Ελλη Στρατιαδου, μαθητρια Ε΄ Ταξης: «Ας μιμηθουμε τους Ελληνες που αγωνιστηκαν γενναια» Δημητρα Παπαζογλου, μαθητρια Ε΄ Ταξης: «Θαυμαζω την Μαντω Μαυρογενους επειδη ολα της τα πλουτη τα εδωσε για

Για την Επανάσταση του 1821 μιλούν οι μαθήτριες της Ε΄ Τάξης του 5ου Δημοτικού Σχολείου Κομοτηνής. Η Έλλη Στρατιάδου και η Δήμητρα Παπάζογλου καταθέτουν την δική τους άποψη με αφορμή τον σημερινό εορτασμό της 25ης Μαρτίου.« Πιστεύω ότι αυτούς τους ανθρώπους που θυσίασαν τη ζωή τους για την πατρίδ μας, αντί να κάνουμε γιορτές και παρελάσεις, μπορούμε να τους τιμούμε κάθε μέρα»,δηλώνει η Έλλη Στρατιάδου και η Δήμητρα Παπάζογλου προσθέτει: «Για να είμαστε εμείς σήμερα ελεύθεροι και να έχουμε πατρίδα κάποιοι πολέμησαν δίνοντας και τη ζωή τους ακόμη. Εμείς οφείλουμε τουλάχιστον να το γνωρίζουμε».

Τι γιορτάζουμε την 25η Μαρτίου;

Δ.Π.:Την Επανάσταση που έκαναν οι Έλληνες κατά των Τούρκων μετά από 400 χρόνια σκλαβιάς.

Ε.Σ.: Το ένδοξο 1821. Πολέμησαν πολλοί Έλληνες Αγωνιστές τότε. Αν δεν υπήρχαν αυτοί που πολέμησαν για μας, τώρα δεν θα ζούσαμε, όπως ζούμε, αλλά σκλαβωμένοι.

Θα θέλατε να ζούσατε σε εκείνη την εποχή;

Δ.Π.:Δεν θα ήθελα, γιατί τα χρόνια τότε ήταν δύσκολα και δεν υπήρχε τροφή για όλους. Οι άνδρες έφευγαν στους πολέμους και τα νέα που έφθαναν από τις μάχες δεν ήταν ευχάριστα.

Ε.Σ.: Δεν θα ήθελα. Δεν μου αρέσει ο πόλεμος και αν ζούσα εκείνη την εποχή θα φοβόμουν υπερβολικά.

Ποιους αγωνιστές γνωρίζετε από εκείνη την περίοδο;

Δ.Π.: Τον Αλέξανδρο Υψηλάντη, τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, την Μπουμπουλίνα, την Μαντώ Μαυρογένους, τον Τζαβέλα.

Ε.Σ.: Τον Αθανάσιο Διάκο, τον Καραϊσκάκη, τον Μακρυγιάννη.

Αγαπάτε κάποιον ξεχωριστά; Θαυμάζετε ίσως κάποιον;

Δ.Π.: Τον Κολοκοτρώνη γιατί ήταν πολύ δυνατός. Λένε ότι ήταν πολύ γενναίος, ότι είχε θάρρος και αντιμετώπιζε πολύ έξυπνα στο πεδίο της μάχης τους Τούρκους.

Ε.Σ.: Μου αρέσει ο Αθανάσιος Διάκος. Συγκέντρωσα πληροφορίες για τη ζωή του και κατάλαβα ότι ήταν ένας πολύ σπουδαίος και γενναίος άνθρωπος και έβαζε πάνω από τη ζωή του την ελευθερία για την Ελλάδα. Πολέμησε πολύ γενναία και είχε ένα μαρτυρικό θάνατο. Θα μείνει στην ιστορία ως ένας πολύ γενναίος αγωνιστής του 21.

