Ελενη Λαφτση «Αυτο που οδηγησε την τοπικη αυτοδιοικηση σε αυτη την κατασταση, δεν ηταν η ελλειψη κονδυλιων που αντιμετωπιζει σημερα, αλλα η αλογιστη χρηση τους»

«Το ότι μια κοινωνία δεν είναι έτοιμη να πάει ένα βήμα παραπέρα, δεν δικαιολογεί ότι εμείς δεν πρέπει να της δώσουμε το εναρκτήριο λάκτισμα»

Η κ. Ελένη Λαφτσή, επικεφαλής της δημοτικής παράταξης «ΠΟΛΗ-τική Ανατροπή» δίνει σήμερα συνέχεια στον ραδιοφωνικό διάλογο του «ΠτΘ» με τους εκπροσώπους της τοπικής αυτοδιοίκησης της πόλης μας.
 
Η λειτουργία της τοπικής αυτοδιοίκησης στον καιρό των μνημονίων, οι αλλαγές που επήλθαν σε σχέση με τις «καλές εποχές», τα ζητήματα της καθημερινότητας του πολίτη και η ωριμότητα της ίδιας της κοινωνίας για την επιζητούμενη αλλαγή, οι αλλαγές που προωθούνται στον Καλλικράτη και την τοπική αυτοδιοίκηση, αλλά και το τι θα έκανε διαφορετικά αν βρισκόταν στην διοίκηση του δήμου, είναι μερικά από τα ζητήματα που τέθηκαν στο τραπέζι του διαλόγου.
 
Ελένη Λαφτσή όμως…  

«Στις καλές εποχές δεν υπήρξε στρατηγικός σχεδιασμός, αλλά η λογική της απορρόφησης των κονδυλίων, για χάρη των κονδυλίων» 

ΠτΘ: Επτά και πλέον χρόνια μέσα στην κρίση. Η τοπική αυτοδιοίκηση, ένας από τους χώρους ο οποίος επλήγη σε πολύ μεγάλο βαθμό, με τους πόρους της να βαίνουν συνεχώς μειούμενοι και τις αρμοδιότητες της να αυξάνονται…
Ε.Λ.:
Δυστυχώς. Η τοπική αυτοδιοίκηση έχει επωμιστεί ένα μεγάλο βάρος. Είναι η πιο κοντινή εξουσία  στον πολίτη και έχει γίνει μια τεράστια μεταφορά αρμοδιοτήτων από την κεντρική εξουσία, χωρίς την αντίστοιχη μεταφορά πόρων. Είδαμε τη μείωση πόρων πέρα του 60%, βέβαια έχουμε και το οικονομικό παρατηρητήριο, και έναν ασφυκτικό έλεγχο στα οικονομικά των δήμων, το οποίο είναι ουσιαστικά το μακρύ χέρι και ο οφθαλμός, για λογαριασμό των θεσμών, τη μείωση του προσωπικού, την αδυναμία πρόσληψης νέων εργαζομένων, όλα αυτά τα οποία συνθέτουν ένα νεφελώδες σκηνικό στην τοπική αυτοδιοίκηση που την καθιστά και αδύναμη να παίξει ουσιαστικά τον ρόλο τον οποίο είναι εντεταλμένη να παίξει. Ωστόσο θα μπορούσαμε να δούμε όλη αυτή την κρίση και τα αποτελέσματά της ως μια ευκαιρία για ενδοσκόπηση. Όλοι συμφωνούμε ότι πρέπει να βγούμε από αυτή την κατάσταση και άμεσα, αλλά πρέπει πρώτα να συμφωνήσουμε στο τι ήταν αυτό που μας οδήγησε στην κρίση. Αν δεν συμφωνήσουμε και ο καθένας βγάζει τα δικά του συμπεράσματα, και ερμηνεύει τη σημερινή κατάσταση βάσει του ιδεολογικού του στίγματος, δεν θα καταλήξουμε πουθενά, θα κάνουμε άλλη μια λανθασμένη αρχή. Αυτό που έλλειψε από την αυτοδιοίκηση και αυτό που την οδήγησε σε αυτή την κατάσταση, δεν ήταν η έλλειψη κονδυλίων που αντιμετωπίζει σήμερα, αλλά η αλόγιστη χρήση αυτών των κονδυλίων.
 
