Εβρος: Ξεχειλιζει το ποταμι των ευθυνων

Η οργή ξεχειλίζει μεταξύ των κατοίκων στον Έβρο για την κατάσταση που επικρατεί εκεί. Τα νερά των ποταμών που φουσκώνουν συνεχώς δεν μπορούν να κρύψουν τις τεράστιες ευθύνες του ελληνικού κράτους για ό,τι συμβαίνει εκεί. Ευθύνες διαχρονικές, που μοιάζουν να έχουν στοιχειώσει τα όνειρα των ακριτών για μια καλύτερη ζωή.

Όπου κι αν κοιτάξει το μάτι, από τις Φέρρες, μέχρι τα Λάβαρα και από την Ορεστιάδα και την Βύσσα μέχρι το Τρίγωνο, συναντά μόνο καταστροφή. Το νερό, τόσο πολύτιμο και μοναδικό αγαθό, μετατρέπεται σε παράγοντα καταστροφής, της τοπικής οικονομίας, των υποδομών ενώ παράλληλα θέτει καθημερινά σε διακινδύνευση ανθρώπινες ζωές.

Οι παράγοντες της περιοχής, κάθε είδους και κομματικής απόχρωσης αποκαμωμένοι από την άνιση πάλη με την ένταση του φυσικού φαινομένου, αναλώνονται σε συσκέψεις, όχι για να λύσουν το πρόβλημα, αλλά για να σώσουν ό,τι μπορεί να σωθεί και για να μην κινδυνεύσουν ανθρώπινες ζωές. Τα ίδια όμως έγιναν και το 2007, και το 2005 και παλαιότερα. Μέχρι και βιβλίο εξέδωσε η περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης που παρουσιάστηκε σε κεντρικό ξενοδοχείο της Αθήνας, υπό τον τίτλο «Η μάχη του Έβρου».

Μα το παράπονο των ανθρώπων είναι ακριβώς αυτό. Ότι δηλαδή χρόνια τώρα, όλοι μένουν στην θεωρία, στα ωραία λόγια και ελάχιστες πράξεις γίνονται για να δώσουν οριστική λύση στο πρόβλημα.                                  

Σκέφτεται κανείς ότι με τόσα χρήματα που έπεσαν μέσα στην Ελλάδα, από την διαχείριση των τριών κοινοτικών πλαισίων στήριξης, θα μπορούσαν να γίνουν φράγματα στον Έβρο ώστε η συσσώρευση του νερού τους χειμερινούς μήνες στα πέντε μεγάλα ποτάμια που τον διατρέχουν, από κατάρα να γινόταν ευλογία. Να αρδεύονταν τα χωράφια, να κατασκευαζόταν ένα εργοστάσιο παραγωγής υδροηλεκτρικής ενέργειας, να υπήρχε τουλάχιστον μια διακρατική συμφωνία ανάμεσα σε Ελλάδα, Τουρκία και Βουλγαρία για την ορθολογική διαχείριση του προβλήματος.

Τίποτα, όμως από όλα αυτά δεν συνέβη μέχρι σήμερα. Το διαπιστώνει άλλωστε με μελαγχολία και ο ίδιος ο νομάρχης λέγοντας ότι το πρόβλημα το έθεσε προσωπικά στους Καραμανλή και Ερντογάν, αλλά εκείνοι προτίμησαν να ασχοληθούν με άλλα σοβαρότερα και προφανώς επικερδέστερα αντικείμενα κατά τις μεταξύ τους συναντήσεις.

Ο Έβρος και η Θράκη γενικότερα, για χρόνια πολλά υπήρξαν περιοχές απόβλητες του ελληνικού πολιτικού συστήματος. Τροφοδότησαν και αιμοδότησαν την εσωτερική και εξωτερική μετανάστευση, λαμβάνοντας ως αντίδωρο την ηθική επιβράβευση των κατοίκων που φιλάνε Θερμοπύλες. Μόνο που οι Θερμοπύλες φυλάσσονται καλά από τους εξωτερικούς, υποτιθέμενους ή υπαρκτούς κινδύνους, αλλά ανίκητος είναι ο εσωτερικός εχθρός της κρατικής αφασίας.

Ο Γιώργος Παπανδρέου έχει συνδέσει το όνομά του με ευαισθησίες για την Θράκη, τους ανθρώπους της και τα προβλήματά της.

Είναι ίσως μια ύστατη ευκαιρία, έστω και μέσα στις συνθήκες της παρούσας οικονομικής κρίσης, να υπάρξει ένας συνολικός επανασχεδιασμός του μοντέλου ανάπτυξης της Θράκης, αφού αυτό που υιοθετήσαμε από τις αρχές της δεκαετίας του 90 έκλεισε τον ιστορικό του κύκλο προσφέροντας ό,τι είχε να προσφέρει.

Είναι μια καλή ευκαιρία να επανασχεδιαστούν οι αναπτυξιακές προτεραιότητες της περιοχής και μαζί μ΄ αυτές οι υποδομές που αποτελούν ακρογωνιαίο πρόταγμα προκειμένου να αρθούν οι στρεβλώσεις που βιώνουμε σήμερα.

Δάμων Δαμιανός

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.