Εναρξη του σχολικου ετους 2003-2004 στα σχολεια της Τουρκικης Μειονοτητας της Δυτικης Θρακης

Το σχολικό έτος 2003-2004 ξεκινά με ανάμεικτα αισθήματα ανησυχιών για τους 8000 μαθητές που φοιτούν στα Μειονοτικά σχολεία, και τους γονείς αυτών, τα οποία πρέπει να λειτουργήσουν υπό την αιγίδα της Συνθήκης της Λοζάννης και ο αριθμός των οποίων έχει μειωθεί από 300 στα 230.

Βλέπουμε ότι παρέμειναν άκαρπες και κατά το έτος 2003, οι προσπάθειες των Τούρκων της Δυτικής Θράκης για να προσελκύσουν την προσοχή της κυβέρνησης, των τοπικών αρχόντων και των ενώσεων στα προβλήματα της Μειονοτικής Εκπαίδευσης που έχουν πάθει γάγγραινα και να καταφέρουν να γίνουν θετικές ενέργειες για την επίλυση των προβλημάτων αυτών.

Εξοστρακιστήκαμε από το τάχα Διεθνές Συνέδριο Μειονοτικής Εκπαίδευσης που έγινε το 2002 στη Κομοτηνή. Παρόλο που προσεγγίσαμε με καλή διάθεση και διαχυτικότητα σε επαφές, που έγιναν υπό επωνυμία ανεξάρτητου ακαδημαϊκού ιδρύματος με εμφάνιση διαλόγου, το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας αντί να πάρει στα σοβαρά τις δίκαιες απαιτήσεις και τα δίκαια παράπονά μας στις μέχρι σήμερα επαφές μας που έγιναν σχετικά με το Πρόγραμμα Εκπαίδευσης Μουσουλμανοπαίδων Μειονότητας, διαπιστώσαμε με έκπληξη και λήψη ότι η Ελλάδα δεν είχε άλλο σκοπό από το να δώσει στους ευρωπαίους συνεταίρους της την εικόνα ότι βρίσκεται σε διαβουλεύσεις με τη Μειονότητα.

Η εισήγησή μας «Η Μειονοτική Εκπαίδευση στη Θράκη και Προοπτικές Αναζήτησης Επίλυσης των Προβλημάτων στο Έτος 2002» που ετοιμάσαμε με όλη την καλή διάθεσή μας και με τις πολύτιμες εργασίες των μελών μας, με σύγχρονη αντίληψη και που πιστεύουν στη σοβαρή συνεργασία διαπιστώσαμε με απογοήτευση ότι τοποθετήθηκε στην Αθήνα σε σκονισμένα ράφια από μάτια που δεν βλέπουν και αυτά που δεν ακούν.

Το φως της ελπίδας που έλαμψε στις καρδιές μας με τη διενέργεια των εκλογών για τις Σχολικές Εφορείες έσβησε σε σύντομο χρονικό διάστημα με την διαπίστωση ότι στην ουσία δεν άλλαξε τίποτα και ότι τα μέλη των σχολικών εφοριών δεν μπορούν να κάνουν χρήση των αρμοδιοτήτων τους.

Καθώς ανάμεσα τους ακαδημαϊκούς που ειπώθηκε ότι θα ερχόντουσαν από την Τουρκία, ήρθαμε αντιμέτωποι μια σειρά επιφανειακών σεμιναρίων που δεν είχαν σκοπό επίδοσης παιδαγωγικής διαμόρφωσης, αλλά της διάσωσης της γενικής εικόνας. Κατόπιν τούτου το κράτος μας δεν δίστασε να απορρίψει με σκληρό και μισαλλόδοξο τρόπο τις ταπεινές απαιτήσεις των διδασκάλων αποφοίτων της ΕΠΑΘ, που τους εκπαίδευσε η ίδια, για την πραγματοποίηση σεμιναρίων με εκπαιδευτές. Συνεχίζουν την κατάληψη των σχολείων μας και του εκπαιδευτικού συστήματός μας δάσκαλοι που έχουν ελλιπείς γνώσεις γραμματικής και προφοράς της τουρκικής, με εικονική παιδαγωγική διαμόρφωση και οι οποίοι δεν τυγχάνουν θετικής ανταπόκρισης και σεβασμού από τους γονείς. Το κράτος μας δεν βλέπει κανένα κώλυμα στην πρόσθεση νέων σε αυτούς κάθε ημέρα που περνά.

Σαν να μην αρκεί το ότι μειώθηκαν οι ώρες των μαθημάτων που πρέπει να διδάσκονται στην τουρκική στα σχολεία μας, πάρθηκαν από τα χέρια μας, κατά παράβαση των συνθηκών και τα μαθήματα της βιολογίας, μουσικής, γυμναστικής και ζωγραφικής.

Δεκάδες νέοι και εξειδικευμένοι υποψήφιοι, διδάσκαλοι απόφοιτοι από τα πανεπιστήμια της Τουρκίας, παρόλο που πέρασαν τις εξετάσεις τους από το ΔΙΚΑΤΣΑ, δεν προσλήφθηκαν στα Μειονοτικά Σχολεία και έτσι καταδικάστηκαν να συμπεριληφθούν στη στρατιά των εκπαιδευμένων αποφοίτων ανέργων.

