλός ψηφοφόρος, που ζει την καθημερινότητα, που έχει το παιδί του άνεργο, που βλέπει υποδομές του χωριού του να μην τον καλύπτουν, που βλέπει το εισόδημά του να δοκιμάζεται από διάφορες φυσικές καταστροφές, που βλέπει ότι η περιοχή στερήθηκε βασικά στοιχεία στον πολιτισμό, στην παιδεία, δικαιωματικά απαιτεί από τον πολιτικό του, έξω από τα μεγάλα, να κάνει κάτι και για τα καθημερινά της περιοχής, η οποία τον εμπιστεύεται και τον εκλέγει. Διασφάλισα με παρέμβασή μου 5,5 εκατομμύρια για τη χρηματοδότηση της μελέτης του Φράγματος Ιάσμου, ένα έργο που καθυστερεί 44 χρόνια, ένα έργο που το έχουν υποσχεθεί στην περιοχή 11 πρωθυπουργοί όλων των κυβερνήσεων, και εδώ δεν μιλώ τοπικά μιλώ με τοπική και περιφερειακή συνείδηση. Μόλις έβγαλα αυτά τα λεφτά από τον εθνικό κορβανά και κοινοτικά κονδύλια, ξεσηκώθηκε εναντίον μου όλη η κομματική οργάνωση του ΠΑΣΟΚ της Κρήτης θεωρώντας ότι τα λεφτά αυτά αφαιρέθηκαν από τα αρδευτικά έργα της Κρήτης, η οποία φτιάχνει τη δεύτερη και την τρίτη γενιά φραγμάτων, όταν η Ροδόπη, που ήταν ο πιο γόνιμος κάμπος στην Ελλάδα, δεν έχει κάνει ούτε την πρώτη γενιά φραγμάτων και αντιμετωπίζει το πρόβλημα υφαλμύρωσης. Καταλαβαίνετε ότι, αν δεν είχα το κύρος ενός υφυπουργού, δεν θα το πετύχαινα αυτό το αποτέλεσμα. Γι’ αυτό και χρειάζεται να υπάρχει ισότιμη εκπροσώπηση στα κέντρα λήψης των αποφάσεων, αλλά αυτό εξαρτάται και με την ποιότητα με την οποία επιλέγουν κάθε φορά και οι ντόπιοι ψηφοφόροι.

Επειδή με ρωτήσατε, εγώ και σε αυτή την αγωνία του ψηφοφόρου προσπάθησα να απαντήσω με αποτελέσματα και όχι με λόγια. Έδωσα βάρος στο αγροτικό εισόδημα, στην ανάπτυξη της ανεργίας, στην ανάπτυξη των υποδομών παιδείας και στην πολιτιστική ανάπτυξη της περιοχής μας. Αυτοί ήταν οι τέσσερις πυλώνες στους οποίους έδωσα βάση.

ΠτΘ: Παρόλα αυτά, επειδή είστε πολίτης του κόσμου, μεταφέρετε μια εμπειρία από κράτη και πολιτείες που ξεπερνούν τα όρια της Ελλάδας και φαντάζομαι ότι την διάρθρωση της Ελλάδας δεν θα τη θέλατε και εσείς έτσι. Θα τη θέλατε αποτελεσματικότερη.

