Ενα οδοιπορικο στο χρονο

Αναμφισβήτητα μοναδικό ιστορικά και συγγραφικά το πιο πρόσφατο πόνημα του Εβρίτη συγγραφέα Αθανάσιου Γουρίδη «Διδυμότειχο, μία άγνωστη πρωτεύουσα», το οποίο παρουσιάσαμε σε προηγούμενο φύλλο του ΠτΘ, δεν είναι ωστόσο, όπως είναι ευρέως γνωστό, η μοναδική του προσπάθεια στο χώρο της συγγραφής. Ένα χρόνο πριν, το 2006, είχε κυκλοφορήσει κι άλλο ένα ακόμη βιβλίο του με τίτλο «Από την αρχαία Ζειρηνία στην Κορνοφωλιά του σήμερα».

Με τη στήριξη της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Ροδόπης – Έβρου, και αυτή η έκδοση ασχολείται με την ιστορία του ευρύτερου τόπου μας, της Θράκης και δη της πατρίδας του συγγραφέα, του Έβρου. Προσφορά πολύτιμη για τον πολίτη – αναγνώστη και κάτοικο της Θράκης, μια και για τον οικισμό της Κορνοφωλιάς, που φέρει μια μακραίωνη και συνεχή ιστορία, οι κατά καιρούς αναφορές δεν μπόρεσαν να αποκαταστήσουν την αλήθεια για την ιστορικότητά του.

Διαβάζουμε στον πρόλογο του βιβλίου από την Αναστασία Καρακατσάνη, Πρόεδρο του Συλλόγου Κορνοφωλιωτών «ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΠΑΠΑΣ»:

«Τα στοιχεία που προέκυπταν κατά καιρούς από διάφορα δημοσιεύματα και πηγές δημιουργούσαν σύγκρουση απόψεων και ατέρμονες συζητήσεις. Διακαής πόθος μας λοιπόν ήταν να αποκαταστήσουμε όσο μπορούμε την ιστορική αλήθεια με μια σειρά ερευνών και με τη διασταύρωση των ιστορικών στοιχείων που αφορούν στην ταυτότητα αυτού του τόπου.

Η τοποθεσία Δερβένι, που βρίσκεται πλησίον του νέου οικισμού της Κορνοφωλιάς είναι αναμφισβήτητα μεγάλης αρχαιολογικής σημασίας. Τα αρχαιολογικά ευρήματα που κατά καιρούς τυχαία έχουν βρεθεί στην περιοχή μαρτυρούν για έναν τόπο μεγάλης ιστορικής σημασίας. Στόχος μας είναι να προστατέψουμε αυτόν το χώρο, να κεντρίσουμε επιτέλους το ενδιαφέρον των αρμοδίων φορέων και να αναδείξουμε τη μοναδικότητα της περιοχής.

Έτσι ο σύλλογος «ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΠΑΠΑΣ» και τα μέλη του, ευαισθητοποιημένα ιδιαίτερα με το θέμα αυτό αποφασίσαμε πως μόνο με την συγγραφή ενός βιβλίου που θα έφτανε στο ευρύ κοινό θα γνωστοποιούσαμε τις ανησυχίες μας.

Η έκδοση του βιβλίου αυτού ήταν η εξόφληση ενός χρέους του συλλόγου «ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΠΑΠΑΣ» προς τους απανταχού Κορνοφωλιώτες και μια παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές».

