Δισκος – εκπληξη χαρακτηριζεται το «Ολα ειναι αλλου»
«Ιδού κι ένας δίσκος που κατά την υποκειμενική μου τουλάχιστον αντίληψη, είναι μια έκπληξη. Όχι μεγάλη ίσως, αλλά πάντως όχι και χωρίς αξία και σημασία», γράφει στην «Ελευθεροτυπία» ο Γιώργος Παπαδάκης για τον δίσκο «Όλα είναι αλλού».
Την ίδια πεποίθηση έχουμε τόσο εμείς όσο και πολλοί άλλοι, αναφορικά με τον δίσκο όπου ο Βαγγέλης Κοντόπουλος υπογράφει τη μουσική, ο Γιώργος Φραντζολάς τους στίχους και οι Χρήστος Θηβαίος, Αλκίνοος Ιωαννίδης, Μάκης Σεβίλογλου, Μαρία Λούκα και «On the road» την ερμηνεία. Αναμφίβολα πρόκειται για μια ευχάριστη έκπληξη που έρχεται από τον καταξιωμένο μουσικό Βαγγέλη Κοντόπουλο, σε συνεργασία με όλους τους παραπάνω και κυρίως με τον σπουδαίο Γιώργο Φραντζολά.
«Είχα ένα υλικό από τραγούδια και μουσικά θέματα. Γνώρισα τον Γιώργο Φραντζολά και αρχίσαμε να κάνουμε μαζί τραγούδια, ταιριάζοντας τις μουσικές μου με τους στίχους του», λέει ο Βαγγέλης Κοντόπουλος. «Το αστείο είναι ότι είχα ξεκινήσει κάποιους στίχους πάνω στις μουσικές, αλλά δεν μπορούσα να τους ολοκληρώσω γιατί δεν έβγαινε το παρακάτω. Αυτό το παρακάτω απ’ ό,τι φαίνεται ήταν ο Γιώργος Φραντζολάς… Μέσα από την παρέα που κάναμε βρίσκαμε μαζί τους στίχους, ενώ κάποιους τους έγραψε μόνος, όπως το “Αηδόνι” που το θεωρώ πολύ μεγάλο ποίημα». Και προσθέτει: «Ο Γιώργος Φραντζολάς θέλει απαλές μελωδίες, ενώ ο δίσκος βγήκε λίγο πιο rock. Ωστόσο του άρεσε, αν και τον εξέπληξαν κάποια πράγματα. Όπως το ότι ερμήνευσα ο ίδιος ένα τραγούδι…».
Β. Κοντόπουλος, «Θα μαθευτεί από τον Σεπτέμβριο καθώς το καλοκαίρι δεν ενδείκνυται δισκογραφικά»
Ο κοντραμπασίστας Βαγγέλης Κοντόπουλος γεννήθηκε στην Τσεχοσλοβακία, ήρθε στην Ελλάδα, σπούδασε στο Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης και ήδη μετράει τρεις προσωπικούς δίσκους και πλήθος παρουσιών και συνεργασιών σε όλο το φάσμα της μουσικής και του καλού ελληνικού τραγουδιού. Πολιτογραφημένος Ξανθιώτης και γνωστός ανά το πανελλήνιο, δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις τουλάχιστον στην περιοχή μας.
Αναφερόμενος στους έξοχους τραγουδιστές που συμμετέχουν στον δίσκο, λέει: «Ο Χρήστος Θηβαίος είναι ο ιδανικός ερμηνευτής, όπως έχω πει και παλιότερα, είναι εύπλαστος χωρίς να χάνει τον χαρακτήρα του. Έτσι, ταιριάζει και σε αυτά τα τραγούδια που είναι λίγο διαφορετικά από την προσωπική διαδρομή του. Γνωριστήκαμε όταν έπαιζε με τους “Συνήθεις Υπόπτους” μαζί με τον Γιώργο Νταλάρα στην “Ιερά Οδό” και όταν διαλύθηκε το σχήμα του συνεχίσαμε να παίζουμε μαζί για χρόνια. Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης είναι ένα… αερικό, σαν όνειρο. Ήρθε, χάρισε το δώρο του τραγουδώντας και έφυγε. Είναι μοναχικός και τον εκτιμώ πάρα πολύ γι’ αυτά που κάνει. Ο Μάκης Σεβίλογλου είναι ένας εκπληκτικός τραγουδοποιός που πρέπει να τον ακούσουμε και να τον προσέξουμε. Έκανε τραγούδια για τη Χαρούλα Αλεξίου καθώς και δύο προσωπικούς δίσκους. Ο ένας έγινε στην Ολλανδία όπου μάλιστα είναι… φίρμα και βρίσκεται στη φάση που τον ανακαλύπτει ο κόσμος. Πιστεύω ότι στο μέλλον θα δώσει σπουδαία πράγματα και θα έχει την πορεία του Σωκράτη Μάλαμα. Η Μαρία Λούκα είναι καταπληκτική τραγουδοποιός που έχει ήδη δύο δίσκους. Σπουδαίοι και οι “On the road” από τη Θεσσαλονίκη που τους ανακάλυψα να παίζουν σ’ ένα μπαράκι».
