Ευριπιδης Στυλιανιδης, βουλευτης ΝΔ ν. Ροδοπης-εκ νεου υποψηφιος «Εχω προβλημα με τη λογικη της χειραγωγησιμης ψηφου και με ο,τι επιχειρει να επαναφερει γραμμες στην κοινωνια μας»
Τρεις μέρες απόμειναν πλέον για τις εκλογές της 25ης Γενάρη και ο κ. Ευριπίδης Στυλιανίδης, βουλευτής Ροδόπης με τη Νέα Δημοκρατία, κατέθεσε στο Ράδιο Παρατηρητής και στις Τζένη Κατσαρή-Βαφειάδη και Νατάσσα Βαφειάδου τη δική του άποψη σχετικά με το διακύβευμά τους, σε εθνικό και τοπικό επίπεδο.
Ο κ. Στυλιανίδης, διαθέτοντας ουκ αμελητέα εμπειρία σε ό,τι αφορά στη συμμετοχή του στα πολιτικά πράγματα της χώρας, καθότι έχει διατελέσει υπουργός σε τέσσερα διαφορετικά υπουργεία από το 2004 μέχρι το 2013, αφού εξέφρασε την άποψη ότι οι «εκλογές δεν θα έπρεπε να γίνουν» στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή, μίλησε για τις αποφάσεις που θα πρέπει να πάρει η νέα βουλή σε σύντομο χρονικό διάστημα και για τα κριτήρια επιλογής προσώπων σε τοπικό επίπεδο, που, όπως είπε, δεν πρέπει να είναι «η γλώσσα, η θρησκεία και η καταγωγή» αλλά «η αξιοσύνη, το ήθος και η αποτελεσματικότητα».
Επιπλέον, επεσήμανε την αναγκαιότητα συντονισμού όλων των φωνών του τόπου προκειμένου να ακουστούν μέχρι τα κέντρα εξουσίας, τα οποία «έχουν εσφαλμένη αντίληψη για την περιοχή μας», αναφέρθηκε στα έργα της θητείας του ως υπουργού, αναφορικά με την περιοχή της Ροδόπης, για πολλά από τα οποία δεν υπήρξε η απαραίτητη πρόνοια να συνεχιστούν μετά από την αλλαγή κυβέρνησης.
Τέλος, εξέφρασε την πεποίθησή του ότι μέσα από την αμφισβήτηση και την κατάρρευση θα γεννηθεί το καινούριο, ενώ αναφέρθηκε εκτενώς και στη δήλωση του πρώην επικεφαλής της Deutsche Bank κ. Άκερμαν, σύμφωνα με την οποία είχε προταθεί εναλλακτική λύση στον κ. Γιώργο Παπανδρέου, πριν αποφασίσει την ένταξη της χώρας στον μηχανισμό του μνημονίου.
Ευριπίδης Στυλιανίδης όμως…
«Αυτό για το οποίο αγωνίζομαι, δεν είναι να βγει ο χριστιανός ή ο μουσουλμάνος, αλλά να βγει ο άξιος»
ΠτΘ: κ. Στυλιανίδη, ποιο είναι το διακύβευμα των εκλογών της Κυριακής;
Ε.Σ.: Η βουλή που θα προκύψει πρέπει μέσα σε 23 μέρες να πάρει αποφάσεις που θα έπρεπε να έχουν παρθεί πριν από 3 μήνες. Να βγάλει πρόεδρο, να δώσει εμπιστοσύνη σε μια κυβέρνηση μάλλον συνεργασίας, να διαπραγματευτεί την ολοκλήρωση της αξιολόγησης αμυνόμενη σε λογικές που πάνε να πλήξουν περαιτέρω ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες και παράλληλα να ολοκληρώσει ένα σχέδιο συντεταγμένης και συμφωνημένης εξόδου προς τις αγορές, που θα φέρει την Ελλάδα στην ομαλότητα.
Το τοπικό διακύβευμα είναι λίγο διαφορετικό. Δυστυχώς, η κατάρρευση των κομμάτων οδηγεί σε μία ανισομέρεια εδώ. Παράλληλα, η κρίση έχει διώξει σημαντικό μέρος του πληθυσμού από την περιοχή και ιδιαίτερα από τη Ροδόπη. Η δημογραφική αυτή απογύμνωση πλήττει κυρίως τους χριστιανούς λόγω της φυσιογνωμίας των επαγγελμάτων, με τα οποία ασχολούνταν –επιστήμονες, μικρομεσαίοι επαγγελματίες, επιχειρηματίες, εργαζόμενοι στις βιομηχανικές ζώνες με κάποια εξειδίκευση. Έφυγαν στο εξωτερικό, στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη κ.λπ. Με αυτό τον τρόπο η μειονότητα ενίσχυσε τα ποσοστά που την εκπροσωπούν στην πληθυσμιακή σύνθεση και αυτό άνοιξε ορέξεις σε ακραίους κύκλους εκτός Ελλάδας.
