Ευρεια πανελλαδικη ερευνα σε 18.000 ζευγαρια επιβεβαιωνει ενα διαχρονικο αποτελεσμα

Μια ευρεία πανελλαδική έρευνα που έγινε παλαιότερα από την Εταιρεία Μελέτης Ανθρώπινης Σεξουαλικότητας (Ε.Μ.Α.Σ.) μεταξύ 18.000 ζευγαριών και διήρκεσε ένα έτος, ήρθε να επιβεβαιώσει ένα δυσεξήγητο μα διαχρονικά καταγεγραμμένο φαινόμενο.

Τα αποτελέσματα της έρευνας καταδεικνύουν μια… απομάκρυνση του σεξ από τον γάμο, τόσο ώστε να φαίνεται ότι –στην καθημερινότητα- σχεδόν δεν έχουν καμία σχέση μεταξύ τους. Κομβικό στοιχείο, που επιβεβαιώνεται με εκπληκτική επανάληψη μεταξύ των ζευγαριών, η επταετία! Και ενώ ο έγγαμος βίος ξεκινά με καλές προθέσεις και υπερβολικές επιθυμίες, στο τέλος της επταετίας τα ζευγάρια φαίνεται να εξοικειώνονται με την αποχή και την απαρχή των συγκρούσεων (γκρίνια, απιστία) με τελική κατάληξη το διαζύγιο.

Ξεκινώντας την κοινή ζωή τους, τα ζευγάρια απολαμβάνουν αυθόρμητα το σεξ σχεδόν καθημερινά και ισχυρίζονται ότι αυτό θα κρατήσει για πολλά χρόνια. Η ερωτική επαφή και η σεξουαλική ταύτιση είναι η ενέργεια που τροφοδοτεί δύο ανθρώπους να φτάσουν στο γάμο και την ευτυχία, όμως αυτό –δυστυχώς- διαρκεί πολύ λίγο… Δεν είναι λίγοι εκείνοι που υποστηρίζουν ότι ο γάμος είναι μια συνθήκη που ενώ κυριάρχησε ως θεσμός για αιώνες, σήμερα –στην εποχή της ατομικότητας και της ισότητας των φύλων- πνέει τα λοίσθια. Κάποιοι πάλι αναρωτιούνται αν η εξομοίωση των φύλων οδηγεί στην ομοιοπληξία («αυτό που μου μοιάζει») η οποία στερεί την απαραίτητη φαντασία για σεξουαλική ηδονή. Κι ακόμη περισσότερο επιβεβαιώνεται ποσοστιαία ότι ο γάμος έχει καταλήξει να είναι απλώς ένα οικονομικό και κοινωνικό συμβόλαιο όπου το συναίσθημα και το πάθος απουσιάζουν…

Λύση του γάμου στην επταετία και συνέχιση μόνο με συναίνεση προτάθηκε στη γερμανική βουλή!

Σύμφωνα με τα στοιχεία που επιβεβαιώνονται και από τον πρόεδρο της Ε.Μ.Α.Σ. Δρ. Κωνσταντίνο Κωνσταντινίδη, ο έβδομος χρόνος του γάμου είναι μια κρίσιμη χρονική καμπή για τις σχέσεις των ζευγαριών, αφού σηματοδοτεί τη σχεδόν πλήρη αποχή από την ερωτική συνεύρεση!

Σε χθεσινή συνομιλία μας και αφού επιβεβαιώνει ότι «τα αποτελέσματα είναι διαχρονικά και ισχύουν ακριβώς τα ίδια και αυτή τη στιγμή», δηλώνει: «Τα παραπάνω δεν επιβεβαιώνονται μόνο από τη δική μας αλλά και από τη διεθνή εμπειρία! Είναι σαν να έχουμε να κάνουμε μ’ ένα γονίδιο! Δεν έχουμε ανακαλύψει γιατί γίνεται, αλλά φαίνεται ότι υπάρχει. Κι αν δείτε στατιστικά τα διαζύγια, οι ρήξεις αρχίζουν στα εφτά χρόνια…». Πάντως, η διεθνής εμπειρία που επιβεβαιώνει τα παραπάνω… μυστήρια, έκανε γυναίκα βουλευτή της Γερμανίας να προτείνει την καθιέρωση υποχρεωτικής λύσης του γάμου στον έβδομο χρόνο και συνέχισή του μόνο εάν υπάρχει συναίνεση και των δύο συντρόφων!

Συγκλονιστικά τα στοιχεία

Πάντως, εξαιρετικό ενδιαφέρον επί ενός φαινομένου που αφορά το κοινωνικό σύνολο παρουσιάζουν τα εξαγόμενα στοιχεία. Όπως αποδεικνύεται από την έρευνα της E.M.A.Σ., τα δύο πρώτα χρόνια του γάμου τα ζευγάρια έρχονται σε επαφή τουλάχιστον τρεις φορές την εβδομάδα. Η συχνότητα των σεξουαλικών επαφών μειώνεται σε μία φορά την εβδομάδα στον πέμπτο χρόνο, για να περιοριστεί στον σε μία φορά το μήνα στον έβδομο χρόνο, συχνότητα που οδηγεί στην πλήρη αποχή.

Κι εδώ ακριβώς είναι η στιγμή που αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση…. Η αναζήτηση νέων ερωτικών συντρόφων παίρνει θέση στη ζωή των παντρεμένων ζευγαριών, οδηγώντας τη σχέση στην καταστροφή. Συγκεκριμένα ενώ τα δύο πρώτα χρόνια το 19,5% των ανδρών και μόνο το 2% των γυναικών δηλώνει ότι απιστεί, τα ποσοστά αυτά στον έβδομο χρόνο εκτοξεύονται για μεν τους άνδρες στο 65% για δε τις γυναίκες στο 64,5%!

