Εκδηλωση με θεμα “Ολυμπιαδα – τρομοκρατια – ανθρωπινα δικαιωματα”

Εκδήλωση με κεντρικό θέμα την τρομοκρατία και την καταστολή των ατομικών δικαιωμάτων διοργάνωσε χθες το πρωί στο αίθριο της Νομικής σχολής το ΔΙΚΤΥΟ των Αυτόνομων Ριζοσπαστικών Αριστερών Σχημάτων. Ομιλητές της εκδήλωσης ήταν η καθηγήτρια εγκληματολογίας του ΔΠΘ Σοφία Βιδάλη και ο δημοσιογράφος της Ελευθεροτυπίας Τάσος Κωστόπουλος.

Η κ. Βιδάλη στην ομιλία της αναφέρθηκε διεξοδικά στο θέμα της αυξανόμενης αστυνόμευσης στην Ελλάδα ενόψει των Ολυμπιακών Αγώνων και εξέφρασε την αγωνία της και τον προβληματισμό της, κατά πόσο τα μέτρα αυτά που θίγουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, θα συνεχίσουν να εφαρμόζονται και μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

«Με το πρόσχημα των Ολυμπιακών Αγώνων, είτε αυτό είναι αναγκαίο είτε όχι, η Αθήνα θα ζήσει ως μια πόλη – φρούριο. Αυτό που φαίνεται να αλλάζει με τους Ολυμπιακούς Αγώνες είναι ο ρόλος της αστυνομίας μέσα στην πόλη ως ρυθμιστικός παράγοντας του δημοσίου βίου. Αν αυτό θα είναι μια μόνιμη ή προσωρινή κατάσταση δεν το ξέρω. Ξέρω όμως ότι σε περίπτωση που συμβεί μια τρομοκρατική πράξη το καλοκαίρι τότε το μέλλον δεν θα είναι πια το ίδιο».

Για τα ανθρώπινα δικαιώματα και την κατάφορη παραβίασή τους η εγκληματολόγος θεωρεί ότι είναι ένα ζήτημα το οποίο έχει υπεραναλυθεί όλους αυτούς τους μήνες. «Εκείνο που εγώ θα ήθελα να θέσω ως γενικότερο προβληματισμό είναι οι βασανισμοί των κρατουμένων στο Ιράκ. Εκεί πλέον δεν μιλάμε για ανθρώπινα δικαιώματα αλλά για ένα πισωγύρισμα ολόκληρου του συστήματος δικαίου, και αναφέρομαι στο στρατό, στην αστυνομία και στα δικαστήρια, στον Μεσαίωνα. Τέτοιου είδους φωτογραφίες και μια τέτοια κατάσταση δεν έχει ξαναεμφανιστεί ποτέ σε συνθήκες ειρήνης. Νομίζω ότι και η ίδια η επιστημονική κοινότητα πρέπει να παρέμβει, ώστε αυτά τα πράγματα να μην θεωρούνται εξαίρεση. Δεν είναι εξαίρεση. Έχει καλλιεργηθεί ο βασανισμός» επισήμανε χαρακτηριστικά η κ. Βιδάλη.

Δεν υπάρχει ένας σαφής ορισμός για την τρομοκρατία. Σημασία έχει να εξετάσει κανείς πως δημιουργείται αυτή η ετικέτα που χαρακτηρίζει κάποιον τρομοκράτη. Τη σημερινή εποχή η έννοια της τρομοκρατίας έρχεται να αντικαταστήσει αυτό που παλιότερα χαρακτηρίζονταν ως πολιτικό έγκλημα. Σήμερα η έννοια του πολιτικού εγκλήματος τείνει να εξαφανιστεί από την σύγχρονη νομική ορολογία.

Ο δημοσιογράφος Τάσος Κωστόπουλος έκανε τη διαπίστωση ότι η τρομοκρατία είναι μια έννοια με πολλαπλό περιεχόμενο. «Μέχρι τη δεκαετία του 80, ο όρος χρησιμοποιούνταν για να περιγράψει την κρατική τρομοκρατία, είτε στην επαναστατική της εκδοχή, είτε στην αντεπαναστατική. Παράλληλα υπήρχε και η χρήση του ίδιου όρου για τα ένοπλα αντικαθεστωτικά κινήματα. Είναι χαρακτηριστικός ο ορισμός που δίνει το ανώτατο δικαστήριο των Ηνωμένων Πολιτειών για την τρομοκρατία, ότι τρομοκρατία είναι βία μη κρατικών οντοτήτων, με πολιτικούς στόχους εναντίον αμάχων. Από τη δεκαετία του 80 και μετά ο όρος αρχίζει και καθιερώνεται με τη σημερινή του χρήση ότι δηλαδή τρομοκρατία είναι οποιαδήποτε αντισυστημική και αντικαθεστωτική κίνηση».