Στο σημείο αυτό αξίζει να παραθέσουμε την άποψη του συγγραφέα Αθανασίου Γουρίδη, αντί εισαγωγής, για την προσφορά του βιβλίου του:

«Υπάρχουν οικισμοί που δημιουργούνται κάποια στιγμή κατά το ρου της ιστορίας και οι οποίοι είναι ταγμένοι να διάγουν τον πολιτισμικό τους βίο ταπεινά και αθόρυβα. Η Κορνοφωλιά σίγουρα δεν ανήκει στην κατηγορία αυτή. Το σύνολο των θέσεων που απλώνονται από τις όχθες του Μαγκαζιού μέχρι τους τύμβους του Μυσιλίμ παρουσιάζει μια τέτοια πυκνότητα και τόσα ευρήματα, που δικαιούται μιας αυτόνομης και ενδελεχούς ματιάς. Δεν είναι άλλωστε συχνό το φαινόμενο της αδιάλειπτης ιστορικής συνέχειας και παρουσίας ενός, κατά τα άλλα μικρού, οικισμού. Αναδύεται επομένως ως εξαιρετικά συναρπαστικό το καθήκον της προσέγγισης του κατοικημένου χώρου, ξεκινώντας από τα προϊστορικά – θρακικά του αποτυπώματα και περνώντας με τη σειρά στην αρχαία του έκφανση, το βυζαντινό του μυστήριο, την οθωμανική του πολυπλοκότητα και τη νεότερη του «εκτίναξη».

Στο πεδίο αυτό ο ερευνητής δικαιούται να σκύψει με πάθος και να ελπίζει ότι κάποια στιγμή το ενδιαφέρον θα πολλαπλασιαστεί και θα αποκτήσει συστηματική μορφή τόσο για τον ίδιο τον οικισμό και την αγωνία του να επιβιώσει όσο και για τη μεγάλη υπόθεση της Θράκης.

Στόχος της παρουσίας συγγραφής δεν είναι να εξαντλήσει το θέμα της ανίχνευσης της ιστορικής πορείας του οικισμού, ούτε να επιλύσει με οριστικό τρόπο προβλήματα ή να επιβάλει απόψεις. Εκείνο που ελπίζει να πετύχει είναι μια πρώτη, συνοπτική έστω, προσέγγιση ενός, στην ουσία του παντελώς άγνωστου μέχρι σήμερα, παρθένου θέματος. Ταυτοχρόνως όμως επιδιώκει να προβάλει κάποια δεδομένα δίχως άλλη καθυστέρηση και δίχως παραπέρα συγκατάβαση στην αδιαφορία και τη διαστρέβλωση.

Ο οδηγός ετοιμάστηκε πολύ γρήγορα, σε διάστημα μικρότερο των τεσσάρων μηνών, εν μέσω ποικίλων άλλων υποχρεώσεων. Αποτέλεσε λοιπόν η ολοκλήρωσή του ένα επίτευγμα, καθώς η αναζήτηση ουσιαστικά ξεκινούσε από το μηδέν. Στην πραγματικότητα σ’αυτή «ταχύρυθμη εκμάθηση» αρωγοί στάθηκαν κάποιοι άνθρωποι που με βοήθησαν και με στήριξαν και που δίχως αυτούς δεν θα υπήρχε τελικό αποτέλεσμα: Είναι τα μέλη του Συλλόγου «Σταμάτιος Παπάς» από τους οποίους ξεκινά και στους οποίους καταρχήν κατευθύνεται η προσπάθεια και που αξίζουν τον έπαινο όλων. Είναι ο επίτιμος Έφορος Αρχαιοτήτων, κ. Διαμαντής Τριαντάφυλλος, ο φίλος, λέκτορας Νεότερης Ιστορίας του ΑΠΘ, κ. Φωκίων Κοτζαγεώργης, οι αγαπητοί συνάδελφοι στο Αρχαιολογικό Μουσείο Κομοτηνής, ο ακάματος πρεσβύτερος Κλαύδιος Ι. Κουλέας Κουλιανός, η καλή φίλη, φιλόλογος, κ. Βίκη Τσιαλαμάγκα, οι οποίοι συνέδραμαν την προσπάθειά μου και βεβαίως η οικογένειά μου, η οποία πάντοτε βρίσκεται με σεμνότητα, υπομονή και αγάπη στο πλευρό μου. Τους ευχαριστώ όλους».

Ο φιλαναγνώστης

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.