Δημοσιογραφοι αξιολογουν τα γεγονοτα του 2013
Παναγιώτης Φραντζής, δημοσιογράφος – συντάκτης του περιοδικού UNFOLLOW: «Δεν νίκησε ο αγώνας της ΕΡΤ- Ήττα όμως δεν το λες»
11 Ιουνίου 2013. Εκείνη τη νύχτα που ο Σίμος Κεδίκογλου φόρεσε το πιο παγωμένο του ύφος για να αναγγείλει το κλείσιμο της ΕΡΤ κανένας δεν κοιμήθηκε νωρίς. Η προκλητική απόφαση της κυβέρνησης να κλείσει την ΕΡΤ με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, που δεν έλαβε ποτέ κοινοβουλευτική έγκριση, ήταν ένα σοκ που έβγαλε ξαφνικά στο δρόμο πολύ κόσμο.
Η μάχη της ΕΡΤ έφερε στο προσκήνιο όλες τις βαθιές πολιτιστικές αντιθέσεις που διαπερνούν το σώμα της ελληνικής κοινωνίας. Έδειξε πρώτα απ’ όλα ότι το ιστορικό ρεύμα της λαϊκής ριζοσπαστικής διεκδίκησης της μεταπολίτευσης δεν έχει στερέψει. Δεν είναι τόσο ορμητικό, αλλά τη ζημιά του μπορεί να την κάνει. Τελικά το σφυροκόπημα της κυβερνητικής συνοχής από τη λαϊκή κινητοποίηση των ημερών είχε ως αποτέλεσμα την έξοδο της ΔΗΜΑΡ από τον κυβερνητικό συνασπισμό. Το ΠΑΣΟΚ του Ευάγγελου Βενιζέλου αποδείχθηκε πιο σκληρό προς το λαϊκό αίσθημα ή μάλλον πιο έτοιμο να δεχθεί ανταλλάγματα προκειμένου να συνεχίσει να στηρίζει τη ΝΔ. Δεν εξηγείται αλλιώς η εξέλιξη να δοθεί στον Παντελή Καψή η αρμοδιότητα ανασύνταξης και στελέχωσης της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης, κάτι που έχει δημιουργήσει δυσαρέσκεια στο χώρο της Δεξιάς. Παρόμοια ανταλλάγματα, θέσεις δηλαδή στο νέο κρατικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα, είναι βέβαιο ότι προτάθηκαν στην πορεία στη ΔΗΜΑΡ η οποία απέσυρε τη στήριξή της στο αίτημα να συζητηθεί επιτέλους στη Βουλή η Πράξη κατάργησης της ΕΡΤ Α.Ε.
Η κρίση που περνάμε είναι μια κρίση πολιτισμού πάνω απ’ όλα. Η αποτυχία των παλιών και νέων αστικών κομμάτων να διασώσουν την ιστορική πολιτιστική κληρονομιά του Μάνου Χατζιδάκι, της Μελίνας Μερκούρη, του Μίκη Θεοδωράκη σφραγίζει την πολιτική περίοδο που διανύουμε. Στην πολιτική, στην τηλεόραση, στον Τύπο, επικρατεί αυτό το κράμα χυδαιότητας και φθήνιας που σημαδεύεται από την κυριαρχία του κίτρινου και του μπλε στην πιο κοντινή προς το μαύρο απόχρωση. Το γαλάζιο του Ελύτη που επικαλούνταν παλιότερα η κεντροδεξιά, η συντηρητική φιλελεύθερη παράταξη, έχει σβήσει. Ο νέος δεξιός ριζοσπαστισμός φλερτάρει με το μαύρο του νεοφασισμού – όχι απαραίτητα στην εκδοχή της Χρυσής Αυγής. Αυτός ο λαός ζητάει πίσω τα χρώματά του, τις μεγάλες ποιητικές μορφές του, την ιστορία του. Η Αριστερά της εποχής μας, που ακόμα δεν υπάρχει και θα δημιουργηθεί μέσα από νέους αποφασιστικούς αγώνες του λαού, δεν θα έρθει να σώσει απλώς θέσεις εργασίας. Θα έχει το χρέος να διασώσει αυτή την εθνική και λαϊκή κληρονομιά.