Είναι μεγάλη σοφία ένα ταξίδι μελετημένο, πιο μεγάλη από εκατό πανεπιστημιακούς τίτλους. Σε όποιες χώρες κι αν πήγα, στο χρόνο που βρίσκομαι στο αεροπλάνο και το κινητό μου δεν χτυπά, έχω την ευκαιρία να μελετήσω τη χώρα, αλλά και όταν πάω να συναντήσω τους κορυφαίους πολιτικούς άνδρες που προσδιόρισαν την ανάπτυξή της, την εξέλιξή της κ.λπ. Έχω συναντηθεί με το σύνολο των πολιτικών πρωταγωνιστών σε όλο τον πλανήτη. Ό,τι είδα νομίζω ότι κάτι αφήνει ως εμπειρία και ως σκέψη μέσα μου και από αυτό προσπαθώ να δω τι μπορώ να βγάλω και για την πατρίδα μου και για την ιδιαίτερή μου πατρίδα. Θα σας πω, όταν κάποτε πήρα μια υποτροφία από το αμερικανικό κράτος, μου έδωσε τη δυνατότητα να περιοδεύσω σε εφτά πολιτείες στις ΗΠΑ που τις επέλεξα προσωπικά, με βάση το μοντέλο ανάπτυξης που εγώ είχα. Βρέθηκα στην Αϊόβα για να δω πώς είναι στημένη η αγροτική οικονομία, για να δω ποια είναι η επίπτωση από τα μεταλλαγμένα προϊόντα, βρέθηκα στην Σιάτλ και είδα τι θα πει ηλεκτρονική διακυβέρνηση και τι θα πει πραγματικά επανίδρυση του κράτους. Στο Τέξας είχα την ευκαιρία να δω ένα σωφρονιστικό αυστηρό σύστημα σε μια περιοχή που έχει υψηλή εγκληματικότητα. Στη Βραζιλία μου δόθηκε η δυνατότητα να δω την προσπάθεια που γίνεται για την προστασία του περιβάλλοντος μετά την καταστροφή του Αμαζονίου και πώς αξιοποιείται η εναλλακτική ενέργεια, τα βιοκαύσιμα, και πώς είναι οργανωμένο το σύστημα παραγωγής. Στην Κίνα προσπάθησαν να πάρω ιδέες για το πώς μπορεί να αναπτυχθεί το εμπόριο με στοιχεία ανταγωνιστικότητας που δεν βασίζονται στο φθηνό μεροκάματο. Γιατί οι Κινέζοι στηρίζονται ακριβώς σε αυτό, ενώ οι Ιάπωνες, που είναι ανταγωνιστές των Κινέζων, εφήρμοσαν μεθόδους robotics, ώστε μια μηχανή να υποκαθιστά τριάντα εργάτες, με αποτέλεσμα το τελικό προϊόν να είναι φθηνότερο από αυτό που παράγουν οι Κινέζοι, που έχουν πολύ χαμηλά μεροκάματα. Βλέπεις λοιπόν μέσα από αυτούς τους ανταγωνισμούς, τι ιδέες έχει εφεύρει το ανθρώπινο μυαλό, που αν τις υιοθετούσε ένα δυναμικό κράτος όπως η Ελλάδα, θα μπορούσε να πολλαπλασιάσει τα θετικά αποτελέσματα για την οικονομία της.

ΠτΘ: Για τους εργαζόμενους όμως αυτό τι επιπτώσεις θα είχε; Τα μηχανήματα στην Ιαπωνία υποκαθιστούν τριάντα εργαζόμενους, στην Κίνα υπάρχει φτηνό μεροκάματο. Υπάρχουν λύσεις γι’ αυτούς τους ανθρώπους που δεν εργάζονται;

Περνάνε στην εκπαίδευση. Και το νέο παιδί που βγαίνει από το σχολείο εκπαιδεύεται ώστε να μη γίνει χειριστής μιας συμβατικής μηχανής, αλλά να γίνει χρήστης μιας ηλεκτρονικής μηχανής, ώστε αυτή τη δουλειά που χάνει ως ανειδίκευτος εργάτης ενδεχομένως να την κερδίσει ως ένας εκπαιδευμένος εργαζόμενος.

ΠτΘ: κ. Στυλιανίδη, όπως είπατε, βλέπετε δομές και τις αξιοποιείτε. Το αξιοπερίεργο με τη χώρα μας είναι ότι είναι διακόσια χρόνια ελεύθερο κράτος και κανείς μας δεν είναι ικανοποιημένος…

Το πρόβλημα στην Ελλάδα τελικά δεν θεωρώ ότι ακουμπά μόνο την πολιτική. Κατά τη γνώμη μου, μετά από τόσα χρόνια ενασχόλησης θα σας πω πού καταλήγω. Θεωρώ ότι η Ελλάδα είχε και έχει έναν κορυφαίο πολιτισμό, αλλά το λάθος των νεότερων γενεών στην πολιτική είναι ότι, αντί να εξελίξουν αυτόν τον πολιτισμό και να τον ωριμάσουν και να τον προσαρμόσουν στα νέα δεδομένα, προσπάθησαν να λειτουργήσουν με δανεική γνώση, την οποία μάλιστα, επειδή την αντιμετώπισαν τεμπέλικα, δεν την αξιοποίησαν και δεν την προσάρμοσαν στην ελληνική πραγματικότητα. Με αυτό εννοώ ότι έρχονται καθηγητές σε ένα δημόσιο ελληνικό πανεπιστήμιο και αντί να κοιτάξουν να κλέψουν τις θετικές ιδέες από τα ξένα πανεπιστήμια και να τις προσαρμόσουν στην ελληνική πραγματικότητα, επειδή τεμπελιάζουν, απλά τις αντιγράφουν και πλασάρονται εδώ ως σοφοί, αναμεταδίδοντας μία πρωτογενή γνώση που παρήχθη σε μια άλλη χώρα. Κανένας δεν μπαίνει στην προσπάθεια να το συνδυάσει με τα στοιχεία του ελληνικού πολιτισμού. Το τελικό προϊόν είναι ότι στην Ελλάδα τρώγαμε παϊδάκια με τζατζίκι γιατί το παϊδάκι ανέβαζε τη χοληστερίνη και το τζατζίκι λόγω του σκόρδου την έριχνε. Τώρα μάθαμε να τρώμε παϊδάκι με μαγιονέζα και η χοληστερίνη πάει στα ύψη. Ακόμη δηλαδή και στη διατροφή εφαρμόζουμε την ίδια τακτική. Δεν εξελίσσουμε τον πολιτισμό μας, δανειζόμαστε ξένες ιδέες χωρίς να τις προσαρμόζουμε.