Τα 2,5 χρόνια που είμαι στο δημοτικό συμβούλιο,  αντιμετωπίζω ένα μόνιμο παράπονο και από τη σημερινή διοίκηση και τη μείζονα αντιπολίτευση, σε σχέση με την χρηματοδότηση που φυσικά  αντανακλά απόλυτα την πραγματικότητα. Ωστόσο προέρχεται από ανθρώπους   –το λέω με κάθε καλή διάθεση, με την εκτίμηση που τρέφω προς το πρόσωπό τους– που στις λεγόμενες «καλές εποχές» έτυχε να διαχειριστούν τα του δήμου είτε από στρατηγικές θέσεις, είτε από θέσεις εξουσίας, είτε ως απλοί δημοτικοί σύμβουλοι.

Τότε και επαρκής χρηματοδότηση υπήρχε και κονδύλια και ευρωπαϊκά προγράμματα τους προσφέρονταν στο πιάτο και οι προσλήψεις εργαζομένων ήταν σε ικανοποιητικό βαθμό, παρόλα αυτά δεν φρόντισαν να καλύψουν τις υποδομές τις οποίες έχει ανάγκη σήμερα ο δήμος Κομοτηνής, ώστε να μπορεί να στηρίξει τον πολίτη, ο οποίος υφίσταται αυτή την κρίση. Δεν υπήρξε ένας στρατηγικός σχεδιασμός. Υπήρξε απλά η λογική της απορρόφησης των κονδυλίων για χάρη των κονδυλίων. Για παράδειγμα για τα έργα «βιτρίνας», όπως η πλατεία, το πάρκο, ο ποδηλατόδρομος, τα οποία είναι φυσικά άξια λόγου, αλλά εγώ προσωπικά θα τα έκανα τελευταία.  
 
Θα σκεφτόμουν πρώτα ποιες είναι οι πραγματικές ανάγκες των πολιτών και μετά, όταν ικανοποιούσα όλες αυτές τις ανάγκες, θα τα ενέτασσα στο σχεδιασμό μου. Θεωρώ ότι αυτά τα έργα είναι μακρά των αναγκών που αντιμετωπίζουν σήμερα οι πολίτες, γι' αυτό και ζούμε σήμερα μια πόλη ανοχύρωτη. Για παράδειγμα σε εποχές που άλλοι δήμοι φρόντιζαν να καλύψουν τους δήμους τους με προσωπικό, ο δήμος Κομοτηνής έχει μείνει ανοχύρωτος με ένα προσωπικό γερασμένο που βαίνει προς συνταξιοδότηση. Όλα αυτά πρέπει να τα δούμε με σοβαρότητα, να κάνουμε την αυτοκριτική μας, με κάθε ειλικρίνεια. Δεν θέλω να καταλογίσω ευθύνες προσωπικά σε κάποιους, το πρόβλημα είναι διαχρονικό, από τη μεταπολίτευση έως σήμερα. Θα πρέπει ωστόσο να συμφωνήσουμε ότι όλα αυτά ήταν τα λάθη, οι παραλήψεις του παρελθόντος, για να δούμε πώς θα πορευτούμε σήμερα. 

«Οι προηγούμενες διοικήσεις είχαν μεγάλες ευκαιρίες να κάνουν πράγματα τις οποίες αρνήθηκαν» 