Το γεγονός ότι ο δίσκος κυκλοφόρησε σε «νεκρή» περίοδο, δεν του στέρησε τίποτε όπως άλλωστε επιβεβαιώνει και ο μουσικός: «Πάει ήδη πολύ καλά, αν και στην ουσία θα μαθευτεί από τον Σεπτέμβριο καθώς το καλοκαίρι δεν ενδείκνυται δισκογραφικά. Αυτό που με ενδιαφέρει είναι να ακουστούν τα τραγούδια. Πάντως χαίρομαι πολύ που βγήκε επιτέλους αυτός ο δίσκος που με ταλαιπώρησε πολύ, είμαι ευτυχής». Όσο για τις πρώτες κριτικές, ο ίδιος σημειώνει: «Οι φίλοι δεν μου κάνουν κριτική, ενώ συνηθίζω να βγάζω τις δουλειές μου και να μην τις συζητώ και πολύ… Θα ακούσω τον δίσκο μετά από ένα χρόνο, καθώς φτιάχνοντάς τον ακούς κάθε τραγούδι χιλιάδες φορές…».
«Το ελληνικό τραγούδι κατάντησε εκεί από ανθρώπους σε λάθος θέσεις»
Παρακάμπτοντας τα τυπικά πλην αόρατα ακόμη για κάποιες παρουσιάσεις του δίσκου ή και πιθανή περιοδεία, φτάνουμε στην μελοποίηση του ποιήματος «Ίσκιος» του Κώστα Καρυωτάκη, που ήδη δρέπει ενθουσιώδεις κριτικές. «Άνοιξα το βιβλίο κι έπεσα σ’ αυτό το ποίημα που μου άρεσε» λέει ο Βαγγέλης Κοντόπουλος, προσθέτοντας: «Δεν το ήξερα κι ας το έχουν μελοποιήσει οι “Χαΐνηδες”, τα “Διάφανα Κρίνα” και ο Μίκης Θεοδωράκης. Είναι το κομμάτι που πρωτοέπαιξα στον Χρήστο Θηβαίο κι από εκεί ξεκίνησε το πράγμα, μαζί με το “Τρένο” του οποίου έγραψα και τους στίχους. Και θέλω να μελοποιήσω κι άλλο ποίημα του Καρυωτάκη, όπως και του Καβάφη. Μου αρέσει πάντα να βάζω κι ένα ποίημα».
Ο μουσικός δεν παραλείπει να εκφράσει θαρρετά κάποιες απόψεις του, με αφορμή τον νέο δίσκο: «Ήθελα να δώσω ένα διαφορετικό ύφος στον δίσκο, καθώς δεν μου αρέσουν πια οι ερμηνείες των τραγουδιστών. Όχι των τραγουδοποιών, αλλά των τραγουδιστών. Με αρρωσταίνουν γιατί τραβάνε το τραγούδι στα άκρα, τους ενδιαφέρει η φωνή τους και πόσο ωραία βγαίνει, με αποτέλεσμα σπάνια να βγαίνει η ουσία. Δεν είναι σε θέση να διαλέξουν τι τους αγγίζει με αποτέλεσμα τα τελευταία χρόνια να λέμε ότι δεν βγαίνουν ωραία τραγούδια. Έχουν τους managers και τους παραγωγούς που είναι παντελώς άσχετοι, να τους κατευθύνουν σε διάφορα –και διαφορετικά- πράγματα. Θα μπορούσαμε να μιλάμε για ώρες γι’ αυτό, καθώς το ελληνικό τραγούδι δεν κατάντησε από μόνο του εκεί, αλλά από ανθρώπους σε λάθος θέσεις. Δεν βρίσκεις στίχους, επιλέγονται ανόητες μουσικές, αλλά δεν γίνονται έτσι αυτά τα πράγματα…».
Τέλος, ο Βαγγέλης Κοντόπουλος ρίχνει και μια ματιά στη δισκογραφία και στις νέες τεχνολογίες, κλείνοντας τις αναφορές του: «Όσο κι αν μπορούμε ν’ ακούσουμε ένα δίσκο από το youtube, πολλοί είναι αυτοί που θα τον αγοράσουν αν αξίζει. Όπως κάνω κι εγώ που έχω όλους τους δίσκους που θέλω, άσχετα αν μπορώ ν’ ακούσω ο,τιδήποτε στο διαδίκτυο. Πάντως σπάνια αγοράζουμε δίσκους πια και πλέον δεν υπάρχουν δισκάδικα. Ακόμα και τα “Metropolis” έκλεισαν ή υπολειτουργούν και μπαίνουμε σε άλλη εποχή…».
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
