Εικοσι χρονια Θεατρικο Εργαστηρι Ορεστιαδας «Διονυσος»

Είκοσι χρόνια «Διόνυσος»

ΠτΘ: κ. Τσονίδη το Θεατρικό Εργαστήρι Ορεστιάδας φέτος συμπληρώνει είκοσι χρόνια παρουσίας. Αν σας ζητούσα να μου κάνετε ένα απολογισμό και να επικεντρωθείτε σε αυτά που κατά την άποψή σας είναι τα ουσιαστικότερα όσων επιτέλεσε τι θα λέγατε;

Α.Τ.: Το έργο για το οποίο είναι περήφανο το Θεατρικό Εργαστήρι αφορά στο τριώροφο κτίριο που εντός της επόμενης εβδομάδας ξεκινούν οι εργασίες ολοκλήρωσής του. Στο Πολιτιστικό αυτό κέντρο θα υπάρχει αίθουσα σινεμά, κινηματογράφου, θεατρική σκηνή επαγγελματικών προδιαγραφών, μίνι πιάνο μπαρ στο δεύτερο όροφο. Στην ταράτσα του θα φιλοξενείται το Σινέ ταράτσα, μία μοναδική εμπειρία, γιατί ποτέ μέχρι σήμερα ο κάτοικος της Ορεστιάδας, αλλά και της ευρύτερης περιοχής δεν είχε την ευκαιρία να πάρει τη μυρωδιά ενός καλοκαιρινού σινεμά, με το αγιόκλημά του και τα αστέρια από πάνω και με συγκεκριμένες ταινίες. Θα προβληθούν ταινίες μετά από συνεργασία με το Φεστιβάλ Μικρού Μήκους Δράμας, με το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης κατά τη διάρκεια των εβδομάδων κινηματογράφου. Το θέατρο θα λειτουργεί και ως μουσική σκηνή με σημαντικά γεγονότα και καλλιτέχνες γνωστούς στο ευρύ κοινό. Αυτό είναι το καμάρι μας, το οποίο πιστεύουμε ότι θα ολοκληρωθεί μέσα στο 2008 για να υποδεχθεί τις πρώτες εκδηλώσεις. Το επόμενο, το οποίο μας κάνει περήφανους και είναι το δυνατότερο σημείο του Θεατρικού Εργαστηρίου είναι η εμπιστοσύνη και η λατρεία του κόσμου και όχι μόνο της Ορεστιάδας, που κατακλύζει οποιαδήποτε βραδιά, είτε αυτή είναι εικαστική, είτε θεατρική, είτε λογοτεχνική. Ο κόσμος είναι η μεγάλη μας δύναμη. Είμαστε περήφανοι, γιατί άνθρωποι των γραμμάτων και τεχνών που έχουν δει το έργο του Θεατρικού Εργαστηρίου και οι εκτιμήσεις και η κριτική είναι σχεδόν θεσπέσια. Έχουμε καθιερώσει την παρουσία μας στην Θεσσαλονίκη και την Αθήνα γεμίζοντας τα θέατρα, γεγονός που το θεωρούμε πολύ σημαντικό βήμα για εμάς, Το ό,τι περιοδεύουμε σε όλη την Ανατολική Μακεδονία και Θράκη και μας εμπιστεύονται δήμοι και πολιτιστικοί φορείς μακρινοί την ποιότητα των παραστάσεων του Θεατρικού Εργαστηρίου, αυτό είναι σημαντικό κομμάτι για εμάς, όπως σημαντικά είναι και τα Τμήματα Θεατρικής παιδείας, εννέα αυτή τη στιγμή στον αριθμό, με παιδιά από τέσσερα έως δεκαεφτά χρόνων που αριθμούνται κάθε χρόνο σε 150, η Πειραματική Σκηνή που δημιουργήθηκε φέτος, η Παιδική Σκηνή, το Τμήμα Ενηλίκων ένα σπουδαίο κεφάλαιο για το Θεατρικό Εργαστήρι, όπου συμμετέχουν σαράντα περίπου άνθρωποι, οι οποίοι μπορεί να μη συμμετέχουν ενεργά στις παραστάσεις, αλλά τους ενδιαφέρει να ζυμωθούν μέσω του θεάτρου, άνθρωποι κάθε ηλικίας και κάθε επαγγέλματος. Το Φεστιβάλ Θεάτρου είναι ένας θεσμός που μας χαροποιεί ιδιαίτερα και είμαστε φέτος στην προετοιμασία του.