ΠτΘ: Η Κομοτηνή δεν αποτελούσε ποτέ, τα τελευταία χρόνια τουλάχιστον πρότυπο λειτουργίας μιας πόλης. Βλέπουμε δηλαδή ότι σήμερα που λειτουργεί με το 35%  των κονδυλίων που είχε το 2009, πέραν της έλλειψης προσωπικού που είναι εμφανέστατη, δεν βλέπουμε μεγάλες ουσιαστικές διαφορές ως προς τα ζητήματα της καθημερινότητας του πολίτη…
Ε.Λ.:
Δεν υπήρχε ένας στρατηγικός σχεδιασμός στο πώς θέλουμε αυτή την πόλη. Για μένα το κορυφαίο πρόβλημα που θα έπρεπε εδώ και χρόνια να έχει επιληφθεί ο δήμος είναι το κυκλοφοριακό. Να βάζαμε πέντε σημεία και να λέγαμε αυτά θα τα δρομολογήσουμε ώστε να αλλάξει η ταυτότητα, η μορφή, η καθημερινότητα των συμπολιτών μας. Αυτό δεν έγινε ποτέ. Αντίθετα, λειτουργούσαμε στη λογική της απορρόφησης των κονδυλίων. Ό,τι έγινε και με τον ποδηλατόδρομο. Ο ποδηλατόδρομος ήταν η σημαία της σημερινής διοίκησης κατά την προεκλογική περίοδο, και με βάση αυτή τη  σημαία κατάφερε να εκλεγεί. Ίσως ήταν και μια ανάγκη για τους συμπολίτες μας. Υπάρχει πολύς νέος κόσμος, υπάρχει το πανεπιστήμιο, οι οποίοι κάνουν εκτενή χρήση του ποδηλάτου και αγκαλιάστηκε πάρα πολύ και έγινε αποδεκτός. Αλλά υπήρξε ένα κονδύλιο, το οποίο ο δήμος αντί να πει «εγώ έχω ανάγκη από τον ποδηλατόδρομο» ή από το τάδε έργο, ήρθε και εφάρμοσε την ανάγκη αυτή πάνω στο κονδύλιο, αντί να δρομολογήσει τη λύση ενός μεγάλου προβλήματος, όπως είναι η εσωτερική οδοποιία, η οποία σε πολλές συνοικίες της Κομοτηνής έχει τα μαύρα της τα χάλια. Είχαν μεγάλες ευκαιρίες να κάνουν πράγματα κατά την προηγούμενη περίοδο τις οποίες αρνήθηκαν. Δεν ήταν στο σκεπτικό τους, στο σχεδιασμό τους. Θεωρούσαν ότι πάντα θα υπάρχουν καλές εποχές και επομένως θα έχουν χρόνο μπροστά τους.  Να όμως που η ζωή έρχεται και ανατρέπει καμιά φορά τον τρόπο σκέψης μας, και μας φέρνει προ εκπλήξεων τις οποίες δεν μπορούμε εύκολα να διαχειριστούμε.
 
Αυτό που απαιτεί αυτή η πόλη   –χωρίς αυτό να σημαίνει πως  έχω το μαγικό ραβδάκι ή τη μαγική συνταγή με την οποία θα άλλαζα πράγματα–   είναι μία ιεράρχηση των μεγάλων αναγκών της, γιατί μπορώ να πω πως τα καθημερινά προβλήματα η σημερινή διοίκηση τα διαχειρίζεται  είτε με θετικό είτε με αρνητικό πρόσημο. Θεωρώ πως τις περισσότερες φορές με θετικό, το ζήτημα όμως είναι στα μεγάλα προβλήματα της καθημερινότητας των συμπολιτών μας. Εγώ θα οριοθετούσα ως πρώτο πρόβλημα σε αυτή την πόλη που πραγματικά θα επέφερε μια αλλαγή στην καθημερινότητά μας, το κυκλοφοριακό. Είναι ένα μεγάλο πρόβλημα η λύση του οποίου φυσικά δεν χωράει στα χρονικά όρια μιας τετραετίας, αλλά θα μπορούσε κάποια στιγμή τουλάχιστον να δρομολογηθεί.  
 
Εμείς ως παράταξη έχουμε δρομολογήσει από την αρχή της χρονιάς, και δουλεύουμε προς αυτή την κατεύθυνση, την εκκίνηση του διαλόγου για το εν λόγω ζήτημα. Προσανατολιζόμαστε σε μία σχετική εκδήλωση τον Σεπτέμβριο περίπου, με συγκοινωνιολόγους, με τους φορείς της πόλης που σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να έχουν λόγο,  τόσο για την  ανταλλαγή απόψεων αλλά και για την απαραίτητη συναίνεση.
 
