Διαστασεις,4747
1ο Τι την έχει πιάσει την Ταραντούλα πάτερ μου;
Αναπολεί τα περασμένα: Οκτωβριανή Επανάσταση, Δεκεμβριανά, πότε θα κάνει ξαστεριά; Είσοδο της Ελλάδας στην ΟΝΕ, ειδικά σ΄ αυτό το τελευταίο φτύνει μια φωτογραφία του πρώην κοντού. «Κι άλλες χώρες υιοθέτησαν το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα, Μαρία παιδί μου, αλλά τέτοια υποτίμηση της αξίας του δεν φαίνεται να έγινε αλλού, με σχεδόν διπλασιασμό των τιμών των προϊόντων από τη μια στιγμή στην άλλη». Να ‘ναι καλά ο Γιάννος, το γελαστό παιδί. Όσο χαμόγελο κόπηκε από μας, το φορτώθηκε όλο εκείνος. Η Ταραντούλα θα επιστρέψει στο ρούβλι… εμείς πάτερ μου θα κάνουμε τις αγορές μας τώρα πια μόνο παίζοντας «Μονόπολη»…
(Διευθύντριάμου, τι λέτε κι εσείς;)
2ο «Ήταν μια νύχτα του Αυγούστου στην Αμοργό…»
… (διαβάζω το ημερολόγιο του ΝΕΜΟ). «Η τελευταία νύχτα των διακοπών μας. Το κορίτσι μου κι εγώ, αφού τελειώσαμε ένα καραφάκι στο μπαλκόνι, αισθανθήκαμε ότι ενώ εμείς βλέπαμε το ηλιοβασίλεμα με τρυφερές αγκαλιές, εμάς μας έβλεπε η γειτονιά, γι’ αυτό και πήγαμε να συνεχίσουμε στο κρεβάτι μας…
Είχε αρχίσει να ομορφαίνει πολύ η ατμόσφαιρα, όταν εκείνη μου είπε:
– Δεν έχω διάθεση! Θα ήθελα μόνο να με κρατήσεις για λίγο στην αγκαλιά σου, να μου μιλήσεις γλυκά κι ύστερα να κοιμηθώ.
-ΕΕΕΕΕΕ;;; είπα εγώ. Τι λες τώρα;
-Και τότε αυτή μου είπε τα λόγια που τρομάζουν ότι θα ακούσουν όλοι οι άντρες του πλανήτη, την ώρα που εξωτερικεύουν την ερωτική τους διάθεση:
– Οι συναισθηματικές μου ανάγκες ως γυναίκα φαίνεται ότι δεν είναι αρκετές για να ικανοποιήσουν τις φυσικές σου ανάγκες ως άντρα. (Τι του είπε πάτερ;). Κι όταν γύρισα και την κοίταξα με δυο τεράστια ερωτηματικά για μάτια, συνέχισε:
-Δεν μπορείς να μ’ αγαπάς γι’ αυτό που είμαι κι όχι για αυτό που μπορώ να κάνω για σένα στο κρεβάτι;
-Αποφάσισα ότι το μόνο που μου απέμενε ήταν ο ύπνος…».
3ο«Την επόμενη μέρα πήραμε το καράβι της επιστροφής…»
(συνεχίζω να χώνω την μύτη μου στα ξένα ημερολόγια…)
«…Ομολογώ ότι η ατμόσφαιρα ήταν λίγο βαριά…
Φτάσαμε στο σπίτι και η πρώτη μου δουλειά ήταν να τηλεφωνήσω στο γραφείο για να εξασφαλίσω άλλες δυο μέρες άδειας…
-Έτσι για προσαρμογή… τους είπα.
Ξέρετε πόσο σκληρό είναι να πηγαίνεις κατευθείαν από το νησί στο γραφείο… ( να δεις πόσο σκληρό είναι πάτερ να πηγαίνεις από το γραφείο στο γραφείο).