Αυτός που ψηφίζει σήμερα ΣΥΡΙΖΑ διευκολύνει την εκλογή του Μουσταφά και του Καρά Γιουσούφ, ή και των δύο. Και αυτός που ψηφίζει Ποτάμι διευκολύνει την εκλογή του Ιλχάν Αχμέτ. Δεν έχω τίποτα με τους ανθρώπους, θα συνεργαστώ μαζί τους για το καλό του τόπου, έχω όμως πρόβλημα με τη λογική της χειραγωγήσιμης ψήφου και με όλο αυτό που πάει να επαναφέρει γραμμές στην κοινωνία μας. Πιστεύω ότι θα είμαστε έτοιμη και ώριμη κοινωνία για το μέλλον όταν κριτήρια της επιλογής των προσώπων είναι η αξιοσύνη, το ήθος και η αποτελεσματικότητα και όχι το θρήσκευμα, η γλώσσα ή η καταγωγή.
«Μ’ ενοχλεί την Παρασκευή στο τζαμί, διπλωματικά αυτοκίνητα από τη γείτονα να μοιράζουν δια των ιμάμηδων γραμμές για το τι θα ψηφίσει ο ένας και τι ο άλλος»
ΠτΘ: Χειραγωγήσιμη ψήφος… Δεν είναι μεγάλο πρόβλημα αυτό και δεν αφορά το σύνολο της τοπικής κοινωνίας, χριστιανούς και μουσουλμάνους;
Ε.Σ.: Αν πας σε ένα καφενείο, μεταξύ τους το συζητούν όλοι. Απλά, όταν κάποιος είναι αιρετός στην αυτοδιοίκηση, επειδή χρειάζεται και τη μειονοτική ψήφο, διστάζει να το πει ανοιχτά. Από την άλλη, οι κοινοβουλευτικοί σαν κι εμένα ή το λένε λάθος, δηλαδή με φανατισμό, ή δεν το λένε καθόλου. Σήμερα, ένας χριστιανός υποψήφιος βουλευτής μπορεί να προσδοκά να ψηφιστεί και από μειονοτικούς. Είμαι ο χριστιανός βουλευτής στον νομό μας, που πήρε τον μεγαλύτερο αριθμό μειονοτικών ψήφων, 4.5 χιλιάδες ψήφους το 2004. Και όταν είπα την άποψή μου καθαρά, όπως πρέπει να λέγεται, αυτοί οι άνθρωποι εκ των πραγμάτων πιέστηκαν και έφυγαν. Συνεχίζω όμως να παίρνω έναν σημαντικό αριθμό.
Όπως έχει το μειονοτικό στοιχείο το δικαίωμα να έχει την εκπροσώπησή του, έτσι το έχει και το χριστιανικό διότι, αύριο μεθαύριο, ποιος θα ανοίξει πόρτες στην Αθήνα με τη νοοτροπία που υπάρχει εκεί. Όλοι οι μειονοτικοί βουλευτές, με τους οποίους συμβίωσα στο κοινοβούλιο, και ο Ιλχάν και ο Χατζηοσμάν και ο Καρά Γιουσούφ, ερχόντουσαν στο γραφείο μου, ως υπουργού, και τους διευκόλυνα, τους έκλεινα εγώ τα ραντεβού με τους άλλους υπουργούς, για να πάνε μετά πίσω στα χωριά τους και στα τζαμιά τους και να πούνε ότι έφεραν αποτελέσματα. Αυτή η συνεργασία υπήρχε γιατί υπήρχε η ισορροπία και ξέρανε ότι αν έχει έναν ισχυρό εκπρόσωπο η περιοχή που μπορεί να μπει στην κυβέρνηση θα φέρει πίσω αποτελέσματα για όλους.
