Δωρα Γλυκοπουλου, εκπροσωπος Γενικης Γραμματειας Ισοτητος στην Περιφερειακη Επιτροπη Ισοτητος, Ενταθηκε η βια κατα των γυναικων με την οικονομικη κριση

Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα στις 25 Νοέμβρη για την εξάλειψη της ανδρικής βίας κατά των γυναικών και αναγνωρίζοντας ότι η κακοποίηση των γυναικών αποτελεί κατάφωρη παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων και μία από τις ειδεχθέστερες μορφές άσκησης εξουσίας ο Παρατηρητής της Θράκης συζητά με την κ. Δώρα Γλυκοπούλου, εκπρόσωπο της Γενικής Γραμματείας Ισότητος στην Περιφερειακή Επιτροπή Ισότητος και στη Δημοτική Επιτροπή του Δήμου Καβάλας και μέλος του Δ.Σ. της Ένωσης Γυναικών Ελλάδας. Ένα σημαντικό θέμα που κατά την κ. Γλυκοπούλου θα έπρεπε να συζητάμε συχνότερα και όχι μόνο μια φορά το χρόνο, το οποίο μέσα στη δίνη της οικονομικής κρίσης, κλιμακώνεται ακόμη περισσότερο ενώ ταυτόχρονα η προοπτική πλήρους προστασίας του δικαιώματος όλων των γυναικών για μια ζωή χωρίς βία και φόβο μοιάζει όλο και πιο μακρινή, αλλά όχι αδύνατη.

Έγιναν βήματα για την αντιμετώπιση του θέματος όχι όμως τόσα ώστε να είμαστε ικανοποιημένοι

ΠτΘ: κ. Γλυκοπούλου έχουν γίνει στη χώρα μας βήματα όσον αφορά στην αντιμετώπιση της βίας κατά των γυναικών;
Δ.Γ.: Έχουν γίνει αρκετά βήματα αλλά όχι τόσα ώστε να είμαστε ικανοποιημένοι. Κατ’ αρχήν μέσα από το πρόγραμμα του ΕΣΠΑ έχει προγραμματισθεί και έχουν γίνει, και αυτό μας έδωσε κάποια ικανοποίηση μπορώ να πω, οι δεκατρείς περιφερειακές επιτροπές ισότητες που έχουν ως στόχο να δημιουργήσουν και να προσπαθήσουν να στήσουν στις πρωτεύουσες των περιφερειών τα Κέντρα Κακοποιημένων Γυναικών και στις πρωτεύουσες των δήμων τα Συμβουλευτικά Κέντρα. Αυτά έχουν δρομολογηθεί και είχαν ξεκινήσει από το Νοέμβριο του 2010. Αλλά ως γνωστόν συνέβησαν αρκετά γεγονότα, οι εκλογές, η οικονομική κρίση και επέφεραν μια καθυστέρηση. Από το Νοέμβριο του 2012 όμως ήταν υποχρεωμένοι οι δήμοι που συνήψαν τη Χάρτα της Ευρωπαϊκής Ένωσης να τα πραγματοποιήσουν και είμαστε σε καλό δρόμο. Πιστεύω ότι μέχρι τα τέλη Δεκέμβρη, που το ΕΣΠΑ έχει θέσει ως διορία, να έχουν δρομολογηθεί και να έχει γίνει και μέσα από το ΑΣΕΠ η προκήρυξη για την πρόσληψη ατόμων που θα υπηρετήσουν στα Κέντρα Πληροφόρησης και στα Κέντρα των Κακοποιημένων γυναικών. Πρόκειται για ένα βήμα που το παλέψαμε οι γυναικείες οργανώσεις, τουλάχιστον η ΕΓΕ, αλλά το στήριξε και το δρομολόγισε η Γενική Γραμματεία Ισότητος.

Πολύ σημαντική η λειτουργία της γραμμής SOS 15900

ΠτΘ: Πώς πρέπει να αντιμετωπίζεται η βία κατά των γυναικών;
Δ.Γ.: Η βία κατά των γυναικών ή η κακοποίηση κατά των γυναικών είναι μια μορφή βίας κατάφωρης καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και βέβαια η βία δεν είναι μόνο η σεξουαλική και η σωματική. Τώρα πλέον είναι και η οικονομική, αλλά ακόμη και η λεκτική. Αυτά όσον αφορά στις γυναίκες, βέβαια υπάρχουν και άλλων μορφών βίας που απευθύνονται σε παιδιά, σε ΑΜΕΑ, σε γυναίκες μετανάστριες και μάλιστα το τράφικινγκ είναι η χειρότερη μορφή βίας, εφόσον πρόκειται για εμπορία του ανθρωπίνου σώματος.
Η γραμμή SOS15900, η οποία έχει ανακοινωθεί από τη Γενική Γραμματεία Ισότητος και είναι πανελλαδικής εμβέλειας είναι πολύ σημαντική, γιατί μπορεί οποιαδήποτε γυναίκα που θα βρεθεί σε δύσκολη θέση να καλέσει και να υπάρξει ανάλογη ανταπόκριση από ψυχολόγο είτε παιδοψυχολόγο είτε από κάποιον νομικό, γιατί στα κέντρα της Αθήνας, του Βόλου, της Πάτρας, του Ηρακλείου Κρήτης που λειτουργούν πλέον τα Κέντρα Κακοποιημένων Γυναικών, υπάρχει επιστημονική προσωπικό που βρίσκεται κοντά στη γυναίκα οποιαδήποτε στιγμή.