Από τις γυναικείες μορφές της Επανάστασης ξεχωρίζετε κάποια;

Δ.Π.: Θαυμάζω την Μαντώ Μαυρογένους επειδή όλά της τα πλούτη τα έδωσε για την Επανάσταση, για την αγορά πλοίων. Πολέμησε γενναία και δεν φοβήθηκε στιγμή.

Ε.Σ.: Σε μικρότερη ηλικία έπαιξα στο θέατρο την Μπουμπουλίνα. Μου άρεσε, ήταν γυναίκα και η θέση της δύσκολη, αλλά αγωνίστηκε τόσο γενναία, όσο ένας δυνατός άνδρας.

Τιμάτε σωστά η 25η Μαρτίου 1821 ή νιώθετε να πραγματοποιούνται γιορτές και τελετές από συνήθεια;

Δ.Π.: Νομίζω ότι παλιότερα αυτή την γιορτή την τιμούσαν με το σωστό τρόπο. Τώρα εμείς οι μαθητές λέμε: «Τι καλά! Τι καλά! Δεν θα έχουμε σχολείο» ή «θα κάνουμε την γιορτή και δεν θα έχουμε να διαβάσουμε». Ίσως να οφείλεται και στον τρόπο που λειτουργεί το σχολείο και κουράζει τους μαθητές.

Ε.Σ.: Πιστεύω ότι αυτούς τους ανθρώπους που θυσίασαν τη ζωή τους για την πατρίδα μας, αντί να κάνουμε γιορτές και παρελάσεις, μπορούμε να τους τιμούμε κάθε μέρα, γιατί αυτοί μας έδωσαν μια Ελλάδα με την πίστη ότι θα την αγαπάμε και θα την φροντίζουμε, θα την έχουμε καθαρή και δεν θα μαλώνουμε. Εμείς νομίζω ότι κάνουμε τα αντίθετα και αυτό δεν θα τους αρέσει πολύ, δεν μας το συγχωρούν.

Πώς μπορούμε να κάνουμε πράξη ζωής σήμερα το μήνυμα της Επανάστασης του 1821;

Δ.Π.: Να προσπαθούμε να μιμηθούμε τους σοφούς ήρωες του 21.

Ε.Σ.: Να αποφύγουμε την τακτική εκείνων που πρόδωσαν την Ελλάδα ή πήγαν με τους Τούρκους και καλοπερνούσαν, όταν ο λαός υπέφερε. Και να μιμηθούμε τους Έλληνες που αγωνίστηκαν γενναία.

Η ιστορία διδάσκει; Πρέπει να την γνωρίζουμε και γιατί;

Δ.Π.: Γιατί για να είμαστε εμείς σήμερα ελεύθεροι και να έχουμε πατρίδα κάποιοι πολέμησαν δίνοντας και τη ζωή τους ακόμη. Εμείς οφείλουμε τουλάχιστον να το γνωρίζουμε.

Ε.Σ.: Πρέπει να την ξέρουμε όχι επειδή έτσι θα πάρουμε καλό βαθμό, ούτε για τις επόμενες τάξεις του Σχολείου, αλλά γιατί αν βρεθούμε σε δύσκολη θέση, θα εμπνευστούμε από παρόμοιες δύσκολες καταστάσεις του παρελθόντος. Είναι η ζωή των προγόνων μας, τι άλλο θα ξέρουμε, αν δεν ξέρουμε αυτή;

Αν χρειαζόταν, θα παίρνατε μέρος σε μια αντίστοιχη Επανάσταση;

Δ.Π.: Ελπίζω να μην χρειαστεί. Εύχομαι να μην κινδυνέψει ποτέ η Ελλάδα, δεν είναι ωραίο πράγμα ο πόλεμος, αλλά αν χρειαζόταν, θα φοβόμουν ναι, αλλά θα έπαιρνα μέρος.

Ε.Σ.: Πιστεύω ότι θα έβρισκα το κουράγιο, θα στεναχωριόμουν, αλλά θα έβρισκα το κουράγιο και θα σκεφτόμουν θετικά. Ναι, θα έπαιρνα μέρος!