Εκδηλωση Συλλογου Καταγομενων απο την Αρκαδιουπολη

Το περασμένο Σάββατο, σε ξενοδοχείο της πόλης, ο Σύλλογος Καταγομένων από την Αρκαδιούπολη (Λουλέ Μπουργκάς) πραγματοποίησε τη φθινοπωρινή του εκδήλωση με ουζάκι και ζωντανή μουσική, ενώ η έκπληξη της βραδιάς ήταν η προσφορά παραδοσιακής μουσταλευριάς. Μέλη και φίλοι απόλαυσαν μια πολύ ζεστή βραδιά ενώ ξεδιπλώθηκε η μνήμη τους μέσα από τις αναφορές στο φθινόπωρο και τον τρυγητό από την πρόεδρο του Συλλόγου Βικτώρια Μαρτσά.

Η κ. Μαρτσά, με λογοτεχνικό ύφος και παραστατικότητα, μίλησε για την εποχή του φθινοπώρου και τις συνήθειες στο νοικοκυριό, στην προετοιμασία για τις κρύες μέρες του χειμώνα, περιγραφή που παραπέμπει και στον τρόπο ζωής των προσφυγικών οικογενειών της Κομοτηνής που είχαν τάξη και προγραμματισμό.

«Φθινόπωρο, εποχή περισυλλογής ή μάζωξης ανθρώπων και καρπών. Εποχή μελαγχολική που εμείς, όμως, θα την αντιμετωπίσουμε με αισιοδοξία. Φθινόπωρο, εποχή κατά την οποία, αν κάνουμε ένα ταξιδάκι του νου στο παρελθόν θα θυμηθούμε ότι οι γονείς και οι παππούδες μας συγκέντρωναν τα καυσόξυλα, τα τοποθετούσαν στα υπόγεια των σπιτιών και τις αποθήκες. Τα μετέφεραν από τα βουνά με τους αραμπάδες (τα βοϊδάμαξα) ή γαϊδουροφόρτια.

Τα παιδιά, μόλις ξεφόρτωναν οι χωρικοί τα ξύλα, ανεβαίναμε στους αραμπάδες ή και στην ουρά του αμαξιού, για να πάμε καβαλίκα.

Οι νοικοκυρές παρασκεύαζαν τους ζαχιρέδες (κους – κους, γιουφκάδες) και μάλιστα για το κους – κους χρειαζόταν ειδική τεχνήτρα, η οποία το έφτιαχνε σε ξύλινη σκάφη. Στη συνέχεια, έφτιαχναν γιουφκάδες και τραχανάδες, γαλατένιο και κολοκυθένιο.

Οι νοικοκυρές το φθινόπωρο έπλεκαν τα μάλλινα, πουλόβερ, ζακέτες, μέχρι και κάλτσες κι έστρωναν το σπίτι με μάλλινα κιλίμια υφασμένα στον αργαλειό ή με κουρελούδες. Οι κοπέλες μάλιστα είχαν κουρελούδες ακόμη και στις προίκες τους. Πολύ λίγα ήταν τα σπίτια που είχαν κι έστρωναν χαλιά».

Η κ. Μαρτσά συνέχισε με μια περιγραφή που συνδεόταν άμεσα και με το αντικείμενο της εκδήλωσης, την πατροπαράδοτη μουσταλευριά και μίλησε γι’ αυτούς που είχαν αμπέλια τα οποία ζωντάνευαν την εποχή που άρχιζε ο τρυγητός. «Μέσα στ’ αμπέλια αντηχούσαν οι χαρούμενες φωνές κοριτσιών και παλικαριών, πατεράδων και μανάδων. Τα σταφύλια έρχονταν στα σπίτια μεταφερόμενα με ειδικό αμάξι που είχε πλέγμα και μέσα στο αμάξι πατούσαν τα σταφύλια κι έκαναν το μούστο.

Στη γειτονιά, στην οδό Σταύρου Καλούδη ήταν ένα σπίτι με δυο παλικάρια που είχαν αμπέλια κι έκαναν μούστο.

Τα παιδιά με τα μαστραπαδάκια τους έτρεχαν να πάρουν φρέσκο μούστο».

Η κ. Μαρτσά θύμισε ότι ανάμεσα σ’ αυτούς που είχαν αμπέλια ήταν και κάποιοι Λουλεμπουργκαζιανοί, όπως ο Χαραλαμπίδης κι ο Ρόδης.

Από το μούστο γινόταν η μουσταλευριά η οποία σερβίρεται με τριμμένο καρύδι, όπως άλλωστε έγινε και στην εκδήλωση.

Τη μουσταλευριά ετοίμασαν επί μία μέρα η πρόεδρος Βικτώρια Μαρτσά και η ταμίας του Συλλόγου Καίτη Αγγελίδου.

Η σωστή αναλογία είναι 1 φλιτζανάκι πετιμέζι, ένα φλιτζανάκι νισεστές, λιγότερο από ένα φλιτζανάκι ζάχαρη και έξι φλιτζανάκια νερό. Βέβαια, για τις ανάγκες της εκδήλωσης οι ποσότητες πολλαπλασιάστηκαν και οι συμμετέχοντες απόλαυσαν την πατροπαράδοτη μουσταλευριά.

Από την εκδήλωση δεν έλειψαν οι έξοχες φωνές του Ανδρέα Μαυρομάτη και του Πάρη Δώδου.

Μαρία Αμπατζή – Φωτεινή Αγινορίτου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.