Δημητρης Παπασταματης: «Το αληθινο θεατρο δεν χαιδευει, δουλευει λεξη τη λεξη, στιγμη τη στιγμη»

ΠτΘ: Κύριε Παπασταμάτη, το σύνολο σχεδόν της τοπικής κοινωνίας πολλές φορές ερώτησε μέχρι τώρα γιατί όχι παράσταση τον Οκτώβρη και γενικότερα το χειμώνα, αν και τα άλλα ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ λειτούργησαν κανονικά και ανέβασαν ήδη παραστάσεις…Για να είμαστε όμως δίκαιοι, σαφώς και εμείς πληροφορηθήκαμε με δελτίο τύπου που εκδόσατε ότι έγινε συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου και αποφασίστηκε το ρεπερτόριο του χειμώνα. Χωρίς παράσταση του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. πολύ σιωπή πέφτει στην πόλη όμως τον χειμώνα…

Δ.Π.: Είναι αλήθεια ότι επικράτησε μια «σιωπή των αμνών» στο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ, αλλά υπήρξαν λόγοι που έγινε αυτό. Κατ’ αρχήν, γιατί προϋπήρξε η περίοδος των δημοτικών και νομαρχιακών εκλογών τον Οκτώβρη, κατά τη διάρκεια της οποίας, επιδιώχτηκε μία στάση χαμηλών τόνων,- εγώ θα την έλεγα και εντιμότητας- από το προηγούμενο διοικητικό συμβούλιο, μια και ο Δήμαρχος κ. Τάσος Βαβατσικλής ήταν και πρόεδρος του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ., προκειμένου να μην μας αποδοθούν επικοινωνιακά τεχνάσματα. Εξάλλου, από τη στιγμή που διεκπεραιώθηκαν οι περυσινές υποθέσεις, έπρεπε να παραχωρηθεί η δυνατότητα στο νέο πλέον διοικητικό συμβούλιο να οριοθετήσει το πρόγραμμα του θεάτρου. Επειδή ωστόσο καθυστέρησαν κάποιες διαδικασίες, σε μια τελευταία συνεδρία του διοικητικού συμβουλίου, πριν ενάμισι μήνα περίπου, αποφασίστηκε ένας προγραμματισμός για την τρέχουσα χρονιά.

ΠτΘ: Στο δελτίο τύπου διαβάσαμε για το ανέβασμα μονοπράκτων. Ενημερώστε μας όμως, πόσο έχετε προχωρήσει προς την κατεύθυνση υλοποίησης των παραστάσεων, σε ποιο σημείο της διαδικασίας παραγωγής τους είστε και, αν δύνασθε, αναφέρετέ μας και τις ημερομηνίες της πρεμιέρας κάθε επιμέρους παράστασης.

Δ.Π.: Καταρχήν ετοιμάζουμε αυτή τη στιγμή ένα μονόπρακτο της Κωστούλας Μητροπούλου από τη «Νταλίκα». Ήδη έχουν ξεκινήσει οι πρόβες με τον Φιλοποίμενα Ανδρεάδη και την Ελίζα Μαραγκού. Θα είμαστε έτοιμοι πιστεύω στις αρχές του επομένου μηνός και υπάρχει μια πρωτοτυπία σ΄ αυτό. Αυτό το μονόπρακτο θα ανέβει σε χώρους Bar, όπου συχνάζουν νέοι άνθρωποι, ένα μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού μας εξάλλου, είναι φοιτητές. Αυτούς τους φοιτητές λοιπόν προσπαθούμε να πλησιάσουμε και μ΄ αυτόν τον τρόπο – κι όχι μόνο, αλλά και με τα σεμινάρια θεατρικής παιδείας, καθώς ήδη βρισκόμαστε στο δεύτερο μήνα της διαδικασίας αυτής. Τα μονόπρακτα αυτά θα παρουσιαστούν και στο Bar του τουριστικού περιπτέρου της Νυμφαίας, εφόσον μας το επιτρέψουν οι συνθήκες, προκειμένου να προκύψουν παραστάσεις έτσι, όπως, ακριβώς, τις φανταζόμαστε. Θα πρόκειται πάντως για μια παράσταση εντελώς πρωτοποριακή. Αυτό είναι το ένα.

