Δυο χρονια προσπαθειας…με πολλα προβληματα

Δύο χρόνια λειτουργίας συμπλήρωσε ο Σύλλογος ατόμων με προβλήματα όρασης και φίλων «ΕΝΟΡΑΣΗ» και στο χρόνο αυτό κατάφερε να αποκτήσει πολλούς ευαισθητοποιημένους φίλους οι οποίοι αποφάσισαν να βοηθήσουν ανάλογα με τα μέσα και τον τρόπο που μπορεί ο καθένας. Στα αποτελέσματα αυτής της εθελοντικής προσφοράς ήταν η δημιουργία ενός τμήματος Ηλεκτρονικών Υπολογιστών, ενός τμήματος μουσικής και τέλος αθλητικό τμήμα με τη στήριξη του τμήματος ΤΕΦΑΑ του ΔΠΘ. Σήμερα ο Σύλλογος απαριθμεί 50 μέλη εκ των οποίων τα 22 έχουν πρόβλημα και τα άλλα είναι εγγεγραμμένα ως φίλοι.

Η Τασιώνη Ξένια και η Μηλτσακάκη Στεφανία είναι φοιτήτριες του Τμήματος Κοινωνικής Διοίκησης Κατεύθυνση Κοινωνικής Εργασίας και για ένα χρόνο θα εργασθούν εθελοντικά στα πλαίσια της πρακτικής τους άσκησης στο σύλλογο «Ενόραση».

Σκοπός του συλλόγου όπως ενημερώνουν οι δύο φοιτήτριες είναι η ανάπτυξη των δεσμών του πνεύματος αλληλεγγύης και η καλλιέργεια των σχέσεων μεταξύ των μελών του Συλλόγου, καθώς και με άλλους τοπικούς συλλόγους, η παροχή κάθε δυνατής υποστήριξης στα μέλη με στόχο την προάσπιση των συμφερόντων κάθε ατόμου με πρόβλημα στην όραση (πνευματική, ηθική, κοινωνική εξύψωση και επαγγελματική αποκατάσταση των μελών και την αναγνώρισή τους σαν ισότιμα μέλη της κοινωνίας, η διαφώτιση αρχών, κοινού και γονιών των τυφλών με διαλέξεις, έντυπα δημοσιεύματα, καθώς και η οργάνωση πολιτιστικών και καλλιτεχνικών εκδηλώσεων.

«Προσπαθούμε, επειδή ο σύλλογος λειτουργεί μικρό χρονικό διάστημα και έχει ανάγκη οργάνωσης, να τον οργανώσουμε, να προσεγγίσουμε τα μέλη ώστε να έρχονται στο σύλλογο και να γνωριστούν μεταξύ τους», αναφέρει δίνοντας το στίγμα των προσπαθειών τους η Τασιώνη Ξένια.

«Θα πρέπει να πούμε ότι παρόλο που αυτό που κάνουμε φαίνεται εύκολο είναι δύσκολο για ένα ασκούμενο φοιτητή. Ξεκινώντας την άσκησή μας φανταζόμασταν ότι θα είχαμε κάποιες κατευθυντήριες γραμμές, κάποιες καθοδηγήσεις μετά από συζήτηση με κοινωνική λειτουργό. Πιστεύαμε δηλαδή ότι θα βρισκόταν κάποιος υπεύθυνος που θα μας στήριζε. Δυστυχώς όμως δεν συνέβη κάτι τέτοιο. Στην αρχή αισθανθήκαμε άσχημα και αναρωτηθήκαμε τι κάνουμε είκοσι χρονών παιδιά, πώς θα δώσουμε στόχους και γραμμές σε μέλη τα οποία έχουν κάποιο σοβαρό πρόβλημα, γιατί, για μένα τουλάχιστον, η τύφλωση είναι σοβαρή αναπηρία. Μετά από κάποιο βέβαια διάστημα και με τη στήριξη του επόπτη, ο οποίος κάθε εβδομάδα μας δίνει οδηγίες, μας καθοδηγεί, μας συμβουλεύει, μας βγάζει καθημερινό πρόγραμμα κατορθώσαμε να λειτουργήσουμε και ίσως τελικά είναι καλύτερα να δημιουργείς και από μόνος σου», τονίζει η Μηλτσακάκη Στεφανία.