Υπήρχαν δυνατότητες μιας ανατροπής το καλοκαίρι που μας πέρασε. Υπήρχαν δυνατότητες να πάρει ο λαϊκός παράγοντας την πρωτοβουλία των κινήσεων. Δεν αξιοποιήθηκαν. Τα κόμματα της Αριστεράς δεν πίστεψαν στη δυναμική των πραγμάτων. Δεν συγκρότησαν συμμαχία τακτικού χαρακτήρα πάνω στην αιχμή που ήταν η κατάργηση της Πράξης που έκλεινε την ΕΡΤ. Έμεινε η εικόνα των σημαιών που κυμάτιζαν δίπλα δίπλα στο προαύλιο του Ραδιομεγάρου. Έμειναν τα άλλοτε αμήχανα άλλοτε λαμπερά χαμόγελα κάτω από τη σκηνή που ανέβαιναν καλλιτέχνες, ο καθένας με το δικό του βάρος, να δηλώσουν παρόντες σε αυτό που συνέβαινε.
Η ΕΡΤ του προαυλίου και των τραγουδιών πιστοποίησε κάτι ακόμα. Ότι δεν ζούμε την ιστορική συγκυρία της μαζικής λαϊκής κινητοποίησης που συνδυάζεται με το φαινόμενο της μαζικής οργάνωσης. Ζούμε μια μεταβατική περίοδο στη διάρκεια της οποίας ειδικά η νεολαία δεν εντάσσεται τόσο σε οργανώσεις όσο συμμετέχει σε γεγονότα. Την επόμενη στιγμή μπορεί να ετοιμάζει βιογραφικά και βαλίτσες για το εξωτερικό. Εξοπλίζεται όπως μπορεί ατομικά. Και όταν χρειαστεί είναι και πάλι στο δρόμο.
Η ΕΡΤ των γραφείων και των εκπομπών απέδειξε ότι στην εποχή μας μπορεί να δουλέψει θαυμάσια η τηλεόραση και το ραδιόφωνο χωρίς εγκάθετους διευθυντές και παρατρεχάμενους της εξουσίας. Η απόλυτη ελευθερία και πειθαρχία των αγωνιζόμενων εργαζόμενων της ΕΡΤ απέδειξε ότι μπορούμε να φτιάξουμε μια κοινωνία άλλη. Μια κοινωνία της συνεργασίας και της ελευθερίας.
Δεν νίκησε ο αγώνας της ΕΡΤ. Ήττα όμως δεν το λες.
Ελένη Σκάβδη, δημοσιογράφος: 2013: Τιτανικός!!!
Με μπόχα τελειώνει η χρονιά! Σκωλήκων βρώμα και δυσωδία αναδύεται από τις αποκαλύψεις Κάντα, ο οποίος κατείχε τη χρυσοφόρο θέση του αναπληρωτή γενικού διευθυντή εξοπλισμών στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας! Ένα υπουργείο …αμαρτωλό, ένα υπουργείο που οι προϋπολογισμοί του στη συνείδηση του έλληνα πολίτη αποτελούσαν «παγκάρι» για το εθνικόν ταμείον… Αυτό ακριβώς το… ιερό παγκάρι ήταν επί έτη πολλά το «σημείο» στο οποίο συνέκλιναν όλες οι πλευρές της Βουλής κάθε φορά που συζητιούνταν ο προϋπολογισμός, εκεί επικρατούσε «ανακωχή», παρά το εμπόλεμο μεταξύ των κομμάτων για όλα τα υπόλοιπα θέματα. (Όλα τα κόμματα ψήφιζαν πάντα τον προϋπολογισμό του…ιερού υπουργείου, μηδέ και του ΚΚΕ εξαιρουμένου.) Κι εκεί, σε αυτή την …ιερά υποχρέωση την συμπεφωνημένη εγένετο το μέγα πανηγύρι… Ποιος να το φανταζόταν!