Στην πραγματικότητα όμως δεν πήγα στη δουλειά για ένα έχω λίγο ακόμη χρόνο να μείνω μαζί της. Βγήκαμε βόλτα για καφέ, φάγαμε κι ένα υπέροχο μεσημεριανό στο αγαπημένο της κινέζικο και μετά πήγαμε για ψώνια στα μαγαζιά. Μπήκαμε σε ένα μεγάλο πολυκατάστημα. Τριγύριζα μαζί της, ενώ δοκίμαζε διάφορα πολύ ακριβά φορέματα. Δεν μπορούσε ν’ αποφασίσει ποιο να πάρει. Πάρτα όλα, της είπα και χάρηκε. Ήθελε καινούρια παπούτσια και της είπα να πάρει ένα ζευγάρι για κάθε φόρεμα που είχε αγοράσει και ενθουσιάστηκε. Μετά στο τμήμα των κοσμημάτων και πραγματικά συγκινήθηκε με ένα ζευγάρι διαμαντένια σκουλαρίκια. Συγκινήθηκε ακόμη περισσότερο όταν της είπα να τα πάρει. Σκέφτηκε προφανώς να με δοκιμάσει γιατί μου ζήτησε και παπούτσια του τένις, ενώ από τένις δεν έχει ιδέα.
Προφανώς το βλέμμα μου της απάντησε, γιατί γύρισε και μου είπε:
– Εντάξει, αγάπη μου, εντάξει. Καθώς κρατούσε στην αγκαλιά της τα φορέματα, τα παπούτσια και τα σκουλαρίκια, είχε φουντώσει από χαρά κι ενθουσιασμό… Με κοίταξε στα μάτια και μου είπε:
– Νομίζω ότι τελειώσαμε, καρδιά μου. Ας πάμε στο ταμείο… Ήμουν εκτός εαυτού, όταν της είπα: Όχι, γλυκιά μου, δεν έχω διάθεση.
Το πρόσωπό της άσπρισε και το στόμα της έμεινε ανοιχτό με ένα τεράστιο “ΤΙΙΙΙΙΙ;;;” Και τότε είπα:
-Κορίτσι μου, θέλω απλώς να κρατήσεις αυτά τα πράγματα για λίγο. Οι οικονομικές μου ανάγκες ως άντρα δεν είναι δυνατό να καλύψουν τις αγοραστικές σου ανάγκες ως γυναίκα…
… και τη στιγμή που φαινόταν έτοιμη να με σκοτώσει, συμπλήρωσα:
– Γιατί δεν μπορείς να με αγαπάς γι’ αυτό που είμαι κι όχι για αυτά που μπορώ να σου αγοράσω;…».
(δηλαδή πάτερ;)
4ο Εδώ γελάτε…
Ένα μεσημέρι γυρίζει ο «άνδρας» στο σπίτι, βγάζει τα παπούτσια του, κάθεται στην πολυθρόνα του, παίρνει την αθλητική του εφημερίδα και χαλαρώνει. Ξαφνικά… ‘MΠAM’ του έρχεται το σίδερο της γυναίκας του στο κεφάλι! (είναι ένας μόνο από 1000 τρόπους να καλωσορίσεις ευγενικά τον αντρούλη σου.)
– Mα καλά, τρελή είσαι; Θες να με σκοτώσεις;
– Bρήκα στο παντελόνι σου αυτόν τον αριθμό με το όνομα ‘Mαρλέν’, τι έχεις να πεις σκουλήκι;
– Tι έχω να πω, αγαπούλα μου, να μωρέ συνάντησα στον δρόμο έναν φίλο τον Γιωργάκη και μου έδωσε αυτόν τον ‘αριθμό’ να τον παίξω στα άλογα, κουτό… ‘Mαρλέν’ είναι το όνομα του αλόγου!
Tην επόμενη μέρα γυρίζει πάλι σπίτι του και με το ίδιο ακριβώς πρόγραμμα ανοίγει την αθλητική του εφημερίδα… ‘MΠAM-MΠAM’ (Σιδεριά στο κεφάλι)
-Aχχχ!!! Mα τι έπαθες πάλι;;;
– Tίποτα αγαπούλα μου, το άλογο ‘Mαρλέν’ σε ζητά στο τηλέφωνο!
Υ.Γ.
Αναντάμ Μπαμπατζάν…
Μαρία Νικολάου
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