ΠτΘ: Κωστούλα Μητροπούλου λοιπόν, Χρήστος Χαρτοματσίδης, Μπρεχτ, εν ολίγοις, καλό θέατρο, και μάλιστα ,αν λάβει κάποιος υπόψιν τους δυο τελευταίους καλό πολιτικό θέατρο…Εμμένετε στην ανάγκη να διανοούμεθα, αν και για πολλούς η στάση δεν είναι μοντέρνα… Φέιμ, Φάρμα, ριάλιτις λένε ότι είναι το αιτούμενο..

Δ.Π.: Σαφώς, γιατί υπάρχουν και κάποιοι που σκέφτονται διαφορετικά, που δεν αρκούνται στο να παίξουν στο χρηματιστήριο ή δεν αρκούνται στο να περνάνε απλώς καλά το Σαββατοκύριακο. Η παράσταση με το μονόπρακτο της Κωστούλας Μητροπούλου, – σ’ αυτήν θα υπάρχουν και εμβόλιμα ποιήματα του Όσκαρ Ουάιλντ – θα’ ναι πολύ όμορφη, κάτι το οποίο θα μπορέσει να συνομιλήσει με σκεπτόμενους ανθρώπους.

ΠτΘ: Διάγετε μήπως καλλιτεχνικά την εποχή των ρήξεων κ. Παπασταμάτη; Γιατί, η παράσταση σε μπαρ σ’ ένα μάλλον συντηρητικό σε αισθητικές αναζητήσεις τόπο, – την καινούρια πρόταση την αναζητούμε μάλλον με το «δίκαννο»,- είναι πραγματικά κάτι το οποίο δεν περιμέναμε και επειδή είναι φρέσκο, πραγματικά, ανανεώνει το ενδιαφέρον μας για το θέατρο

Δ.Π.: Εγώ προσωπικά είμαι σ΄ αυτό το ταξίδι των ρήξεων, τώρα τι δυνατότητα έχω εγώ ως μονάδα να τις υλοποιήσω, αυτό είναι μια μεγάλη συζήτηση, και δεν θέλω να κοροϊδεύω ούτε τον εαυτό μου, ούτε αυτόν που με ακούει. Οι ρήξεις είναι όμως ζήτημα αναγκαιότητας εδώ και τώρα.

ΠτΘ: Θα έπρεπε πλέον ως κοινωνία να διεκδικήσουμε ένα καινούριο καλλιτεχνικό πολυχώρο… Μια πραγματική στέγη για το θέατρό μας, μια στέγη που να ταιριάζει στη διοικητική πρωτεύουσα της Θράκης, την Κομοτηνή, ιδιαίτερα τώρα που τα σχετικά με το Κέντρο Πολιτισμού «Μελίνα Μερκούρη» έχουν ξεμείνει στο δρόμο…ό,τι και να λένε…

Δ.Π.: Έχουμε ανάγκη από φρέσκα πράγματα, φτάνει να αφήνουμε, όπως έλεγε και ο Μάο, «τα λουλούδια να ανθίσουν», αν και νομίζω ότι όλες αυτές οι ιδέες χρειάζονται αρωγή και πρωτίστως την αρωγή των πολιτών.

ΠτΘ: Στα χρονοδιαγράμματα των παραστάσεων όμως…

Δ.Π.: Αρχές Φλεβάρη, αν και μπορεί και λίγο νωρίτερα, -εμείς δουλεύουμε εντατικά,- θα έχουμε το ανέβασμα του μονόπρακτου της Μητροπούλου. Σ’ αυτήν θα υπάρχει ένα υποτυπώδες σκηνικό, θα χρησιμοποιήσουμε ως σκηνικό τον ίδιο τον χώρο του Bar, θα δουλέψουμε πάνω στο φωτισμό και αυτό το θαυμάσιο κείμενο θα διανθιστεί με τη μαγεία των λόγων του Όσκαρ Ουάιλντ.

