«Ενα αειφορο μελλον στα χερια μας»

«Ένα αειφόρο μέλλον στα χέρια μας» είναι ο τίτλος μιας έκδοσης που έγινε φέτος στο Λουξεμβούργο κι ασχολείται με την κλιματική αλλαγή και τον περιορισμό των επιπτώσεων, τις αειφόρες μεταφορές με στόχο να γίνουν ευκολότερες, καθαρότερες κι ασφαλέστερες, τους φυσικούς πόρους, τη δημόσια υγεία, την κοινωνική ένταξη, την παγκόσμια φτώχεια, τις αλληλένδετες πολιτικές.

Εν αρχή η ανησυχία

«Ανησυχείτε για την κλιματική αλλαγή; Ανησυχείτε πώς θα πληρώσετε τις εισφορές για τη σύνταξή σας; Για την ατμοσφαιρική μόλυνση; Ή μήπως για το αν το παιδί σας θα βρει αξιοπρεπή δουλειά; Η Ε.Ε. αντιμετωπίζει αυτά και άλλα θέματα που μας επηρεάζουν καθημερινά, επιδιώκοντας να βελτιώσει την ποιότητα ζωής μας και να εξασφαλίσει στα παιδιά μας ένα πιο σίγουρο μέλλον. Η στρατηγική αειφόρου ανάπτυξης της Ε.Ε. άπτεται όλων των τομέων, από το πώς κόβουμε τα δέντρα μας μέχρι το πώς συμπεριφερόμαστε στους ηλικιωμένους. Το μέλλον της Ευρώπης εξαρτάται από την επίτευξη τριών στόχων: παραγωγή πλούτου, κοινωνική συνοχή και προστασία του περιβάλλοντος».

Η έκδοση ξεκινάει ξεκαθαρίζοντας τη θέση της Ε.Ε. αλλά και τι σημαίνει αειφορία, ήτοι «ανάπτυξη που καλύπτει τις ανάγκες του παρόντος χωρίς να διακυβεύεται η ικανότητα των μελλοντικών γενεών να καλύψουν τις δικές τους ανάγκες». Αυτό, όπως εξηγείται στην έκδοση ήταν το κύριο θέμα της συνάντησης κορυφής για τη Γη που έγινε το 1992 στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Εκεί, οι ηγέτες προσυπόγραψαν συμβάσεις για την κλιματική αλλαγή, ενώ εκδόθηκε δήλωση με 27 αρχές για το περιβάλλον και την αειφόρο ανάπτυξη.

Η έκδοση, την οποία ανακαλύψαμε στο Γραφείο Ενημέρωσης του Πολίτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Μ.Μ. Βασιλείου, εξηγεί και μεταφέρει καθαρά το μήνυμα προς όλους μας ότι η κλιματική αλλαγή δεν είναι μακρινή απειλή, αλλά «συμβαίνει τώρα κι επιταχύνεται», δίνοντας πληροφορίες. «Πολλές περιοχές στον κόσμο αγωνίζονται ν’ αντιμετωπίσουν τις αυξανόμενες θερμοκρασίες. Μέχρι τώρα, ο γενικός μέσος όρος έχει αυξηθεί κατά 0,76 βαθμούς Κελσίου σε σύγκριση με την πρώτη περίοδο της βιομηχανικής επανάστασης».

Η υπερθέρμανση του πλανήτη εκδηλώνεται μέσα από ξηρασίες, πλημμύρες, κύματα καύσωνα, και πυρκαγιές στα δάση, φαινόμενα που δεν είναι παρά η πρόγευση των όσων θα συμβούν, μια και η θερμοκρασία θ’ ανέβει κατά 4 βαθμούς μεταξύ των ετών 1990 και 2100, δηλαδή είμαστε ήδη στο μάτι του κυκλώνα και δεν το έχουμε αντιληφθεί.

Μέτρα και στόχοι

Η έκδοση εξηγεί και ποιες είναι οι παρεμβάσεις της Ε.Ε. από το 1990 κι έπειτα, μια και τότε φάνηκε η σύνδεση ανθρώπινης δραστηριότητας – κλιματικών αλλαγών. Στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 9ης Μαρτίου 2007, οι ηγέτες είχαν εγκρίνει ένα πακέτο μέτρων με τους εξής στόχους:

1. Μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου στην Ε.Ε. κατά 20% έως το 2020 και κατά 30% εάν επιτευχθεί διεθνής συμφωνία.

2. Βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης κατά 20% έως το 2020.

3. Αύξηση του μεριδίου των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας σε 20% έως το 2020.

4. Αύξηση του ποσοστού των βιοκαυσίμων στα καύσιμα κίνησης σε 10% έως το 2020.

Μεταφορές

Οι αειφόρες μεταφορές είναι καθαρότερες, ευκολότερες και ασφαλέστερες, ειδικά σε μια πόλη που υποφέρει από κυκλοφοριακή συμφόρηση, όπως δηλώνεται στην έκδοση. «Η μάστιγα της κυκλοφοριακής συμφόρησης δεν αφορά μόνο το χρόνο που σπαταλιέται με μποτιλιάρισμα. Ο αντίκτυπος στο περιβάλλον για την υγεία μας είναι επίσης καταστροφικός, καθώς η κυκλοφοριακή συμφόρηση συμβάλει μαζικά στα αέρια θερμοκηπίου και ευθύνεται για το 1/5 των συνολικών εκπομπών CO2 της Ε.Ε., τα οποία έχουν αυξηθεί κατά 26% μεταξύ των ετών 1990 και 2004». Βέβαια, αν κάτι επιβαρύνει τα μέγιστα είναι οι αερομεταφορές, μια και οι πτήσεις ευθύνονται σημαντικά για την περιβαλλοντική καταστροφή.

Το χάσμα που δεν μικραίνει

Είναι σημαντικό που το βιβλίο «Ένα αειφόρο μέλλον στα χέρια μας» αφιερώνει ένα κεφάλαιο στην παγκόσμια φτώχεια, ξεκινώντας με μια ρήση του Νέλσον Μαντέλα για το ότι «η υπερνίκηση της φτώχειας δεν είναι μια πράξη ελεημοσύνης. Είναι μια πράξη δικαιοσύνης». Αξίζει να μεταφέρουμε ότι ως έσχατη ένδεια ορίζεται η επιβίωση με λιγότερο από 1 δολάριο την ημέρα κι αυτή επηρεάζει πάνω από 1 δισεκατομμύριο ανθρώπους στον αναπτυσσόμενο κόσμο, δηλαδή έναν στους έξι κατοίκους του πλανήτη. Η παγκοσμιοποίηση μας φέρνει πιο κοντά, αλλά δυστυχώς απομακρύνει από κάποιους την ελπίδα να ζήσουν. Η ψαλίδα, όπως απλά λέμε, αυξάνεται και η Ε.Ε. θεωρεί τη συνεργασία της καθοριστική στην επίλυση του προβλήματος της παγκόσμιας φτώχειας.

Το 2006 η ευρωπαϊκή βοήθεια ανήλθε στο ποσό των 48 δις ευρώ δηλαδή 100 ευρώ ανά πολίτη.

Και για να κλείσουμε με μια εικόνα, μια και με τα ποσά ενίσχυσης άνθρωποι συνεχίζουν κάθε λεπτό στον πλανήτη να πεθαίνουν από πείνα. «Τα δέντρα και οι μέλισσες που μας δώσατε άλλαξαν τη γη, τον αέρα και το έδαφός μας. Ολόκληρη η ζωή μας άλλαξε» από τον Ζαχάρα Μπέκρε, Αιθιοπία.

Μαρία Αμπατζή

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.