Ευχες για το 2014… μετα μουσικης

Αγαπημένοι μουσικοί, τραγουδοποιοί και ερμηνευτές εύχονται με το δικό τους τρόπο, στους αναγνώστες του «Παρατηρητή της Θράκης» και τους ακροατές του «Ράδιο Παρατηρητής», ευτυχισμένο το 2014. Απαντούν στο τι θα ήθελαν ν’ αλλάξει στον κόσμο, στην Ελλάδα και στη μουσική, και μας αποκαλύπτουν το δικό τους τραγούδι – soundtrack για τη χρονιά που φεύγει, υποδεχόμενοι αυτήν που έρχεται.

Σάκης Βαργεμτζίδης, «Μια ζεστή αγκαλιά στον άνθρωπο, ένα χαμόγελο κι ένα χέρι στον αδύναμο, μια απλόχερη συγχώρεση στο άδικο»

Δεν θα μπορούσαμε να μην ξεκινήσουμε με αγαπημένους κομοτηναίους δημιουργούς. Ο Σάκης Βαργεμτζίδης, επέστρεψε στην γενέτειρά του Κομοτηνή για να μείνει και κάνει «…..μια ευχή για τ΄ όνειρο του καθένα. Μια ζεστή αγκαλιά στον άνθρωπο, ένα χαμόγελο κι ένα χέρι στον αδύναμο, μια απλόχερη συγχώρεση στο άδικο, μια ματιά, σαν φωτιά στο αύριο, κι ένα βλέμμα στο παράθυρο. Μια εικόνα μαγική, να συμβιώνει αρμονικά τις ψυχές των ανθρώπων. Έτσι η Ελλάδα μπορεί και νικάει πάντα… “Κοίτα να ντύνεσαι καλά κι έρχεται κρύο”, που λέει και η Αρλέτα. Το αυτό και για τη μουσική, και γενικά για τις τέχνες. Να ντύνεσαι καλά, με νότες και γράμματα που σου ζεσταίνουν μυαλό και σώμα. Ν’ ακούς “ωραίες λέξεις” σ΄ ένα τραγούδι να περπατούν σε μονοπάτια μελωδικά και στον ύπνο να σ’ ακολουθούν. Σε ρυθμό γήινο, επτάσημο, ελληνικό «ζω κι αδιαφορώ» για τις εκπλήξεις που μου παρουσιάζουν οι τάσεις και τα ρεύματα της εποχής. 2014 ευχές για υγεία και αγάπη σε όλο τον κόσμο.»

Γιώργος Κούτσικας, «Να δοθούν περισσότερες ευκαιρίες στη νέα γενιά, γιατί της αξίζει»

Ο Γιώργος Κούτσικας αν και δεν είναι Κομοτηναίος στην καταγωγή, δηλώνει πως πατρίδα και σπίτι του είναι η πόλη μας. Έχοντας περάσει οχτώ χρόνια στην Κομοτηνή, συνεχίζει να μας ψυχαγωγεί με τις ζωντανές εμφανίσεις του σε γνωστά μουσικά στέκια της πόλης.

«Εύχομαι το υπέρτατο αγαθό, υγεία, για όλον τον κόσμο, γιατί αξίζει σε όλους. Επίσης ισορροπία ψυχή τε και σώματι. Μακάρι να έχουμε τη δύναμη να συγχωρούμε ανθρώπους και καταστάσεις. Όλα τ’ άλλα θα τα βρούμε και θα τα καταφέρουμε. Μακάρι μέσα στο νέο έτος ν’ αλλάξουν τα πράγματα στη χώρα μας. Θα έλεγα ότι επιθυμώ ν’ αλλάξουν πολλά. Αλλά για να μην ακουστώ αχάριστος θα αρκούμουν στη σωστή απονομή δικαιοσύνης, και στην κοινωνική και πολιτική, ίσως και πολιτιστική, αφύπνιση των συμπολιτών μας. Όσον αφορά στη μουσική δεν θα ήθελα ν’ αλλάξει κάτι. Ίσως μόνο να δοθούν περισσότερες ευκαιρίες στην νέα γενιά, γιατί τις αξίζει. Όταν δίνεις ευκαιρίες στους νέους, γεννιέται κάτι όμορφο και φρέσκο. Μόνο έτσι ξεφεύγουμε απ’ το παρωχημένο και το μουντό.