ΠτΘ: Και μετά τα μονόπρακτα της Μητροπούλου; Χαρτοματσίδης;

Δ.Π.: Στις 20 του μηνός στην Αθήνα θα ξεκινήσουν οι πρόβες και για τα δύο μονόπρακτα του Χρήστου Χαρτοματσίδη. Οι πρώτες πρόβες θα γίνουν στην Αθήνα και στη συνέχεια θα ολοκληρωθούν εδώ. Τα δύο αυτά μονόπρακτα θα ΄ναι ενοποιημένα σε μία παράσταση, που θα αφορά τον εγκλεισμό. Νομίζω ότι αυτό είναι μια σημαντική πρωτοβουλία που, αν θα πρέπει να την χρεώσουμε κάπου, είναι στον ίδιο τον σημερινό Δήμαρχο, τον Τάσο Βαβατσικλή. Οφείλω να πω εγώ ότι από τον Τάσο Βαβατσικλή έμαθα το θεατρικό έργο του Χρήστου Χαρτοματσίδη, καθώς δεν μου είχε δοθεί η δυνατότητα ή είχα ασχοληθεί μαζί του, αντιμετωπίζοντάς τον μόνον ως πεζογράφο.

ΠτΘ: Πρώιμα μονόπρακτα του Χρήστου με πολύ πυκνά συναισθήματα- ασφυκτικές εικόνες εγκλεισμού… Λίαν πολιτικά μονόπρακτα με λίαν πικρά συναισθήματα… Όλη η ασφυξία και όλη η πίκρα από το στένεμα της ελευθερίας στο πλαίσιο του υπαρκτού σε πέντε λέξεις…

Δ.Π.: Εχουν να κάνουν με τον εγκλεισμό, έχουν να κάνουν με την καταγραφή μιας κοινωνίας δήθεν, ενός οράματος για το οποίο όλοι παλέψαμε σ΄ αυτήν την κοινωνία και όπου βλέπει κανείς πώς η γραφειοκρατία και πώς η παρέμβαση στο μυαλό και στην ψυχή των ανθρώπων, τους έκανε να είναι τόσο στεγνοί και αμείλικτοι. Ασφυκτικά κείμενα, αλλά και κείμενα που συγκινούν ταυτόχρονα. Πυκνά και τόσο κατατοπιστικά που δεν χρειάζονται κανενός είδους πολιτικό-οικονομική ανάλυση για να τα κατανοήσεις.

ΠτΘ: Και οι συντελεστές αυτής της παράστασης, τους έχετε βρει, έχετε μαζί τους κλείσει;

Δ.Π.: Ναι, ένα μέρος του σχήματος είναι έτοιμο, δεν έχουμε βέβαια προχωρήσει στην υπογραφή των συμβάσεων, αλλά αυτό είναι τυπικό θέμα. Τη σκηνοθεσία θα την κάνει ο κ. Ηλίας Φραγκάκης, ο οποίος είναι νέος, αλλά καλός σκηνοθέτης – ήταν εδώ και στο συνέδριο που είχαμε διοργανώσει, και εγώ έχω συνεργαστεί μαζί του με την συνδικαλιστική μας τότε ιδιότητα στην Εταιρεία Ελλήνων Σκηνοθετών. Είναι ακόμη, ο κ. Ανδρέας Σαραντόπουλος, ο οποίος είναι ένας σκηνογράφος έμπειρος με χρόνια δουλειάς στο Εθνικό Θέατρο, η Καλπάνη Δήμητρα, της οποίας το όνομα μπορεί να μην λέει κάτι ως πρώτο άκουσμα, όταν όμως τη δουν ως φυσιογνωμία οι συμπολίτες μας θα την αναγνωρίσουν και από την τηλεόραση, αλλά και από τη θαυμάσια δουλειά που έχει κάνει στο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Αγρινίου, σε σκηνοθεσία του Γιώργου Μιχαηλίδη, του δασκάλου μας. Είναι ο Παναγιώτης Σταματόπουλος με τον οποίο το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. έχει πολύ καλές στιγμές, να αναφέρουμε στο «Ωχ, τα νεφρά μου!». Ο Παναγιώτης είναι ένας φίλος της πόλης μας, ένας μονήρης άνθρωπος, δεμένος με την Κομοτηνή. Τα κουστούμια θα τα επιμεληθεί η Άση Δημητρολοπούλου και μένουν και άλλοι συντελεστές, αλλά είναι καλύτερα να μην τους ανακοινώσουμε τώρα, γιατί δεν έχουμε ακόμη συμφωνήσει σε όλα, σε λίγες όμως μέρες θα είμαστε έτοιμοι.