Στην ομιλία μου προχθές ήταν 100 μουσουλμάνοι και τους είπα ότι αυτό, για το οποίο αγωνίζομαι, δεν είναι να βγει ο χριστιανός ή ο μουσουλμάνος, είναι να βγει ο άξιος. Αλλά με ενοχλεί την Παρασκευή στο τζαμί, να έρχονται διπλωματικά αυτοκίνητα από τη γείτονα και να μοιράζονται δια των ιμάμηδων γραμμές για το τι θα ψηφίσει ο ένας και τι ο άλλος. Δεν θα αφήσουμε κανέναν να καταστρέψει το μοντέλο ειρηνικής και δημιουργικής συμβίωσης, είτε είναι έλληνας ακροδεξιός είτε τούρκος εθνικιστής είτε άνθρωπος των οικονομικών συμφερόντων, που βγάζει λεφτά παίζοντας με αυτή την ιστορία του διχασμού.
Δεν μπορώ να δεχθώ τη διγλωσσία του ΣΥΡΙΖΑ, ότι υποψήφιοί του στο βουνό λένε «ψηφίστε μας να βγάλουμε δύο μουσουλμάνους» και στον κάμπο να κάνουνε δηλώσεις πάνω σε αυτή τη λογική αντιστρόφως. Έχω παρελθόν και στη διοίκηση ενώ όλοι οι άλλοι που «τραγουδάνε» δεν έχουν ασκήσει διοίκηση. Όσα λεφτά δώσαμε για εκκλησίες δώσαμε και για τζαμιά, όσα δώσαμε για τα σχολεία δώσαμε και για τα μειονοτικά σχολεία. Και μέσα στην τουρκική πολιτική υπάρχουν φωτισμένα μυαλά που αντιμετωπίζουν με σύγχρονο τρόπο το φαινόμενο όχι μόνο της Θράκης αλλά και των διμερών σχέσεων. Όμως υπάρχουν και οι ακραίοι και οι καιροσκόποι, όπως και στην ελληνική πολιτική.
«Πολλά πράγματα ξεκινούν και από την εσφαλμένη προσέγγιση που έχει το κέντρο, όποιο χρώμα και να έχει, απέναντι στην περιοχή»
ΠτΘ: Ποιες θεωρείτε ότι είναι οι βαθύτερες αιτίες αυτού του φαινομένου;
Ε.Σ.: Πολλά πράγματα ξεκινούν και από την εσφαλμένη προσέγγιση που έχει το κέντρο, όποιο χρώμα και να έχει, απέναντι στην περιοχή. Δεν τους απασχολούμε παρά μόνο όταν μας έχουν ανάγκη. Πρέπει λοιπόν όλοι μαζί να κάνουμε άθροισμα δυνάμεων. Η οποιαδήποτε κυβέρνηση, εάν πραγματικά υλοποιούσε έναν εθνικό αναπτυξιακό σχεδιασμό στη Θράκη, και με τα δύο στοιχεία μέσα, και επέμενε πάνω σε αυτόν, ανεξαρτήτως εναλλαγής προσώπων και πραγμάτων, τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά. Όλη αυτή η μίζερη λογική παράγεται όταν αφαιρούνται αποτελέσματα που ιδρώσαμε για να τα κατακτήσουμε. Όταν μειώνονται οι φοιτητές, όταν καθυστερούν οι χρηματοδοτήσεις, όταν δεν καταβάλλεται το 12%, όταν καθυστερούν οι αποζημιώσεις στους καταστραφέντες αγρότες. Εκεί χρειάζεται μέτωπο και σύγκρουση, κι εγώ αυτή την έκανα και δεν δίστασα να φύγω από την κυβέρνηση όταν έπρεπε να υπερασπιστώ αξίες όπως η κοινωνική οικονομία της αγοράς ή συμφέροντα της περιοχής μου από παράλογες και επιπόλαιες αποφάσεις των κέντρων εξουσίας. Σήμερα λοιπόν απευθύνω ένα μήνυμα στους συμπατριώτες μου, και σε χριστιανούς και σε μουσουλμάνους, και σε αριστερούς και σε δεξιούς, και σε νεοδημοκράτες και σε πασόκους και σε συριζαίους και σε κομουνιστές και σε ακροδεξιούς, σε όσους πραγματικά αγαπούν τον τόπο τους, ότι στη Ροδόπη δεν μπορούν να λειτουργήσουν οι παραδοσιακές διαχωριστικές γραμμές.
