Διαστασεις,4780
1ο Είναι θυμωμένη πάτερ μου,
ΠαλαιόΠΑΣΟΚ βλέπεις, από την ΠΑΚ ακόμη κυνηγά τον σοσιαλισμό εν Ελλάδι, γυρνούσε με την Αγγέλα Κοκκόλα στα νιάτα της και τώρα βλέπει Βενιζέλο και Λοβέρδο και φτύνει την οθόνη. «ΜΠΟΡΕΙ ΟΡΙΣΜΕΝΟΙ να το ξεχνούν, αλλά η δημοκρατική παράταξη δεν υπάρχει χάριν των στελεχών της. Υπάρχει χάριν του λαού και των αναγκών του. Μαρία παιδί μου», σαν να έχει δίκαιο πάτερ μου, «Όσοι εισηγούνται «ξεκαθαρίσματα λογαριασμών» θα πρέπει να γνωρίζουν ότι προσφέρουν χείριστη υπηρεσία όχι μόνο στο ΠΑΣΟΚ και την ηγεσία του, αλλά και στην ίδια τη χώρα…» πρώτη φορά την βλέπω τόσο σοβαρή, αυτή η υπόθεση Ζαχόπουλου έφερε κατάθλιψη σε όλους… Η Ταραντούλα για παράδειγμα αισθάνεται μια αναγούλα να το πω, μια ναυτία να γράψω; «Γιατρέ κάτι δεν πάει καλά με το στομάχι μου», λέει χθες σε ένα γιατρό της πόλης μας, « Κουμπώστε το σακάκι και κανείς δεν θα το καταλάβει» της απάντησε εκείνος. Αυτός δεν έδωσε τον όρκο του Ιπποκράτη, αλλά της Ασχετοσύνης…Ο ΝΕΜΟ που την συνόδευε εκτίμησε τις γνώσεις του (οι ηλίθιοι έλκονται) «Γιατρέ πόσο μπορεί να ζήσει ένας άνθρωπος χωρίς εγκέφαλο;», τον ρωτά εμπνεόμενος προφανώς από την κατάστασή του, «Δεν ξέρω, εσείς πόσο χρονών είστε;»…Κάγκελο ο ΝΕΜΟ…
2ο Η ιατρική πάντως πάτερ μου,
έχει κάνει φοβερές προόδους στην εποχή μας. Αυτό που κάποτε λεγόταν φαγούρα, τώρα λέγεται αλλεργία. Και στη δημοσιογραφία, αυτό που λεγόταν παλιά αποκάλυψη, τώρα λέγεται συγκάλυψη…ΑΣΧΕΤΟ, αλλά η θεία Ροδούλα τα έχει πάρει μαζί τους. Στην αρχή νόμιζα ότι δεν βρίσκει γκόμενο γι’ αυτό αντιδρά έτσι, αλλά ΦΕΥ είναι πιο βαθιά τα αίτια: « Τα στοιχεία της υπόθεσης του «Πρώτου Θέματος», Μαρία παιδί μου, που αφορούν τις σχέσεις κυβέρνησης και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης -αν δηλαδή υπήρξε συναλλαγή ή εκβιασμός- ανήκουν στη δημόσια σφαίρα. Πρέπει να γίνουν αντικείμενο ενδελεχούς δημοσιογραφικής έρευνας. Μας αφορούν και πρέπει να μας ενδιαφέρουν. Αντιθέτως, τα «σου ’πα, μου ’πες» των Θέμου και Μάκη, οι υβριστικοί χαρακτηρισμοί που εκτοξεύονται, το παρελθόν της εφημερίδας τους, αφορούν μόνο τους ίδιους. Μπορούν να λύσουν τις διαφορές τους στα γραφεία των δικηγόρων τους ή στις αίθουσες των δικαστηρίων. Όχι στο σαλόνι μας. Και φυσικά όχι με τα δικά μας ραδιοκύματα.». Σαν να έχει δίκαιο…Πολύ μαζευτήκαμε στο σαλονάκι μου και δεν μας χωρά όλους…
3ο Πάντως αυτή η κατρακύλα μου…πάτερ μου, μου θυμίζει την ιστορία του κυνηγού με το λιοντάρι…
Συζητούσαν δυο κυνηγοί άγριων ζώων – Κάποτε βρισκόμουν στην ζούγκλα . Εκεί λοιπόν που περπατούσα ήσυχος και αμέριμνος ακούω πίσω μου βήματα . Γυρνάω λοιπόν και τι να δω! Με είχε πάρει από πίσω ένα τεράστιο λιοντάρι. Κόντεψα να μείνω από την τρομάρα μου … Τι να κάνω … Άρχισα να τρέχω, να τρέχω, όσο πιο γρήγορα μπορούσα . Μπροστά εγώ , πίσω το λιοντάρι . Έτρεχα, έπεφτα .. έτρεχα, έπεφτα . Όμως ευτυχώς αυτό δεν με προλάβαινε . – Και καλά .. του λέει ο άλλος με το στόμα ανοιχτό. Απορώ πως δεν … τα έκανες πάνω σου βρε άνθρωπέ μου . – Καλά, του απαντάει ο άλλος … πού νομίζεις ότι σκόνταφτα και έπεφτα συνέχεια; Σκοντάφτουν και πέφτουν στα σκ—α που οι ίδιοι αφήνουν…
4ο Εδώ γελάτε…
Βράδυ , μεσάνυχτα , χιονίζει και ένας τυπάκος αναγκάζεται να περάσει μέσα από ένα νεκροταφείο για να κόβει δρόμο , αν και τρέμει από το φόβο του.
Καθώς περπατάει ακούει ένα “τικ – τακ ,τικ – τακ , τικ-τακ “…. πλησιάζει στο σημείο απ όπου προερχόταν ο ήχος κατατρομαγμένος .. Βλέπει λοιπόν έναν τύπο να σκαλίζει κάτι πάνω σε μια ταφόπλακα …
– Τι …τι κάνετε εκεί ; του λέει με τρεμάμενη φωνή !
– Τι να σε πω ρε φιλαράκι ! Αυτοί οι βλάκες έγραψαν το όνομά μου λάθος !
Υ.Γ.
Ζητείται Ελπίς
Μαρία Νικολάου
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