ΠτΘ: Παιδικό θέατρο πότε θα ξαναανεβάσετε, την παιδική σκηνή σκέφτεστε μήπως να την καταργήσετε;

Δ.Π.: Όχι, γιατί και άποψη του δημάρχου είναι ότι το παιδικό θέατρο είναι ίσως ένα από τα σημαντικότερα είδη θεάτρου και το παιδικό θέατρο θα πρέπει να είναι έγκαιρα έτοιμο, ούτως ώστε να το βλέπουν οι μαθητές και να πραγματώνεται η συνομιλία του θεάτρου με τους νέους θεατές. Πιστεύω ότι του χρόνου τα πράγματα θα’ ναι πολύ καλύτερα και ελπίζω ότι δεν θα χουμε αυτά τα προβλήματα που υπήρξαν φέτος.

ΠτΘ: Θα μας ενημερώσετε όμως και για το ερασιτεχνικό που ετοιμάζετε με τους φοιτητές με τους οποίους εργάζεστε συστηματικά μήνες τώρα;

Δ.Π.: Δουλεύουμε με τους φοιτητές και με κάποιους εργαζομένους της πόλης κάθε Δευτέρα, Τετάρτη, Πέμπτη και Παρασκευή από τις 9 μέχρι τη 1 το βράδυ, έχουμε μαθήματα θεατρικής παιδείας και τώρα πλέον, από τη ερχόμενη βδομάδα, ξεκινάμε τις πρόβες πάνω στην «Όπερα της πεντάρας» του Μπρεχτ, που θα παρουσιάσουμε σε μιούζικαλ. Αν και το θέμα δεν είναι ότι θα το παρουσιάσουμε σαν μιούζικαλ, αλλά επειδή τα τραγούδια του συγκεκριμένου έργου του Βάιλ είναι κάπως ξεπερασμένα και επειδή ο Μπρέχτ μας επιτρέπει την ανανέωση, έχουμε συζητήσει με τον Γιώργο Μπουντουβή, και πιθανόν να γράψουμε καινούργια τραγούδια.

Το ενδιαφέρον όμως είναι ότι μ’ αυτήν την παράσταση θα δούμε, αν και πόσο το Πανεπιστήμιο, πραγματικά και πέρα από τις διακηρύξεις του, θα ΄ναι αρωγός σ΄ αυτή την ολοκληρωμένη μας πρόταση, αν θα βοηθήσει ούτως ώστε να έχουμε επιτυχία σε μια παράσταση, η οποία θα είναι επαγγελματικών προδιαγραφών.

ΠτΘ: Έχετε πραγματοποιήσει κάποιες μέχρι τώρα επαφές;

Δ.Π.: Εμείς θα μιλήσουμε με τον ίδιο τον Πρύτανη, ήδη δύο καθηγητές, με τους οποίους μιλήσαμε είναι θετικοί και έχουν πει ότι θα βοηθήσουν, έχουν τεθεί στην διάθεσή μας να βοηθήσουν στην παρέμβαση αυτή.

ΠτΘ: Και μια που θίξαμε το ζήτημα της αρωγής των φορέων της πόλεως προς το θέατρο έχω την εντύπωση ότι κανένας πολιτικός φορέας μέχρι τώρα δεν το έχει πραγματικά νοιαστεί… Νομαρχία, Περιφέρεια κ.λ.π. και το ίδιο το πανεπιστήμιο αν και το θέατρο συνδέεται στενά με την ύπαρξή του… Πολλοί καλλιτέχνες προέκυψαν όμως εκ του Δημοκριτείου… Δεν ξέρω αν θυμάστε τον Φοιτητικό Όμιλο Θεάτρου- Κινηματογράφου, λαμπρό φυτώριο καλλιτεχνών… Λαζόπουλος, Ξυδιάς…Τώρα μάλιστα με την ενεργοποίηση του ερασιτεχνικού «πανεπιστημιακού» θεάτρου, στη σκηνή αυτή τη φορά του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ., είναι ως ο πυρήνας εκείνος να αναγεννάται…