«Και για να πούμε την αλήθεια το είδαμε και σαν πρόκληση, να μπορέσουμε να καταφέρουμε να κάνουμε κάτι για το σύλλογο».

Επικεντρώνοντας στα προβλήματα οι δύο κοπέλες τονίζουν ότι είναι πολλά, με σπουδαιότερο την έλλειψη κοινωνικού λειτουργού. Υπάρχουν υποσχέσεις ότι θα σταλεί κάποια εθελοντικά για κάποιες ημέρες και ώρες. Ψυχολογικά προς το παρόν στηρίζει τα μέλη του συλλόγου η Ελισάβετ Λιούρτα.

Ένα επίσης μεγάλο πρόβλημα είναι η έλλειψη δασκάλου που θα βοηθούσε τα παιδιά να γράφουν με τη μέθοδο Μπράιγ. Και το πρόβλημα γίνεται εντονότερο γιατί τα παιδιά μέλη είναι μεγάλα σε ηλικία και δεν τα παίρνουν στο σχολείο που έχει δημιουργηθεί στη Φελώνη Ξάνθης. Στόχος του Συλλόγου είναι τη νέα χρονιά και οι υπεύθυνοι φορείς είναι ανοικτοί στο ενδεχόμενο αυτό τα παιδιά που θέλουν να μεταφέρονται στο σχολείο της Ξάνθης.

Ένα από τα μεγάλα προβλήματα είναι ότι δύσκολα άτομα που έχουν πρόβλημα προσεγγίζουν το Σύλλογο. Για αυτό και στόχος του Συλλόγου είναι να κάνει άνοιγμα προς τους δήμους.

«Στις δυσκολίες προσέγγισης παίζει σημαντικό ρόλο η ψυχολογία καθώς και το υπερπροστατευτικό περιβάλλον. Βέβαια αυτό είναι πολύ λογικό. Ζούμε σε μία χώρα που ήδη είναι υπερπροστατευτικές οι οικογένειες προς τα παιδιά. Στην περίπτωση αυτή μία μητέρα ή ένα πατέρας που το παιδί τους έχει εκ γενετής πρόβλημα, είναι πολύ δύσκολο να το αποχωριστούν. Είναι δύσκολο γι’ αυτούς να ξέρουν ότι το παιδί τους θα συναντήσει κάποιους ανθρώπους στο σύλλογο και υπάρχει έντονος προβληματισμός για το τι θα κάνει το παιδί τους εκεί», τονίζει η Μηλτσακάκη Στεφανία.

Οι δύο ασκούμενες αναφέρουν περίπτωση παιδιού που έχασε τους γονείς του και σήμερα είναι αναγκασμένο να ζει στο Ίδρυμα Ανιάτων Παθήσεων. «Το παιδί είναι μέλος του συλλόγου. Μετά από παράκληση της προέδρου του Συλλόγου της κ. Κανακάρη προς εμάς να βγαίνει το συγκεκριμένο παιδί εκτός θεραπευτηρίου, αποφασίσαμε να επισκεφτούμε το χώρο. Η εμπειρία μας ήταν συγκλονιστική. Μπορεί κατά τη διάρκεια της καριέρας μου να συναντήσω τέτοιου είδους εμπειρίες αλλά θα την χαρακτήριζα την πιο δύσκολη. Από τα παιδιά που βρίσκονταν εκεί ο Παναγιώτης βρίσκεται σε καλύτερη κατάσταση από όλα. Αυτός μιλά ενώ τα άλλα όχι.

Βλέπαμε σε μία συνέντευξη την κ. Μπερναδάκη Ελευθερία, βουλευτή επικρατείας της Ν.Δ. και μας έκανε μεγάλη εντύπωση που και η ίδια παραδέχτηκε ότι συνάντησε πάρα πολλά προβλήματα, αλλά η θέλησή της και η τόλμη τη βοήθησαν πολύ. Και μάλιστα πριν από χρόνια οι κοινωνίες δεν ήταν ανοικτές όσο είναι σήμερα.