ΠτΘ: Οι συνάδελφοί σας, ο διάλογος με τους οποίους προηγήθηκε υπογράμμισαν την απουσία ταυτότητας  από αυτή την πόλη. Συμφωνείτε και τι θεωρείτε ότι πρέπει να γίνει προς την κατεύθυνση αυτή;
Ε.Λ.:
Πρόσφατα εγκαινιάστηκε ο Κάθετος Άξονας. Ο Κάθετος Άξονας είναι η δεύτερη πύλη εισόδου μετά το αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος». Πέρυσι διήλθαν πάνω από 3 εκατομμύρια επισκέπτες. Φαντάζεστε ποια θα ήταν τα οφέλη του δήμου Κομοτηνής και κυρίως της πόλης της Κομοτηνής, αν υπήρχε ο σχεδιασμός εκ των προτέρων, και είχαμε προετοιμαστεί κατάλληλα ώστε να υποδεχτούμε αυτό τον κόσμο; Δεν υπάρχει ούτε ένα τουριστικό περίπτερο στην είσοδο του Άξονα, ώστε να προετοιμάζει τον κόσμο που έρχεται από Βουλγαρία και από Ρουμανία, για τα όσα αξίζει κανείς να δει στην Κομοτηνή, για να δείξει ότι αξίζει ο κόπος να επισκεφθούν αυτή την πόλη.  Δεν  υπάρχει αξιοποίηση των παραλιών μας. Ο Βούλγαρος και ο Ρουμάνος που θα έρθει να την επισκεφτεί δεν θα ξέρει εκ των προτέρων τι υποδομές υπάρχουν σε κάθε περιοχή και τι αξίζει να επισκεφτεί. Οι δικές μας παραλίες δυστυχώς  – δεν λέω ότι είναι ευθύνη του δήμου–  είναι αίολες και δυστυχώς υπάρχει και μία δυσκαμψία σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση αυτού του ζητήματος και από την ΚΕΔΕ. 

«Η ΚΕΔΕ δείχνει μια απάθεια, μία αμηχανία σε σχέση με το ζήτημα των παραλιών» 

ΠτΘ: Η αυτοδιοίκηση θεωρείτε ότι είναι έτοιμη για την διαχείριση των παραλιών για τον σχεδιασμό έστω;
Ε.Λ.:
Όχι δεν είναι έτοιμη. Δεν υπάρχει καν πρόταση. Την πρότασή μας ως παράταξη την λέμε ακόμα πριν από τις εκλογές, δίχως να την έχει υιοθετήσει ούτε ο δήμος ούτε η ΚΕΔΕ, η οποία δείχνει μια απάθεια μία αμηχανία σε σχέση με το ζήτημα. Για μας όμως το Φανάρι είναι η ναυαρχίδα του τουρισμού μας. Είναι μια πολύ όμορφη παραλία που δεν έχει τίποτε να ζηλέψει ούτε από τη Θάσο ούτε από τη Χαλκιδική. Η παραχώρηση στους δήμους είναι η λύση.  Δεν νοείται δήμος να μην μπορεί να κάνει χρήση των παραλιών του και να μην έχει έσοδα από αυτή την υπόθεση. Καλό είναι και το brand name και η ευρωπαϊκή ταυτότητα, αλλά καλό θα ήταν να δείξουμε στους γείτονές μας πρώτα απ' όλα ότι υπάρχει και μια πόλη, ένα Φανάρι, μια παραλία, που αν τα επισκεφτούν θα πλουτίσουν πολιτισμικά. 

