Εκθεση ζωγραφικης του Πασχαλη Αγγελιδη στο Μικρο Καφε, Ν. Φωκα 8, στην Αλεξανδρουπολη.

Για το έργο του Πασχάλη ο ιστορικός τέχνης ,καθηγητής στην Αρχιτεκτονική σχολή Ξάνθης του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης Γιάννης Κολοκοτρώνης έχει γράψει:

«Η αρχαιότητα είναι το πεδίο που δρα η σκέψη του Πασχάλη Αγγελίδη. Η ικανότητα που διαθέτει να ζωγραφίζει πρωτότυπες εκδοχές της προσωπικής του αντίληψης δεν είναι εύκολη υπόθεση. Ας δοκιμάσει κάποιος να περιγράψει τη συναισθηματική κατάσταση του καλλιτέχνη, για να καταλάβει πόσο διαφοροποιείται από το κοινό, μπροστά σε ένα έργο που ανακαλεί στη μνήμη κάτι από τον κλασικό κόσμο. Η αγωνία χαρακτηρίζει τον καλλιτέχνη, καθώς προσπαθεί να ξεφύγει από το χάος της απομίμησης και να αλαφρύνει από το κενό της διακόσμησης. Συγκρίνετε τις εικόνες φωτορεαλιστικής ζωγραφικής του Αχιλλέα Δρούγκα, όπου το όραμα και η μνήμη της αρχαιοελληνικής τέχνης διατηρείται στο παιχνίδι της οφθαλμαπάτης, στην αρχιτεκτονημένη κλασική σύνθεση, στην επιλογή των λαμπερών χρωμάτων και έντονων αντιθέσεων. Συγκρίνετε τους αρχαίους ήρωες του Χρήστου Καρά, που μεταφέρονται από το πεδίο της μυθολογίας στο χώρο του διαστήματος σαν φαντάσματα της νυχτερινής μνήμης. Νωρίτερα απ’ όλους, στις αρχές του αιώνα, ο μοναδικός de Chirico είχε δώσει την αίσθηση του μετεωρισμού ανάμεσα στο τώρα και το ιστορικό παρελθόν, παρατηρεί ο Κάλας (Ν. Κάλας,)

Τι συμβαίνει στην περίπτωση του Πασχάλη Αγγελίδη; Στην προσπάθειά του ο καλλιτέχνης είναι προσεκτικός και ειλικρινής. Οι αναφορές στην ιστορία είναι σημεία που λειτουργούν ως αφορμές, ώστε να εκτονωθούν οι εντάσεις της μνήμης μπροστά σε ένα μυθικό ή ιστορικό συμβάν που αναπλάθει η φαντασία. Στους πίνακες η μνήμη φέρνει εμφανή τα σημάδια της φθοράς, δείγμα μιας αυθαίρετης υποκειμενικότητας;»