Έχουν γίνει βήματα από νομικής άποψης στην χώρα μας

ΠτΘ: Από νομικής άποψης στην Ελλάδα έχουν γίνει βήματα;
Δ.Γ.: Από νομικής άποψης είμαστε πολύ καλά. Βέβαια, είναι γνωστό ότι οι κανόνες δεν εφαρμόζονται στην Ελλάδα. Είχαμε προσπαθήσει το 2006 ως Ένωση Γυναικών Ελλάδας, ο Σοροπτιμιστικός Όμιλος και κάποιες άλλες οργανώσεις μέσα από την Επιτροπή της Βουλής, όπου και συμμετέχουμε και προσφέρουμε συμβουλευτικά σε φαινόμενα που παρατηρούμε έξω, και καταφέραμε να προστεθεί η αναγνώριση του βιασμού στο γάμο ενώ μέχρι τότε δεν ήταν. Επίσης καταφέραμε την απαγόρευση σωματικής βίας στα ανήλικα ως μέσο σωφρονισμού, το οποίο επίσης δεν υπήρχε, την ποινικοποίηση της ασελγείας σε ένα θύμα, ειδικά όταν είναι ΑΜΕΑ ή άτομο που δεν μπορεί να υπερασπισθεί τον εαυτό του. Αυτά δεν υπήρχαν παλιά και για να γίνουν έγιναν αγώνες. Εύκολα δεν μπορείς να αλλάξεις κάποιους νόμους που για πολλά χρόνια εφαρμόζονται. Εν πάση περιπτώσει, όταν αυτά μας τα προσφέρουν, δεν αναγνωρίζουμε ποιοι τα κατάφεραν. Αρκεί βέβαια που γνωρίζουμε ότι υπάρχουν.

Το θέμα ακυρώνεται όταν ασχολείσαι με αυτό μία μόνο μέρα

ΠτΘ: κ. Γλυκοπούλου αρκεί μια απλή συζήτηση για το θέμα μια ημέρα;
Δ.Γ.: Τα δύο τελευταία χρόνια που ο κόσμος χρησιμοποιεί τη γραμμή SOS υπάρχουν στοιχεία τα οποία βέβαια θα έπρεπε να είναι προς συζήτηση. Δεν αρκεί όμως να βρεθούμε στο πάνελ και να μιλήσουμε για την κακοποίηση. Πρέπει να γίνει συζήτηση στην Ελλάδα και σε περισσότερο βάθος. Το να θυμάσαι μια ημέρα και μετά να το ξεχνάς νομίζω ακυρώνεις το θέμα.

Σήμερα οι περισσότερες γυναίκες υφίστανται σεξουαλική εκμετάλλευση

ΠτΘ: κ. Γλυκοπούλου στην χώρα μας υπήρχε μια κουλτούρα της σιωπής από την πλευρά των κακοποιημένων γυναικών. Αυτή η σιωπή σπάει;
Δ.Γ.: Έχει σπάσει μετά από πολλά χρόνια και σε αυτό βέβαια βοήθησαν οι γυναικείες οργανώσεις. Από εκεί και πέρα όμως θα πρέπει να καταπολεμηθεί η βία κατά των γυναικών και να υπάρξει συνεχής ενημέρωση. Τώρα με την οικονομική κρίση πρέπει να πούμε ότι έχουν ενταθεί τα φαινόμενα της βίας στις γυναίκες και στις περισσότερες βέβαια γίνεται σεξουαλική εκμετάλλευση, είτε γιατί κάποιοι τις χρησιμοποιούν προσπαθώντας να βγάλουν χρήματα είτε γιατί οι ίδιες δεν έχουν άλλο τρόπο βιοπορισμού. Βέβαια πρέπει να ξέρουμε ότι οι γυναίκες σε αυτή την κρίση έχουν τα περισσότερα φαινόμενα κατάθλιψης, δυσκολίας και ανεργίας. Και αυτό είναι ένα είδος βίας, βέβαια σε άλλο επίπεδο.