«Η πολιτική πρακτική είναι αυτή που διαπαιδαγωγεί και τον κόσμο» 

ΠτΘ: Ο κόσμος της Κομοτηνής, της Ροδόπης, οι επιχειρηματίες είναι έτοιμοι να ανταπεξέλθουν σε αυτό ή να το διεκδικήσουν; Γιατί πολύ εύκολα γκρινιάζουμε, δίχως να έχουμε αναπτυγμένη ωστόσο την ιδιότητα του ενεργού πολίτη…
Ε.Λ.:
Δεν θα είμαστε ποτέ απόλυτα έτοιμοι για κάτι. Έτσι υποδεχτήκαμε και το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο.  Ούτε και τότε ήμασταν έτοιμοι, παρόλα αυτά είδατε πώς προσαρμόστηκαν οι Κομοτηναίοι, οι επιχειρήσεις σε αυτό, με αποτέλεσμα σήμερα να αποτελεί τη βαριά βιομηχανία της πόλης. Η πολιτική πρακτική διαπαιδαγωγεί και τον κόσμο. Νομίζω ότι εμείς πρέπει να δίνουμε τις κατευθύνσεις, να ανοίγουμε τους δρόμους και ο κόσμος θα ακολουθήσει. Υπάρχει μια αμφίδρομη σχέση ανάμεσα στους πολιτικούς  είτε της κεντρικής πολιτικής σκηνής είτε της αυτοδιοίκησης με την κοινωνία. Το ότι μια κοινωνία δεν είναι έτοιμη να πάει ένα βήμα παραπέρα, δεν δικαιολογεί ότι εμείς δεν πρέπει να της δώσουμε το εναρκτήριο λάκτισμα. 

«Η δημοκρατία είναι δύσκολη και κουραστική, αλλά είναι και απαραίτητη» 

ΠτΘ: Ποια η άποψή σας για τις αλλαγές που προωθούνται στον Καλλικράτη και στην τοπική αυτοδιοίκηση γενικότερα; Οι αντιδράσεις από πλευράς της τοπικής αυτοδιοίκησης είναι μεγάλες, κυρίως λόγω της έλλειψης διαλόγου την οποία καταγγέλλουν…
Ε.Λ.:
Από τον οποίο διάλογο αποχώρησαν οι ίδιοι.  Προσωπικά θεωρώ πως ο νόμος αυτός προσπαθεί να κάνει μια δημοκρατική αναδόμηση της τοπικής αυτοδιοίκησης. Η τοπική αυτοδιοίκηση έχει μάθει να λειτουργεί με τον παλιό ξύλινο τρόπο, την πεπατημένη και σε πολλά μιμείται και την κεντρική πολιτική σκηνή. Αυτό που λείπει είναι το οξυγόνο, που στην περίπτωση της τοπικής αυτοδιοίκησης αυτό είναι η συμμετοχή των πολιτών.
 
Ο νέος νόμος προσπαθεί να αποκαταστήσει αυτή την έλλειψη. Για παράδειγμα οι δημοτικές κοινότητες και τα τοπικά συμβούλια είναι απαρχαιωμένες, μορφές εκλεγμένων συμβουλίων, οι οποίες δεν έχουν ουσιαστικές αρμοδιότητες. Είναι μακριά από τις τοπικές κοινωνίες, ωστόσο τις προωθεί η εκάστοτε εξουσία όταν θέλει να προωθήσει κάποιες αποφάσεις. Ο νέος νόμος αντικαθιστά τα τοπικά συμβούλια με τοπικές συνελεύσεις, οι αποφάσεις των οποίων θα είναι δεσμευτικές. Άμεση δημοκρατία. Τα όποια προβλήματα θα μεταβιβάζονται απευθείας από τον κόσμο στη διοίκηση και ταυτόχρονα θα υπάρχει συμμετοχή, ανανέωση και φυσικά και αύξηση του εθελοντισμού, γιατί όταν ο άλλος κάνει βίωμά του τα προβλήματα, μπορεί να παρασυρθεί και στην επίλυσή τους.
 