16 εκατομμύρια ευρώ ο σωρός από μίζες και την πρόσοδό τους μέσα σε πέντε χρόνια (1997 – 2002, περίοδος Σημίτη και εκσυγχρονισμού, αν δεν με απαντά η σαλεμένη μου μνήμη), αποτέλεσμα συμβάσεων και … προμηθειών, χάρη σε εκείνο το ηρωικό πρόγραμμα εξοπλισμών. Ανακατεμένοι πολλοί…
Θα έχουμε να λέμε και να ανακαλύπτουμε στο 2014 από την κληρονομιά που μας αφήνει το 2013… Θα έχουμε και να ντρεπόμαστε όσοι εξ ημών απέμειναν να έχουν ακόμα «τσίπα», για το άγος!!! «Ήταν πολλά τα λεφτά, Ελένη» με παρενοχλεί διαρκώς μια εσωτερική φωνή, όσο «ελάχιστα» συγκριτικά είναι αυτά με τα οποία βαρύνονται οφειλέτες τραπεζών και ΔΟΥ, που υποδέχονται τη νέα χρονιά με την αγωνία…τερματοφύλακα λίγο πριν από το πέναλτι και το στίγμα-ύβρη του μπαταχτσή… Η σύγκριση δραματική για τα ποιοτικά της συμφραζόμενα (τα ποσοτικά ως ιδεοληψία των καιρών με αφήνουν αδιάφορη μεν, εμβρόντητη δε). Σύγκριση απαντητική στην ιδεοληψία «όλοι μαζί τα φάγαμε» που παραπέμπει στο Οργουελιανό «όλοι είμαστε ίσοι αλλά κάποιοι είναι περισσότερο …ίσοι».
Αναζητώντας λοιπόν το πιο σημαντικό «θέμα» από τη χρονιά που αποχαιρετούμε δεν μπορούσα να αποφύγω τα παραπάνω… Όχι, προσωπικά δεν θεωρώ «θέμα» την γραφικότητα Λιάπη, είμαι μεγάλη πια για να μπορώ να δώσω μεγαλύτερη βαρύτητα σε ένα θέμα που από μόνο του είναι ελαφρύ, ανόητο, αστείο… Διότι είναι τοις πάσι γνωστό ότι οι «ελαφρείς» του πολιτικού και του «λαϊκού» μας βίου εντός των ορίων τους συμπεριφέρονται και δίνουν ειδήσεις…Από εκεί και μετά αναλαμβάνουν άλλοι ελαφρύτεροι να κάνουν «πρωτοσέλιδα» και επιθεωρησιακά νουμεράκια με τις αστειότητες, τις τόσο οικείες στην καθημερινή μας διαπλοκή με τα τρέχοντα. Άλλωστε το πακέτο Λιάπη έχει να κάνει με χίλια δυο ανόητα τσαλίμια που δένουν μια χαρά με τις πλαστές πινακίδες, με παραβάσεις του Κ.Ο.Κ. Είναι και το ταξιδάκι σε μέρη εξωτικά και η ομολογία «έσφαλα», και η εξήγηση «γέμιζα τη μπαταρία»… Τέτοιος ακριβώς ήταν ο υπουργός μας Μεταφορών και Πολιτισμού κάποια στιγμή, γιατί να το κρύψωμεν… άλλωστε;;;
Το 2013 μας αφήνει ενεούς και απέλπιδες! Από το θράσος εκείνων των μεταρρυθμιστών σήμερα, που προτίθενται να ξανακυβερνήσουν τον τόπο επαναφέροντας «σωτηριακό λόγο» στα πολιτικά δρώμενα. Από την ανικανότητα να εκφραστεί «λόγος» για τη σωτηρία της χώρας… Από τα χρέη που κληρονομούμε όλοι μαζί στις γενιές του μέλλοντος… Από την ανοχή και την πρωτοφανή αντοχή που επιδείξαμε στο φόβο και στην αθλιότητα. Από τα κατεβασμένα …παντελονάκια «λεβέντηδων» σε τράπεζες και Χρηματιστήρια. Από την υπομονή και επιμονή να στηνόμαστε στις ελικοειδείς ουρές των ταμείων για να καταβάλλουμε δόσεις, όλα αυτά τα «έναντι», με τα οποία προσπαθούν να μας πείσουν ότι σώζεται η χώρα. Από το ξεπούλημα του δημόσιου χώρου, από όλα όσα βγήκαν στο σφυρί εν ριπή οφθαλμού… Από την διαρκή επικράτηση αλητήριων και ανίκανων, οι δυο όψεις του νομίσματος που κρατούν κασμάδες (οι Παττακοί κρατούσαν μυστριά) και κατεδαφίζουν τη χώρα.