Ο πολίτης της Ροδόπης μπορεί να συγκρίνει τρεις διαφορετικές εποχές και να δει την απόδοση τριών διαφορετικών μοντέλων. Η πρώτη είναι η εποχή των 50 ετών της ξηρασίας από το 1954 μέχρι το 2004, που ο νομός Ροδόπης δεν είχε την παραμικρή πρόσβαση στα κέντρα των αποφάσεων. Μόνο όταν ανέκυπταν εθνικά ζητήματα έσκυβαν οι πρωθυπουργοί και οι υπουργοί πάνω στην περιοχή και αυτό για λόγους εθνικής αξιοπρέπειας. Το 2004-2007 η εμπιστοσύνη των συμπολιτών μου και του τότε πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή μου έδωσε τη δυνατότητα να συμμετάσχω σε τρία υπουργεία και να φέρω αποτελέσματα. Οι δρόμοι, τα πανεπιστήμια, τα σχολεία και όλα αυτά δημιούργησαν μια θετική αύρα στην περιοχή. Μετά το 2009, όταν έφυγε η κυβέρνησή μας από την εξουσία, έπιασα τότε τον κ. Πεταλωτή και του είπα «έχω κάνει αυτά, έχω σε εκκρεμότητα αυτά και σχεδίαζα αυτά, πάρετα και συνέχισέ τα». Σε ορισμένα πράγματα υπήρχε συνέχεια και είχαμε αποτέλεσμα. Εκεί όμως που υπήρξε αδιαφορία κατέρρευσαν και αυτά που είχαν χτιστεί. Δεν φταίνε μόνο τα πρόσωπα, φταίει και η νοοτροπία. Ήρθε και η κρίση το 2010 που δυσχέρανε τις συνθήκες και χάσαμε μια σειρά από σημαντικές ευκαιρίες.
Φτάσαμε τα τελευταία χρόνια να προσπαθούμε να περισώσουμε τους φοιτητές του Δημοκριτείου γιατί ο ανόητος νόμος περί μεταγραφών είχε τραγικά αποτελέσματα –ευτυχώς το αναχαιτίσαμε. Ήρθε η απόφαση να κλείσει και η Σχολή Αστυνομίας, εξάλλου κλείσανε εφτά σχολές, και, με πολύ μεγάλο αγώνα, η μόνη που μένει ανοιχτή είναι η Σχολή της Κομοτηνής, που περιμένει τους δοκίμους τον Σεπτέμβριο. Ο κάθετος άξονας με 400 χιλιάδες διελεύσεις τον μήνα έπρεπε να έχει τελειώσει τον Φεβρουάριο του 2010 ενώ ακόμα, με τις εργολαβίες και τις υπεργολαβίες, η ουρά του είναι ατελείωτη και τα λεωφορεία δεν μπορούν να μπουν για να φέρουν περισσότερους τουρίστες. Μία σειρά από άλλα έργα καρκινοβάτησαν όπως, για παράδειγμα, οι εργατικές κατοικίες της Ξυλαγανής. Τις φτιάξαμε μέσα σε 16 μήνες και ακόμα δεν έχουν παραδοθεί και χρειάστηκε φέτος έκτακτη εργολαβία 450 χιλιάδων για να καλύψουμε τα κουφώματα και τις πόρτες που πήγαν και έκλεψαν διάφοροι περαστικοί για να μπορούν οι άνθρωποι να μπουν μέσα και να εγκατασταθούν.
«Μέσα από την κατάρρευση και την αμφισβήτηση θα γεννηθεί το καινούριο, το οποίο συνήθως είναι ένα κομμάτι από το παλιό και νιώθω ότι κι εγώ γι’ αυτό πρέπει να εργαστώ στον νομό μου»
ΠτΘ: Καταρρέοντες όλοι λοιπόν, το σύστημα, οι διοικούντες, οι πολιτικοί;
Ε.Σ.: Το κραταιό ΠΑΣΟΚ της Ροδόπης του 44-45% δεν υπάρχει. Επίσης, πολλοί μέσα στη Νέα Δημοκρατία νιώθουν και λίγο αμήχανα γιατί θέλουν μια πιο μετριοπαθή, νεοφιλελεύθερη άποψη για να μπορέσουν να εκφραστούν. Σίγουρα η γέννηση του καινούριου, ο τοκετός, έχει πόνο όταν γίνεται φυσιολογικά. Και πάντα, μέσα στον καρπό που σαπίζει, υπάρχει ένας σπόρος μιας καινούριας ζωής. Εγώ πιστεύω ότι μέσα από αυτή την κατάρρευση και την αμφισβήτηση θα γεννηθεί το καινούριο, το οποίο συνήθως είναι ένα κομμάτι από το παλιό. Εγώ νιώθω ότι γι’ αυτό πρέπει να εργαστώ στον νομό μου.