Τέλος, να σημειώσω το θεσμό που από φέτος καθιερώθηκε αυτόν του βραβείου Θεατρικής μετάφρασης «Μάριου Πλωρίτη», που έγινε πριν ένα μήνα στην Αθήνα η απονομή στο θέατρο της κ. Κάτιας Δανδουλάκη. Με αυτό το θεσμό η Ορεστιάδα και γενικότερα η Θράκη βάζει τα γυαλιά στο αθηναϊκό κράτος και στα πολιτιστικά του κέντρου γιατί αυτή η εκδήλωση οργανώνεται στην Ορεστιάδα και πραγματοποιείται στην Αθήνα και ήδη ξεκινήσαμε τη διαδικασία για το δεύτερο βραβείο θεατρικής μετάφρασης «Μάριου Πλωρίτη».

ΠτΘ: κ. Τσονίδη εξ όσων μου λέτε έχει στην Ορεστιάδα δημιουργηθεί μία θεατρική υποδομή. Πόσο συντελεί σε αυτό και το γεγονός ότι ο πολιτισμός οφείλει να έχει μία συνέχεια και μία διάρκεια;

Α.Τ.: Ακριβώς αυτό που λέτε είναι. Θα πρέπει να έχει ο πολιτισμός και συνέχεια και διάρκεια και σεβασμό. Είκοσι χρόνια το Θεατρικό Εργαστήρι προχωρά βήμα – βήμα, δεν κάνει ποτέ ανοίγματα σε θέματα ρεπερτορίου και εκδηλώσεων, αν δεν είναι έτοιμο να τα κάνει. Ξεκινήσαμε από το άλφα πριν είκοσι χρόνια για να βρεθούμε πέντε γράμματα παραπάνω. Δεν είμαστε πολύ μακριά από το άλφα. Αυτά τα βήματα γίνονται με σταθερότητα, αγάπη και πάθος και βασίζονται σε έναν εθελοντισμό όλων των ανθρώπων που ασχολούνται, που αφήνουν οικογένειες, εργασίες, προβλήματα και οργώνουν σχεδόν όλη την Ελλάδα.

ΠτΘ: Είναι σημαντικός παράγοντας και ο εθελοντισμός,,,

Α,Τ. Ναι γιατί χωρίς αυτόν όλη αυτή η κατάσταση δεν θα είχε αυτή τη μαγεία. Θεωρώ ότι αν μέσα σε αυτή την ιστορία παρεισφρήσει το επαγγελματικό, η αμοιβή, το χρήμα, τότε πλέον αυτή η μαγεία του θεάτρου, ο πολιτισμός παύει να έχει όλη αυτή την αγνότητα.

Η ανάγκη του ερασιτέχνη η αρχή του ερασιτεχνικού θεάτρου

ΠτΘ: κ. Τσονίδη το ερασιτεχνικό όμως θέατρο δέχεται μεγάλη κριτική. Ποια είναι η άποψή σας;

Α.Τ.: Η αρχή του ερασιτεχνικού θεάτρου είναι η ανάγκη του ερασιτέχνη του ηθοποιού, του ανθρώπου που θέλει να ασχοληθεί ερασιτεχνικά με το θέατρο. Φανταστείτε ανά την Ελλάδα όλη την επαρχία που δεν έχει τη δυνατότητα κανείς να ασχοληθεί με το θέατρο και το λιγότερο να δει θέατρο. Γιατί για να δει κανείς θέατρο θα πρέπει να ταξιδέψει στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη και στις έδρες των ΔΗΠΕΘΕ, και όταν και τα ΔΗΠΕΘΕ δεν παίζουν το ρόλο που πρέπει να παίξουν, τότε τα πράγματα σε μια απομακρυσμένη περιοχή για έναν άνθρωπο που αγαπά το θέατρο και τον πολιτισμό γίνονται δύσκολα. Αυτές λοιπόν οι ανάγκες οι εσωτερικές ανάγκες του θεατή αλλά και του ερασιτέχνη ηθοποιού να δημιουργήσουν μέσω του θεάτρου είναι οι λόγοι δημιουργίας και στήριξης του ερασιτεχνικού θεάτρου. Όταν κάτι γίνεται με αγάπη και σεβασμό και από ανάγκη είναι ό,τι καλύτερο.

