Εκδηλωση της διευθυνσης β/βαθμιας εκπαιδευσης ν. Ροδοπης με θεμα «Η συναντηση της λογοτεχνιας με τις εικαστικες τεχνες»

Η Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ροδόπης μέσω του τομέα σχολικών δραστηριοτήτων διοργάνωσε στην αίθουσα εκδηλώσεων της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Κομοτηνής εκδήλωση με θέμα «Η συνάντηση της λογοτεχνίας με τις εικαστικές τέχνες» σε μια προσπάθεια να θίξει το θέμα της συνομιλίας μεταξύ των τεχνών και συγκεκριμένα μεταξύ των εικαστικών τεχνών, πρωτίστως της ζωγραφικής αλλά και της γλυπτικής και της αρχιτεκτονικής, με τη λογοτεχνία και περισσότερο την ποίηση. Επειδή ο αριθμός των ενδιαφερομένων ήταν πολύ μεγάλος και η χωρητικότητα της αίθουσας είναι μικρή οι κύριοι εισηγητές δεσμεύτηκαν ότι κατά πάσα πιθανότητα θα επαναλάβουν την εκδήλωση ανοιχτή στο κοινό και στους φοιτητές της πόλης μάλλον μέσα στο Μάρτιο και σε χώρο της Πανεπιστημιούπολης.

Κατερίνα Σχοινά, υπεύθυνη σχολικών δραστηριοτήτων δευτεροβάθμιας «Προσπαθούμε να αξιοποιήσουμε την ύπαρξη του ΔΠΘ»

Η υπεύθυνη σχολικών δραστηριοτήτων δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης ν. Ροδόπης κ. Κατερίνα Σχοινά στις δηλώσεις της αναφέρθηκε στις εκδηλώσεις που διοργάνωσε η Δευτεροβάθμια εκπαίδευση οι οποίες, όπως είπε, «άπτονται θεμάτων πολιτισμού, θεμάτων αγωγής υγείας και περιβαλλοντικής εκπαίδευσης. Αυτή είναι η τρίτη εκδήλωση που ασχολείται με θέματα πολιτισμού. Είναι γεγονός ότι πολλά σχολεία, η πλειονότητα των σχολείων, μπορώ να πω, υλοποιούν αυτή τη στιγμή προγράμματα που σχετίζονται με τον πολιτισμό. Στη Β΄ και Γ΄ Λυκείου των λυκείων του νομού μας, επίσης υλοποιούνται project τα οποία ομοίως έχουν παρόμοια θέματα, την ποίηση, τη ζωγραφική, τις καλές τέχνες και προδίδουν όλα αυτά μια τάση που έχει το σύγχρονο σχολείο να ασχοληθεί με τομείς, πέρα από τους αυστηρά τυπικούς που σχετίζονται με τα μαθήματα, και να ευαισθητοποιήσει τα παιδιά σε θέματα τέχνης, λογοτεχνίας, για τα οποία υπάρχει ευτυχώς έντονο ενδιαφέρον. Σ’ αυτό το πλαίσιο προσπαθούμε κι εμείς να αξιοποιήσουμε την τύχη που έχουμε να διαθέτουμε ένα Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο στην πόλη μας. Όποτε έχουμε ζητήσει τη βοήθεια των πανεπιστημιακών δασκάλων πάντοτε λαμβάνουμε πολύτιμη χείρα βοηθείας, όπως συμβαίνει και στην προκειμένη περίπτωση με τους δύο εξαιρετικούς ομιλητές μας, τον κ. Μιχαλόπουλο και τον κ. Μαυρέλο, και επίσης μια συμπολίτισσά μας με πλούσια παιδεία στο χώρο των εικαστικών τεχνών, την κ. Κ. Χριστοδούλου, που με πολύ μεγάλη προθυμία δέχτηκε να συμμετάσχει».