Εξόχως αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι, αν τα ποσοστά απιστίας στους άνδρες υπερτριπλασιάζονται, στις γυναίκες γίνονται τριακονταπλάσια! Ως αιτία αυτής της κατάστασης καταγράφεται η κάθετη μείωση της επιθυμίας, αφού άνδρες και γυναίκες δηλώνουν (σε κοινό ποσοστό 62%) ότι δεν νοιώθουν καμία ερωτική έλξη για τον άλλο.

«Τέσσερις συν μία παράμετροι φθοράς»

Όπως αναφέρει ο κ. Κωνσταντινίδης, οι ερμηνείες που επικρατούν για τη μείωση της επιθυμίας στις μόνιμες σχέσεις εδράζονται σε τέσσερις παραμέτρους:

• Τη βιολογική, η οποία αφορά στα γονίδιά μας που είναι από τη φύση τους πολυγαμικά, επιβιώνοντας το καλύτερο και γι’ αυτό υπάρχει και η εξέλιξη στο ανθρώπινο είδος. Πρόσφατες έρευνες έχουν ανακαλύψει γονίδια έκφρασης διαφορετικής σεξουαλικής συμπεριφοράς σε ανθρώπους με έντονη σεξουαλική δραστηριότητα, απ’ ό,τι σε ανθρώπους με χαμηλή σεξουαλική δραστηριότητα. Επίσης, στις μακροχρόνιες σχέσεις τα ανδρογόνα (που είναι οι επιθετικές ορμόνες που κινητοποιούν τον μεν άνδρα να κατακτήσει τη δε γυναίκα να επιλέξει), φαίνεται να μειώνονται. Συνεπώς το βιολογικό κίνητρο εξασθενεί και εδώ παρατηρούμε και το σύνδρομο της ομοιοπληξίας. Όπως προκύπτει από πειράματα, ο συγχρωτισμός και η εξοικείωση φέρνουν απέχθεια για σωματική επαφή. Αυτό διαπιστώνεται και από απλή παρατήρηση, ότι δηλαδή πολύ δύσκολα οι συγγενείς ερωτεύονται μεταξύ τους (οι εξαιρέσεις αιμομικτικής διάθεσης ενισχύουν αυτόν τον κανόνα).
• Τη ψυχολογική, σύμφωνα με την οποία η επιθυμία -ένα συναίσθημα επιθετικό- υποκαθίσταται από την αγάπη και την τρυφερότητα, αφαιρώντας από το ζευγάρι το παιχνίδι της διεκδίκησης και της κατάκτησης.
• Την πολιτισμική, με τον γάμο να νομιμοποιεί αυτό που στο μυαλό του καθένα είναι παράνομο.
• Τέλος, τη διαπίστωση ότι “όταν αγαπώ δεν ποθώ και όταν ποθώ δεν αγαπώ”, που μοιάζει να ερμηνεύει την υποκατάσταση των ορμητικών σεξουαλικών ενστίκτων με πιο κοινωνικά και… καθώς πρέπει συναισθήματα με ιδεολογική υπεροχή.

«Στις τέσσερις πιθανές αιτίες, προστίθεται σήμερα ακόμη πιο έντονα και επίκαιρα η οικονομική κρίση» συμπληρώνει ο κ. Κωνσταντινίδης: «Η φτώχεια φέρνει γκρίνια κι αυτή με τη σειρά της φέρνει σεξουαλική δυσκολία μέσα στο σπίτι και πάει λέγοντας μετά… Οι άνθρωποι δεν είναι ευτυχισμένοι μέσα στην κοινωνία, είναι ευτυχισμένοι στη φωλιά τους και με τον σύντροφό τους, αλλά…».

Διαζύγια: Ένα προς τρία στην Αθήνα, ένα προς δύο στη Θεσσαλονίκη!

Συμπερασματικά πάντως, η αναπαραγωγική δέσμευση του ζευγαριού φαίνεται πως δεν είναι σήμερα αρκετή για να κρατήσει τα δύο φύλα ενωμένα. Αυτό δείχνουν τόσο τα υψηλά ποσοστά απιστίας όσο και ο μεγάλος αριθμός των διαζυγίων, κυρίως στον κρίσιμο έβδομο χρόνο του γάμου.

Σύμφωνα με δημοσιοποιημένα στοιχεία που προέρχονται από τον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών και τη δικηγόρο Aικατερίνη Συκιώτη, τα ζευγάρια που βρίσκονται στην παραγωγική ηλικία (35-39 ετών) είναι εκείνα που παίρνουν ευκολότερα διαζύγιο, αγγίζοντας τα 2.312 προ πενταετίας, σε αντίθεση με τις ηλικίες 55-59 όπου ο αριθμός των διαζυγίων υπολογίζεται στα 527. Ένα ακόμη ενδιαφέρον στοιχείο που αφορά στα διαζύγια είναι ότι η αναλογία στην Αθήνα είναι ένα προς τρία, ενώ στη Θεσσαλονίκη ένα προς δύο.

Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι η Εταιρεία Μελέτης Ανθρώπινης Σεξουαλικότητας (ας σημειωθεί για… παν ενδεχόμενο το τηλέφωνο 210 6777070 και η ιστοσελίδα http://www.emas.gr/Home.aspx?C=2), δέχτηκε 35.000 κλήσεις που αφορούσαν σε θέματα σχέσεων και σεξουαλικότητας κατά τη διάρκεια του 2007, από άνδρες και γυναίκες όλων των κοινωνικών τάξεων και από ολόκληρη τη χώρα.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.