Είναι γεγονός ότι από ανθρώπους του επαγγέλματος ακούμε αρνητική κριτική για το ερασιτεχνικό θέατρο, αλλά όταν αυτό έχει ανθρώπους που ξέρουν, που βοηθούν στο εικαστικό αποτέλεσμα, στο σκηνοθετικό, στο μουσικό, θεωρώ ότι τα βήματα του ερασιτεχνικού θεάτρου απλώνονται καλύτερα και πιο σταθερά.

ΠτΘ: Ποια η συμβολή του ερασιτεχνικού θεάτρου στη δημιουργία θεατών;

Α.Τ.: Θεωρώ ότι το ερασιτεχνικό θέατρο παίζει σημαντικό ρόλο στο να πλάσει θεατές για να μπορούν να δουν οποιαδήποτε παράσταση και μετά να μπορέσουν να τη δεχθούν, να την απορρίψουν ή να την αγκαλιάσουν. Δεν είναι όπως παλιά στην επαρχία, θα σας μιλήσω για την Ορεστιάδα, που ερχόταν οι λεγόμενες αρπαχτές των Αθηνών με αμφιβόλου αξίας κείμενα, επιθεωρήσεις με μεγάλα ονόματα, και ο τρόπος κατέκλυζε τις αίθουσες. Είναι πολύ σημαντικό ότι μετά από δεκαπέντε χρόνια στην Ορεστιάδα οι επιθεωρήσεις και οι λεγόμενες αρπαχτές πλέον δεν έχουν θεατές πολλούς. Και αυτό είναι κέρδος για το θεατή.

Τα χρηματοδοτικά εργαλεία το μεγαλύτερο πρόβλημα των ερασιτεχνικών

ΠτΘ: Ποια είναι τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα ερασιτεχνικά περιφερειακά θέατρα; Υπάρχουν προβλήματα στην αναζήτηση χρηματοδοτικών εργαλείων;

Α.Κ.: Είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που υπάρχει σε μια ερασιτεχνική σκηνή, γιατί όταν δεν υπάρχουν χρήματα δεν εξασφαλίζεται ποιότητα, όσον αφορά τα σκηνικά, τα κουστούμια και τη μουσική. Από εκεί και πέρα οι χρηματοδοτήσεις στο ερασιτεχνικό θέατρο είναι πολύ σπάνιες, σχεδόν μηδαμινές. Οι ερασιτεχνικές ομάδες προσπαθούν από μόνες τους και πολλές φορές τα έξοδα μοιράζονται μεταξύ των ηθοποιών για να μπορέσει να αποδοθεί κάτι σωστότερα. Βέβαια υπάρχουν και άλλα προβλήματα και όχι μόνο το οικονομικό που είναι το κυρίαρχο. Άλλα προβλήματα αφορούν στο ότι πρέπει να βρεις την κατάλληλη διανομή, να πλαισιωθεί η παράσταση από ηθοποιούς, οι οποίοι όταν ασχοληθούν για πρώτη φορά με το θέατρο είναι κάτι καινούργιο για αυτούς, οπότε η δημιουργία γίνεται ακόμη πιο δύσκολη και ακόμη πιο ωραία, γιατί να δημιουργήσεις ένα ηθοποιό από το μηδέν και να τον βάλεις να νοιώθει και να ερμηνεύει κάτι άλλο από αυτό που είναι, είναι μεγάλο κέρδος και για τον ίδιο αλλά και για τον δάσκαλό του.

Δημιουργία Ομοσπονδίας Ερασιτεχνικών Θεάτρων

ΠτΘ: Μήπως οι ερασιτεχνικές ομάδες που υπάρχουν ανά την Ελλάδα θα μπορούσαν να δημιουργήσουν ένα δίκτυο συνεργασίας για να αποφευχθούν αυτά τα προβλήματα;