Μέσα στα θύματα και η ΕΡΤ!!!
Πώς να ξεχαστεί η χρονιά που πέρασε, πώς να αποσυνδεθεί η μνήμη από την τηλεοπτική ανακοίνωση: «Η Κυβέρνηση αποφάσισε να κλείσει την ΕΡΤ…»!!!
Πώς να αποσυνδεθεί η φράση Κεδίκογλου από την αντίστοιχη των χουνταίων σε κάθε περίσταση: «Αποφασίζομεν και διατάσσομεν;;;».
Αποφασίζουν και διατάσσουν… Χαλκιδική και Σκουριές, κομμένα ρεύματα, 1.500.000 άνεργοι, αυτοκτονίες… Ένα παιδί νεκρό από μαγκάλι…
Έτσι θα θυμάμαι το 2013 που φεύγει! Με ντροπή, θυμό, οργή… Με την πεποίθηση ότι πρέπει να φύγουν οι πατριδέμποροι!!!
Καλή χρονιά!
Νίκος Μαλαμάς, φοιτητής της Νομικής Σχολής – ρεπόρτερ: Παιδεία 2013 συν… «Αθηνά» και άλλα
Ένα γεγονός που σίγουρα σηματοδότησε το 2013 την αρχή μιας νέας εποχής για την Παιδεία ήταν η αναδιάρθρωση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, με επίκεντρο σίγουρα το πολυσυζητημένο σχέδιο «Αθηνά». Ένα σχέδιο που ταλαιπώρησε και ταλαιπωρεί ακόμα φοιτητές, γονείς και εκπαιδευτικό προσωπικό. Συγχωνεύσεις, καταργήσεις και μετονομασίες τμημάτων ανά την Ελλάδα, που συνοδεύτηκαν με καταλήψεις, πορείες και αγώνες των φοιτητών σήμαναν μια νέα εποχή για την τριτοβάθμια εκπαίδευση, μια εποχή που θέλει τη συγκέντρωση πανεπιστημίων στα μεγάλα αστικά κέντρα, που δε θέλει να στηρίξει ενδιαφέροντες επιστημονικούς κλάδους με μικρή ζήτηση, μια εποχή που οδεύει ολοταχώς προς την ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης. Με την ανακοίνωση του πρώτου σχεδίου «Αθηνά» κοντά στο Μάρτιο συσπειρώθηκε για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια το φοιτητικό κίνημα, αναστέλλοντας τη λειτουργία τμημάτων και προχωρώντας σε διαρκείς συζητήσεις με τον υπουργό Παιδείας για την παρεμπόδιση της αναδιάρθρωσης αυτής. Παραιτήσεις δημάρχων, διοικήσεων Τεχνολογικών Ιδρυμάτων της περιφέρειας και άλλων φορέων ήταν επίσης κινήσεις αντίδρασης στο σχέδιο που κατετέθη στη Βουλή για ψήφιση. Και το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο, ήταν ένα από αυτά που επλήγησαν από τις αλλαγές στο χάρτη της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Τρία τμήματα ήταν εκείνα τα οποία αρχικά επρόκειτο να απορροφηθούν από άλλα ομοειδή –ή και όχι σε κάποιες περιπτώσεις, τα οποία πραγματοποίησαν πολυήμερες καταλήψεις. Τελικά, το τμήμα Γλώσσας Φιλολογίας και Πολιτισμού Παρευξεινίων Χωρών κατάφερε να μείνει αλώβητο από τις αλλαγές, ενώ τα υπόλοιπα τμήματα τελικά συγχωνεύθηκαν, με ίσως όχι και τόσο μεγάλη επιτυχία, όπως υποστηρίζουν οι φοιτητές που συνέχισαν τις σπουδές στους στα νέα αυτά τροποποιημένα τμήματα.