Αν θα έπρεπε να επέλεγα ένα τραγούδι ως μουσικό χαλί για το 2013, που μας αποχαιρετά, αυτό θα ήταν το «Ανεμολόγιο», σε στίχους του Κώστα Τριπολίτη και μουσική του Θάνου Μικρούτσικου. Εκτιμώ ότι αντικατοπτρίζει ό,τι ήταν το 2013, κι ό,τι απεύχομαι να είναι το 2014.»

Ηλίας Βαμβακούσης, «Εύχομαι να φύγει το σύννεφο παραίτησης και ηττοπάθειας που οδηγεί τον άνθρωπο στην ιδιοτέλεια και τον εγωκεντρισμό»

«Τα τελευταία αυτά χρόνια, από το 2008 δηλαδή και μετά, αισθάνομαι τον ίδιο φόβο. Όλο και πιο πολύ οδηγούμαστε σε μια κεκαλυμμένη παράνομη ολιγαρχία. Με το σύστημα Υγείας να καταρρέει, τον κόσμο να κρυώνει, τους ανέργους να πληθαίνουν τα θύματα να προστίθενται στη λίστα. Σκέφτομαι πως κάποτε τα Χριστούγεννα περίμενα πώς και πώς να χιονίσει, μα πια τρέμω στην ιδέα και το κρύο. Αυτό που θέλω να ευχηθώ λοιπόν, είναι να φύγει αυτό το σύννεφο παραίτησης και ηττοπάθειας που οδηγεί τον άνθρωπο στην ιδιοτέλεια και τον εγωκεντρισμό. Είναι καιρός για αλληλεγγύη, για ανιδιοτέλεια και άπειρη αγάπη. Εύχομαι στον καθένα από εμάς να ασχοληθεί με το “εμείς” και να παλέψει τόσο προσωπικά όσο και κοινωνικά. Ποιος ξέρει, αν φυσήξουμε όλοι μαζί, ανεξαρτήτου ηλικίας, μόρφωσης και κυρίως εθνικότητας, ίσως φύγει αυτό το σύννεφο ανελευθερίας και απόγνωσης που πυκνώνει από πάνω μας. “Όταν συνειδητοποίησα ότι δεν μπορώ να αλλάξω το σύστημα, άρχισα να αγωνίζομαι να μην με αλλάξει αυτό” είπε ο Χρόνης Μίσσιος. Πιστεύω αυτός είναι ο πιο όμορφος τρόπος να αλλάξει ο κόσμος όπως πολύ σοφά και απλά είπε : “ο καθένας μας να αγωνίζεται να μείνει άνθρωπος με τρυφερότητα. Με το δικό του βλέμμα. Να αποφύγει τη βαρβαρότητα αυτής της εποχής”. Αυτή την ευχή κάνω λοιπόν για όλο τον κόσμο.

Η μουσική όπως όλες οι τέχνες συμπορεύεται μαζί μας. Εύχομαι όλο και περισσότεροι άνθρωποι να βιώσουν την πληρότητα και την γλυκιά αυτή ανατριχίλα ενός τραγουδιού που τους εκφράζει.

Δεν είχα ένα συγκεκριμένο δίσκο ως χαλί αυτή τη χρονιά. Είναι πολλά αυτά που άκουσα και ξανάκουσα. Μόνο και μόνο επειδή τυχαίνει να το ακούω αυτή τη στιγμή που σας γράφω θα πω το “Perfect Darkness” του Fink.»

Αλέξανδρος Μπελλές, «Λίγο πιο συνειδητοί και λίγο πιο συνειδητοποιημένοι»

«Η ευχή μου για το 2014 είναι να μας βρει λίγο πιο συνειδητούς και λίγο πιο συνειδητοποιημένους. Να κάνουμε την αυτοκριτική μας, να αγαπήσουμε τον εαυτό και τον συνάνθρωπό μας. Υγεία, Αγάπη και αλληλεγγύη λοιπόν.

