«Ειναι θεμα κουλτουρας και παιδειας ο Συνεταιρισμος»

Η Νίτσα Μπαμπούρα είναι πρόεδρος του Γυναικείου Συνεταιρισμού Γυναικών Φερών «Εκάβη». Σύλλογος που ιδρύθηκε το 1996 με μέλη 34 γυναίκες. «Δεν έχει καλλιεργηθεί η ιδέα του Συνεταιρισμού και του Συνεταιριστικού Κινήματος στις γυναίκες» δηλώνει στον «Κόσμο» και σημειώνει: «Δεν είχαν βγει οι γυναίκες στην παραγωγή, δεν ήξεραν ούτε από επιχειρηματικότητα, ούτε από συνεταιρισμό. Νομίζουν ότι μόνο θα αμείβονται και δε θα προσφέρουν». Μιλώντας για τα προβλήματα των Συνεταιρισμών μιλά για την έλλειψη προβολής και οργάνωσης και καλεί την Τοπική Αυτοδιοίκηση να σταθεί ουσιαστικά στο πλευρό των Συνεταιρισμών. «Η Τοπική Αυτοδιοίκηση το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να στηρίξει θεσμικά τους συνεταιρισμούς. Για παράδειγμα θα μπορούσε να έχει κάνει ένα κατάστημα στην Αθήνα ή στην Αλεξανδρούπολη, που να προωθούνται τα προϊόντα. Όπως είναι το «Λέσβος shop» ή το «Χίος shop»».

Πότε ιδρύθηκε ο συνεταιρισμός «Εκάβη»;

Ο Συνεταιρισμός ιδρύθηκε το 1996 με 34 γυναίκες. Αυτή τη στιγμή έχουμε μείνει 22 γυναίκες, έχουν αποχωρήσει κάποιες κυρίες. Ο Συνεταιρισμός μας ασχολείται με την παρασκευή ζυμαρικών και γλυκών του κουταλιού και αναλαμβάνουμε το catering σε διάφορες εκδηλώσεις. Επίσης, αναλαμβάνουμε κάποιες δεξιώσεις, τελετές βαπτίσεων και μνημόσυνων.

Ποιοι ήταν οι αρχικοί στόχοι που θέσατε;

Στόχος μας στην αρχή ήταν να αυξηθεί το οικογενειακό εισόδημα των γυναικών και να βγουν από το σπίτι και να κοινωνικοποιηθούν οι γυναίκες.

Πετύχατε τους στόχους;

Καταφέραμε τα βασικά. Οι γυναίκες που ασχολούνται πληρώνονται το μεροκάματό τους. Παράλληλα, βγήκαν από το σπίτι, παρακολούθησαν πάρα πολλά σεμινάρια κατάρτισης και σχετικά με το αντικείμενο τον τροφών, αλλά και σχετικά με τον πολιτισμό και τα κοινωνικά θέματα.

Ευρωπαϊκές δράσεις αξιοποιήσατε;

Μπήκαμε στο Leader II το 2000 και ετοιμάσαμε ένα εργαστήρι σε ένα ενοικιαζόμενο χώρο, το οποίο λειτουργεί με τις προδιαγραφές της Διεύθυνσης Υγιεινής. Φέτος πήραμε και Hasp και ISO.

Η τελευταία δράση που αξιοποιήσατε τι αφορούσε;

Μπήκαμε σε ένα πρόγραμμα «Equal» με το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Ήταν αρκετά τα οφέλη, προβληθήκαμε στο δια-δίκτυο, στελεχώθηκε ο Συνεταιρισμός με μια Γραμματέα και καταρτίστηκαν οι γυναίκες μέσω του προγράμματος.

Τι παρασκευάζετε σήμερα;

Ζυμαρικά, γλυκά του κουταλιού και διαφόρων ειδών πίτες.

Ποιό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που καλείστε να αντιμετωπίσετε;

Το δυσκολότερο είναι η προώθηση του προϊόντος. Προμηθεύουμε όλο το Νομό και κάποια καταστήματα στη Θεσσαλονίκη και στην Αθήνα. Είναι πάρα πολύ δύσκολο γιατί υπάρχουν πάρα πολλοί συνεταιρισμοί στην Ελλάδα. Είμαστε πολύ μακριά από τα μεγάλα αστικά κέντρα και χρειάζεται πάρα πολύ καλή οργάνωση.