ΠτΘ: Σας αρέσει αυτός ο ραδιοτηλεοπτικός πολιτισμός που έχουμε στην Ελλάδα;

Πιστεύω ότι η ραδιοφωνία και η τηλεόραση, όταν είναι ελεύθερη, είναι ένα σημαντικότατο εργαλείο της δημοκρατίας. Αλλά το κάθε εργαλείο πρέπει να ξέρεις πώς θα το χρησιμοποιήσεις. Πρέπει να το χρησιμοποιήσεις σωστά. Το μαχαίρι το χρησιμοποιείς και για να κόψεις ψωμί, αλλά και για να σκοτώσεις. Το ίδιο και με την τηλεόραση και το ραδιόφωνο. Εδώ έχουμε αποκλίνει από την πραγματική σημασία της πολιτικής και του ρόλου του πολιτικού. Οι πιο πολλοί πολιτικοί, δυστυχώς, και το λέω με πίκρα, επιλέγουν να είναι τηλεοπτικές γλάστρες για να ανεβάζουν την τηλεθέαση των δελτίων των 8 και να επιδιώκουν να αυξάνουν την αναγνωρισιμότητά τους και όχι την αποδοχή τους. Κατά τη γνώμη μου, ο πολιτικός πρέπει να είναι ένας άνθρωπος που θα εκπαιδεύεται για μια ολόκληρη ζωή, έτσι ώστε, όταν αναλάβει ένα υπεύθυνο ρόλο, να μπορεί να διαχειρισθεί με επιτυχία μια κρίση και μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα να πάρει τη σωστή απόφαση, που θα προσδιορίσει θετικά τη ζωή του συνόλου της κοινωνίας για τα επόμενα χρόνια. Αυτό είναι πολιτικός. Στη ζωή σου δίνεται η δυνατότητα να διαχειρισθείς μία, δύο, τρεις κρίσεις. Όταν θα τις διαχειρισθείς σωστά και βγάλεις το καράβι από τη φουρτούνα και το οδηγήσεις σε ένα ήρεμο λιμάνι, έχεις πετύχει το ρόλο σου. Αυτό θα έπρεπε να ζητά η κοινωνία από τους πολιτικούς, όχι να χαμογελούν και να χτυπούν στις πλάτες, όχι να λένε μεγάλα λόγια, όχι να είναι σε ήρεμη περίοδο διάττοντες αστέρες της τηλεόρασης. Την τηλεόραση βέβαια δεν μπορεί να την αρνηθεί ένας πολιτικός, αλλά ο πολιτικός δεν είναι τραγουδιστής, δεν είναι ηθοποιός. Θα βγει να μιλήσει όταν έχει κάτι να πει ή όταν πρέπει να απαντήσει σε ένα θέμα, που αφορά στο πεδίο ευθύνης του. Κατά τη γνώμη μου, θα πρέπει να ξαναδώσουμε ουσία στην πολιτική και να πάψουμε τον πολιτικό να τον αντιμετωπίζουμε ως show man. Ο πολιτικός είναι διαχειριστής κρίσεων, είναι ουσιαστικά ο φύλακας των δικαιωμάτων των πολιτών και έτσι θα πρέπει να βγαίνει προς τα έξω. Αυτό οι πολίτες θα το καταλάβουν, αν ο πολιτικός έχει την ευφυία να βγαίνει και να μιλάει μόνο για τα θέματα που ξέρει, με αποτελέσματα και όχι υποσχέσεις, όταν οριοθετεί ένα ρεαλιστικό όραμα και όχι ουτοπίες και με αυτό να πείθει τον πολίτη, τότε είναι ένας πραγματικός πολιτικός. Εάν πάει να κερδίσει τη συμπάθεια επειδή θα πάει να φωτογραφηθεί με μία φίρμα, επειδή θα φορέσει ωραία γραβάτα ή φόρεμα, επειδή θα κάνει τον λαϊκό όταν δεν είναι ή θα κάνει τον τεχνοκράτη όταν δεν είναι, τότε δεν είναι πολιτικός, αλλά υποκριτής. Υπήρξε μια εποχή που όλοι φωτογραφίζονταν με ένα κομπιούτερ γιατί αυτό συμβόλιζε το εκσυγχρονιστικό πνεύμα, χωρίς να ρωτά κανείς αν ξέρει να το χρησιμοποιεί. Θεωρώ πιο ανθρώπινο ο πολιτικός να μην είναι «δήθεν» και να λέει αυτό που είναι.

Τ.Β.- Μ.Α.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.