Εκθεση ζωγραφικης Γιαννη Κλωναρη

Συμπληρώνοντας πενήντα χρόνια ζωγραφικής και τιμώντας τα ο Γιάννης Κλωνάρης πραγματοποιεί στην πόλη μας έκθεση ζωγραφικής που ανοίγει τις πύλες της αύριο Σάββατο 4 Νοεμβρίου στον Εκθεσιακό χώρο της Λέσχης Κομοτηναίων. Γνωστός στο κοινό της πόλης μας ο ζωγράφος έχει πραγματοποιήσει 42 ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, αφιερώνει την έκθεσή του αυτή στο κοινό της πόλης μας. Όπως ο ίδιος λέει χαρακτηριστικά «ξεκίνησα να ζωγραφίζω ερασιτεχνικά από μικρός. Με την πάροδο του χρόνου και βλέποντας ότι η ζωγραφική μου αρέσει άρχισε να συμμετέχω στην αρχή σε ομαδικές εκθέσεις. Μετά έκανα μόνο ατομικές. Το πρόβλημα είναι ότι έλειψα από την περιοχή της Κομοτηνής 20 χρόνια, γιατί ζούσα στο Βερολίνο οι μεν παλιοί με θυμούνται βέβαια, οι δε νέοι δε με γνωρίζουν καθόλου. Με τη συγκεκριμένη έκθεση δίνεται η ευκαιρία και οι παλιοί να με θυμηθούν και οι νέοι να γνωρίσουν τη δουλειά μου».

Γιάννης Κλωνάρης όμως…

Πτθ.: κ. Κλωνάρη είπατε ότι ξεκινήσατε τη ζωγραφική ερασιτεχνικά. Κάνατε όμως κάποιες σπουδές;

Γ.Κ.: Από πολύ μικρός, μαθητής ακόμα, πήρα κάποια μαθήματα από έναν ζωγράφο. Παρακολουθούσα όμως εκθέσεις καθώς και το έργο των μεγάλων ζωγράφων. Στο Βερολίνο πήγα και στη Σχολή Καλών Τεχνών ως ακροατής όμως, γιατί για να μπεις στη συγκεκριμένη σχολή είναι πιο δύσκολο και από το να μπεις στην ιατρική. Επίσης η εισαγωγή φοιτητών δεν γίνεται κάθε χρόνια αλλά κάθε δύο ή και τρία χρόνια. Οι Γερμανοί εκτιμούν τρομερά την ζωγραφική. Στην αρχή για να δείξω στους Έλληνες και στους Γερμανούς ότι ήμουν κάποιος συστηνόμουν ως πρώην διευθυντής δημοσίου. Ο Γερμανός δεν έδινε καμιά σημασία, όταν όμως έλεγα ζωγράφος σηκωνόταν όρθιος. Έχουν δηλαδή αυτήν την ευαισθησία στις τέχνες οι Γερμανοί και οι Έλληνες βέβαια αλλά έχουν άλλα προτερήματα και άλλα ελαττώματα, όπως έχουν και οι Γερμανοί. Εξάλλου έτσι είναι ο άνθρωπος με προτερήματα και ελαττώματα.

Πτθ: Ο ίδιος διακρίνετε το έργο σας σε τρεις περιόδους. Με βάση ποιων κριτηρίων κάνετε αυτή τη διάκριση;

Γ.Κ: Ο καλλιτέχνης έχει ανησυχίες. Ξεκίνησα με σπάτουλα και λάδι. Οι πίνακές μου ήταν τοπία, θαλασσινά, σοκάκια, που άρεσαν πάρα πολύ στο κοινό, όπου έχω κάνει εκθέσεις. Έχω κάνει πάνω από 40 εκθέσεις, ατομικές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και μπορώ να πω ότι η Κομοτηνή έχει τουλάχιστον 500 πίνακες δικούς μου. Να σκεφτείτε ένας φίλος μου γιατρός έχει 11. Μετά στο Βερολίνο είδα την τέχνη των ακρυλικών, η οποία πραγματικά θέλει κάποια τεχνική και κάποιες γνώσεις, μου άρεσε και την ακολούθησα ως ένα σημείο, χωρίς να αφήσω βέβαια τη σπάτουλα και τα λάδια. Όταν τελείωσε κι αυτό μέσα στην πεντηκονταετία και περισσότερο που ζωγραφίζω αποφάσισα να προχωρήσω σε κάτι πιο αφηρημένο. Πάντα όμως έχω σαν αρχή ο πίνακας κάτι να δείχνει, να μην είναι πεταμένα χρώματα και δε βγάζεις συμπέρασμα τι παριστάνει. Κάτι να δείχνει. Και έτσι ξεκίνησα την τρίτη περίοδο, ας το πω έτσι, της νέας τεχνοτροπίας και έχω κατά νου να πάω και παρακάτω.