«Η Ελλάδα πήγε μπροστά όταν οδηγήθηκε από αυτοδημιούργητους πολιτικούς»
ΠτΘ: Μήπως ευθύνεται και το γενικότερο πολιτικό σύστημα και η έλλειψη εθνικού σχεδίου που υπαινιχθήκατε, αφού τελικά από τα πρόσωπα και την αξιοσύνη τους εξαρτάται η παραγωγή έργου στον τόπο μας;
Ε.Σ.: Για να καταλάβει κανείς τη στρέβλωση του πολιτικού συστήματος στην Ελλάδα, θα πρέπει να παρατηρήσει ότι όταν δεν υπάρχει ηγεσία δεν λειτουργεί κανένα υπουργείο. Εγώ που έχω διατελέσει υπουργός για 7.5 χρόνια θα σας πω ότι πρέπει το πρωί να είσαι υπουργός, καθ’ όλη τη διάρκεια της μέρα να γίνεσαι κλητήρας και το βράδυ να ξαναγίνεσαι υπουργός. Το πρωί για να υπογράφεις την απόφαση, την ημέρα για να παρακολουθείς σε όλα τα διοικητικά στάδια την εφαρμογή της και το βράδυ για να ελέγχεις αν έφερε τα αποτελέσματα που έπρεπε να φέρει. Αυτό δεν είναι κανονικό και απαιτεί διόρθωση της διοίκησης. Όταν δηλαδή ο κάθε υπουργός έρχεται με τους συμβούλους του και αυτοί υποκαθιστούν τη διοικητική μηχανή της χώρας φεύγοντας παίρνουν μαζί και τη «θεσμική μνήμη» του υπουργείου.
Εγώ είμαι ρεαλιστής. Δεν πιστεύω ότι από μόνος μου μπορώ να αλλάξω τον κόσμο. Θεωρώ όμως ότι τα πρόσωπα παίζουν καθοριστικό ρόλο. Οι ιστορικές περίοδοι προσδιορίζονται από τα πρόσωπα. Πάντοτε ένας κάνει τη μεγάλη ανατροπή. Δεν τα αλλάζει όλα, δείχνει όμως ότι υπάρχει και άλλος δρόμος και αν αυτός ο δρόμος γίνει πιστευτός τότε δημιουργείται ρεύμα. Επίσης, η Ελλάδα πήγε μπροστά όταν οδηγήθηκε από αυτοδημιούργητους πολιτικούς. Εγώ ξέρω υπουργούς που έγιναν υπουργοί για να πάρουν πτυχίο πανεπιστημίου, ξέρω ανθρώπους που έγιναν βουλευτές για να τελειώσουν το σχολείο τους. Για να φτάσεις όμως στο σημείο να αναλάβεις τις ζωές των άλλων πρέπει να έχεις πρώτα πατήσει εσύ στη ζωή σου. Να έχεις τελειώσει τις σπουδές σου, να έχεις φλερτάρει, να έχεις φτιάξει οικογένεια.
«Δεν μπορεί πέντε μεγαλοεπιχειρηματίες, πέντε τραπεζίτες και πέντε πολιτικές οικογένειες να ορίζουν τα πάντα»
Δεν είμαι παιδί πολιτικής οικογένειας, δεν δέχθηκα να γίνω υπάλληλος μεγάλων οικονομικών συμφερόντων, προσπάθησα μόνος μου να κινηθώ, έπαιξα το χαρτί μου πάνω σε πολιτικές προσωπικότητες και προσπάθησα κάθε φορά, όταν μου δινόταν εξουσία, να ανταποδίδω στους ανθρώπους που με εμπιστεύτηκαν με αποτελέσματα. Για μένα σήμερα η διοίκηση της Ελλάδας δεν μπορεί να είναι θέμα εκλογής 15μελούς συμβουλίου στο κολλέγιο Αθηνών. Δεν μπορεί πέντε μεγαλοεπιχειρηματίες, πέντε τραπεζίτες και πέντε πολιτικές οικογένειες να ορίζουν τα πάντα. Γιατί, έξω από το τρίγωνο που ορίζεται από τις πλατείες Κολωνακίου, Ομονοίας και Συντάγματος, υπάρχει και η υπόλοιπη Ελλάδα και αυτή είναι που παράγει και που έχει βγάλει τα λαμπρότερα μυαλά που έφυγαν στο εξωτερικό. Εγώ λοιπόν με αυτό το τρίγωνο συγκρούομαι από την πρώτη μέρα που μπήκα στην πολιτική και έτσι θα συνεχίσω.