Η ίδια η βουλευτής έφερε το θέμα για συζήτηση στη Βουλή ζητώντας βιβλία γραφής με το σύστημα μπράιγ, για προφορική εξέταση των παιδιών αυτών για τη μεγαλύτερη ενημέρωσή τους αλλά ακόμα τίποτα δεν έχει γίνει. Σκεφτείτε ότι για εκτύπωση βιβλίων το μηχάνημα στοιχίζει 4.000 ευρώ».

Η Τασιώνη Ξένια και η Μηλτσακάκη Στεφανία τονίζουν ότι τα άτομα αυτά μπορούν να προσφέρουν στην κοινωνία.

«Έχουμε καταλάβει ότι η κινητήρια δύναμη είναι το χρήμα και οι γνωριμίες. Θέλουμε όσο το δυνατό ο σύλλογος να είναι ανοικτός σε όλα τα μέλη. Να έρθουν τα μέλη και εμείς να τα βοηθήσουμε και αυτά να μας βοηθήσουν». Οι δύο φοιτήτριες επισημαίνουν επίσης την έλλειψη χώρου που εμποδίζει τη σωστή λειτουργία του Συλλόγου.

Όπως επισημαίνουν οι πόροι του συλλόγου προέρχονται από ποσά που προέρχονται από τις εγγραφές συνδρομητών ή έκτακτες εισφορές των μελών, από τις κρατικές, δημόσιες επιχορηγήσεις, αλλά και από τις δωρεές ή κληροδοτήματα από κάθε είσπραξη που προέρχεται από νόμιμη αιτία.

Προγράμματα πρόνοιας

Αναφερόμενες δε στα Προγράμματα πρόνοιας σχετικά με τα άτομα που αντιμετωπίζουν πρόβλημα όρασης επισημαίνουν «την κάρτα ελεύθερης κυκλοφορίας πολιτικού αναπήρου σε άτομα που παρουσιάζουν αναπηρία σε ποσοστό 67%, ανεξαρτήτως εισοδήματος. Σε περιπτώσεις ατόμων με σοβαρά προβλήματα όρασης, κάρτα ελεύθερης κυκλοφορίας χορηγείται και στο συνοδό τους.

Οι δικαιούχοι καταβάλλουν το 50% του εισιτηρίου σε λεωφορεία του ΚΤΕΛ του ΟΣΕ και στις αστικές συγκοινωνίες του Ν. Ροδόπης.

Ένα δεύτερο πρόγραμμα είναι αυτό που αφορά στα τυφλά άτομα. Δικαιούχοι είναι άτομα με οπτική οξύτητα χαμηλότερη του 1/20, σύμφωνα με γνωμάτευση Οφθαλμιατρικής κλινικής κρατικού νοσοκομείου, τυφλά άτομα εργαζόμενα ή συνταξιοδοτημένα, τυφλά παιδιά που δεν φοιτούν σε ειδικό σχολείο τυφλών ή φιλοξενούνται σε ειδικά οικοτροφεία, τυφλοί φοιτητές που δεν εργάζονται, τυφλοί άνεργοι ασφαλισμένοι ή ανασφάλιστοι, τυφλά παιδιά που φοιτούν σε ειδικό σχολείο, τυφλοί εργαζόμενοι φοιτητές, τυφλοί πτυχιούχοι εργαζόμενοι και μη ασκούμενοι δικηγόροι, τυφλοί απόφοιτοι Πανεπιστημιακών Σχολείων που ασκούν την επιστήμη που έχουν σπουδές (θέση ΠΕ). Οι τυφλοί δικηγόροι που αποδεδειγμένα ασκούν δικηγορία. Το επίδομα χορηγείται ανά δίμηνο.

Τέλος χορήγηση επιδόματος αναπήρων ανασφάλιστων ή έμμεσα ασφαλισμένων (άνω του 67% αναπηρία) ελλείψει ασφαλιστικών προϋποθέσεων. Το επίδομα χορηγείται ανά δίμηνο.

Επίσης δικαιούχοι αναπηρικών αυτοκινήτων σύμφωνα με το νόμο είναι οι ολικά τυφλοί και στα δύο μάτια.

Τέλος δωρεάν μονάδες του ΟΤΕ δικαιούνται οι τυφλοί. Ο ΟΤΕ χορηγείται δωρεάν για την πρώτη κύρια τηλεφωνική σύνδεση 1000 μονάδες χρέωσης ανά μήνα».

Α.Π.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.