Αν έπρεπε να επιλέξω το δικό μου μουσικό χαλί για το 2013, θα επέλεγα απ’ το soundtrack της ταινίας “The Fountain”, το ορχηστρικό κομμάτι “Death is the Road to Awe”, σε σύνθεση του Clint Mansell.

Χρόνια Πολλά σε όλους»

Δημήτρης Μπάκουλης, «Αν καταφέρουμε να κάνουμε όλοι αυτό που αγαπάμε, όλα θα πάνε καλά»

«Εύχομαι παρά την οικονομική δυσχέρεια των καιρών, να καταφέρουμε να κάνουμε όλοι αυτό που αγαπάμε και όλα θα πάνε καλά. Ίσως με αυτόν τον τρόπο το ‘14 να πάει καλύτερα από το ‘13. Αυτό εύχομαι και σε παγκόσμιο και σε εγχώριο επίπεδο. Όσον αφορά στη μουσική, εύχομαι να γίνουμε κάποια στιγμή ουσιαστικοί ακροατές, να βάλουμε λίγο στην άκρη τα «είδη», «ποιότητες» και τις άλλες ταμπέλες, και να ακούμε ότι «λέει» η ψυχούλα μας.

Μουσικό χαλί για ‘μένα, τη χρονιά που φεύγει ήταν το “Οι έρωτες δεν Υπακούν” σε στίχους και μουσική του Κωνσταντίνου Πλούσιου, ερμηνευμένο απ’ τον Τάσο Πούλιο και τη Ρία Ελληνίδου, με την οποία θα έχω τη χαρά να συνεργαστώ σύντομα».

Βασίλης Φλώρος, «Ψυχραιμία και Αλληλεγγύη η ζεστασιά στις καρδιές των ανθρώπων»

«Η πόρτα του σπιτιού ορθάνοιχτη, μαζί και οι καρδιές των ανθρώπων, αφήνουν ήχους, αναθυμιάσεις των βράχων αυτού του τόπου, κοινούς σαν τη μοίρα των ανθρώπων, να ημερεύσουν την ψυχή και να ψηλώσουν το νου.

Όπως η μουσική συντροφιά του “Ωρίωνα” του Στέλιου Πετράκη, φύσηξε αγύρτη άνεμο από Νότο μεριά και μ’ έσπρωξε να ακολουθήσω άλλα, “Βόρεια Μονοπάτια”.

Μα γιατί το τραγούδι να ‘ναι λυπητερό; Μοιάζει με μυρωδιά γιορτής που πασχίζει να υπάρξει. Υποψία ζεστασιάς ή γλυκιά ανάμνηση; Στο χέρι μας είναι…

Ψυχραιμία και Αλληλεγγύη η ζεστασιά στις καρδιές των ανθρώπων.

Χρόνια Πολλά, Χρόνια Καλά!!

Χάρης Πανόπουλος, «Μακάρι να μπορέσουμε ν’ αντιληφθούμε την κρίση σαν αφορμή και ευκαιρία για ν’ αρχίσουμε απ’ την αρχή»

«Θα ευχηθώ με τη σειρά μου, σ’ όλο τον κόσμο, κατ’ αρχήν, υγεία, αγάπη, υπομονή και επιμονή για να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες των καιρών, και βέβαια πολλή μουσική, για να γίνονται πιο όμορφες οι μέρες μας. Μακάρι να μπορούσα να ευχηθώ ν’ αλλάξει εκ θαύματος, η κοινωνική και οικονομική κατάσταση της Ελλάδας. Όμως κάτι τέτοιο, ακόμα κι αν έχουν περάσει ήδη έξι χρόνια απ’ την απαρχή της καθοδικής μας πορείας, δεν είναι άμεσα εφικτό. Οπότε, εύχομαι να μπορέσουμε ν’ αντιληφθούμε την κρίση σαν αφορμή και ευκαιρία για ν’ αρχίσουμε απ’ την αρχή. Να φτιάξουμε έναν κόσμο πιο όμορφο, και μια κοινωνία ενωμένη, που θα μπορεί ν’ ανταπεξέλθει των όποιων μελλοντικών δυσκολιών.