Α.Τ.: Θα σας πω κάτι που έχει ξεκινήσει ο Διόνυσος και είναι η πρώτη φορά που το βγάζουμε προς τα έξω. Ήδη ο Διόνυσος κινείται προς αυτή την κατεύθυνση το τελευταίο εξάμηνο και θα δημιουργήσουμε, όχι δίκτυο, αλλά Ομοσπονδία Ερασιτεχνικού Θεάτρου που θα αφορά όλες τις ερασιτεχνικές ομάδες και θα έχει να κάνει με τη συλλογή στοιχείων, με συμβουλή για θεατρικά έργα και θα δημιουργηθεί μία θεατρική βιβλιοθήκη, ώστε μια θεατρική ομάδα, για παράδειγμα από τη Σάμο, να μπορεί να ζητήσει κάποια στιγμή οποιαδήποτε βοήθεια από τη βιβλιοθήκη της Ομοσπονδίας. Είμαστε προς αυτή την κατεύθυνση και μέσα σε δύο μήνες θα ετοιμαστεί το καταστατικό, το οποίο αυτή τη στιγμή δουλεύεται και υπάρχουν πολλές προτάσεις σε πολλές ερασιτεχνικές ομάδες για να έχουμε μια πανελλήνια συνάντηση στην Ορεστιάδα, με την ευκαιρία της πραγματοποίησης του Φεστιβάλ ερασιτεχνικού θεάτρου που θα γίνει στην πόλη μας, από τις 30 Ιουλίου έως και τις 7 Αυγούστου, με τη μορφή μιας συνέλευσης συνεδρίου για να μπορέσουμε για να κάνουμε κάποια πράγματα στο ερασιτεχνικό θέατρο.

Οι σχέσεις με την τοπική αυτοδιοίκηση

ΠτΘ: κ. Τσονίδη μου μιλήσατε για τη σχέση σας με την κοινωνία. Ποια είναι η σχέση μας με την τοπική αυτοδιοίκηση;

Α.Τ.: Πριν από χρόνια τα πράγματα δεν ήταν τόσο εύκολα. Τα τελευταία όμως χρόνια πράγματι η Υπερνομαρχία με τον κ. Μηνόπουλο, η νομαρχία με τον κ. Ζαμπουνίδη, η ΤΕΔΚ με τον κ. Τοκαμάνη, ο έπαρχος και ο δήμος Ορεστιάδας και οι δήμοι και οι φορείς της Θράκης βοηθούν προς αυτή την κατεύθυνση και μάλιστα σημαντικά και για την πραγματοποίηση του Φεστιβάλ ερασιτεχνικού θεάτρου αλλά και για την πραγματοποίηση των περιοδειών του Θεατρικού Εργαστηρίου. Πράγματι είναι πολύ σημαντική βοήθεια. Δεν μπορώ να φανταστώ τα βήματα του θεατρικού εργαστηρίου με την έλλειψη αυτής της βοήθειας όλων αυτών των φορέων που σας προανέφερα. Αλλά βέβαια να πω ότι κάναμε μεγάλο αγώνα για να φτάσουμε και να πείσουμε όλους αυτούς τους ανθρώπους ότι πρέπει να σταθούν γύρω από αυτό τον τομέα του θεάτρου, γύρω από τον πολιτισμό που μια ομάδα εθελοντών «τρελών με την τέχνη» τρέχουν και προσπαθούν να τα βγάλουν όλο αυτό που γίνεται προς τα έξω.

Έλλειψη υποδομών

ΠτΘ: Τελικά είναι τρέλα κ. Τσονίδη όλο αυτό;

Α.Τ.: Είναι τρέλα και χωρίς τρέλα δεν μπορεί να συμβεί τίποτα, βέβαια με την καλή έννοια της τρέλας. Δεν υπάρχει αυτό το δημοσιοϋπαλληλίστικο σε όλα τα μέλη του Διονύσου που μπορεί να τρενάρει κάποιον βάσει ωραρίου. Όλοι είναι από το πρωί έως το βράδυ εκεί, γιατί αυτό που κάνουν το αγαπούν και αυτή η αγάπη για αυτό που γίνεται στα ερασιτεχνικά πράγματα του πολιτισμού σε μια επαρχία είναι αυτή που σώζει πολλές φορές και καλύπτει κενά που όφειλε το κράτος να καλύπτει στην επαρχία. Είμαστε η χώρα που γέννησε τον πολιτισμό, που γέννησε το θέατρο, το έσπειρε σε όλο τον κόσμο και αυτή τη στιγμή είμαστε πολύ πιο κάτω από οργάνωση, από υποδομές, από ενδιαφέρον, από τα κέντρα εξουσίας ως χώρα. Είναι κρίμα για εμάς. Συμμετέχουμε ως ομάδα σε διεθνή φεστιβάλ στην Τουρκία, στη Βουλγαρία και βλέπουμε τους ανθρώπους με τι λατρεία σκύβουν πάνω από το θέατρο, Βλέπουμε τις υποδομές τους. Για παράδειγμα στο Ντεμιζλί της Τουρκίας που λάβαμε μέρος στο φεστιβάλ της μία μικρή πόλη 300000 ανθρώπων, είχε εννέα θεατρικές σκηνές. Η Πάτρα δεν έχει εννέα θεατρικές σκηνές. Στη Βουλγαρία που λάβαμε μέρος στο Διεθνές Φεστιβάλ Κωμωδίας και Σάτιρας, μία πόλη χιλίων πεντακοσίων κατοίκων, φτωχή πόλη σχεδόν έρημη είχε όμως ένα θέατρο με περιστρεφόμενη σκηνή, με θεωρεία και μεσημέρι, απόγευμα και βράδυ ο κόσμος έβλεπε θέατρο. Το ερώτημα είναι σε ποια πόλη της Ελλάδας θα πάει κάποιος να δει στις ένδεκα το πρωί θέατρο. Σε καμία.

