Εκλεψαν τις καρδιες, κερδισαν το χειροκροτημα

Ο ιδιοκτήτης του γυμναστηρίου Gymnasium Γιάννης Γκαράνης με τους συνεργάτες του διοργάνωσε την Παρασκευή 1 Ιουνίου στο χώρο του Πολιτιστικού Κυττάρου την τελική επίδειξη των τμημάτων χορού. Χόρεψαν παιδιά ηλικίας 4 έως 22 ετών και παρουσίασαν τη δουλειά που έγινε όλη τη χρονιά. Οι μικρές ηλικίες κινήθηκαν σε χορογραφίες μπαλέτου, οι ηλικίες από 6 έως 10 ετών παρουσίασαν μοντέρνο χορό και ρυθμική γυμναστική και τα παιδιά άνω των 12 ετών χόρεψαν σε χορογραφίες μοντέρνου χορού.

Η ανταπόκριση γονιών, φίλων και συγγενών ήταν πολύ θερμή κι επιδοκίμασαν την επιλογή του χώρου γιατί η σκηνή έδινε τη δυνατότητα να παρακολουθούν όλες τις κινήσεις και την εξέλιξη της χορογραφίας.

Ο Γιάννης Γκαράνης μίλησε στον ΠτΘ για τις αρχές τους στη λειτουργία των τμημάτων χορού, την αγάπη που νιώθουν όσα παιδιά ασχολούνται και την ικανότητά τους να βρίσκουν χρόνο γι’ αυτό που τους αρέσει πραγματικά, το να χορεύουν.

ΠτΘ: Ποια είναι τα τμήματα χορού του γυμναστηρίου;

Γ.Γ.: Είναι ανάλογα με τις ηλικίες και χωρίζονται σε έξι τμήματα: δυο τμήματα για μικρά παιδιά όπου ξεκινούν με κλασικό χορό και αρχές μπαλέτου, στη συνέχεια μετά την ηλικία των οκτώ ετών αρχίζουν την ενασχόληση με σύγχρονο χορό ο οποίος ανάλογα με την ηλικία τους χωρίζεται σε 4 τμήματα. Στις ηλικίες 6- 8 ετών τα παιδιά κάνουν ρυθμική γυμναστική και αρχές μοντέρνου χορού.

ΠτΘ: Στις πολύ μικρές ηλικίες κάνουν μόνο μπαλέτο;

Γ.Γ.: Προτιμούμε να μην κάνουν κάτι άλλο, γιατί κουράζονται πολύ κι επιπλέον από τις άλλες δραστηριότητες, όπως είναι ο παιδικός σταθμός, εξουθενώνονται.

ΠτΘ: Τα μεγαλύτερα παιδιά;

Γ.Γ.: Μπορούν να κάνουν χορό και ρυθμική κι από εκεί και πέρα μπορούν να κάνουν πολλά πράγματα.

ΠτΘ: Υπάρχουν παιδιά που φαίνονται από μικρά ότι έχουν κλίση στο χορό;

Γ.Γ.: Τα ταλέντα φαίνονται από την πρώτη ματιά και πολύ γρήγορα δείχνουν ότι έχουν έφεση σε κάποια πράγματα. Εφόσον τα παιδιά δείχνουν ότι μπορούν να κάνουν κάτι περισσότερο προσπαθούμε να προωθήσουμε.

ΠτΘ: Οι γονείς πώς λειτουργούν; Τα πιέζουν ν’ ανταποκριθούν ή να κάνουν χορό εάν δε θέλουν;

Γ.Γ.: Εξαρτάται από το γονέα, κάποιοι τα πιέζουν και κάποιοι τ’ αφήνουν πολύ ελεύθερα πιστεύοντας ότι στο γυμναστήριο οι συνθήκες είναι ή θα έπρεπε να είναι πολύ χαλαρές. Εμείς θέλουμε να γίνεται μια δουλειά σοβαρή κι επαγγελματική και πρέπει, σε κάποιο βαθμό να πιέζουμε τα παιδιά. Αυτό κάποιοι γονείς το δέχονται και άλλοι όχι, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται ορισμένα μικρά προβλήματα στη μέση της χρονιάς τα οποία προσπαθούμε να τα ξεπεράσουμε και το επιτυγχάνουμε. Η εμπειρία μας δείχνει ότι τα παιδιά πρέπει να πιέζονται, ενώ οι γονείς πιστεύουν ότι πρέπει να είναι τα βασιλόπουλα και οι βασιλοπούλες στο σπίτι και στο γυμναστήριο.