Δ.Π.: Πρόλαβα την τελευταία χρονιά του Φ.Ο.Θ.Κ.. Μα και εμείς στο θεατρικό εργαστήρι φοιτητές του πανεπιστημίου είχαμε και έχουμε. Είναι ηθοποιοί αυτή τη στιγμή, ο Σπύρος Ζουπάνος και δεκάδες άλλοι, η Κική Μαυρίδου, η οποία είναι στην Πειραματική Σκηνή Τέχνης στην Θεσσαλονίκη και μου διαφεύγουν πολλοί άλλοι ακόμη, οι οποίοι ήταν φοιτητές στο θεατρικό εργαστήρι του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Απέκτησαν κάποια παιδεία, συνέχισαν τις σπουδές τους στις θεατρικές σχολές και βρίσκονται αυτή τη στιγμή στο χώρο του θεάτρου. Δεν είναι μόνο ο Λαζόπουλος, απλά ο Λαζόπουλος έγινε σταρ, σας λέω υπάρχουν δεκάδες που βγήκαν…

ΠτΘ: Δεν σας κουράζει το ερασιτεχνικό θέατρο, αν και εσείς προσωπικά μοιάζετε να το απολαμβάνετε εκ βαθέων… Από τις καλύτερες παραστάσεις του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. ήταν εξάλλου και οι ερασιτεχνικές του.

Δ.Π.: Πιστεύω ότι το θέατρο και ειδικά το ερασιτεχνικό έχει περισσότερες απαιτήσεις από το επαγγελματικό. Δεν πάμε να κάνουμε την πλάκα μας, ούτε να ισοπεδώσουμε την έννοια του θεάτρου, ούτε να κάνουμε τους καραγκιόζηδες καταφεύγοντας σε ευφυολογήματα και ευκολίες, αλλιώς δεν διαφέρουμε από τη «Φάρμα». Όταν δουλεύουμε, όπως δουλεύουμε με τους φοιτητές, δουλεύουμε πραγματικά, εγώ έτσι είχα μάθει το θέατρο και στο Λαϊκό Πειραματικό και στο Τέχνης. Δουλεύουμε πραγματικά λέξη τη λέξη, στιγμή τη στιγμή και προσπαθούμε να δώσουμε πραγματικά μια νέα αντίληψη, μια πρωτοποριακή αντίληψη των πραγμάτων και όχι να διεκπεραιώσουμε μια παράσταση και να λέμε «Αχ, τι ωραία είμαστε και είμαστε όλοι μαζί, και αγαπημένοι!». Όχι, είναι ψέματα, δεν μπορείς να πηγαίνεις σ΄ αυτό το ταξίδι και να ΄σαι αγαπημένος, θα βριστείς, θα φας τις σάρκες σου, γιατί αυτό απαιτεί το θέατρο και ο θεατρικός λόγος. Ειδάλλως, η εικόνα είναι αρνητική, είναι σαν να κάνουμε θέατρο για να εισπράξουμε μόνο το χειροκρότημα. Αυτό πρέπει να σπάσει σε πρώτη φάση. Εγώ δεν μπορώ να ανεχτώ και να βλέπω αυτό που βλέπω κι ακούω «τι ωραία ήσουν, σαν επαγγελματίας έπαιξες». Αυτό είναι εγκληματικό και μόνο που ακούγεται, ενώ στην πραγματικότητα είναι άλλα τα όρια.

ΠτΘ: Μήπως είναι καιρός να θεσμοθετήσετε και να καθιερώσετε, μετατρέποντας σε πειραματική σκηνή, το ερασιτεχνικό θέατρο του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.;

Δ.Π.: Αυτό είναι ένα προσωπικό μου όνειρο που πιστεύω ότι θα το συζητήσουμε με το νέο δημοτικό συμβούλιο και εγγύηση γι’ αυτό είναι η αντίληψη του δημάρχου. Ο δήμαρχος έχει συμφωνήσει, πιστεύει εξάλλου ότι η υγιής ερασιτεχνική δημιουργία πρέπει να υποστηρίζεται και νομίζω ότι θα μπορέσουμε να την μετατρέψουμε σε αυτό που πολύ εύστοχα είπατε, σε μία πειραματική σκηνή. Είναι πολύ σημαντική μια πειραματική σκηνή, μια σκηνή που αυτό το προϊόν που παράγει, με την σκληρότητα και την πολύ δουλειά, θα μπορεί να διακινείται. Βέβαια, θα απευθυνθούμε και στον κ. Πρύτανη, πρέπει όμως και το Πανεπιστήμιο να είναι αρωγός, και όχι μόνον αυτό. Πρέπει, και η περιφέρεια και γιατί όχι και άλλοι φορείς να βοηθήσουν, πέρα από την ιδιωτική πρωτοβουλία, που θα αναζητηθεί η αρωγή της.