Φέτος η Νομαρχία Έβρου και ειδικότερα η αντι-νομάρχης κ. Ελένη Τσιαούση μας βοήθησε πάρα πολύ και στις εκθέσεις και στις εκδηλώσεις.

Πόσα χρήματα κερδίζουν οι γυναίκες του Συνεταιρισμού;

Περί τα 3.000 ευρώ το χρόνο. Από τις 22 συνολικά γυναίκες οι περισσότερες δουλεύουν και κάπου αλλού, έχουν και άλλη δουλειά. 7 με 8 άτομα είναι στο Συνεταιρισμό συνέχεια.

Τι συμπεραίνετε, οι γυναίκες έχουν γίνει κοινωνοί του συνεταιριστικού κινήματος;

Δεν έχει καλλιεργηθεί η ιδέα του Συνεταιρισμού και του Συνεταιριστικού Κινήματος στις γυναίκες. Δεν είχαν βγει στην παραγωγή, δεν ήξεραν ούτε από επιχειρηματικότητα, ούτε από συνεταιρισμό. Νομίζουν ότι μόνο θα αμείβονται και δεν θα προσφέρουν.

Όντως, αυτή είναι η νοοτροπία. Την συμμετοχή του μετοχικού κεφαλαίου εμείς, τις 51.000 χιλιάδες δραχμές που απαιτούνταν τότε, την είχαμε εξασφαλίσει μέσα από τα σεμινάρια. Παρακολουθώντας οι γυναίκες τα σεμινάρια άφηναν το μέρισμά τους για να μπορέσουμε να ξεκινήσουμε τη λειτουργία του Συνεταιρισμού.

Νέες γυναίκες δείχνουν ενδιαφέρον για τους Συνεταιρισμούς;

Δεν μπαίνουν νέες γυναίκες στο Συνεταιρισμό, γιατί το μόνο που θέλουν είναι να παίρνουν το μεροκάματό τους. Εμείς πληρώνουμε ανάλογα με τα κιλά και τις πωλήσεις, μπορεί να καθυστερήσει να πληρωθεί και δύο μήνες. Δεν είναι το standard μεροκάματο που ζητάνε οι νέες γυναίκες. Αυτός είναι ένας ανασταλτικός παράγοντας.

Τι είναι αυτό που τις αποτρέπει;

Δεν έχουν μάθει να συνεταιρίζονται. Δεν έχουν καταλάβει την ιδέα και δεν ξέρω πού μπορεί να οφείλεται, έχουν μάθει να λειτουργούν, όπως το σπίτι τους και όταν βγαίνουν έξω στην παραγωγή δεν μπορούν να μπουν εύκολα σε καλούπια.

Είναι θέμα κουλτούρας και παιδείας ο Συνεταιρισμός.

Η Τοπική Αυτοδιοίκηση πώς πρέπει να στηρίζει τους Συνεταιρισμούς;

Οι αιρετοί της Τοπικής Αυτοδιοίκησης πρέπει να στηρίζουν τους Συνεταιρισμούς. Δεν σώζονται βέβαια οι συνεταιρισμοί με τις επιχορηγήσεις. Θα πρέπει οι γυναίκες να πάρουν τα ηνία στα χέρια τους, να προωθήσουν το προϊόν τους, να φροντίσουν για την ποιότητά του προϊόντος, να γίνουν γνωστές στην αγορά. Η Τοπική Αυτοδιοίκηση το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να στηρίξει θεσμικά τους συνεταιρισμούς. Για παράδειγμα θα μπορούσε να έχει κάνει ένα κατάστημα στην Αθήνα ή στην Αλεξανδρούπολη, που να προωθούνται τα προϊόντα. Όπως είναι το «Λέσβος shop» ή το «Χίος shop». Θα μπορούσε να στηρίζει τους Συνεταιρισμούς προβάλλοντάς τους σε διάφορες εκθέσεις, καλύπτοντας τα έξοδα. Θα μπορούσε να έχει ένα οικονομολόγο η Νομαρχία να στηρίζει και τους εννέα Συνεταιρισμούς του Νομού. Ή κάποιους άλλους ειδικούς επιστήμονες, όπως έναν τεχνολόγο τροφίμων που χρειάζονται όλοι οι συνεταιρισμοί. Με τέτοιους τρόπους θα μπορούσε να μας στηρίζει πλέον η Τοπική Αυτοδιοίκηση γιατί οι επιχορηγήσεις έρχονται και παρέρχονται.

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.