«Αυτές οι εκλογές δεν έπρεπε να γίνουν δυστυχώς όμως φάνηκαν ανώριμες οι ηγεσίες να μπορέσουν να συνεννοηθούν»
Αυτές οι εκλογές δεν έπρεπε να γίνουν διότι η χώρα βρισκόταν σε μια πολύ δύσκολη στροφή και αυτό που θα απαιτούσε η κοινωνία από τις πολιτικές δυνάμεις ήταν να συνεννοηθούν μεταξύ τους. Δυστυχώς όμως φάνηκαν ανώριμες οι ηγεσίες να μπορέσουν να συνεννοηθούν. Επέλεξαν την παλιά συνταγή του λαϊκισμού και της μετωπικής και άγονης σύγκρουσης. Την ώρα που θα έπρεπε να έχουμε καταλήξει σε ένα μοντέλο διαπραγμάτευσης για να ολοκληρωθεί η αξιολόγηση της ελληνικής οικονομίας από την τρόικα και να καταβληθούν τα 7 δισ. που οφείλονται στην Ελλάδα ως λειτουργικές δαπάνες για το 2015-16 και να διαπραγματευτούμε την ελάφρυνση του χρέους και τη συμφωνημένη και συντεταγμένη έξοδο της χώρας στις αγορές με το δίχτυ προστασίας της ΕΕ, μπήκαμε σε μια άγονη αντιπαράθεση για την εκλογή του προέδρου της δημοκρατίας.
«Σε κάθε περίπτωση, την επόμενη μέρα, η βουλή που θα βγει ένα είναι βέβαιο ότι θα εμπεριέχει την εντολή συνεργασίας»
Δεν φοβάμαι κανέναν παρά την παθογένεια και τα ελαττώματα των Ελλήνων, είτε είναι αριστεροί είτε κεντρώοι είτε δεξιοί. Όμως εμπιστεύομαι και την ικανότητά τους. Αν σε μια κρίσιμη ώρα μπορέσουν να συνεννοηθούν μεταξύ τους μπορούν να κάνουν παπάδες. Η πρόβλεψή μου είναι θολή. Βλέπω ότι δημοσκοπικά προηγείται ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν θεωρώ εύκολη υπόθεση την αυτοδυναμία, είναι πολύ κρίσιμες οι επόμενες μέρες για το πώς θα σταθεί η ΝΔ, κυρίως στα αστικά κέντρα. Σε κάθε περίπτωση, την επόμενη μέρα, η βουλή που θα βγει, ένα είναι βέβαιο ότι θα εμπεριέχει, την εντολή συνεργασίας. Μετά θα πρέπει να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων οι ηγεσίες. Θεωρώ ότι οι επαναληπτικές εκλογές θα είναι καταστροφή για τον τόπο και την οικονομία.
«Η Ελλάδα, επί Γιώργου Παπανδρέου, μπορούσε να κερδίσει χρόνο ώστε να μην απομονωθεί και να γίνει το μαύρο πρόβατο των αγορών»
ΠτΘ: Τις προάλλες αναφέρατε ότι η χώρα μας είχε και άλλη επιλογή από την είσοδό της στον μηχανισμό του μνημονίου.
Ε.Σ.: Ο κ. Παπανδρέου είπε αυτές τις μέρες επί λέξει ότι του προσφέρθηκαν 36 δισ. Εγώ δεν είπα ότι θα επαρκούσαν, ούτε ο κ. Άκερμαν το είπε. Απλά θα κέρδιζε τον χρόνο που απαιτείται για να μπορέσει μετά να «πακετάρει» την Ελλάδα με τα υπόλοιπα κράτη του νότου και έτσι να μην απομονωθεί και να μη γίνει το μαύρο πρόβατο των αγορών. Έτσι το κόστος θα ήταν πολύ μικρότερο και για τη χώρα και για την κοινωνία. Γιατί θα είχε στο μεταξύ αποφασίσει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα –όπως και έγινε για τις άλλες χώρες που ακολούθησαν μετά– να καλύψει πλήρως τα ομόλογα και όχι να κληθεί ο κόσμος δια της περικοπής μισθών και συντάξεων, αύξησης των φόρων κ.λπ. να πληρώσει τη μαύρη τρύπα. Μέχρι τις αρχές του 2009 κανένας δεν έβλεπε τι έρχεται. Ο Άκερμαν σε συνέντευξή του στην «Καθημερινή» λέει ότι «Ούτε κι εμείς μπορούσαμε να διανοηθούμε ότι οποιαδήποτε κρίση έρθει θα πλήξει κράτος-μέλος της ευρωζώνης. Σχεδιάζαμε άμυνα στα νέα κράτη που ήρθαν από την πρώην ΕΣΣΔ γιατί δεν είχαν τις δομές να αντιδράσουν και τελικά η κρίση μας «έσκασε» μέσα στον σκληρό πυρήνα της ευρωζώνης».