Τα προβλήματα στον τομέα της Παιδείας, παρόλα αυτά, δε σταμάτησαν στο σχέδιο «Αθηνά» και συνεχίστηκαν με τη διαθεσιμότητα τεράστιου αριθμού διοικητικών υπαλλήλων σε όλα τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας. Άλλος ένας μεγάλος αγώνας δρόμου ξέσπασε, λοιπόν, στις αρχές της τρέχουσας ακαδημαϊκής χρονιάς, με αναστολή λειτουργίας και καταλήψεις, αυτή τη φορά όχι μόνο από την πλευρά των φοιτητών αλλά και από τους διοικητικούς υπαλλήλους. Ολόκληρες σχολές δε λειτούργησαν καθόλου φέτος, με αποτέλεσμα να χαθούν εξάμηνα και εξεταστικές πολύτιμες για τις οικογένειες που δεινοπαθούν οικονομικά για να σπουδάσουν τα παιδιά τους. 15 περίπου εβδομάδες διήρκησε η απεργία των διοικητικών υπαλλήλων σε πολλά πανεπιστήμια, η οποία κρίθηκε παράνομη αλλά όχι καταχρηστική. Η Νομική της Αθήνας χάνει για πρώτη φορά το τρέχον εξάμηνό της. Στο πανεπιστήμιο της περιοχής μας ευτυχώς δεν υπήρξε σημαντικός αριθμός απολύσεων και συνεπώς δεν προέκυψαν ούτε απεργίες ούτε καταλήψεις σχολών.
Επιπροσθέτως, μέσα στις αλλαγές που παρατηρήθηκαν στην παιδεία μέσα στο 2013 συνυπολογίζονται και οι καταργήσεις μεγάλου αριθμού ειδικοτήτων στα δημόσια ΤΕΕ και ΙΕΚ, αλλά και στα ΕΠΑΛ και ΕΠΑΣ. 12 λιγότερες ήταν φέτος οι ειδικότητες που διδάσκονται στα ΕΠΑΛ και τα ΕΠΑΣ και 50 είναι αυτές που πλέον δεν υπάρχουν στα ΤΕΕ. Ο υπουργός Παιδείας κ. Αρβανιτόπουλος δηλώνει ότι το σύστημα της τεχνολογικής εκπαίδευσης της χώρας ήταν στρεβλό και δεν ανταποκρινόταν στις συνθήκες της αγοράς εργασίας, γι’ αυτό και προχώρησαν σε τέτοιου είδους αναδιαρθρώσεις, η οποίες επίσης συνοδεύτηκαν από μεγάλο αριθμό διαθεσιμότητας εκπαιδευτικών.
Επιπροσθέτως, μέσα στη χρονιά που πέρασε οι παροχές στην Παιδεία μειώθηκαν αισθητά, με λιγότερα βιβλία στους φοιτητές, υψηλότερα εισοδηματικά κριτήρια για τη στέγαση και το επίδομα ενοικίου, και μειωμένη τη σίτιση των φοιτητών. Παράλληλα, όλο και περισσότερα ιδιωτικά πανεπιστήμια ξεφυτρώνουν στο τοπίο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, υπουργοί παρίστανται στα εγκαίνιά τους τονίζοντας το πόσο άρτια λειτουργούν και γίνονται συνεχώς κινήσεις προώθησής τους.
Βλέποντας κανείς, εν κατακλείδι, όλες αυτές τις επιθέσεις που δέχτηκε η τριτοβάθμια εκπαίδευση στη χώρα μας το έτος που μόλις αποχαιρετήσαμε, αντιλαμβάνεται ότι ξεκίνησε μια νέα εποχή για την παιδεία. Μια εποχή που δύσκολα μπορεί να χαρακτηριστεί. Θα είναι λοιπόν, η αρχή για μια καλύτερη παιδεία, με καταξιωμένους απόφοιτους και πτυχία που ανταποκρίνονται στην αγορά εργασίας ή μια εποχή που σημαίνει το τέλος της δημόσιας και δωρεάν παιδείας την οποία ο λαός διεκδίκησε και πάσχισε για να την αποκτήσει; Το νέο έτος που ξεκινά, αλλά και τα αμέσως επόμενα θα απαντήσουν σε αυτό το ερώτημα.
