Δημητρης Σγουρος: Το παγκοσμιο φαινομενο στη Θεσσαλονικη

Έξοχος και ακριβής σαν μουσικός, αξεπέραστος και τολμηρός σαν εκτελεστής, μοναδικός και πράος σαν άνθρωπος ο Δημήτρης Σγούρος εντυπωσίασε για άλλη μια φορά το κοινό με τις εκπληκτικές πιανιστικές του ικανότητες. Στη συναυλία που δόθηκε την Τρίτη 30 Νοεμβρίου στην αίθουσα τελετών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου υπό την αιγίδα της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης, ο διάσημος Έλληνας πιανίστας και η ορχήστρα εγχόρδων των Πατρών ερμήνευσαν μία συμφωνία του Britten, το 1ο κονσέρτο σε Ντο Ελάσσονα για πιάνο, τρομπέτα και ορχήστρα εγχόρδων του Ν. Σοστακόβιτς και τέλος το περίφημο έργο του Ι. Στραβίνσκι «Απόλλων μουσηγέτης», με διευθυντή ορχήστρας τον Νίκο Αθηναίο.

Την εκδήλωση, που πραγματοποιήθηκε με κάθε επισημότητα, παρακολούθησαν πρόσωπα της πολιτικής σκηνής της Θεσσαλονίκης, άνθρωποι από το χώρο των Τεχνών και των Επιστημών και απλός κόσμος που χειροκρότησε με μεγάλη θέρμη και ειλικρινή ενθουσιασμό τον εξαιρετικό ερμηνευτή. Πραγματώνοντας τέλεια την ακριβή εκτέλεση του μέτρου, τη δουλειά του χρώματος και το ευγενές παιχνίδισμα της δυναμικής του ήχου του πιάνου, ο Δημήτρης Σγούρος απελευθέρωσε τους ακροατές από κάθε είδους θωράκιση και με τη μουσική των Μπρίττεν, Σοστακόβιτς, Στραβίνσκι τους βύθισε στη φλόγα μιας εσωτερικής εμπειρίας.

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1969 και άρχισε να παίζει πιάνο σε ηλικία 6 ετών. Ένα χρόνο αργότερα έδωσε κατατακτήριες εξετάσεις στο Ωδείο Αθηνών, μπαίνοντας στο 6ο ωδιακό έτος. Τελείωσε τις σπουδές του σε ηλικία 12 ετών, το 1981 κερδίζοντας όλες τις προβλεπόμενες διακρίσεις. Είχε ήδη αρχίσει διεθνή καριέρα και είχε κερδίσει 4 Α΄ Βραβεία σε διαγωνισμούς πιάνου. Έχοντας εκ φύσεως λυμένα όλα τα τεχνικά προβλήματα του πιάνου, δεν υπήρξε ποτέ παιδί θαύμα, όπως συχνά γράφεται, αλλά ένας ολοκληρωμένος καλλιτέχνης ήδη από παιδί.

Στη συνέχεια φοίτησε στο Πανεπιστήμιο του Μαίρυλαντ των ΗΠΑ (στο Στιούαρτ Γκόρτνον) και στη Βασιλική Ακαδημία του Λονδίνου (στους Γκάι Τζόνσον και Τίμοθυ Μπάξτερ). Αποφοίτησε το 1984 με το μεγαλύτερο βαθμό που δόθηκε ποτέ (98/100). Το 1982, κάνει την πρώτη του εμφάνιση στο Κάρνεγκυ χωλ της Ν. Υόρκης, ερμηνεύοντας το 3ο κονσέρτο για πιάνο και ορχήστρα του Σ. Ραχμάνινοφ με την Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της Ουάσιγκτον και μαέστρο του Μ Ροστράκοβιτς. Η New York Post έγραψε τότε: «κε Μότσαρτ, κε Λίστ, υποδεχθείτε τον κο Σγούρο!…».

Προηγουμένως και σε ηλικία 12 ετών, είχε δισκογραφήσει με τον Φον Κάραγιαν. Έκτοτε έδωσε συναυλίες στις μεγαλύτερες πόλεις όλων των Ηπείρων, με τις γνωστότερες ορχήστρες και μαέστρους, στις σημαντικότερες αίθουσες και χώρους συναυλιών.

Οι συναυλίες του έχουν μεταδοθεί από άπειρα ραδιοφωνικά και τηλεοπτικά δίκτυα. Κυκλοφορούν επίσης διεθνώς πλήθος «ντοκιμαντέρ» γύρω από τη ζωή του.

Αλλά και στον τομέα της δισκογραφίας ως σήμερα έχει γράψει έργα Σούμαν, Μπραμς, Μπετόβεν, Ραχμάνινοφ, Τσαϊκόφσκι, Λιστ, Μότσαρτ, Σοπέν, και λοιπή δισκογραφία.

Ο Δημήτρης Σγούρος ωστόσο έχει να παρουσιάσει και διδακτικό έργο. Έχει προσκληθεί και έχει δώσει Σεμινάρια και Διαλέξεις στα Πανεπιστήμια: Αθηνών, Τόγκυ Χάνσεν της Ιαπωνίας, Μεθοδιστών του Ντάλας, καθώς και στο Νέο Ωδείο Θεσσαλονίκης και στην Μποεβίλ της Ελβετίας. Διεθνή Φεστιβάλ με το όνομά του διεξάγονται στη Λιουμπλιάνα της Σλοβενίας, στο Αμβούργο, στη Σιγκαπούρη, ενώ από το 1987 έχει θεσπιστεί υποτροφία-βραβείο «Σγούρος» στο Νέο Ωδείο Θεσσαλονίκης, με οικονομική προσφορά του.

Για τη μεγάλη καλλιτεχνική και πολιτιστική διεθνή του σταδιοδρομία σε τόσο νεαρή ηλικία έχει τιμηθεί από πόλεις της Ελλάδας και του εξωτερικού. Παράλληλα, απεφοίτησε της Μαθηματικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και γνωρίζει 6 γλώσσες.

Το ότι ο υπέργηρος Αρθούρος Ρουμπιστάιν του χάρισε το ρολόι του δηλώνοντας «Ευχαριστώ το θεό που με κράτησε ζωντανό, ώστε να μπορέσω να ακούσω με τα αφτιά μου τον Δημήτρη Σγούρο να παίζει. Είναι ο καλύτερος πιανίστας που άκουσα ποτέ μου, συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού μου…» δεν αποτελεί έκπληξη για τους πραγματικά γνωρίζοντες και μη κωλυόμενους – από ζηλοφθονία η συμπλεγματική κριτική αυτοακύρωση – να ταυτιστούν με την εξής διαπίστωση: ο Δημήτρης Σγούρος, άσχετα με τις όποιες επιλογές και επιδιώξεις του, αποτελεί περίπτωση μοναδική στο σύγχρονο πιανιστικό Πάνθεον.

Παπαγιανάκη Άννα

Θεσσαλονίκη

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.