ΠτΘ: Είναι γεγονός κ. Τσονίδη ότι μας λείπει η θεατρική παιδεία…

Α.Π.: Είναι κρίμα όμως αυτό στη χώρα του Αριστοφάνη, του Αισχύλου, του Ευριπίδη του Σοφοκλή και άλλων νεώτερων να μην υπάρχει θεατρική παιδεία και να υπάρχει αυτή η σήψη. Στη Γερμανία υπάρχουν επιδοτούμενοι θίασοι που η μόνη τους ενασχόληση είναι να δημιουργούν καλές παιδικές παραστάσεις. Επίσης είναι υποχρεωτικό το μάθημα της θεατρικής παιδείας. Έχετε δει τέτοια βήματα στην Ελλάδα; Έχετε δει ακαδημία Θεάτρου στην Ελλάδα; Υπάρχει στην Ελλάδα η σχολή της θεατρολογίας αλλά μιλάμε για μια θεωρητική κατάσταση από την οποία αποφοιτούν κάποιοι και οι οποίοι όμως δεν απορροφώνται στα σχολεία. Είναι υποχρεωτική η παρακολούθηση των θεαμάτων στα παιδιά μας; Όχι βέβαια και για αυτό βλέπουμε άθλιες παραστάσεις που απευθύνονται στα παιδιά και οι οποίες κάνουν κακό στα αυτά. Οι μικροί θεατές είναι οι πιο κακοί θεατές είναι αυτοί που αν δεν τους τραβήξει το θέμα θα το απορρίψουν ή τρέχοντας ή φωνάζοντας ή τρώγοντας πατατάκια.

Η «Μαρία η Πενταγιώτισσα» ταξιδεύει

ΠτΘ: Τι ετοιμάζετε για το μέλλον;

Α.Τ.: Πάρα πολλά πράγματα. Αυτή τη στιγμή ετοιμάζουμε πυρετωδώς τη Μαρία Πενταγιώτισσα του Μποστ με μια τελείως διαφορετική ματιά στην οποία δώσαμε ένα τελείως θρακιώτικο ύφος από ενδυματολογική, σκηνογραφική και ερμηνευτική άποψη, χρησιμοποιώντας την θρακιώτικη ντοπιολαλιά μας με πολή μουσική, χορούς. Η πρεμιέρα θα δοθεί στις 11 Ιούλη στο χωριό Γιαννούλη του δήμου Σουφλίου. Είναι ένα χωριό που κατοικείται από παλιννοστούντες και όταν πήγαμε για πρώτη φορά πριν τρία χρόνια και ενώ ήμασταν διστακτικοί, γιατί δεν ξέραμε αν οι άνθρωποι μας καταλάβουν, διαπιστώσαμε ότι είχαν μια διαφορετική κουλτούρα, η οποία μας συγκίνησε. Το χωριό το υιοθετήσαμε και είτε ο δήμος Σουφλίου αγοράσει την παράσταση είτε όχι εμείς τιμητικά κάθε χρόνο πρεμιέρα κάνουμε στο Γιαννούλη Σουφλίου. Αμέσως μετά θα είμαστε στις 12 Ιουλίου στις εκδηλώσεις του Ιάσμου και έχουμε μια σειρά περιοδειών μέχρι και τις 9 Αυγούστου Σέρρες, Δράμα, Καβάλα Έβρο, Σαμοθράκη, το Φεστιβάλ Θεάτρου και αμέσως μετά η παράσταση της “Μαρίας της Πενταγιώτισσας” θα κατεβεί στη Θεσσαλονίκη και στην Αθήνα.

ΠτΘ: κ. Τσονίδη, σας ευχαριστούμε πολύ.

Α.Τ.: Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Α.Π.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.