Νίκος Βαβατσικλής, δημοσιογράφος, διευθυντής του inpost.gr: Μαύρο στους δέκτες, μαύρο στην ενημέρωση, μαύρο στον πολιτισμό #ERTopen
Τι να πρωτοσκεφτείς ως γεγονός της χρονιάς, σ’ ένα έτος γεμάτο «μαύρα» γεγονότα για τους Έλληνες; Ξεχωρίζοντας και βάζοντας τις σκέψεις μου σε μια σειρά, θα έλεγα πως θα μου μείνει χαραγμένη στη μνήμη μου η σιγή της ΕΡΤ και η καταστολή που ακολούθησε στο Ραδιομέγαρο! Σκηνές δυνατές, τις οποίες μας πρόσφερε η κυβέρνηση και καταλάβαμε πως για να έρθει σε πέρας ένα σκληρό οικονομικό πρόγραμμα, χρειάζεται μαύρο στους δέκτες, μαύρο στην ενημέρωση, μαύρο στον πολιτισμό!
Κανένας σκεπτόμενος άνθρωπος δεν μπορεί να είναι αδιάφορος με το σιωπητήριο που επιβάλλεται γενικά στην κοινωνία από την κυβέρνηση. Το σήμα της ΕΡΤ δεν είναι ένα απλό τηλεοπτικό σήμα, αλλά ένα σύμβολο. Είναι ένας θεσμός με τον οποίο μεγαλώσαμε και τον οποίο αγαπήσαμε. Η σκληρή όμως αυτή στάση της κυβέρνησης, εμάς που υπηρετούμε τον χώρο των media, μας έβγαλε και τη δημοσιογραφική μας αλληλεγγύη. Στη Θράκη από την πρώτη στιγμή, η συντριπτική πλειοψηφία των έντυπων και ηλεκτρονικών Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης προσέφερε βήμα στους εργαζόμενους της ΕΡΤ, αναμετάδωσε τα σήμα της κρατικής ραδιοτηλεόρασης και εξέφρασε ανοιχτά την αντίθεσή της σ’ αυτές τις αυταρχικές πρακτικές.
Εφτά σχεδόν μήνες μετά, η σκέψη όλων μας ήταν και είναι ακόμη στους εργαζόμενους και στις οικογένειες που χάνουν τη δουλειά τους, στους καλλιτέχνες και δημιουργούς της ΕΡΤ, που ήταν το μοναδικό κανάλι που υποστήριζε εμπράκτως τον σύγχρονο πολιτισμό αυτής της χώρας. Η σκέψη μας ήταν και είναι στον κάθε έλληνα πολίτη ο οποίος στερήθηκε από τη μια στιγμή στην άλλη, μια από τις βασικές προϋποθέσεις ενός δημοκρατικού πολιτεύματος: το δικαίωμα στη δημόσια ενημέρωση και στον πολιτισμό της χώρας.
Το κλείσιμο της ΕΡΤ όμως έχει κι άλλη μια παράμετρο, πιο βασική, ενόψει των εκλογικών αναμετρήσεων που θα έχουμε μέσα στο 2014 και δυστυχώς πολλοί άνθρωποι αδυνατούν να καταλάβουν τη σημασία της, θεωρώντας ότι «δεν τους αφορά η ΕΡΤ». Οι ίδιοι όμως πρέπει να αναρωτηθούν, γιατί με το ταυτόχρονο κλείσιμο της δημόσια ραδιοτηλεόρασης, ξεπουλήθηκαν οι τηλεοπτικές αναλογικές και ψηφιακές συχνότητες, εδραιώνοντας έτσι αυθαίρετα την κυριαρχία των ιδιωτικών καναλιών. Η βιασύνη της κυβέρνησης μεταφράζεται ως «κάψα» να ικανοποιηθούν τα ιδιωτικά συμφέροντα και σε καμία περίπτωση να δημιουργηθεί μια ελεύθερη φωνή. Εξάλλου την ΕΡΤ, αυτοί που την κατηγορούν και συκοφαντούν τους εργαζομένους της, είναι οι ίδιοι που την είχαν κάνει κομματικό μαγαζάκι τους.
