Δημητρης Χριστοπουλος, υποψηφιος ευρωβουλευτης ΣΥΡΙΖΑ «Μακρια απο μενα, και το λεω οσο πιο ρητα και ευθεως μπορω, οποιαδηποτε σκεψη περι αναθεωρησης της Συνθηκης της Λωζαννης»

Με αφορμή τη συζήτηση περί μη ένταξης τελικά της κ. Σαμπιχά Σουλεϊμάν στο ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ και κείμενό του, που αναρτήθηκε στον ιστότοπο http://www.xanthipress.gr/, με το οποίο υπερασπίστηκε την εν λόγω επιλογή, μίλησε στον «Παρατηρητή της Θράκης» ο κ. Δημήτρης Χριστόπουλος, αντιπρόεδρος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και υποψήφιος ευρωβουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ, και, κυρίως, πρόσωπο-πρωταγωνιστής του «κουρνιαχτού και της σκόνης» που λόγω της απόσυρσης της κ.Σουλεϊμάν ξεσηκώθηκε, αφού ιστορικά, σχεδόν πάντοτε, για ό,τι γίνεται στον τόπο μας μάς αρέσει να αναγορεύουμε έναν κάποιον ως «φταίχτη», ως προδότη κ.λπ.

Το σημαντικότερο όμως ότι ο κ.Χριστόπουλος διαψεύδει επισήμως και μέσω του «Παρατηρητή της Θράκης», με τόνο κατηγορηματικό και αδιαπραγμάτευτο οποιαδήποτε δημοσιεύματα τον εμπλέκουν σε απόψεις περί αναθεώρησης της Συνθήκης της Λωζάννης, την οποία, όπως δήλωσε, θεωρεί «ότι αποτελεί ως κείμενο μια σταθερή βάση». Δυστυχώς την απάντησή του- διάψευση ότι ανακίνησε ζήτημα αναθεώρησης της Συνθήκης της Λωζάνης, δημοσίευσε πρώτη στην ηλεκτρονική της έκδοση, η εφημερίδα το «Βήμα», που ήταν και η πρώτη που ανακίνησε το ζήτημα της αναθεώρησης, κάτι που φυσικά ο υιός Σταύρου Ψυχάρη, ο βουλευτής Ανδρέας Ψυχάρης, πριν τουϊτάρει τα προαναφερθέντα περί «υπαλλήλου», μάλλον όφειλε, ως έγκριτος εκπρόσωπος του ελληνικού λαού, να γνωρίζει, στην περίπτωση φυσικά που δεν γνώριζε.

Στην ίδια συνομιλία, ο κ.Χριστόπουλος εξηγεί ότι η απόφαση απόσυρσης της υποψηφιότητας Σαμπιχά Σουλεϊμάν πάρθηκε με δημοκρατικές διαδικασίες κατόπιν επιθυμίας της βάσης του κόμματος, ενώ η νέα υποψηφιότητα θα λειτουργήσει «ενωτικά, και όχι διαιρετικά, τόσο μέσα στη μειονότητα όσο και στις σχέσεις της με την πλειονότητα».

Δημήτρης Χριστόπουλος όμως…

«Η αριστερά είναι υπέρ της ενότητας των ανθρώπων και δη των εργαζομένων στις δύσκολες ώρες που ζουν»

ΠτΘ: Από τα κεντρικά ΜΜΕ υπονοείται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έλαβε αυτή την απόφαση με βάση την επιθυμία του να αποκομίσει υψηλά ποσοστά από τη μειονότητα…
Δ.Χ.: Ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε αυτή την απόφαση διότι ορθώς εκτίμησε ότι η υποψηφιότητα αυτή δεν έχει τα πολιτικά χαρακτηριστικά μιας αριστερής υποψηφιότητας. Η αριστερά δεν είναι ούτε υπέρ της διχοτόμησης, ούτε υπέρ της διαίρεσης, ούτε υπέρ της «τριχοτόμησης» καμίας μειονότητας. Είναι υπέρ της ενότητας των ανθρώπων και δη των εργαζομένων στις δύσκολες ώρες που ζουν. Υπό την έννοια αυτή θεωρώ ότι η συγκεκριμένη υποψηφιότητα δεν προωθούσε αυτά τα ιδανικά αλλά άλλου τύπου στρατηγικές μέσα στη μειονότητα, κατά την άποψή μου καταδικαστέες όσο καταδικαστέες είναι και οι στρατηγικές του γειτονικού εθνικισμού που ανακατεύεται με το γνωστό τρόπο στα θέματα της μειονότητας της Θράκης.
Αυτές οι στρατηγικές που εξέθρεψαν τη σημερινή πολιτική συμπεριφορά της μειονότητας στην Ελλάδα είναι οι ελληνικές πολιτικές μέχρι τη δεκαετία του 1990, πολιτικές των λεγομένων διοικητικών μέτρων, που έστρεψαν τη μειονότητα στη «φιλόξενη» αγκαλιά της Τουρκίας. Η μειονότητα δεν τρώει κουτόχορτο, για να αλλάξουν σε μια μέρα τα πράγματα με τέτοιες υποψηφιότητες. Με αυτή την έννοια ευελπιστώ ότι η νέα υποψηφιότητα θα είναι καλύτερη και δεν θα λειτουργεί διαιρετικά αλλά ενωτικά τόσο μέσα στη μειονότητα όσο και στις σχέσεις της με την πλειονότητα.

