Εργασια των μαθητων της τριτης ταξης του 4ου Γυμνασιου Κομοτηνης

Τα αντιβιοτικά

δεν είναι καραμέλες

Η ανακάλυψη των αντιβιοτικών θεωρείται από τις μεγαλύτερες ανακαλύψεις του 20ου αιώνα. Τα αντιβιοτικά σκοτώνουν τα μικρόβια και όχι τους ιούς. Η ανθεκτικότητα που αναπτύσσουν τα μικρόβια, δηλαδή η αντοχή τους στα αντιβιοτικά αναγκάζει τους γιατρούς να χρησιμοποιούν όλο και μεγαλύτερες δόσεις και ωθεί την έρευνα στην ανακάλυψη νέων αντιβιοτικών. Αυτό όμως οδηγεί σε αδιέξοδα γι΄ αυτό η Παγκόσμια Ιατρική Κοινότητα προτείνει ως μόνη λύση την σωστή -συνετή χρήση τους.

Τι μπορούμε

να κάνουμε

Αν σταματήσουμε την άσκοπη κατανάλωση αντιβιοτικών, τότε προοδευτικά τα μικρόβιά μας θα ξαναγίνουν ευαίσθητα στα αντιβιοτικά. Εφόσον δεν θα υπάρχουν στο περιβάλλον του μικροβίου αντιβιοτικά, οι μηχανισμοί αντοχής είναι άχρηστοι. Το μικρόβιο τους αποβάλλει και σταδιακά ξαναγίνεται ευαίσθητο στα αντιβιοτικά. Είναι προτιμότερο λοιπόν, όταν αντιμετωπίζουμε σοβαρές μικροβιακές λοιμώξεις (όπως π.χ. πνευμονία και ουρολοιμώξεις), αυτές να οφείλονται σε ευαίσθητα μικρόβια τα οποία τα αντιβιοτικά μπορούν να σκοτώσουν. Γι’ αυτό: Τα αντιβιοτικά είναι πολύτιμα. Πρέπει να τα διαφυλάξουμε.

Η λύση του προβλήματος δεν βρίσκεται στην ανακάλυψη νέων αντιβιοτικών αφού κι αυτά αν χρησιμοποιηθούν καταχρηστικά, πολύ γρήγορα θα χάσουν την αποτελεσματικότητά τους.

Ο σωστός τρόπος

χρησιμοποίησης

των αντιβιοτικών

Λιγότερο συχνά

Σήμερα καταναλώνουμε πολύ συχνά αντιβιοτικά κυρίως σε περιπτώσεις που ούτε χρήσιμα, ούτε απαραίτητα είναι για την γιατρειά μας. Αν δεν αναλάβουμε σήμερα δράση ενάντια σε αυτή την υπερκατανάλωση, τότε στο μέλλον όλο και πιο συχνά θα εμφανίζονται λοιμώξεις από ανθεκτικά μικρόβια, για τις οποίες τα αντιβιοτικά δε θα μπορούν να μας βοηθήσουν ή ακόμα και να μας σώσουν.

Πιο σωστά

Στις περιπτώσεις εκείνες που τα αντιβιοτικά είναι το μόνο μέσο θεραπείας μιας σοβαρής λοίμωξης, θα πρέπει να εφαρμόζουμε τα παρακάτω:

•Να λαμβάνεται η δοσολογία του αντιβιοτικού που συνιστάται από τον γιατρό μας.

•Να μη λησμονείται καμία δόση.

•Να ακολουθείται πιστά το χρονοδιάγραμμα της θεραπείας όπως αυτό ορίζεται από τον γιατρό (π.χ. αμυγδαλίτιδα 10 μέρες, ουρολοίμωξη 10 μέρες).

Ακόμα και αν η βελτίωση είναι θεαματική, δε θα πρέπει να διακόψουμε το αντιβιοτικό από μόνοι μας, αλλά να συνεχίσουμε την θεραπεία για όσο χρόνο έχει προκαθορίσει ο γιατρός μας. Αντίθετα, αν τρεις μέρες μετά την έναρξη των αντιβιοτικών δεν παρουσιάζεται καμία βελτίωση, τότε θα πρέπει να επισκεφθούμε ξανά τον γιατρό μας.

Aς μην ξεχνάμε:

Τα αντιβιοτικά όπως όλα τα φάρμακα έχουν καμία φορά και παρενέργειες. Γιατί να «φορτωθούμε» τις παρενέργειες ενός φαρμάκου αν αυτό δεν είναι απαραίτητο για να γίνουμε καλά;

Ας γνωρίζουμε ότι:

•Καταναλώνουμε πολύ συχνά άσκοπα τα αντιβιοτικά. Έτσι αυτά χάνουν την δραστικότητά τους.

•Οι λοιμώξεις που σήμερα θεραπεύονται χάρη στα αντιβιοτικά, θα μπορούσαν να γίνουν θανατηφόρες με την άσκοπη χρήση τους.

•Στην πλειονότητά τους οι ήπιες λοιμώξεις, όπως οι ιώσεις, αυτοθεραπεύονται.

•Τα αντιβιοτικά δρουν στα μικρόβια, αλλά όχι στους ιούς.

•Η λύση δεν βρίσκεται στην υποθετική ανακάλυψη νέων αντιβιοτικών.

•Πρέπει να χρησιμοποιούμε τα αντιβιοτικά πιο σωστά και λιγότερο συχνά.

Μόνο ένας γιατρός μπορεί να κρίνει τη σοβαρότητα μιας λοίμωξης και την αναγκαιότητα χορήγησης αντιβιοτικών. Μη χρησιμοποιείτε ποτέ αντιβιοτικά αν δεν το έχει συστήσει ο γιατρός σας.

Είναι ευθύνη όλων μας, των υπηρεσιών υγείας, των ιατρών, των φαρμακοποιών, των φαρμακευτικών εταιρειών, αλλά και των ασθενών να διαφυλάξουμε την πολύτιμη ανακάλυψη του 20ου αιώνα: τα αντιβιοτικά.

Πώς;

Μα χρησιμοποιώντας τα λιγότερο συχνά και πιο σωστά!