«Ειναι αρκετα τα παιδια σ’ αυτη την γειτονια που εχουν δυνατοτητες να προχωρησουν»

Σε ένα νηπιαγωγείο που σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί πρώτη επιλογή των νηπιαγωγών και των δασκάλων εργάζεται τον τελευταίο καιρό η νηπιαγωγός Αλεξία Πιστόλα. Στο νηπιαγωγείο του «Αναχώματος» τίποτε δεν είναι ίδιο με τα άλλα νηπιαγωγεία της Κομοτηνής. Τα παιδιά που φθάνουν σ΄ αυτό προέρχονται από την πιο υποβαθμισμένη γειτονιά της πόλης. Παιδιά με ελλείψεις, με ανάγκες, αλλά και με δυνατότητες όπως υποστηρίζει σήμερα στον «Κόσμο» η νεαρή νηπιαγωγός και σημειώνει: «Ούτε στο σχολείο τους δεν έχουν βιβλία, παιχνίδια, ό,τι χρειάζονται. Δεν έχουν ασχοληθεί ιδιαίτερα μαζί τους, ακριβώς επειδή έχουν και πολλές δυσκολίες σε σχέση με τα υπόλοιπα παιδιά». Για να αποκτήσουν κάποιες γνώσεις, υποστηρίζει η Αλεξία Πιστόλα, θέλουν περισσότερα υλικά, τα οποία, δυστυχώς, δεν υπάρχουν.

Γιατί γίνατε Νηπιαγωγός;

Γιατί μου αρέσουν τα παιδιά. Μου άρεσε ανέκαθεν αυτό το επάγγελμα. Ήταν πρώτη μου επιλογή.

Πότε τελειώσατε;

Τελείωσα πριν δυο χρόνια.

Η επαγγελματική αποκατάσταση αποτέλεσε κριτήριο επιλογής;

Η επαγγελματική αποκατάσταση δεν είναι σύντομη όπως συμβαίνει με τους αποφοίτους της Παιδαγωγικής Ακαδημίας. Μέσω του ΑΣΕΠ υπάρχει η δυνατότητα του διορισμού.

Η εμπειρία σας εδώ είναι η πρώτη που έχετε βρισκόμενη επαγγελματικά πια στο χώρο;

Ναι, η εμπειρία από τα παιδιά του Αλάν Κογιού είναι η πρώτη ουσιαστική εμπειρία.

Τι παιδιά είναι οι μαθητές σας;

Είναι παιδιά που έχουν πολλές ανάγκες και πολλές δυσκολίες.

Αλλά…Νιώθω ότι κάτι θέλετε να προσθέσετε…

Αλλά, αν υπάρχει βοήθεια και υποστήριξη από τους αρμόδιους μπορούν να γίνουν πολλά πράγματα.

Στη Σχολή σας σας προετοίμασαν καθόλου ότι υπάρχουν και αυτά τα παιδιά;

Δεν υπήρχε καμία προετοιμασία, ούτε πρακτική, ούτε μάθημα, ούτε σεμινάριο. Δεν μας ενημέρωσαν καθόλου για την ύπαρξη αυτών των παιδιών και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν.

Στους φίλους σας τι είπατε γι’ αυτή την εμπειρία;

Είπα ότι ζω κάτι διαφορετικό. Ότι είναι μια δύσκολη κοινωνική ομάδα με πολλές ανάγκες και θέλει πολύ- πολύ προσπάθεια.

Τι είναι αυτό που έχουν ανάγκη και σας το εκφράζουν, ίσως, ως παράπονο;

Ότι δεν έχουν τα υλικά που θέλουν για να δουλέψουν. Στο σχολείο τους, δεν έχουν βιβλία, παιχνίδια, ό,τι χρειάζονται. Δεν έχουν ασχοληθεί ιδιαίτερα μαζί τους, ακριβώς επειδή έχουν και πολλές δυσκολίες σε σχέση με τα υπόλοιπα παιδιά, για να αποκτήσουν κάποιες γνώσεις που θέλουμε να τους δώσουμε. Θέλουν περισσότερα υλικά, τα οποία δυστυχώς δεν υπάρχουν.

Εσείς ποιο κενό καλύπτετε με τους συναδέλφούς σας;

Προσπαθούμε να τους καλύψουμε το κενό που έχουν από την οικογένεια. Να διαβάσουμε τα μαθήματα που έχουν, γιατί στο σπίτι δεν υπάρχει υποστήριξη. Περισσότερο βέβαια τους ενδιαφέρει να έρθουν, να παίξουν, να ζωγραφίσουν.

Τι συμπεραίνετε, οι δάσκαλοί τους στο σχολείο ασχολούνται πραγματικά μαζί τους;

Ασχολούνται με κάποια παιδιά όχι με όλα, συνήθως με τα παιδιά που βλέπουν ότι μπορούν να προχωρήσουν.

Υπάρχουν παιδιά που έχουν τέτοιες δυνατότητές;

Είναι αρκετά τα παιδιά που έχουν δυνατότητές να προχωρήσουν. Όσο κι αν φαίνεται περίεργο είναι αρκετά. Κι αν υπάρχουν άτομα που μπορούν να ασχοληθούν μαζί τους, θα προχωρήσουν σίγουρα.

Στα προβλήματα του σπιτιού τους αναφέρονται;

Όχι, δεν κάνουν αναφορά στα προβλήματα του σπιτιού και των γονιών τους.

Τι είδους σχέδια κάνουν με τις μπογιές τους;

Κάνουν χαρούμενα σχέδια. Αν και υπάρχουν παιδιά που, όταν θα τους δώσουμε να ζωγραφίσουν, θα επιλέξουν τα πιο σκούρα χρώματα στους μαρκαδόρους.

Θα φεύγατε για ένα άλλο σχολείο;

Θα ήταν πιο εύκολα σίγουρα σε ένα άλλο σχολείο, αλλά κι αυτό έχει μια πρόκληση. Θέλω να δουλέψω κι εδώ.

Ποια είναι η ανταμοιβή σας;

Η αγκαλιά που σου δίνουν και η χαρά τους κάθε φορά που σε βλέπουν να έρχεσαι.

Μας ικανοποιεί το γεγονός ότι χαίρονται κάθε φορά που μας βλέπουν

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.