Δεύτερη διαπίστωση που πρέπει να κάνουμε είναι ότι οι Αμερικανοί έχουν μια πολύ έξυπνη πολιτική, κάνουν εξαγωγή του προβλήματος και εισαγωγή του πλεονεκτήματος. Όταν χτυπήθηκαν για παράδειγμα οι δίδυμοι πύργοι, κάνανε πόλεμο στο Αφγανιστάν δείχνοντας ότι ο εχθρός είναι εκτός χώρας. Έτσι κράτησαν υψηλά το εθνικό φρόνημα και το αίσθημα ασφάλειας. Δικαιολόγησαν τη δαπάνη για έναν πόλεμο πάνω στις πλουτοπαραγωγικές πηγές και αποκατέστησαν τη διεθνή ισορροπία. Όταν γκρεμίστηκε η Lehman Brothers και κλονίστηκε το διεθνές τραπεζικό σύστημα, αμέσως μεταφέρθηκε η τραπεζική κρίση στην ευρωζώνη και έκλεισαν 4-5 μεγάλες τράπεζες στο Βέλγιο, στη Γερμανία, στη Γαλλία και αυτό το πράγμα ανάγκασε τους Ευρωπαίους να συμπράξουν με τους Αμερικανούς στην αντιμετώπιση της κρίσης. Όταν ο Ομπάμα έκοψε 4 τρισ. πληθωριστικό δολάριο και θα έπρεπε να έχει υποτιμηθεί το δολάριο σε σχέση με το ευρώ καταστροφικά, τότε ο κ. Παπανδρέου ξεκλείδωσε την πόρτα της ευρωζώνης, έβαλε μέσα στην ευρωζώνη τη νομισματική κρίση και πρόσφερε την Ελλάδα ως πειραματόζωο ενώ υπήρχε εναλλακτική λύση.
Τώρα έρχεται ο κ. Άκερμαν και λέει ότι και με τον νόμο της αγοράς, όταν κάποιος επενδύει κάπου, αν μεν κερδίσει το κέρδος είναι δικό του, αν χάσει το ρίσκο είναι δικό του και το πληρώνει. «Εγώ επειδή ήμουν έντιμος ως τραπεζίτης και πρόεδρος της ενώσεως όλων των τραπεζών του κόσμου, επενδύσαμε στο ελληνικό ομόλογο». Και αγόρασαν η κρατική γαλλική τράπεζα, η ιδιωτική γαλλική τράπεζα Baribas και η Deutsche Bank το 56% του ελληνικού χρέους σε ομόλογα διότι έβλεπαν ότι την περίοδο 2007-08 ο ρυθμός ανάπτυξης της ελληνικής ήταν πάνω από τον μέσο όρο της ευρωζώνης και μπορούσαν έτσι να έχουν κέρδος. Εξήχθη όμως η κρίση από την Αμερική στην Ευρώπη και έχασαν. Έτσι ο κ. Άκερμαν ανέλαβε την ευθύνη του και είπε στον κ. Παπανδρέου «θα σου δώσουμε 36 δισ., θα βάλει άλλα τόσα η Ευρώπη, θα καλύψουμε τη μεταβατική περίοδο ώσπου να ετοιμάσει τους μηχανισμούς άμυνας, θα σε πακετάρουμε με την υπόλοιπη νότια Ευρώπη και θα βρούμε έναν νέο τρόπο λειτουργίας ώστε να μπορούμε μετά όλοι μαζί, Αμερικανοί και Ευρωπαίοι, να αντιμετωπίσουμε την κρίση». Στην αρχή ο κ. Παπανδρέου ενθουσιάστηκε, μετά όμως υπέκυψε στη λογική του οικονομικού επιτελείου της γερμανικής κυβέρνησης, η οποία φοβόταν τις εκλογές στη Ρηνανία-Βεστφαλία. Διότι αν χάνονταν οι εκλογές με το σύνθημα ότι οι Γερμανοί πληρώνουν τους τεμπέληδες Έλληνες, απειλούνταν και η επανεκλογή της Μέρκελ στην καγκελαρία.