ΠτΘ: Εξακολουθείτε δηλαδή να έχετε ανησυχίες;

Γ.Κ.: Έχω ανησυχίες να κάνω πίνακες όχι μοντέρνους, αλλά πίνακες ιδίως περιεχομένου με ανθρώπους, να το γυρίσω δηλαδή λίγο και στην προσωπογραφία. Είναι μια μεγάλη επιστήμη αυτός ο τομέας της ζωγραφικής, είναι κάτι τελείως χωριστό η προσωπογραφία. Αν είμαστε γεροί, να κάνω και κάτι διαφορετικό ακόμα, και να κλείσει ο κύκλος, γιατί δεν θα έχουμε περιθώρια για παραπέρα.

Πτθ.: Τι είναι αυτό που σας επηρεάζει τη ζωγραφική;

Γ.Κ.: Με επηρεάζουν τα πάντα. Η φύση, η κίνηση της γυναίκας, γι’ αυτό και έχω πάρα πολλούς πίνακες όπου παρουσιάζονται γυναίκες και διάφορες φιγούρες. Με επηρεάζουν τα πάντα. Παρακολουθώ τα πάντα, ακούω. Συνήθως ο Έλληνας δεν παρακολουθεί, δηλαδή ένα ηλιοβασίλεμα, ένα λουλούδι που μεγαλώνει σιγά- σιγά, και ανθίζει, μια ντοματιά που φτιάχνει ντομάτες και κοκκινίζει. Αυτές οι λεπτομέρειες τις φύσης, -που για μένα η φύση είναι θεός,- αυτά πρέπει να επηρεάζουν τον κάθε άνθρωπο. Να μην ασχολείται μόνο με τα βιοτικά και την καθημερινότητα, αλλά λίγο να ξεφεύγει γιατί πρέπει να γίνουμε λίγο πιο ρομαντικοί, να γίνουμε πιο αισιόδοξοι, να αγαπούμε τη φύση, τα ζώα. Έχω τρία σκυλιά, δυο γάτες. Όλα αυτά με επηρεάζουν και με συγκινούν.

Πτθ: Μήπως σας έχει επηρεάσει και το γεγονός ότι ζήσατε και στο εξωτερικό πολλά χρόνια, γιατί «οι ξένοι» έχουν άλλες ευαισθησίες απέναντι σ’ όλα αυτά που είπατε;

Γ.Κ.: Σε ορισμένα θέματα έχουμε τις ίδιες ευαισθησίες. Για παράδειγμα στα ζώα και στα λουλούδια είναι πιο ευαίσθητοι από μας οι ξένοι, στους δημόσιους κύκλους και στα σπίτια τους θα τρελαθείς από την πολυχρωμία, από την ομορφιά, τα ζώα τα περιποιούνται πάρα πολύ, τα αγαπούν. Σ’ αυτόν τον τομέα είναι καλύτεροι μπορώ να πω από τους Έλληνες. Ο Έλληνας έχει όμως μια άλλη ευαισθησία, έχει μια λεπτότητα. Και αυτό ακόμα το «δε βαριέσαι» του Έλληνα έχει και αυτό την αξία του. Ο Γερμανός είναι τυποποιημένος είναι οργανωμένος οπωσδήποτε, ο Έλληνας είναι ανοργάνωτος. Ορισμένα πράγματα που εδώ τα θεωρούμε εκ των προτέρων δεδομένα, οι Γερμανοί το παινεύονται όταν το ακούν. Έχω φιλοξενήσει οικογένειες Γερμανών και βλέπω την τάξη, την πειθαρχία, την οργάνωση που έχουν. Εμείς είμαστε πιο ελεύθεροι. Ο Γερμανός έχει τρία παιδιά, μικρά παιδάκια, στρατιωτάκια. Εκείνοι φεύγουν στο ένα άκρο της απόλυτης πειθαρχίας και του προγραμματισμού, εμείς είμαστε στο άλλο άκρο της ασυδοσίας. Θα έπρεπε να είμαστε κάπου δηλαδή στο μέσο.