Η μουσική δεν μένει αμέτοχη. Παρά τον ,κατά γενική ομολογία, θάνατο της μεγάλης ελληνικής δισκογραφίας, εύχομαι οι καλλιτέχνες να συνεχίσουν να δημιουργούν όμορφα πράγματα, και με τις δημιουργίες τους να δώσουν φωνή στον κόσμο, που αν μη τι άλλο το χρειάζεται τώρα περισσότερο από ποτέ.

Αν έπρεπε να επιλέξω ένα τραγούδι ως soundtrack της χρονιάς που φεύγει, και λόγω της ιδιαίτερής μου αγάπης στην Κρήτη, αυτό θα ήταν το «Φύσηξε Αέρα», με τη φωνή της Μαρίνας Δακανάλη, σε μουσική του Μιχάλη Κονταξάκη, και στίχους κατά το ήμισυ του Γιώργη Σταυρακάκη και οι υπόλοιποι δανεισμένοι από παραδοσιακά κρητικά τραγούδια.»

Σαββέρια Μαργιολά, «Να μάθουμε πάλι να συνεργαζόμαστε, να επικοινωνούμε, να μιλάμε με λόγια ειλικρινή»

«Το 2014 σε λίγο ανατέλλει. Εύχομαι να πραγματοποιηθούν όλων των ανθρώπων οι ευχές. Ο καινούργιος χρόνος που έρχεται να φέρει μαζί του τη γαλήνη, την ισορροπία, περισσότερο χαμόγελο στα χείλη και στις ψυχές μας και βέβαια το μεγαλύτερο αγαθό, Υγεία, για να μπορούμε να ονειρευόμαστε και να ζούμε την κάθε μέρα.

Ονειρεύομαι έναν κόσμο πιο ενωμένο. Χωρίς ρατσισμό και ιδιοτέλεια. Να έχουμε πάντα μια αγκαλιά ανοιχτή ο ένας για τον άλλον, ουσιαστική και αδιάλειπτη. Να μάθουμε πάλι να συνεργαζόμαστε, να επικοινωνούμε, να μιλάμε με λόγια ειλικρινή, να μη φοβόμαστε και να αποκτήσουμε ξανά την πίστη στα ιδανικά και τις αξίες. Μέσα απ’ αυτά θα καταπολεμηθεί το κοινωνικό – πολιτισμικό πρόβλημα που βιώνει σήμερα η χώρα μας αφήνοντας πίσω τις δυσκολίες των καιρών. Σε τέτοιες περιόδους οι τέχνες ανθίζουν, έτσι και η μουσική. Ας αφουγκραστούμε τις αλλαγές.

Είναι γνωστό ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται. Η χρονιά που φεύγει, το 2013, θυμίζει κάτι από τις δεκαετίες του 50 και του 60. Είναι εποχή που δεν έζησα αλλά τη διδάχθηκα, την έμαθα από τους γονείς μου και τους παππούδες μου, την είδα μέσα από τις ασπρόμαυρες ελληνικές ταινίες της εποχής που ακόμη παίζονται και την αισθάνομαι ακούγοντας τα τραγούδια του Θεοδωράκη με τον Μπιθικώτση και τον Καζαντζίδη, του Χατζιδάκι, τη «Φτωχολογιά» και την «Άπονη ζωή» των Ξαρχάκου – Παπαδόπουλου, το «Ρεμπέτικο» των Ξαρχάκου – Γκάτσου, τους «Μετανάστες» των Μαρκόπουλου – Σκούρτη και ένα πλήθος άλλων σημαντικών πολιτικών τραγουδιών. Τι να πρωτοδιαλέξει κανείς;

Tης Ιακωβίνας Κινδυλίδη
Ε-mail:[email protected]

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.