Δημοσια Ραδιοτηλεοραση και Τοπικη Πολυφωνια

Ο νέος Νόμος για τη συγκέντρωση και αδειοδότηση των τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών σταθμών εμπεριέχει αρκετές αντιφάσεις οι οποίες επιδρούν καταλυτικά αφενός στο δομικό σύστημα των ΜΜΕ της χώρας και αφετέρου στο συνολικότερο παραγόμενο πολιτισμικό προϊόν, εφόσον τα τελευταία έχουν καθοριστικό ρόλο στη διαδικασία αυτή.

Το νέο νομοσχέδιο, ενώ επιχειρεί να θέσει τέλος στην αναρχία και στην αυθαιρεσία στον ραδιοτηλεοπτικό πεδίο το επιχειρεί στη βάση μιας περαιτέρω απορύθμισης του χώρου η οποία ευνοεί τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους εις βάρος των τοπικών ραδιοτηλεοπτικών Μέσων και κυρίως εις βάρος της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης.

Πρόκειται για ένα νομοσχέδιο το οποίο ευθυγραμμίζεται με τις βασικές νεοφιλελεύθερες πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης οι οποίες ενθαρρύνουν και ευνοούν τις τάσεις συγκέντρωσης και συγκεντροποίησης εις βάρος της πολυφωνίας και του δημοκρατικού πλουραλισμού. Θα πρέπει βεβαίως να ειπωθεί ότι παρά την υιοθέτηση των παραπάνω πολιτικών η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιδιώκει και ενισχύει τη διατήρηση ενός δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού συστήματος το οποίο πρέπει να λειτουργεί προς όφελος της δημόσιας σφαίρας.

Το νέο νομοσχέδιο δεν λαμβάνει υπόψη του τη βασική παράμετρο των σχέσεων ιδιοκτησίας του Ελληνικού συστήματος των ΜΜΕ, ιδιαιτερότητα η οποία το διαφοροποιεί πολλάκις από το καθεστώς ιδιοκτησίας άλλων ευρωπαϊκών χωρών. Ενώ, δηλαδή, στην Ευρώπη οι επιχειρήσεις των ΜΜΕ δραστηριοποιούνται κυρίως στο χώρο των ΜΜΕ και γύρω από αυτόν, στην Ελλάδα οι επιχειρήσεις των ΜΜΕ είναι συμπληρωματικές συνέργιες μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων των οποίων η κύρια οικονομική δραστηριότητα είναι εκτός του χώρου αυτού, όμιλοι οι οποίοι συνήθως αποσκοπούν στην διεκδίκηση μεγάλων κρατικών συμβολαίων και δημόσιων προμηθειών.

Και ενώ θα περίμενε κάποιος, εφόσον ενισχύονται οι μεγάλες επιχειρήσεις του χώρου να ενισχυθεί, ως αντίποδας, και η δημόσια ραδιοτηλεόραση το νέο νομοσχέδιο πράττει το εντελώς αντίθετο. Απορυθμίζει ακόμα περισσότερο όχι μόνο το συνολικότερο σύστημα των ΜΜΕ αλλά και την ίδια την δημόσια ραδιοτηλεόραση αυτή καθ’ αυτή σε αντίθεση ακόμα και με τις ίδιες τις πολιτικές της Ευρωπαϊκής Επιτροπής όσο αναφορά την τελευταία. Η δημιουργία θυγατρικής εταιρείας της ΕΡΤ, με συμμετοχή κατά 49% ιδιωτών, η οποία θα χρηματοδοτείται από τους Έλληνες πολίτες, μέσω του ανταποδοτικού τέλους, συνολικού ύψους περίπου 45.000.000 Ευρώ διεμβολίζει το τελευταίο οχυρό δημόσιου συμφέροντος και παραδίδει χρήματα ελλήνων πολιτών να τα συνδιαχειρίζονται ιδιωτικοί φορείς. Διεμβολίζει επίσης το πλουραλιστικό υποσύστημα των τοπικών ραδιοτηλεοπτικών Μέσων το οποίο παρά τον πολυφωνικό του χαρακτήρα πάσχει από χρόνια καχεξία και ότι αυτό συνεπάγεται με ευθύνη και της πολιτικής εξουσίας.

Η κυβέρνηση θα έπρεπε, εφόσον επέλεξε να κινηθεί με βάση τις δυνάμεις της αγοράς και την ενίσχυση των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, να ενισχύσει τη δημόσια ραδιοτηλεόραση και να θέσει όρους διαφάνειας, διατήρησης και λειτουργικότητας στο τοπικό ραδιοτηλεοπτικό υποσύστημα προκειμένου να διαφυλάξει αφενός την παραγωγή πολιτισμικού προϊόντος και αφετέρου την πολυφωνία η οποία δέχεται τεράστιες πιέσεις από την μονοπωλιακές τάσεις που επικρατούν στον τομέα της ενημέρωσης σε κεντρικό επίπεδο. Δεν το έπραξε. Λάθος.

* Διευθυντής του Συνδέσμου Ημερησίων Περιφερειακών Εφημερίδων, Διδάκτωρ της Σχολής Επικοινωνίας του Πανεπιστημίου της Πόλης του Δουβλίνου. Το άρθρο αυτό αποτελεί προσωπική γνώμη.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.