Πρέπει να προβάλλεται το έργο των γυναικείων οργανώσεων

ΠτΘ: Οπότε παραμένει ο ρόλος των γυναικείων οργανώσεων εξίσου σημαντικός και στις μέρες μας
Δ.Γ.: Σημαντικότατος. Στην πανελλαδική συνδιάσκεψη της ΕΓΕ στην Θεσσαλονίκη το θέμα ήταν η κρίση και το πώς αυτή επηρεάζει την γυναίκα. Ήταν πολύ σημαντικά τα συμπεράσματα, αλλά η κρίση ως γνωστόν επηρέασε τα πάντα, ακόμη και να θέλουμε να δημοσιεύσουμε κάτι μας ζητάνε χρήματα. Εμείς δεν έχουμε οικονομική επιχορήγηση, στηριζόμαστε στις συνδρομές των μελών μας, οι οποίες έχουν εξαφανιστεί λόγω της οικονομικής κρίσης. Το έργο κάθε γυναικείας οργάνωσης πρέπει να προβάλλεται, γιατί έχουμε κατορθώσει σημαντικά πράγματα, τα οποία τα δεχόμαστε ως αυτονόητα. Τίποτα όμως δεν μας χαρίζεται χωρίς αγώνες.

Ας μη χάσουμε ό,τι κατακτήσαμε

ΠτΘ: Μια εθελοντική δουλειά όμως…
Δ.Γ.: Κάνουμε προσπάθειες εθελοντικά, δεν έχουμε πίσω μας, και αυτό το τονίζω από την εμπειρία μου, ψήφους για να μπορούμε κάποιους να τους ανεβάζουμε και να τους κατεβάζουμε λόγω των πελατειακών μας σχέσεων. Είναι καθαρά εθελοντική η δουλειά που κάνουμε, χωρίς καμία αμοιβή, και μάλιστα προσφέρουμε για κάτι καλύτερο, γιατί όλες οι κοινωνίες έχουν τη βία μέσα τους, αλλά ο πολιτισμός μας φαίνεται όταν δεν καταστρατηγούνται τα ανθρώπινα δικαιώματα, και η βία κατά των γυναικών είναι κατάφωρη παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Τα φαινόμενα της βίας κατά των γυναικών οδηγούν τον πολιτισμό μας πίσω. Ήδη η οικονομική κρίση μας έχει οδηγήσει στο να κάνουμε βήματα πίσω. Ας μη χάσουμε όμως ό,τι κατακτήσαμε.

Είναι ενθαρρυντικό ότι ένα ποσοστό γυναικών σήμερα μιλά

ΠτΘ: Υπάρχουν στοιχεία για τις κακοποιημένες γυναίκες;
Δ.Γ.: Οι γυναικείες οργανώσεις και όσες ενεργοποιούνται έχουν στοιχεία τα οποία δεν φαίνονται στην κοινωνία για αυτό και είναι μια παρεξηγημένη μέρα αυτή και πάρα πολλοί ισχυρίζονται και λένε ότι δεν υπάρχει κακοποίηση, δεν φαίνεται πουθενά και αναρωτιούνται τι ζητάμε. Έχουμε στοιχεία για την κακοποίηση των γυναικών και όσον αφορά την οικογενειακή τους κατάσταση και το μορφωτικό τους επίπεδο. Μέσα στο 2011 και μέχρι το Σεπτέμβρη του 2012, σε ένα χρόνο δηλαδή, έγιναν γύρω στις 6000 καταγγελίες στο Κέντρο SOS. Από αυτές οι 4500 περίπου κλήσεις, δηλαδή ένα 74%, αφορούσαν καταγγελίες των ίδιων των γυναικών που είχαν το θάρρος να σπάσουν τη σιωπή τους και να πάρουν τηλέφωνο και να το καταγγείλουν. Οι υπόλοιπες κλήσεις προέρχονταν από άτομα του άμεσου περιβάλλοντος των κακοποιημένων γυναικών. Από τις κλήσεις αυτές το 79% αφορούσε ενδοοικογενειακή βία, υπήρξαν λοιπόν 59 κλήσεις σεξουαλικής παρενόχλησης και 70 κλήσεις για περίπτωση βιασμού, πορνείας και τράφικινγκ. Όσον αφορά στην επαγγελματική τους κατάσταση αυτές οι κλήσεις όλες προήλθαν από άτομα, και αυτό δηλώνεται τηλεφωνικά, εκ των οποίων το 30% ήταν αυτοαπασχολούμενες, το 32% ήταν άνεργες ή μακροχρονίως άνεργες και το υπόλοιπο 12% αυτές που εργάζονταν. Ηλικιακά θα ήθελα να πω ότι αφορούν ακόμη και γυναίκες 65 ετών και άνω, όπου ένα 5% είχαν υποστεί βία, 27% ήταν ηλικίας από 40 έως 54 ετών, 25% ήταν ηλικίας 25- 39 ετών που στη γυναίκα είναι η καλύτερη ηλικία. Και επειδή πολλοί είναι αυτοί που λένε ότι δεν υπάρχει βία και πού τη βλέπουμε, θα πρέπει να πούμε ότι αυτές οι Ελληνίδες τόλμησαν και είχαν το θάρρος και έχουν πλέον, μετά βέβαια και από συνεχείς παροτρύνσεις των γυναικείων οργανώσεων, έχουν αποκτήσει τη σταθερή γνώση του εαυτού τους, ώστε να πουν αυτό που περνάνε. Πάντως είναι ενθαρρυντικό το ότι μπορούν και μιλάνε.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.