Έπειτα το ζήτημα της απλής αναλογικής. Η απλή αναλογική είναι ένα σύστημα που απαιτεί διάλογο, διαβούλευση, συζήτηση, υποχωρήσεις και κυρίως συναινέσεις. Και η τοπική αυτοδιοίκηση είναι ένα πεδίο συναινέσεων.  Πόσο δημοκρατικό είναι ένας δήμαρχος που εκλέγεται με 25% να παίρνει τα 3/5 του δημοτικού συμβουλίου και να εφαρμόζει τη δικιά του πολιτική άσχετα με το τι λέει η αντιπολίτευση; Θεωρούμε ότι αυτό δεν είναι και τόσο δημοκρατικό. Εφόσον δε στην κεντρική σκηνή υπάρχει πλέον η απλή αναλογική, γιατί να μην υπάρχει και στην τοπική αυτοδιοίκηση. Νομίζω ότι η δημοκρατία είναι δύσκολη και λίγο κουραστική, αλλά όσο δύσκολη ή κουραστική κι αν είναι, είναι και απαραίτητη. Νομίζω ότι πρέπει να μας γίνει βίωμα. Τέρμα η ανάπαυση των πλειοψηφιών. Καμιά φορά και η πλειοψηφία δεν ασχολείται καν με τα ζητήματα.
 
Όσον αφορά την ΚΕΔΕ, νομίζω ότι κακώς αποσύρθηκε από τον διάλογο, γιατί ο διάλογος είναι αυτός που θα οδηγήσει στη λύση των προβλημάτων. Και κακώς ο κ. Πατούλης και η ΚΕΔΕ αφήνονται να οδηγηθούν στον αντιπολιτευτικό τους ίστρο. Αυτό είναι απαράδεκτο. 

«Ο δήμος δεν μπορεί να απουσιάζει από την παραγωγική ανασυγκρότηση της περιοχής και να σηκώνει τα χέρια ψηλά λόγω αναρμοδιότητας 

ΠτΘ: Αν αναλαμβάνατε αύριο τη διοίκηση του δήμου, ποιες θα ήταν οι βασικές προτεραιότητες και οι στόχοι που θα θέτατε;
Ε.Λ.:
Στρατηγικός σχεδιασμός και πέντε μεγάλα ζητήματα και μετά τα χρηματοδοτικά εργαλεία. Υπάρχει η λογική, που την ακούω από συναδέλφους μέσα από το δημοτικό συμβούλιο, για την εκμετάλλευση των ευρωπαϊκών προγραμμάτων. Το θέμα δεν είναι να πάρουμε τα κονδύλια για τα κονδύλια, αλλά να οριοθετήσουμε τις πραγματικές ανάγκες που υπάρχουν. Μετά θα βρούμε και τα χρηματοδοτικά εργαλεία.
 
Πρώτο ζήτημα για μένα όπως το αναλύσαμε παραπάνω είναι το κυκλοφοριακό. Έπειτα ο τουρισμός. Υπάρχει ήδη πρόταση που έχουμε καταθέσει με επιστολή στο Υπουργείο Οικονομικών και την ΕΤΑΔ, για τη μακροχρόνια παραχώρηση των παραλιών στον δήμο. Μετά θα συζητήσουμε για το πώς θα προσελκύσουμε πιο συμφέρουσες επενδύσεις, πώς θα μπορούσαμε να εκμεταλλευτούμε τον κάθετο άξονα, και την τουριστική αναδόμηση της πόλης.
 