Εν ολίγοις, εκχωρήθηκαν συχνότητες της ΕΡΤ σε τηλεοπτικά κανάλια που ανήκουν σε ευνοημένους εδώ και πολλά χρόνια, από τότε που άρχισε να λειτουργεί και η ιδιωτική τηλεόραση. Φυσικά μιλάμε για τους ντόπιους ολιγάρχες. Αυτούς που πριν οι συχνότητες είχαν παραχωρηθεί δωρεάν. Η ενημέρωση γίνεται υπόθεση των διαμορφωτών της πραγματικότητας και της κανονικότητας, αυτών που για δεκαετίες κάνουν business με το κράτος.
Το κλείσιμο της ΕΡΤ, απέδειξε πως ο φασισμός δεν εντοπίζεται πια μόνο στις τάξεις της Χρυσής Αυγής. Η φίμωση της δημοσιογραφίας ήταν και είναι το ύστατο θλιβερό εργαλείο κυβερνήσεων που καταρρέουν…
Χρήστος Λαγαρίας, νομικός- επιμελητής εκδόσεων: Δωρεάν Wi-Fi Internet σ’ όλη την Ελλάδα μέσα στο 2014!!!
Χωρίς αμφιβολία το πολιτικό γεγονός που συντάραξε τη χώρα είναι η εξαγγελία Σαμαρά για δωρεάν Wi-Fi Internet σ’ όλη την Ελλάδα μέσα στο 2014. Σωτήρια εξαγγελία το δίχως άλλο που έφερε ξανά τα χαμόγελα στα στόματα των πολιτών αυτής της χώρας που βλέπουν πως οι πολιτικοί της άνδρες πραγματικά καταλαβαίνουν τα προβλήματα του τόπου και δρουν προς την ανάλογη κατεύθυνση. Μπορεί η κοινωνία να μαστίζεται από την ανεργία, από την έλλειψη ανάπτυξης και χρήματος στην αγορά, όμως όλα αυτά είναι δευτερευούσης σημασίας. Τι να την κάνεις τη δουλειά αν δεν έχεις Wi Fi Internet για να μπορείς να μπαίνεις στο Facebook και στο Τwitter σαν κάθε σωστός εργαζόμενος που σέβεται τον εαυτό του και ακόμη ποιος αναπτυγμένος Ευρωπαίος, ποιος κινέζος γίγαντας και ποιος πετρελαιούχος Άραβας θα επενδύσει τα ωραία του λεφτάκια σε μια χώρα τόσο υπανάπτυκτη που δεν παρέχει δωρεάν ελεύθεροWi Fi Internet στους πολίτες της; Στρατηγικά επιλεγμένη λοιπόν η εξαγγελία Σαμαρά για το νέο έτος που μ’ αυτό τον τρόπο καθιστά την Ελλάδα μία χώρα που καινοτομεί στις νέες τεχνολογίες και τη βάζει στην ομάδα εκείνων των λίγων χωρών που δίνουν φωτεινό παράδειγμα στις άλλες υπανάπτυκτες χώρες ως προς το δρόμο που πρέπει να ακολουθήσουν για την ανάπτυξή τους. Άλλωστε να μην ξεχνάμε μέρες που είναι ότι σε μια χώρα που επιμένει να έχει υπουργείο και υπουργό ανάπτυξης ποιος είπε ότι δεν υπάρχει Άι Βασίλης…
Θέση + αντίθεση= σύνθεση, θέση-αντίθεση= αποσύνθεση