Πτθ: Η ματιά του καλλιτέχνη παίζει όμως σημαντικό ρόλο κύριε Κλωνάρη, στο πώς αντιμετωπίζει τα πράγματα…

Γ.Κ.: Νομίζω ότι ο καλλιτέχνης είναι περισσότερο ευαίσθητος και πρέπει να είναι, αλλιώς δεν μπορεί να αποδώσει, γιατί η ζωγραφική δεν είναι μόνο μια τεχνική, πρέπει να έχεις φαντασία, σκέψη, ωριμότητα. Σημειωτέον εδώ ότι όλοι οι πίνακές μου είναι πρωτότυποι, δεν έχω πάρει έναν πίνακα ενός άλλου ή να χρησιμοποιήσω σλάιτς και κομπιούτερ. Εγώ κάνω πρωτότυπη εργασία δηλαδή δεν ένα πίνακα δεν θα τον ξαναδείς. Μπορεί κάποιος να ταιριάζει, ένα σοκάκι, ένα τοπίο, ένα θαλασσινό, αλλά είναι όλα πρωτότυπα έργα. Ακόμα και τα καινούργια έργα που έχω κάνει δεν επηρεάστηκα από κανέναν. Είδα μεγάλους ζωγράφους που ζωγραφίζουν σ’ αυτό το στυλ, αλλά εγώ διάλεξα κάτι διαφορετικό. Βγαίνει κάπου βέβαια κάτι το ίδιο, αλλά τελείως διαφορετικό. Είναι εντυπωσιακοί, πρωτότυποι οι πίνακές μου δεν υπάρχουν πουθενά αλλού, είναι δικής μου έμπνευσης και αυτό είναι το κυριότερο.

Πτθ: Δεν επηρεαστήκατε από κάποιον μεγάλο ζωγράφο;

Γ.Κ.: Όχι.

Πτθ: Διαβάζετε περί τέχνης;

Γ.Κ.: Βεβαίως. Χρειάζεται νομίζω, αφού ασχολούμαι με την τέχνη. Έχω ολόκληρους τόμους στην βιβλιοθήκη. Έχω και τους μεγάλους ζωγράφους, έχω και την ιστορία της τέχνης. Και από την μελέτη κάτι κερδίζεις, κάτι σου μένει.

Πτθ: Κάνατε εκθέσεις και στο εξωτερικό;

Γ.Κ.: Ατομικές εκθέσεις έκανα στην Ιταλία στην Κατάνη, στη Μεσήνη της Σικελίας και στην Γερμανία στο Έσσεν, στο Λιουλεσάιτ που είχε πολύ μεγάλη επιτυχία και αρκετές βέβαια στο Βερολίνο. Στο Βερολίνο είχα και στέκια διαρκούς εκθέσεως, είχα δηλαδή χώρους που φιλοξενούσαν ένα αριθμό από τα έργα μου. Έτυχε να έχω πέντε εκθέσεις διαρκείας συγχρόνως.

Πτθ: Είναι γνωστό δηλαδή το έργο σας στο εξωτερικό;

Γ.Κ.: Αφού το είδε πολύς κόσμος και αγόρασε πίνακες, πάει να πει ότι τους άρεσε η δουλειά.

ΠτΘ: Πόσο εύκολη είναι η διοργάνωση εκθέσεων στο εξωτερικό;

Γ.Κ.: Κατ’ αρχήν χρειάζεται να εγκρίνουν τη δουλειά σου. Αυτό είναι το δύσκολο και από εκεί όλα είναι εύκολα. Θα σας πω τους πίνακες που αποτύπωναν σοκάκια ή ήλιο ή θάλασσα δεν γύρισαν να τους δουν. Είναι κάτι που ταιριάζει στην ιδιοσυγκρασία του Έλληνα. Τους ενδιέφεραν οι πίνακες με ακρυλικά και με συμβολικό περιεχόμενο. Είναι εύκολοι. Υπάρχουν πολλές αίθουσες εκθέσεων, για τις οποίες οι υπεύθυνοι ζητούσαν κάποιο ποσό και πολλές φορές και κάποιο πίνακα. Το θέμα είναι να κλείσεις εκ των προτέρων την αίθουσα, πριν μήνες και ίσως ένα χρόνο. Για παράδειγμα θα σας πω ότι ο Γερμανός για να έρθει στην Ελλάδα του χρόνου το καλοκαίρι κλείνει εισιτήριο από τώρα. Γνώρισα ένα Γερμανό του οποίου η γυναίκα είχε έξι χώρους για εκθέσεις.