Η τρομοκρατία σύμφωνα με το δημοσιογράφο χωρίζεται σε δύο μέρη. Από τη μία μεριά έχουμε τη δεξιά τρομοκρατία και από την άλλη την αριστερή. Η δεξιά τρομοκρατία ήταν αυτή που χτυπούσε το σωρό, με κρατική κυρίως προέλευση και η αριστερή αυτή η οποία χτυπούσε επιλεγμένους συμβολικούς στόχους, με στόχο να προπαγανδίσει την ένοπλη πάλη.

Αριστερή και δεξιά τρομοκρατία

Στη σύγχρονη μορφή της η αριστερή τρομοκρατία εμφανίστηκε σαν μια από τις εκδοχές συνέχισης του αγώνα μετά το παγκόσμιο κίνημα του 1968. Τα κινήματα της εποχής αντιμετώπισαν μια άγρια κρατική καταστολή με αποτέλεσμα να εξαφανιστούν. Η απάντηση σε αυτήν την κρίση και την καταστολή, ήταν το πέρασμα μερικών κινημάτων στην ένοπλη πάλη, στην κήρυξη πολέμου, δηλαδή στο κράτος. Στην Ελλάδα η αριστερή τρομοκρατία εμφανίστηκε μετά την μεταπολίτευση. Υπήρξε ένας έντονος ριζοσπαστισμός στα κοινωνικά στρώματα, απόρροια των αλλεπάλληλων χτυπημάτων που δεχόταν η Ελλάδα είτε με τη χούντα, είτε με το Κυπριακό είτε με πολλά άλλα. Κάποιες μικρές ομάδες επέλεξαν τον δρόμο της ένοπλης πάλης κυρίως ως ένοπλη προπαγάνδα και ως απόδοση λαϊκής δικαιοσύνης, αφού το κράτος δεν τιμώρησε τους βασανιστές της χούντας

Από την άλλη μεριά, η βάση της δεξιάς τρομοκρατίας ήταν η στρατηγική της έντασης. Τυφλά χτυπήματα με σκοπό πρώτα την τρομοκράτηση των πληθυσμών και την προετοιμασία του κόσμου για ένα στρατιωτικό πραξικόπημα στην εκάστοτε χώρα.

Οι δεξιοί τρομοκράτες προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να κρατάνε τον κόσμο φοβισμένο για να τον έχουν υποχείριό τους και να του πλασάρουν αυτό που θέλανε.

Ένα τέτοιο παράδειγμα κατά τον κ. Κωστόπουλο ήταν η δημιουργία των γκρίζων λύκων ως μιας ομάδας που τρομοκρατούσε τον κόσμο και ουσιαστικά προετοίμαζε το έδαφος για την επέμβαση του στρατού με στόχο την αποκατάσταση της τάξης.

Αντιτρομοκρατική καταστολή

Οι δύο ομιλητές αναφέρθηκαν και στην αντιτρομοκρατική υστερία που έχει πιάσει τον δυτικό κόσμο εδώ και τέσσερα χρόνια. Οριακή στιγμή για την έκρηξη της τρομοϋστερίας ήταν η 11η Σεπτεμβρίου. Το χτύπημα εκεί έδωσε την χρυσή ευκαιρία στο πιο σκληρό κομμάτι της ηγεσίας των ΗΠΑ για την κήρυξη ενός παγκόσμιου πολέμου με άγνωστες συνέπειες.

Μετά το 1989 οι ΗΠΑ έψαχναν να βρουν εναγωνίως ένα εχθρό για να δικαιολογήσουν όλα αυτά τα χρήματα που ξοδευόταν σε εξοπλισμούς.

Η εσωτερική πτυχή αυτής της καταστολής είναι η ανάγκη για μια νομιμοποίηση της καταστολής εναντίον του εσωτερικού εχθρού, δηλαδή των αριστερών εξωκοινοβουλευτικών κομμάτων, των κοινωνικών κινημάτων.

Αυτή η καταστολή γίνεται με ένα συνεχές φακέλωμα ακτιβιστών και των κοινωνικών ομάδων. «Ποινικοποιείται κάθε έννοια κοινωνικού αγώνα και προσπαθούνε με κάθε τρόπο να κάμψουν το φρόνημα των αγωνιστών έτσι ώστε να μην υπάρχει καμία φωνή αντίστασης στο καθεστώς» επισήμανε χαρακτηριστικά ο Τάσος Κωστόπουλος.

Οι δύο ομιλητές στη συνέχεια συζήτησαν διεξοδικά με τους φοιτητές γύρω από γεγονότα της τρέχουσας επικαιρότητας.

Τάσος Συκάκης

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.