Κική Χριστοδούλου, ιστορικός τέχνης- μουσειολόγος «Θα μιλήσω για εικόνες μέσα από συγκεκριμένα ποιήματα και πως αυτές μεταφέρονται στο χρωστήρα του καθενός ποιητή»

Η ιστορικός τέχνης και μουσειολόγος κ. Κική Χριστοδούλου μιλώντας για την εισήγησή της στην συγκεκριμένη εκδήλωση τόνισε ότι «στο κλίμα της ημερίδας θα συνδέσω με συγκεκριμένα παραδείγματα την ποίηση του Εγγονόπουλου και του Ελύτη με έργα δικά τους, που έχουν οι ίδιοι φιλοτεχνήσει. Θα μιλήσω για εικόνες που έχουμε μέσα από συγκεκριμένα ποιήματά τους και πώς αυτές μεταφέρονται και στο χρωστήρα του καθενός. Υπάρχουν συγκεκριμένες φράσεις που μεταφέρονται από ποίημα σε πίνακα και από πίνακα σε ποίημα. Ξεκινάμε από την εικόνα πάντα και τελειώνουμε στην εικόνα. Τα ποιήματα του Εγγονόπουλου στα οποία θα αναφερθώ είναι η «Ποίηση 1948» και το «Σύντομο βιογραφικό του Καβάφη» και οι πίνακες «Εμφύλιος» και μια προσωπογραφία του Καβάφη από τον Εγγονόπουλο αντίστοιχα. Στον Ελύτη του «Αιγαίου» από τους «Προσανατολισμούς» πρώτη ενότητα, πρώτο ποίημα με εικόνες, συνεικόνες, όπως συνήθιζε ο ίδιος να αποκαλεί τα κολάζ του και τους πίνακές του και το δεύτερο παράδειγμα από τον Ελύτη είναι το «Φιλόδεντρο» από το «Άξιον Εστί» για το οποίο έχει φτιάξει έναν πίνακα τέμπερα ο ίδιος ο Ελύτης».

Ν. Μαυρέλος, επίκουρος καθηγητής ΔΠΘ: «Δεν υπάρχει κανένα κίνημα που να μην έχει σχέσεις ζωγραφικής και λογοτεχνίας»

Ο κ. Νίκος Μαυρέλος, επίκουρος καθηγητής στο τμήμα Ελληνικής Φιλολογίας ΔΠΘ έκανε δύο εισηγήσεις σχετικά με τη συνάντηση του Προραφαηλιτισμού με τον Αισθητισμό και με το μοτίβο του σαλτιμπάγκου, του πιερότου και του αρλεκίνου στη ζωγραφική και τη λογοτεχνία. «Η πρώτη εισήγηση αφορά στη σχέση του Έλληνα συγγραφέα Νικ. Επισκοπόπουλου και ενός συγκεκριμένου έργου τους τις «Έρημες Ψυχές» με το κίνημα του Προραφαηλιτισμού στη ζωγραφική, δηλαδή είναι ένα κίνημα που είναι Αισθητιστικό. Ο μόνος ζωγράφος είναι ο Edward Burne-Jones o οποίος και επηρεάζει τον Επισκοπόπουλο. Διαβάζοντας το έργο του είναι σα να βλέπουμε τους πίνακες. Οι εικόνες του έργου του είναι εικόνες πραγματικές του Burne-Jones, Ο οποίος επίσης έχει επηρεαστεί από ποίηση, δηλαδή ρομαντικούς ποιητές κυρίως. Η δεύτερη ανακοίνωση έχει να κάνει με το μοτίβο του σαλτιμπάγκου, του πιερότου και του αρλεκίνου στη ζωγραφική και τη λογοτεχνία, ξεκινώντας από τον Μποντλέρ, τον κατεξοχήν συγγραφέα που εισάγει τη νεωτερικότητα με το έργο του «Ο ζωγράφος της μοντέρνας ζωής». Θα δούμε κυρίως το κείμενο «Γεροσαλτιμπάγκος» και πίνακες του Σεζάν, περισσότερο του Πικάσο και θα δούμε πώς το μοτίβο αυτό περνάει στη νεοελληνική λογοτεχνία με δύο παραδείγματα το Ρώμο Φιλύρα, το ένα, και τον Καρυωτάκη, το άλλο. Όμως, ο Καρυωτάκης διαφέρει από αυτό το κλίμα του Πικάσο ή του Φιλύρα και πηγαίνει σε ένα πιο σαρκαστικό τρόπο γιατί θυμίζει έναν άλλο ζωγράφο αυτή τη φορά ένα Γερμανό του μεσοπολέμου που λέγεται Ότο Ντικς. Κι έτσι θα δούμε τα ποιήματα του Καρυωτάκη σε σύγκριση με κάποιους πίνακες του Ότο Ντίκς που έχουνε κάποια κοινά στοιχεία παρ’ όλες τις διαφορές». Ο κ. Ν. Μαυρέλος δήλωσε για τη σύνδεση της λογοτεχνίας με τη ζωγραφική πως «όλες είναι τέχνες. Δεν υπάρχει κανένα κίνημα που να μην έχει σχέσεις ζωγραφικής και λογοτεχνίας σε όλα τα κινήματα από την αρχαιότητα μέχρι τις μέρες μας».