Παρόλο που τα σχολεία μας σύμφωνα με τη συνθήκη της Λοζάννης είναι ειδικά και ανεξάρτητα, με την καταπίεση του κράτους γίνεται το λιάνισμα των διδασκάλων με την εφαρμογή του εξηκοστού έτους της ηλικίας και της τριακονταπενταετούς υπηρεσίας.

Ακόμα και σήμερα συνεχίζονται με αμείωτη ένταση οι προσπάθειες της μείωσης της εθνικής, θρησκευτικής και πολιτιστικής ταυτότητας των παιδιών μας και της αφομοίωσης αυτών, ανοίγοντας κρατικά σχολεία και νηπιαγωγεία που διδάσκουν στην ελληνική σε χωριά και δήμους των οποίων ο πληθυσμός αποτελείται αποκλειστικά από μειονοτικό πληθυσμό.

Παρόλο που η υποχρεωτική εκπαίδευση σύμφωνα με το σύνταγμα διαρκεί εννέα χρόνια, στα μειονοτικά σχολεία αντί να γίνει υποχρεωτική η εννιαετία, υπάρχει προσπάθεια να υποχρεωθεί ο πληθυσμός μας να στέλνει τα παιδιά του σε κρατικά σχολεία που δίνουν εκπαίδευση στην ελληνική.

Επειδή συνεχίζεται η κατάληψη των διοικήσεων των βακουφίων μας από άτομα απομεινάρια της χουντικής περιόδου, δεν μπορεί να γίνει χρήση των εσόδων των ιστορικών βακουφίων μας, που είναι κοινή κληρονομιά της Μειονότητας, στην αντιμετώπιση των αναγκών της μειονοτικής εκπαίδευσης και των σχολείων μας.

Η επισκευή των σχολικών κτιρίων και κάλυψη των εξόδων καυσίμων και μερικών βασικών υλικών, με βοηθήματα του κράτους, διαφημίζεται σε ευρωπαϊκά συνέδρια σαν απλόχερη και φιλόστοργη η συνεισφορά του κράτους στη μειονοτική εκπαίδευση.

Στα μειονοτικά σχολεία μέσης εκπαίδευσης, γίνεται χρήση βιβλίων εκδόσεως του 1960, των οποίων δεν είναι δυνατή η χρήση και τα οποία έχουν καταστραφεί από το να περνάνε από χέρι σε χέρι, και στη θέση αυτών δεν γίνεται η έκδοση νέων κατόπιν επικυρώσεως.

Χιλιάδες νέοι μας που έχουν αποφοιτήσει από δημοτικά σχολεία μετά από εξαετή διδασκαλία, επειδή δεν έχουν το επίπεδο της υποχρεωτικής εκπαίδευσης σύμφωνα με τα κριτήρια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν μπορούν να προσληφθούν ούτε καν ως εργάτες καθαριότητας σε κρατικές θέσεις και καταδικάζονται να ζουν ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας. Και παρόλα αυτά διαδίδεται στον εξωτερικό κόσμο το ψέμα ότι εφαρμόζεται δίχως διακρίσεις η πολιτική της ισονομίας και ισοπολιτείας και ότι η μειονότητα είναι μία «ευτυχής μειονότητα».

Οι Τούρκοι της Δυτικής Θράκης αντιλαμβάνονται τους αποκρυπτόμενους σκοπούς στην πολιτική της Μειονοτικής Εκπαίδευσης και το σύνολο των προβλημάτων που μέρα με τη μέρα μεγαλώνουν.

Παρόλο που το μαχαίρι έχει φτάσει στο κόκαλο, οι Τούρκοι της Δυτικής Θράκης διατηρούν την επιθυμία και αναμένουν με υπομονή μέχρι σήμερα την πραγματοποίηση ενός δίκαιου πραγματικού και αξιοπρεπούς διαλόγου με το κράτος και την έναρξη μιας διαδικασίας μεταξύ της πατρίδας Ελλάδας και της μητέρας πατρίδας Τουρκίας, που θα εξασφαλίσει μία νέα σύγχρονη ρύθμιση και που θα ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις στην μειονοτική εκπαίδευση.

Με την έναρξη του σχολικού έτους 2003-2004 δηλώνουμε ότι θα συνεχίσουμε να ελπίζουμε, θα συνεχίσουμε την αναζήτηση ενός διαλόγου, θα κρατάμε ανοιχτές τις πόρτες μας για εποικοδομητικές αντιλήψεις και προσπάθειες, αλλά και ότι από δω στο εξής, σε περίπτωση που οι αρμόδιες αρχές δεν ανταποκριθούν στα προβλήματά μας και στις δίκαιες απαιτήσεις μας δηλώνουμε πως είμαστε αποφασισμένοι να τις μεταφέρουμε από νόμιμες διόδους στην Ευρώπη και στις διεθνείς πλατφόρμες ανθρωπίνων και μειονοτικών δικαιωμάτων.

Ευχόμαστε το νέο σχολικό έτος να είναι επιτυχές για όλους τους τούρκους – παιδιά της Δυτικής Θράκης και τις οικογένειες αυτών.

Ένωση Τούρκων Δασκάλων Δυτικής Θράκης

Ο Πρόεδρος

Τζαχίτ Αληοσμάν

Ο Γενικός Γραμματέας

Αλή Εμίν

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.