Ειχαμε δικιο στην Κυπρο, γιατι φθασαμε σε αυτη την κατασταση;

Παρακολουθώντας τις διαπραγματεύσεις, διαβάζοντας το σχέδιο Ανάν και ακούγοντας τις δηλώσεις αναρωτιέμαι συνέχεια για τα διεθνή παιχνίδια που παίζονται για την επίλυση του Κυπριακού και τις καταπιέσεις που γίνονται:

«…Στο θέμα του Κυπριακού εμείς πάντα είχαμε δίκιο και την εκστρατεία του 1974 την κάναμε για να προστατέψουμε το δίκιο μας. Καλά και τι έγινε μετά; Τι μεσολάβησε και φθάσαμε να είμαστε εμείς οι άδικοι στα μάτια της παγκόσμιας κοινής γνώμης; Δεν μπορούμε να πούμε ότι αυτό οφείλεται μόνο και μόνο στην ελληνική εξωτερική πολιτική. Πρέπει να υπάρχουν και άλλες αιτίες».

Δεν είναι έτσι;

Είχαμε δίκιο στο Κυπριακό.

Μας είχε δικαιώσει και η παγκόσμια κοινή γνώμη.

Θυμηθείτε τις εξελίξεις μέχρι το 1974.

Αμέσως μετά τη συμφωνία Λονδίνου – Ζυρίχης, δεν ξεχάσαμε ποτέ αυτά που έκαναν κάποιοι Ελληνοκύπριοι και Έλληνες οπαδοί της Ένωσης για να εξοντώσουν την τουρκική κοινότητα. Ζήσαμε τις επιδρομές του Γρίβα και των φίλων του στα τούρκικα χωριά, τις απόπειρες γενοκτονίας, τις υποχωρήσεις μπροστά στις απειλές της Τουρκίας και ξανά τις κινητοποιήσεις. Η αφορμή για το 1974, ήταν το πραξικόπημα που έκανε η Χούντα για να πραγματοποιήσει την Ένωση ανατρέποντας τον Μακάριο.

Μετά από αυτό το γεγονός η Τουρκία δεν είχε άλλη λύση από την εκστρατεία. Αυτοί που οδήγησαν την Άγκυρα σε αυτό το δρόμο ήταν η Χούντα και η προέκτασή της στο νησί. Επειδή και η παγκόσμια κοινή γνώμη το είχε αντιληφθεί το γεγονός δεν έφερε αντίδραση στην εκστρατεία της Τουρκίας.

Η Τουρκία είχε δίκιο…

Τι έγινε μετά και οδηγηθήκαμε σε αυτό το σημείο, να έχουμε δηλαδή άδικο; Όλος ο κόσμος μας εξύφαινε συνωμοσία; Παίζονται κάποια σενάρια στην Κύπρο για να μας τιμωρήσουν; Δεν κάναμε εμείς κανένα λάθος μέχρι να φτάσουμε στο σημείο που είμαστε; Εάν ναι, πού το κάναμε;

Εάν γυρίσουμε και κοιτάξουμε πίσω παραλείποντας τις λεπτομέρειες βλέπουμε κάποια βασικά και σημαντικά λάθη της τουρκικής πλευράς.

Η πραγματοποίηση της εκστρατείας σε δυο στάδια ήταν το πρώτο λάθος…

Το πρώτο μεγάλο λάθος, ήταν ότι η Τουρκία δεν μπόρεσε να ολοκληρώσει την εκστρατεία σε πρώτο στάδιο. Με κατανόηση αντιμετώπισε η παγκόσμια κοινή γνώμη την πρώτη εκστρατεία. Αλλά οι συνθήκες της εποχής, οι Ένοπλες Δυνάμεις της Τουρκίας που δεν ήταν προετοιμασμένες όπως έπρεπε, οι ενισχύσεις που άργησαν να φτάσουν είχαν ως αποτέλεσμα να μην φτάσει στους σκοπούς της η πρώτη εκστρατεία με αποτέλεσμα να αναγκαστεί η Τουρκία να πάει σε ανακωχή την τέταρτη μέρα.

Διακόπηκε η εκστρατεία για 4-5 εβδομάδες. Εν τω μεταξύ πραγματοποιήθηκε ένα συνέδριο ειρήνης στη Γενεύη. Έγιναν προτάσεις για τη διχοτόμηση του νησιού, ακόμα και να δημιουργηθούν 5 διαφορετικά καντόνια. Η εκστρατεία ξεκίνησε ξανά αφού δεν πήραν αυτό που ήθελαν.

