Διαστασεις,4673
1o Ακόμη δεν άνοιξαν και έκλεισαν τα σχολεία πάτερ μου (λόγω εκλογών και αυτά… Φωτοεκλογές 2007: Είδε το μωρό τον Καραμανλή και γύρισε από την άλλη, στα άκρα. Τα παπαγαλάκια (πράσινα, γαλάζια, κόκκινα, όλων των χρωμάτων) έδρασαν και πάλι. Οι παροχές και οι εξαγγελίες, εννοείται ότι θα ξεχαστούν την 17η του Σεπτέμβρη. Φούσκες σαν να λέμε, όμοιες με το αερόστατο της φωτογραφίας, όσο για τα παιδιά; Θεωρούν ότι οι μεγάλοι είμαστε ντιπ μαλάκες που περιμένουμε από τις εκλογές να αλλάξουμε τον κόσμο…)
… ύστερα λέει ο Αλαβάνος να αφήνουμε τον διπλανό μας να αντιγράφει. Ρωτά αν εμείς έχουμε γράψει κάτι πιο πριν; Καταγγέλλω νέα αντιγραφή του προγράμματός μου, εγώ πάντα προσπαθούσα να πείσω το διπλανό μου να μ΄ αφήσει να αντιγράψω… Μόνο στο μάθημα της Χημείας καθόμουν παρέα με τρεις διπλανούς… για παν ενδεχόμενο:
– «Θα μας πεις παιδί μου τι είναι το θειικό οξύ;» με ρωτά μια μέρα ο καθηγητής μου ο Διαμαντής, καλή του ώρα.
– «Μα… μάλιστα κύριε. Χμμμ… το ξέρω… εδώ το έχω στην άκρη της γλώσσας μου…» (όλα εκεί τα είχα πάτερ μου).
– «Φτυ… φτύσ’ το παιδί μου γρήγορα, θα δηλητηριαστείς…!» μου απαντά εκείνος. Ήθελα να ήξερα τον Αλαβάνο τον άκουσε για να δει πόσο μπροστά ήμουν;
2ο Η Θεία Ροδούλα πάλι προτιμά να κάνει SEX κι όχι εκλογές. Αφήστε που βρήκε και ποιον θα ψηφίσει, τον διοικητή της κεντρικής ρωσικής επαρχίας που προέτρεψε τα ζευγάρια να μην πάνε στη δουλειά για να μείνουν στο σπίτι κάνοντας σεξ («Το είχα στο πρόγραμμά μου, Μαρία παιδί μου»). Κι αν η γυναίκα γεννήσει ακριβώς ύστερα από εννιά μήνες, στην εθνική γιορτή της Ρωσίας στις 12 Ιουνίου θα έχει και βραβείο… Με ένα μωρό μια Πίτσα Hut δώρο και ένα μπουκάλι Vodka… Το άκουσε η δικιά μας πήρε και την Ταραντούλα αγκαζέ και όπου φύγει – φύγει, για τον Σεργκέι Μοροζόφ… Θα συμβάλουν και εκείνες πάτερ μου στην εκστρατεία του Κρεμλίνου για αύξηση των γεννήσεων;
3o Προεκλογική περίοδος STH SALPH PATER MOY…
Το έγραψα στα αγγλικά (έτσι τη μιλούμε εμείς την αγγλική στη Σάλπη) γιατί περνώ τον καιρό μου εκεί κρυφά, μακριά από τα φώτα των Παπαράτσι, δεν μπορώ άλλο τη δημοσιότητα… Όταν λοιπόν έπινα το tea μου, μπήκε ο Βουλευτής στο χωριό και πηγαίνει στην πλατεία. Εκεί λέει:
-Χωριανοί, είμαι ο Βουλευτής σας και ήρθα για να σας εκπληρώσω τις επιθυμίες σας. Πείτε μου τι θέλετε και θα σας το κάνω.