Έπειτα όπως είχαμε θέσει και στο επιχειρησιακό μας σχέδιο ο δήμος Κομοτηνής δεν θα μπορούσε να είναι απών από την παραγωγική ανασυγκρότηση της περιοχής. Θεωρούμε ότι οι δήμοι, γενικότερα –ειδικά στην κατάσταση αυτή που είναι σήμερα με την ανεργία να καλπάζει– δεν μπορεί να απουσιάζει και να σηκώνει τα χέρια ψηλά λόγω αναρμοδιότητας. Σίγουρα δεν μπορεί να κάνει τις πολύ ριζικές εκείνες παρεμβάσεις και να λύσει το πρόβλημα της ανεργίας. Αυτό ωστόσο που θα πρότεινα εγώ είναι παραγωγικές επιχειρήσεις του ίδιου του δήμου, σε τομείς που θα συζητάγαμε. Βέβαια τώρα τα οικονομικά δεν επιτρέπουν κάτι τέτοιο, ωστόσο θα μπορούσαν να γίνουν μικρότερες παρεμβάσεις. Για παράδειγμα για τον αγροτικό πληθυσμό, θεωρούμε ότι η πληροφόρηση σήμερα είναι χρήμα. Όποιος την κατέχει έχει κάνει ένα σημαντικό βήμα  να πάει λίγο πιο μπροστά στο μέλλον. Θα μπορούσαν λοιπόν να γίνουν γραφεία ενημέρωσης πληροφόρησης από τον δήμο Κομοτηνής προς τους αγρότες, με δεδομένο ότι τώρα μπαίνει και νέος κόσμος στην αγροτική παραγωγή. Γραφεία πληροφόρησης και ενημέρωσης, σε συνεργασία βέβαια, με μεγάλες πανελλαδικής εμβέλειας εταιρείες που δρουν στην περιοχή μας, και οι οποίες έχουν τέτοιες δυνατότητες να παράσχουν ενημέρωση. Έχουμε έρθει σε επαφή με τον δήμο Λάρισας, με καθαρά αγροτικό πληθυσμό  που εκεί το έχουν κάνει ήδη πράξη με πολλαπλά οφέλη για τους δημότες.
 
Επίσης, υπάρχει ο παλιός κτηνοτροφικός σταθμός, μία έκταση 250 στρεμμάτων που παραμένει ανεκμετάλλευτος. Δεν ανήκει στον δήμο Κομοτηνής, αλλά θα μπορούσαμε ως δήμος να διεκδικήσουμε την παραχώρησή του από το Υπουργείο ή κάποιας μορφής σύμπραξη για την δημιουργία ενός κτηνοτροφικού πάρκου, ενός τόπου συνάντησης των πολιτών όπως και να χει. Δεν χρειάζονται χρήματα, χρειάζεται βούληση και λίγο φαντασία.

«Δεν ήρθα σαν κομήτης στην τοπική αυτοδιοίκηση για να κάνω μια παρουσία τεσσάρων πέντε ετών και μετά να αποχωρήσω» 

ΠτΘ: Σε 17 μήνες περίπου από τώρα θα έχουμε εκλογές στην αυτοδιοίκηση. Θα είστε παρούσα στις επόμενες εκλογές;
Ε.Λ.:
Θεωρώ ότι είναι πολύ αρνητικό κάποιος να περνάει μια θητεία και μετά να απομακρύνεται από το πολιτικό σκηνικό. Δεν βοηθάει κανέναν, ούτε την κοινωνία, γιατί η εμπειρία που ήδη αποκομίζει δεν μεταφέρεται σε κάποιον άλλον. Η τοπική αυτοδιοίκηση είναι ένα δύσκολο πεδίο, κατά την άποψή μου δυσκολότερο από την κεντρική πολιτική σκηνή, γιατί είναι τόσο μεγάλο το εύρος των προβλημάτων, το οποίο πραγματικά θέλει χρόνο για να εντρυφήσεις και να αποκομίσεις τα απαραίτητα συμπεράσματα για να βοηθήσεις στα επόμενα βήματά σου. Από αυτή την άποψη θεωρώ ότι εγώ δεν ήρθα σαν κομήτης να κάνω μια παρουσία τεσσάρων πέντε ετών και μετά να αποχωρήσω.
 
Καλώς εχόντων των πραγμάτων θα δώσω αυτή τη μάχη εκ νέου και ελπίζω αυτή τη φορά η κοινωνία να μη δώσει πάλι το 56% στον κ. Πετρίδη.
 
Δεν διαφωνώ ότι αυτή τη στιγμή ο κ. Πετρίδης διαθέτει μια τεράστια εμπειρία, όπως και η κ. Καζάκου. Διαχειρίστηκαν πράγματα εδώ και δεκαετίες, ωστόσο αυτό μπορεί να είναι και αρνητικό. Καμιά φορά επέρχεται ο κορεσμός. Όταν ασχολείσαι πολύ με ένα αντικείμενο, στο τέλος παύει κάθε ίχνος, κάθε ικμάδα δημιουργικότητας και φαντασίας που απαιτείται για αυτή τη θέση. 

google-news Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.