Ενας κινηματογραφος για τους φοιτητες και χιλια ονειρα

Η Κομοτηνή έχει πλέον την τύχη να διαθέτει θερινό κινηματογράφο και να μας επιτρέπει να ονειρευόμαστε λίγη από τη μαγεία της μεγάλης οθόνης τα ζεστά βράδια του καλοκαιριού που η πόλη μοιάζει να αφήνεται στη ραστώνη και στην ηρεμία. Ένα όνειρο θερινού σινεμά που ξεκίνησε πριν 8 χρόνια επί πρυτανείας Γιάννη Πανούση δεν προβλήθηκε ποτέ για μια σειρά από λόγους. Οι τωρινές πρυτανικές αρχές έχουν τη διάθεση, όπως μαρτυρά η συζήτηση που είχαμε με τον αντιπρύτανη Γιώργο Χατζηκωνσταντίνου, να διαμορφώσουν το χώρο και να τον ζωντανέψουν προς χάριν των 7.000 εν ενεργεία φοιτητών της Κομοτηνής, μόνο που τα σχέδιά τους προσκρούουν στα πενιχρά οικονομικά του Δημοκριτείου.

Επειδή όμως στη μεγάλη οθόνη όλα μπορούν να συμβούν δεν έχουμε παρά να επιμένουμε μαζί με τους φοιτητές που μας ξενάγησαν στο χώρο, το Γιώργο Σάρλη και το Χρήστο Λαμπάκη.



Επί θητείας Γιάννη Πανούση στην πρυτανεία του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης κατασκευάστηκε ένας χώρος εξαιρετικός στην πανεπιστημιούπολη Κομοτηνής με στόχο να φιλοξενήσει ένα θερινό κινηματογράφο. Το 1996 θυμάται ο κ. Πανούσης ότι έγινε το κτίριο, την τύχη του οποίου δε γνωρίζει. Σε μια πρόσφατη επίσκεψη του ΠτΘ με το Γιώργο Σάρλη και το Χρήστο Λαμπάκη από το Σύλλογο Οικοτρόφων Φοιτητικών Εστιών συναντήσαμε την εικόνα της απόλυτης εγκατάλειψης και της κυριαρχίας του βασιλείου των φυτών. Η είσοδος στον αύλειο χώρο αδύνατη λόγω του ύψους των φυτών και η οθόνη του κινηματογράφου που ο Γιάννης Πανούσης φιλοδοξούσε να γίνει ένα πολιτιστικό στέκι νέων μακρινή.

«Είχα οραματιστεί ένα θερινό κινηματογράφο, γιατί ο θερινός μάς γυρνάει στην αθωότητα της παιδικής μας ηλικίας, άρα ο καθένας μπορεί να νιώσει πιο ρομαντικά.

Επίσης θα συνέδεε την πόλη με το πανεπιστήμιο γιατί πολλοί Κομοτηναίοι θα ανέβαιναν στην πανεπιστημιούπολη να δουν ένα έργο.

Το τρίτο σημείο ακουμπά στο ότι ο κινηματογράφος είναι πολιτισμός, άρα με ωραίες ταινίες θα μπορούσε να ψυχαγωγεί και να προβληματίσει τους νέους. Το τέταρτο ήταν ότι θα κρατούσε τη νεολαία στους χώρους του πανεπιστημίου και στην πόλη.

Είχα συνδυάσει την κατασκευή με τη δημιουργία ενός χειμερινού σινε -κλαμπ, δηλαδή μιας αίθουσας όπου οι φοιτητές θα είχαν τη δυνατότητα να πειραματιστούν και να δημιουργήσουν και δικά τους πολιτιστικά γεγονότα. Επιδιώκαμε ένα δίκτυο φοιτητικού πολιτισμού στην Κομοτηνή».

Η τσέπη ασθενής!

Ο αντιπρύτανης φοιτητικής μέριμνας Γιώργος Χατζηκωνσταντίνου έχει υπόψιν του το αναξιοποίητο κτίριο του πανεπιστημίου, το προσωπικό του όμως ενδιαφέρον για αξιοποίηση προσκρούει στην έλλειψη χρημάτων. Αναφέρει ότι προέκυψαν κάποια έκτακτα προβλήματα στη φοιτητική λέσχη, που χρήζουν άμεση παρέμβαση. «Έχω συζητήσει με τις φοιτητικές παρατάξεις, τους φοιτητικούς συλλόγους που εκπροσωπούν τα τμήματα και το σύλλογο των οικοτρόφων. Τους έχω εξηγήσει ποιες είναι οι προτεραιότητες μας, στις οποίες ανήκε και ο κινηματογράφος, ώστε τα παιδιά να τον αξιοποιήσουν για τις πολιτιστικές τους εκδηλώσεις. Επιθυμία μας είναι να δημιουργηθεί ένας πολιτισμένος κι ευχάριστος χώρος για τους φοιτητές μέσα στο campus.

Προέκυψαν όμως ορισμένες έκτακτες ανάγκες, όπως είναι η επισκευή των ψυγείων της φοιτητικής λέσχης, η στεγανοποίηση του εστιατορίου, η ανάγκη αντικατάστασης των πατωμάτων του εστιατορίου που έχουν ξηλωθεί. Οι παραπάνω εργασίες ανεβάζουν το κονδύλιο στα 150.000 ευρώ. Τα χρήματα που διαθέταμε ήταν 140.000 ευρώ από ένα λογαριασμό του πανεπιστημίου. Τα χρήματα δε φτάνουν γι’ αυτό το θέμα πρέπει να επανεξεταστεί. Οι αποφάσεις θα ληφθούν από το πρυτανικό συμβούλιο και θα εξεταστεί αν θα πρέπει σ’ αυτά τα έξοδα να συμμετάσχει το Εθνικό Ίδρυμα Νεότητας, το οποίο έχει την ευθύνη της στέγασης και της σίτισης των φοιτητών».

Στην περίπτωση που τα έξοδα μοιραστούν οι φοιτητές θα έχουν βάσιμες ελπίδες να έχουν το δικό τους χώρο.

Μαρία Αμπατζή

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.