ΠτΘ: Οι γονείς μπορούν να κατανοήσουν ότι η γυμναστική και ο χορός είναι ένα είδος πειθαρχίας που είναι χρήσιμη για το σχολείο και την κοινωνική συναναστροφή;

Γ.Γ.: Πολλοί θεωρούν ότι τα συγκεκριμένα τμήματα είναι μόνο χορός και δεν πιστεύουν ότι ανταποκρίνονται και στο πρότυπο της κοινωνίας. Από την πλευρά μας προσπαθούμε να τους πείσουμε ότι όλα αυτά που γίνονται είναι μια μικρή κοινωνία, αλλά κάποιοι γονείς δεν μοιράζονται τις προσδοκίες μας. Ως γυμναστές και καθηγητές επιχειρούμε να πείσουμε τους γονείς ότι ο χορός γίνεται με το συγκεκριμένο τρόπο κι αυτό είναι λίγο δύσκολο.

ΠτΘ: Τα παιδιά μαλώνουν με τους γονείς τους σε σχέση με κάτι που θέλουν;

Γ.Γ.: Τα μεγαλύτερα ναι, τα μικρότερα όμως ακούν τους γονείς τους.

ΠτΘ: Πώς είναι όταν βλέπετε παιδιά που ξεκίνησαν από πολύ μικρά χορό σ’ εσάς και τώρα τα βλέπετε να μεγαλώνουν;

Γ.Γ.: Έχουμε 5-6 παιδιά που ξεκίνησαν στα τέσσερά τους χορό, είναι σήμερα 22 και όλα αυτά τα χρόνια ερχόταν στο γυμναστήριο. Θεωρώ ότι μας έχουν αγαπήσει γι’ αυτό κι έρχονται τόσα χρόνια και το ίδιο θα συμβεί και με τα υπόλοιπα.

ΠτΘ: Αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν και ανθρώπινες σχέσεις και δεν είναι μόνο χορός.

Γ.Γ.: Αυτό προσπαθούμε να πετύχουμε, να έχουμε φιλικές σχέσεις κι όχι σχέσεις ανταγωνισμού ή αρνητικές μεταξύ των γονέων και των παιδιών ή ανάμεσα στα παιδιά, προσπαθούμε να λειτουργούμε σαν πυροσβέστες σε κάποιες εντάσεις και να τα βοηθήσουμε να είναι φιλικά.

ΠτΘ: Πώς καταφέρνουν κι ανταπεξέρχονται τα παιδιά στις υποχρεώσεις τους εντός κι εκτός σχολείου, στις οποίες προσπαθούν να είναι πάντα πετυχημένα;

Γ.Γ.: Τα παιδιά αγαπούν το χορό, το χώρο, τις δασκάλες τους και θέλουν να έρχονται εδώ. Οι ώρες που έρχονται είναι ένα τρίωρο την εβδομάδα, δεν είναι πολλές, αλλά στις μεγάλες ηλικίες τα πράγματα δυσκολεύουν. Φροντίζουμε βέβαια το πρόγραμμα έτσι ώστε για τα μεγάλα παιδιά οι ώρες να είναι το Παρασκευοσαββατοκύριακο. Υπάρχει όμως το πρόβλημα με τους γονείς οι οποίοι έχουν απαιτήσεις για επιδόσεις στα μαθήματα και λιγότερο στο χορό. Τα παιδιά που θέλουν να είναι εντάξει στο χορό βρίσκουν τον τρόπο και το χρόνο να τα καταφέρουν.

ΠτΘ: Έχετε καθόλου αγόρια στα τμήματά σας;

Γ.Γ.: Μόνο κορίτσια. Ήρθε κάποια στιγμή ένα αγόρι σε ηλικία 12 – 13 ετών και μάλιστα συμμετείχε και σ’ ένα χορευτικό, αλλά σταμάτησε.

ΠτΘ: Με την προβολή του σόου «So you think you can dance» στην τηλεόραση τα παιδιά επηρεάζονται;

Γ.Γ.: Είχαμε δύο κορίτσια από το γυμναστήριο, τη Νάνσυ και τη Ντίνα, τα οποία πήραν μέρος στο διαγωνισμό, αλλά δεν προκρίθηκαν. Είναι δύο αδελφές που έρχονται εδώ και πολλά χρόνια.

Το σόου λειτούργησε θετικά υπέρ του χορού, τα παιδιά θέλουν το χορό, τον αγαπούν και πιστεύω ότι την επόμενη χρονιά θ’ ασχοληθούν ακόμη περισσότερο. Βέβαια, δεν είναι εύκολο να γίνουν τόσο καλές χορεύτριες, αλλά ευχή μας είναι να τα καταφέρουν.

ΠτΘ: Εκτός από τα υπάρχοντα τμήματα χορού που λειτουργούν τα παιδιά ζητούν κάτι άλλο;

Γ.Γ.: Ζητούν χορό και μόνο χορό.

ΠτΘ: Χορεύουν πολλές ώρες;

Γ.Γ.: Πάρα πολλές, γιατί αυτό τους δίνει χαρά κι ενέργεια.

ΠτΘ: κ. Γκαράνη, σας ευχαριστώ πολύ.

Γ.Γ.: Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Μαρία Αμπατζή

Υ.Γ.: Ευχαριστούμε το Photo Star για τις πολύ καλές φωτογραφίες

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.