Το γεγονός που στιγμάτισε την επικαιρότητα του 2013 πιστεύω ότι ήταν η δολοφονία του Παύλου Φύσσα, όχι γιατί άνοιξε τον ασκό του Αιόλου για τη Χρυσή Αυγή και τη δικαστική έρευνα των δραστηριοτήτων της αλλά γιατί καταδεικνύει με τον καλύτερο τρόπο χρόνια προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας που θέλει να πιστεύει ότι έχει μάθει να αρθρώνει λόγο, να συζητάει με το διαφορετικό και τελικά να συνθέτει, όπως κάθε υγιής κοινωνία οφείλει να κάνει. Γεγονός που αποδεικνύεται και με τη δολοφονία λίγους μήνες αργότερα του Μανώλη Καπελώνη, του Γιώργου Φουντούλη και το σοβαρό τραυματισμό του Αλέξανδρου Γέροντα, όλων μελών της Χρυσής Αυγής ως αντίποινα στη δολοφονία του Παύλου Φύσσα. Ανθρωποφαγική η κοινωνία μας λοιπόν που κυριαρχεί ο νόμος της εκδίκησης, της αυτενέργειας και της μισαλλοδοξίας, που φοβάται και εχθρεύεται το διαφορετικό, που δεν συναθροίζεται και δε συζητά, που ξεχνά τον βασικό κανόνα που επιτρέπει σε μια κοινωνία να εξελίσσεται: Θέση + αντίθεση= σύνθεση, θέση-αντίθεση= αποσύνθεση.
Ούγκο Τσάβες, Μάργκαρετ Θάτσερ, Νέλσον Μαντέλα
Το 2013 ήταν η χρονιά που μεγάλες πολιτικές φυσιογνωμίες του παγκόσμιου στερεώματος άφησαν τον μάταιο τούτο κόσμο, όπως ο Ούγκο Τσάβες και η Μάργκαρετ Θάτσερ ωστόσο εγώ θα σταθώ στο θάνατο του Νέλσον Μαντέλα που με τη ζωή και το έργο του άφησε μια παγκόσμια παρακαταθήκη για το πώς πρέπει να λειτουργεί ένας πολιτικός άνδρας. Ήταν ο πρώτος έγχρωμος, δημοκρατικά εκλεγμένος πρόεδρος της Νότιας Αφρικής. Πριν εκλεγεί πρόεδρος, ήταν από τους επικεφαλής του κινήματος κατά του Απαρτχάιντ και ενεργό μέλος του ANC (African National Congress, Αφρικανικό Εθνικό Κογκρέσσο). Φυλακίστηκε για 27 χρόνια από το καθεστώς των λευκών, αποφυλακίστηκε το Φεβρουάριο του 1990, αφού ο πρόεδρος Φρεντερίκ ντε Κλερκ αναγνώρισε το Αφρικανικό Εθνικό Κογκρέσο και ανέστειλε τις εκτελέσεις. Η απελευθέρωσή του το 1990 σημάδεψε την απαρχή θεμελιακών αλλαγών στο Νοτιοαφρικανικό κράτος, που οδήγησαν στην πτώση του ρατσιστικού του καθεστώτος. Το 1993 του απονεμήθηκε το Νόμπελ Ειρήνης που το μοιράστηκε με τον τότε πρόεδρο Φρεντερίκ Ντε Κλερκ. Το 1994 έγινε ο πρώτος πρόεδρος της Νότιας Αφρικής σε εκλογές που επιτράπηκε να ψηφίσουν λευκοί και μαύροι. Με γνώμονα το συλλογικό καλό και παραμερίζοντας κάθε προσωπική φιλοδοξία και ιδιοτέλεια προσπάθησε και κατάφερε να αφήσει ένα καλύτερο κόσμο για τις επόμενες γενιές. Από τις ελάχιστες περιπτώσεις πολιτικών που μιλούσαν με τις πράξεις τους και όχι για τις πράξεις τους. Οραματίστηκε ένα καλύτερο αύριο και κατάφερε να πραγματώσει το όραμά του, διόλου ευκαταφρόνητο επίτευγμα.
Επιμέλεια: Νατάσσα Βαφειάδη
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