Αλλά αυτή τη φορά ξεσηκώθηκε όλος ο κόσμος. Ενώ προηγουμένως χειροκροτούσαν την Τουρκία, αυτή τη φορά κατέληξε να είναι μια χώρα εισβολέας που διχοτομεί ένα ανυπεράσπιστο νησί. Μετά από αυτό άρχισε ο αποκλεισμός από το Αμερικανικό Κογκρέσο, οι αντιδράσεις των διεθνών οργανισμών, οι αποφάσεις των εθνικών κοινοβουλίων που κατάκριναν την Τουρκία, οι κατηγορίες των ΟΗΕ που κατέκριναν την Τουρκία.

Η Τουρκία από «σωτήρας» που ήταν άρχισε να κατηγορείται για «εισβολέας».

Η μη υπογραφή της ειρήνης ήταν το δεύτερο λάθος

Εάν δεν μπορείτε να κάνετε ειρήνη μετά από εκστρατείες και δεν τοποθετήσετε τα νομικά πλαίσια αυτά που έχετε κερδίσει, δεν μπορείτε να έχετε επιτυχία.

Εμείς αποτελούμε το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα.

Εγκατασταθήκαμε στο νησί, κουβαλώντας μάλιστα και όλες τις αρρώστιες της Τουρκίας. Αντί να σχηματίσουμε ένα νέο μοντέλο ώστε να ταιριάζει στους Κυπρίους, είχαμε την αγωνία να δημιουργήσουμε μια νέα Τουρκική Δημοκρατία στο βορρά με τον γραφειοκράτη και με τον στρατιώτη μας. Κάναμε πως δεν βλέπαμε τις διεθνές ισορροπίες. Χάσαμε κάμποσες φορές τις ευκαιρίες ειρήνης.

Αλλάζαμε συνέχεια πολιτική.

Πρώτα είπαμε ότι «αγωνιζόμαστε για να ξαναφέρουμε το καθεστώς της συνθήκης του 1960». Μετά φέραμε το επιχείρημα της Ομοσπονδίας. Προς το τέλος καταλήξαμε στη λύση της Συνομοσπονδίας και της Ανεξαρτησίας. Δεν καταφέραμε να αναγνωρισθεί ούτε από ένα άλλο κράτος η Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου.

Μείναμε μόνοι μας.

Σε όλα αυτά τα χρόνια οι Ελληνοκύπριοι έκαναν ποιο έξυπνα βήματα. Εξάλλου είχαν δει καλύτερα από μας πού πήγαιναν τα πράγματα. Τελικά πήραν και την τελευταία στροφή βάζοντας υποψηφιότητα στην Ε.Ε..

Το τρένο είχε χαθεί από τη στιγμή που δεν μπόρεσε να εμποδίσει την ένταξη της Κύπρου.

Τουλάχιστον από δω και στο εξής να κάνουμε σωστούς λογαριασμούς

Τώρα θα πέσει η αυλαία μέχρι τις 1 Μαΐου.

Εάν οι ελληνοκύπριοι καταφέρουν να φτάσουν στις 2 Μαΐου χωρίς να είναι στο μάτι τις παγκόσμιας κοινής γνώμης «σαν η πλευρά που ανατρέπει το παιχνίδι» θα κερδίσουν αυτά που ζητάνε. Εξάλλου το πιο βασικό στοιχείο που θα δέσει τα χέρια τους είναι να συμπεριλάβει και το σχέδιο Ανάν, στο οποίο έχουν συμφωνήσει οι πλευρές, στη συμφωνία ένταξης. Και αυτό μπορεί να γίνει μέχρι τις 1 Μαΐου. Επειδή θα έχουν δικαίωμα βέτο μπορούν εύκολα να εμποδίσουν το σχέδιο Ανάν.

Μετά από τις 1 Μαΐου μπορεί να φτάσει σε ένα σημείο να αποζητάει με νοσταλγία το σχέδιο Ανάν.

Και αυτός είναι ο βασικός κίνδυνος.

Να αφήσουμε πια τις συνωμοσίες και ίσως για πρώτη φορά να δούμε ξεκάθαρα την πραγματικότητα. Να πάρουμε τα απαραίτητα μαθήματα από τα παλιά μας τα λάθη. Αντί να κατηγορούμε τους άλλους και να παρηγορούμε τους εαυτούς μας να πάρουμε τα μέτρα μας…

Μεχμέτ Αλή Μπιράντ

30/3/2004

Posta

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.