Από εκεί και μετά επαναπροσδιορίστηκε η ισορροπία ΗΠΑ και Ευρώπης και κλείδωσε η ισοτιμία δολαρίου-ευρώ προς όφελος του δολαρίου. Σήμερα είναι στο 1.2. Έχει δηλαδή το πλεονέκτημα το δολάριο να κυριαρχεί στις διεθνείς αγορές από τη μία και από την άλλη έχει μεγαλύτερη σταθερότητα από το ευρώ, που είχε γίνει απειλητικό λόγω της γεωμετρικής προόδου ανάπτυξης της Γερμανίας, η οποία είναι λίγο μονοκόμματη στις πολιτικές της. Με εκείνη την πολιτική της Μέρκελ διαφώνησαν και οι σοσιαλδημοκράτες και οι χριστιανοδημοκράτες που υποστήριζαν ότι για να είναι δυνατή η Γερμανία πρέπει να υπάρχει ισχυρότατη Ευρώπη και επικράτησε η λογική της γερμανικής Ευρώπης. Σαφώς έχουμε και εμείς ευθύνες. Όλες οι κυβερνήσεις δεν προσπάθησαν καθόλου να διορθώσουν την Ελλάδα που ήταν ο αδύναμος κρίκος στην ευρωπαϊκή αλυσίδα. Η κυβέρνηση Παπανδρέου όμως έχει τη μέγιστη ευθύνη διότι τον ευαίσθητο κρίκο τον μετέβαλε σε αχίλλειο πτέρνα.
Η Ελλάδα κατηγορήθηκε ότι αλλοίωσε στοιχεία όταν δεν υπήρχαν κοινοί κανόνες που έπρεπε να ακολουθήσει και όταν ακολουθούσε τους ίδιους κανόνες με τη Γαλλία και τη Γερμανία. Δεν πήγαμε να πούμε ψέματα, πάνω στο τραπέζι ήταν όλα τα στοιχεία και τα ήξεραν πολύ καλά. Και ήρθε εκ των υστέρων η κυβέρνηση Παπανδρέου που έκανε ένα τραγικό λάθος πυροβολώντας τα πόδια της. Έβαλε τα χρέη πέντε ετών των νοσοκομείων χωρίς να τα ψαλιδίσει προς τους προμηθευτές σε ένα οικονομικό έτος. Έβαλε τις εγγυήσεις του ελληνικού δημοσίου, βάσει τον οποίων δανείζονταν οι ΔΕΚΟ, που δεν φαίνονταν στον κεντρικό προϋπολογισμό, σε έναν ετήσιο προϋπολογισμό. Και εκτίναξε λογιστικά το έλλειμμα από το 9.3, που ήταν η πρόβλεψη που είχε υποβληθεί από την προηγούμενη κυβέρνηση στο 15 τοις εκατό. Και μέσα σε τρεις μήνες το επανέφερε στο 9.
«Η Ευρώπη δεν έκανε την ένωση ολοκληρωμένη, άρα δεν είχε τα εργαλεία για να αντιμετωπίσει την κρίση»
Ποια είναι τα λάθη της Ευρώπης; Έχασε την ευκαιρία το 2001 όταν δεν έφτιαξε σύνταγμα. Έφτιαξε νομισματική ένωση χωρίς να έχει τραπεζική ένωση, δημοσιονομική ένωση, οικονομική ένωση, πολιτική ένωση. Όπως το λέω σχηματικά στο πρόσφατο άρθρο μου που δημοσιεύθηκε στη «New Europe» μαζί με άλλες 75 ευρωπαϊκές και διεθνείς προσωπικότητες, η Ευρώπη δεν έκανε την ένωση ολοκληρωμένη, άρα δεν είχε τα εργαλεία για να αντιμετωπίσει την κρίση. Δεν είχε μηχανισμούς αξιολόγησης αντίστοιχους των αμερικανικών για να απαντούν με αξιοπιστία όταν άρχισαν οι αμερικανικοί οίκοι να υποβαθμίζουν τη Γαλλία, την Ιταλία, την Ελλάδα, την Ισπανία. Δεν είχε εσωτερικό μηχανισμό στήριξης για τα αδύναμα κράτη σε περίπτωση κρίσης. Δεν είχε αποφασίσει ενιαίους όρους και κανόνες για το πώς υπολογίζονται τα στατιστικά στοιχεία των κρατών-μελών.
Συνέντευξη: Τζένη Κατσαρή-Βαφειάδη [email protected]
Νατάσσα Βαφειάδου [email protected]
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