Χάρης Μιχαλόπουλος, λέκτορας ΔΠΑΘ: «Μία από τις θεμελιακές σχέσεις αυτή που υπάρχει ανάμεσα στη ζωγραφική και την ποίηση»

Με την ποίηση και ζωγραφική στην αυγούστεια Ρώμη ασχολήθηκε ο κ. Χάρης Μιχαλόπουλος, λέκτορας ελληνικής φιλολογίας στο τμήμα Ελληνικής Φιλολογίας ΔΠΘ. «Θέμα μου είναι η σχέση που υπάρχει ανάμεσα στη ρωμαϊκή ερωτική ελεγεία και τη ρωμαϊκή ζωγραφική. Εξετάζω, δηλαδή, τη σχέση μεταξύ ζωγραφικής και ποίησης στην αυγούστεια Ρώμη, τη Ρώμη δηλαδή που βρίσκεται στην περίοδο διακυβέρνησής της από τον Αύγουστο. Με αφορμή τρία ερωτικά ποιήματα βλέπω τη σχέση ανάμεσα σε εικόνα και σε κείμενο. Πολλές από τις παρομοιώσεις ή τους μύθους που χρησιμοποιούν οι ποιητές στην ελεγεία παραπέμπουν κατευθείαν σε γνωστά εκείνης της εποχής δημοφιλή ζωγραφικά θέματα και προσπαθώ να εξετάσω τον τρόπο με τον οποίο η ζωγραφική ενσωματώνεται μέσα σε αυτά τα ποιητικά κείμενα. Θα ασχοληθώ με δύο ελεγείες από τον Προπέρτιο και μία ελεγεία από τους «Αμόρες» του Οβιδίου». Ο κ. Μιχαλόπουλος όσο αφορά τη σύνδεση της ζωγραφικής με την ποίηση τόνισε πως πιστεύει «ότι είναι μία από τις θεμελιακές σχέσεις αυτή που υπάρχει ανάμεσα στη ζωγραφική και την ποίηση, κάτι που ξεκινάει ήδη με την αρχαία ελληνική τέχνη. Ο Συμωνίδης αποκαλούσε τη ζωγραφική «ποίηση που σιωπά», ενώ την ποίηση «ζωγραφική που μιλάει, κάτι που πέρασε και στη ρωμαϊκή σχέση, όπως λέει και η περίφημη φράση του Οράτιου «Ο,τι ισχύει για την ποίηση, το ίδιο ισχύει και για τη ζωγραφική», οπότε είναι δύο συγκοινωνούντα δοχεία που οι επιδράσεις περνάνε από το ένα στο άλλο».

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.