Πτθ: Στην Κομοτηνή πόσες εκθέσεις έχετε κάνει;

Γ.Κ.: Στην Κομοτηνή δεν θυμάμαι αλλά έχω κάνει αρκετές.

Πτθ: Είναι φιλότεχνος ο κόσμος της Κομοτηνής;

Γ.Κ.: Νομίζω ναι, τους αρέσει και δεν είναι μόνο ν’ αγοράσει ένα πίνακα, είναι και να ‘ρθει να δει. Μ’ ενδιαφέρει να έρθουν τα σχολεία. Ιδίως τα παιδάκια να δουν, να ρωτήσουν, να προβληματιστούν. Προκειμένου να ασχολούνται μ’ άλλα, και σήμερα δυστυχώς απ’ ό,τι ακούγεται στην τηλεόραση, η νεολαία, οι μαθητές ιδίως δεν πάνε καθόλου καλά, καλό θα ήταν να παρακολουθούν τέτοιες εκδηλώσεις, όχι μόνο ζωγραφικής, μουσικής θεάτρου, οποιαδήποτε εκδήλωση και αν γίνεται.

Πτθ: Αυτό είναι μεγάλο θέμα κ. Κλωνάρη. Στο σχολείο δυστυχώς η ώρα της ζωγραφικής είναι ώρα ψυχαγωγίας για τους μαθητές…

Γ.Κ.: Στη Γερμανία, επειδή ο γιος μου πήγε απ’ τα νήπια και τώρα είναι στο πανεπιστήμιο, το μάθημα της μουσικής και της ζωγραφικής είναι από τα πρωτεύοντα.

Εκεί δεν είναι τα θρησκευτικά. Δεν ξέρω για ποιους λόγους, άλλο είναι ένα άλλο μεγάλο θέμα.

Πτθ: Θα μείνετε μόνιμα εδώ;

Γ.Κ.: Θα πηγαινοέρχομαι. Γιατί και εκεί έχω δεσμούς εκτός από το παιδί βέβαια, έχω φίλους, ίσως κάνω και καμιά έκθεση. Υπάρχει πρόβλημα μεταφοράς στους πίνακες και έχω ένα σωρό πίνακες χαλασμένους, που δυστυχώς δεν θα τους παρουσιάσω.

Πτθ: κ. Κλωνάρη, διατελέσατε έφορος καπνού. Πώς βλέπετε σήμερα το μέλλον του;

Γ.Κ.: Έχω επαφή με το θέμα, γιατί το χωριό που μένω, ο Μίσχος, είναι καπνοπαραγωγικό. Όλοι καλλιεργούν καπνό και μάλιστα καλλιεργούν την καλύτερη ποικιλία, τον μπασμά. Αλλά οι τιμές που δίνουν οι έμποροι είναι εξευτελιστικές. Είναι δυνατόν να αγοράζουν τον καπνό το κιλό 30 λεπτά. Οι διπλανοί μου ο Ρετζέπ, ο Μουσταφά, ο Μεμέτ με τους οποίους έχω καλή γειτονία και τα συζητάμε περνούν δύσκολα. Δεν είναι δυνατόν να δίνεις ένα ευρώ στο κιλό και το πακέτο τα τσιγάρα που έχει διακόσια γραμμάρια καπνού να έχει τριπλάσια τιμή. Οι άνθρωποι καλλιεργούν γιατί δεν έχουν άλλη επιλογή και δεν μπορεί να γίνει άλλη καλλιέργεια εκτός του καπνού και ορισμένων δένδρων όπως μηλιές και κερασιές, οι οποίες και αυτές δεν έχουν απόδοση. Οπότε οι άνθρωποι αναγκαστικά σπέρνουν καπνό και συνεχίζουν για την επιδότηση, που είναι μια ενίσχυση και βολεύουν τα προς το ζην τους και τίποτα παραπάνω.

ΠτΘ: κ. Κλωνάρη σας ευχαριστούμε πολύ και σας ευχόμαστε καλή επιτυχία.

Γ.Κ.: Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Α.Π.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.