ΠτΘ: Σε κατακλείδα άρθρου σας αναφέρετε ότι η απόφαση της μη συμμετοχής της κ.Σουλεϊμάν ελήφθη γιατί υπήρξε αντίδραση στη βάση και ότι είναι πάρα πολύ καλό όταν αυτή ακούγεται, όπως κανονικά θα έπρεπε να συμβαίνει σε ένα οποιοδήποτε δημοκρατικό κόμμα. Θεωρείτε ότι η ελληνική κοινωνία έχει τη δυνατότητα να εισπράξει το ζήτημα «Σαμπιχά», μ’ αυτόν τον τρόπο, ως μια περίπτωση έκφρασης κομματικής δημοκρατίας;
Δ.Χ.: Δημοκρατικό κόμμα, όπως ορθά λέτε, σημαίνει τα λάθη της κορυφής να τα διορθώνει μέσα από δημοκρατικές και συλλογικές διαδικασίες η βάση του κόμματος. Είναι προφανές ότι η βάση του κόμματος στην περιοχή –και δεν αναφέρομαι μόνο στη μειονότητα αλλά σε όλους, μιλάω με όρους πολιτικής σύνθεσης και όχι πολιτικής απομόνωσης, διχοτόμησης ή τριχοτόμησης, πολύ οικείους στους άλλους χώρους και, ειδικότερα στη Θράκη, εφαρμοσμένους με εγκληματικά αποτελέσματα– διόρθωσε μια καταρχήν λάθος πολιτική επιλογή. Είναι μια ένδειξη δημοκρατικής κουλτούρας, την οποία πρέπει να τιμάμε. Τα υπόλοιπα είναι προς διάκριση του ελληνικού λαού.

ΠτΘ: Σας ξαφνιάζουν όλα αυτά; Για παράδειγμα και ο τρόπος, με τον οποίο αναμείχθηκε το όνομά σας αναφορικά και με πρότασή σας για κατάργηση της Συνθήκης της Λωζάννης;
Δ.Χ.: Σας ευχαριστώ για την ερώτηση, γιατί μου δίνεται η δυνατότητα να αναφέρω κάποια πράγματα που σε άλλη περίπτωση θα ήταν αυτονόητα. Εγώ αυτό το οποίο είπα και «σήκωσε» όλες αυτές τις αντιδράσεις είναι ότι φτιάξαμε για περίπου 60 χρόνια, ως το 1990, «ένα ενιαίο τουρκικό πράγμα». Και αυτό όποιος ξέρει από Θράκη δεν το αρνείται καθόλου. Αντιθέτως, αυτοί που δεν ξέρουν από Θράκη θεωρούν ότι, μέσα σε μια νύχτα, από το 1991 και ύστερα που το ελληνικό κράτος αποφάσισε να κινηθεί στην πολιτική του «να αναδείξουμε τις τρεις διαφορετικές εθνοτικές ομάδες», ότι αυτό ο κόσμος θα το εισπράξει ανεπιφύλακτα. Ο κόσμος όμως δεν το εισπράττει ανεπιφύλακτα με αποτέλεσμα υποψηφιότητες που θέλουν να τονίσουν ένα τέτοιου είδους χαρακτηριστικό να ξεσηκώνουν αντιδράσεις.
Σε ό,τι αφορά στη Συνθήκη της Λωζάννης, μακριά από μένα, και το λέω όσο πιο ρητά και ευθέως μπορώ, οποιαδήποτε σκέψη περί αναθεώρησης της Συνθήκης της Λωζάννης. Εξάλλου, εδώ και μια εικοσαετία ασχολούμαι με τα μειονοτικά με τον πιο εμφατικό και σταθερό τρόπο και όχι απλώς δεν έχω επιχειρηματολογήσει υπέρ της αναθεώρησης αλλά θεωρώ ότι η Συνθήκη της Λωζάννης είναι ένα κείμενο που αποτελεί μια σταθερή βάση, παρά το γεγονός ότι η Τουρκία το έχει γράψει «στα παλιά της τα παπούτσια» και ότι ανήκει σε μια πρότερη ιστορική εποχή. Σε ό,τι αφορά τη χρήση αυτού του ψευδέστατου επιχειρήματος, το οποίο διαψεύδω με όλη μου τη δύναμη, ομολογώ ότι με εξέπληξε μόνο λόγω της πηγής του.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.