ΠτΘ: Απ’ ό,τι ξέρουμε δεν σας έχει επισκεφτεί σε παράσταση ο περιφερειάρχης, ο νομάρχης …

Δ.Π.: Σε αντίθεση με τον κ. Καμπέλη που ήταν από τους πρώτους θαμώνες πάντοτε.

ΠτΘ: Καιρός ίσως να ζητήσετε ενίσχυση και εσείς τώρα από την Περιφέρεια με αφορμή το φεστιβάλ θεάτρου που σχεδιάζετε στη μνήμη του Γιώργου Παπαδριέλλη

Δ.Π.: Όσον αφορά στη μνήμη του Γιώργου Παπαδριέλλη, ακόμα δεν μπορώ να συνειδητοποιήσω την απώλειά του. Πιστεύω ότι το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κομοτηνής, ο Παπαδριέλλης το είχε αγαπήσει. Και το είχε στηρίξει, ίσως ήταν από τις πιο αγαπημένες του επιχειρήσεις. Πιστεύω ότι υπάρχει ένα χρέος, και θα απευθυνθώ και στην Περιφέρεια για να γίνεται μια συνάντηση το καλοκαίρι των ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. της Βόρειας Ελλάδας, δηλαδή των ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Βέροιας, Κοζάνης, Κομοτηνής, Σερρών, Καβάλας, ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Αιγαίου, Κρατικό Βορείου Ελλάδας, μια συνάντηση-θεσμός αφιερωμένη στη μνήμη του εκλιπόντος Δημάρχου μας.

Γιατί πρέπει να θυμόμαστε τι πρόσθεσε ο άνθρωπος αυτός στην πόλη μας.

ΠτΘ: Στη νομαρχία θ’ απευθυνθείτε, έχουμε και καινούριο νομάρχη τώρα, μάλλον αγαπά την τέχνη

Δ.Π.: Δεν είχαμε καμιά στήριξη μέχρι τώρα από τη νομαρχία παρά το ότι είχαμε επανειλημμένα απευθυνθεί και παίρναμε συνήθως την απάντηση ότι δεν υπάρχουν κονδύλια, μπορεί δε να ήταν έτσι. Εγώ όμως έχω να πω ότι η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Κοζάνης στηρίζει απόλυτα το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κοζάνης και είναι αρωγός είτε επιδοτώντας τα μαζικά μέσα ενημέρωσης για να ενημερώνουν, ή για να έρχονται οι μαθητές στο θέατρο, είτε επιδοτώντας παραστάσεις να μπορούν να πηγαίνουν στις απομακρυσμένες περιοχές. Εδώ το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. είναι μόνο του και το στηρίξει ο Δήμος. Τι δουλειά είχε ο Δήμος όμως να το στείλει στην Οργάνη, πού ήταν η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση να βοηθήσει ;

Αν και πιστεύω ότι με την παρουσία του Άρη Γιαννακίδη, θα μπορέσουμε να αναπτύξουμε έναν δίαυλο συνομιλίας και να είναι και η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση αρωγός, τουλάχιστον για την ορεινή περιοχή. Το θέατρο το καλοκαίρι μπορεί να οργώνει την περιοχή, δεν μπορεί η ΤΕΔΚ του νομού Ροδόπης να πληρώνει, να πηγαίνει το θέατρο να δίνει τις παραστάσεις του και να απουσιάζει η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση.

ΠτΘ: κ. Παπασταμάτη για όλη αυτήν την εκ βαθέων και αναλυτική συζήτηση πολύ σας ευχαριστούμε.

Δ.Π.: Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Τ.Β.

Υ.Γ.: Να σημειώσουμε ότι η συνέντευξη με τον Δημήτρη Παπασταμάτη ακούστηκε στο ραδιόφωνο του Παρατηρητή τη Δευτέρα, δύο ημέρες δηλαδή πριν την «ιστορική» συνάντηση Παπασταμάτη με έναν εκ των επί των πολιτιστικών υπευθύνων της νομαρχίας Ροδόπης, που ότι υφίστανται πλέον σαφές είναι ότι δεν είναι όνειρο.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.