Πάει ένας και του λέει:
– Βουλευτά μου, εγώ θέλω ένα σπίτι, γιατί αυτό που είχα το έχασα στους σεισμούς.
Τότε ο Βουλευτής λέει στο γραμματέα του:
– Γραμματέα, γράφ’ του ένα σπίτι.
Πάει ύστερα ακόμα ένας και του ζητάει και αυτός ένα σπίτι. Πάλι ο Βουλευτής λέει:
– Γραμματέα, γράφτου και αυτού ένα σπίτι.
Πάει τέλος ένας γέρος και λέει:
– Βουλευτά μου, εγώ θα ήθελα ένα αρχίδι, γιατί μου έκοψαν το ένα οι Γερμανοί στον πόλεμο.
Ο Βουλευτής αμέσως λέει:
– Γραμματέα, γράφ’ του και αυτού ένα σπίτι.
– Συγγνώμη Βουλευτά, λέει ο γέρος, εγώ αρχίδι ζήτησα, όχι σπίτι.
Και ο Βουλευτής του απαντάει
– Γιατί, οι άλλοι τι θα πάρουνε;
Έτσι είναι οι βουλευτές πάτερ μου. Λησμονούν τας υποσχέσεις τους…
4ο Εδώ γελάτε…
Ένας τύπος πηγαίνει στο γιατρό.
– Γιατρέ, πρέπει να με βοηθήσεις. Το… πουλί μου είναι πορτοκαλί!
Ο γιατρός το σκέφτεται λίγο και του ζητάει να κατεβάσει το παντελόνι του για να ελέγξει. Πράγματι, το πουλί του τύπου είναι έντονο πορτοκαλί. Λέει ο γιατρός στον τύπο:
– Αυτό είναι πολύ παράξενο. Μερικές φορές τέτοια συμπτώματα εμφανίζονται από έντονο στρες. Αλήθεια, πώς πάνε τα πράγματα στη δουλειά;
Ο τύπος απαντάει ότι είχε απολυθεί πριν από δύο εβδομάδες. Ο γιατρός του λέει ότι μάλλον αυτή πρέπει να είναι η αιτία του στρες.
– Όχι, όχι, λέει ο τύπος, το αφεντικό ήταν πραγματικό καθίκι, έπρεπε να δουλεύω 10-20 ώρες υπερωρία κάθε εβδομάδα και πάντα μα πάντα με εκμεταλλευόταν. Πριν από δύο εβδομάδες βρήκα μια καινούργια δουλειά που μπορώ και ορίζω εγώ το χρόνο μου, πληρώνομαι τα διπλά λεφτά από την προηγούμενη δουλειά και το αφεντικό είναι σπουδαίο.
Έτσι, ο γιατρός συμπεραίνει ότι δεν είναι αυτή η αιτία του στρες.
Ξαναρωτάει τον τύπο:
– Πώς είναι η ζωή στο σπίτι;
O τύπος του λέει ότι χώρισε πριν από οκτώ μήνες.
Ο γιατρός σκέφτεται ότι αυτή πρέπει να είναι η αιτία, αλλά ο τύπος πάλι διαφωνεί:
– Όχι, όχι. Για χρόνια, το μόνο που άκουγα ήταν γκρίνια, γκρίνια, γκρίνια. Είμαι πολύ ευτυχής που την ξεφορτώθηκα και ησύχασα.
Έτσι ο γιατρός αναγκάζεται να το ξανασκεφτεί για μερικά λεπτά.
– Δε μου λες, του λέει, πώς πας από χόμπι και κοινωνική ζωή;
Ο τύπος απαντάει:
– Τίποτα ιδιαίτερο. Τα περισσότερα βράδια κάθομαι σπίτι, βλέπω καμιά τσοντούλα και τρώω γαριδάκια…
Υ.Γ.
Κυριακή κοντή γιορτή…
(Ακόμη δεν βγήκαν άρχισαν τις περικοπές…)
Μαρία Νικολάου
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
