Διαστασεις,4670

1ο Λαχανικά προς πώληση κουβαλάει το κορίτσι από το Μυανμάρ, πάτερ μου σε μία από τις φωτογραφίες της στήλης (στην άλλη φωτογραφία από πρόβα μπαλέτου στην μακρινή Κίνα, ύστερα λένε νηστικό αρκούδι δεν χορεύει… κινέζικο όμως; (γράφουμε και καμιά προεκλογική αντικομμουνιστική ανακρίβεια πού και πού), δεν χρειάζεται να πάρετε τα βουνά ούτε να μας διαβάζετε κρατώντας με το ένα χέρι εμάς και με το άλλο χέρι το χαρτί της φωτογραφίας)… Η οικονομία της χώρας στο Μυανμάρ είναι εξαιρετικά υποανάπτυκτη με το χαμηλότατο ρυθμό ανάπτυξης και συνεχίζει την καθοδική της πορεία εξαιτίας των πειθαρχικών μέτρων σε διάφορες πόλεις της χώρας και την αύξηση της τιμής των καυσίμων γύρω στο 500% από τη στρατιωτική χούντα (πριν ή μετά την κήρυξη στρατιωτικής χούντας από την Διευθύντριά μου στον «ΠτΘ» αλήθεια;). Εμείς εδώ πάλι πετύχαμε την αύξηση στις τιμές των καυσίμων, αλλά δεν μας έκατσε η χούντα (η στρατιωτική, γιατί των Μέσων και της Διαπλοκής την υφιστάμεθα)… Στο Μυανμάρ πάλι νομίζουν ότι βρίσκονται πολλοί από τους υποψηφίους που περιδιαβαίνουν λόγγους, βουνά, ραχούλες και λένε τις μπούρδες που λένε… Πάτερ μου, υπάρχουν στιγμές στη διαδρομή μιας χώρας που δεν αρκεί το σύνηθες μέτρο για να κριθούν και πρωτίστως για να αξιολογηθούν, και στην ιστορία καταγράφονται ως ορόσημα… εεε λοιπόν η δική τους παρουσία καμία σχέση με ορόσημο… Χάθηκε εκεί, αφού ενδιαφέρονται για την πολιτική και τον τόπο μας χρόνια τώρα, όπως λένε, να εκπονήσουν ένα σχέδιο «Νέα Ροδόπη», ένα φιλόδοξο πρόγραμμα για την ανασυγκρότηση του τόπου; Να δημιουργήσουν ένα μοντέλο για την περιφέρεια και τον 21ο αιώνα; Τόσο δύσκολο είναι, πάτερ μου; Τόσα ταξίδια έχουν κάνει όλοι τους, από ένα καλό που είδαν στις χώρες και στους τόπους που επισκέφτηκαν, δεν μπορούν να τον προτείνουν για τον τόπο τους; Ακόμη και η Ταραντούλα, κάθε φορά που επισκέπτονταν τον Υπαρκτό, γυρνούσε με πορσελάνινο σερβίτσιο και με μια πλάκα κασέρι… Αυτοί με άδεια χέρια και άδεια μυαλά;

2ο Πίστευα αρχικά, πριν οκτώ χρόνια, ότι ίσως είναι μια ευκαιρία για τον τόπο μας να σταματήσει να αναπαράγει τον φαύλο εαυτό του. Ότι ήταν η στιγμή που πρέπει να δημιουργήσει τις συνθήκες μίας νέας πορείας, με πραγματικές αλλαγές στην οργάνωση και στην νοοτροπία των πολιτών, που θα πρέπει να απαιτούν έργο καινοτόμο και ανατροπές και όχι μερικές χιλιάδες ευρώ από τους ανεκδιήγητους πολιτευτές και εμποράκους της συμφοράς… Τίποτα δεν είδα, πάτερ μου, τίποτα. Ξεχάστηκαν και τα ωραία λόγια για τη στήριξη των νέων με ταλέντο, για την αξιοκρατία που θα βασίλευε, για τον τόπο που θα άνοιγε τα φτερά του και θα πετούσε. «Μαρία παιδί μου, συνεχώς ετοιμαζόμαστε να ζήσουμε, αλλά ποτέ δεν ζούμε». Η θεία Ροδούλα γνωρίζει καλά ότι η ζωή είναι σαν κρεμμύδι, το ξεφλουδίζεις στρώμα – στρώμα και καμιά φορά κλαις, αλλά σ΄ αυτόν τον τόπο, πάτερ μου, τα πάντα τα έχουμε απαντήσει, εκτός από το πώς να ζούμε…

3ο Είπα Ταραντούλα και θυμήθηκα, το έχει ρίξει πάτερ μου, στα ανορθόδοξα κόλπα ομορφιάς. Στην ηλικία της, ξημεροβραδιάζεται στο εκλογικό του ΚΚΕ και θέλει να διατηρείται όμορφη, η τελευταία φορά που ήταν όμορφη, ήταν σε πάρτι των Τσάρων πάτερ μου… Εεε, όπως αντιλαμβάνεσθε, το εγχείρημά της απαιτεί μία μεγααάλη δόση τρέλας… Άκουσε ότι η Γκουίνεθ Πάλτροου, για παράδειγμα, χρησιμοποιεί κρέμα ημέρας, πλούσια σε δηλητήριο φιδιού… και κουβάλησε την Wild life στο σπίτι μας… Θα μου πείτε βέβαια ότι άλλοι έχουν γλώσσα φιδιού και την κουβαλούν έξω από το σπίτι τους, χύνοντας δηλητήριο στις ψυχές των ανθρώπων, αλλά εκείνη ορκίζεται στο όνομα της UltraLuxe, ότι η κατάλληλη για τους υποψηφίους φροντίδα είναι μία αντιρυτιδική κρέμα ημέρας που… δαγκώνει… ψήφους!

4ο Εδώ γελάτε…

Ήταν μια γυναίκα που έμενε μόνη της σχεδόν όλο τον χρόνο γιατί ο άντρας της ήταν ναυτικός. Tο σπίτι ήταν κοντά σε έναν σταθμό του ηλεκτρικού και όποτε περνούσε το τρένο, έπεφτε η ντουλάπα που ήταν στην κρεβατοκάμαρα. Kαλεί, λοιπόν, μια μέρα η γυναίκα έναν μαραγκό: «Ξέρετε», του λέει, «όποτε περνάει το τρένο, η ντουλάπα πέφτει…». Πριν προλάβει να ολοκληρώσει τη φράση της η γυναίκα, περνάει το τρένο και πέφτει η ντουλάπα.

O μαραγκός δείχνει να ξέρει τη λύση στο πρόβλημα: «Aφήστε το σε μένα, θα τη στηρίξω στον τοίχο και μετά δεν θα πέφτει με τίποτα!». Aφού τη στηρίζει και τελειώνει τη δουλειά, περνάει το τρένο και πέφτει πάλι κάτω η ντουλάπα. O μαραγκός αρχίζει και τα χάνει: «Δεν καταλαβαίνω τι συμβαίνει, αλλά αυτήν τη φορά θα καρφώσω την ντουλάπα στον τοίχο με ατσαλόπροκες για να μην πέφτει με τίποτα!». Aφού την καρφώνει, λοιπόν, λέει: «Για να δούμε τώρα που θα περάσει το τρένο, θα πέσει πάλι;». Περνάει το τρένο όμως και η ντουλάπα ξαναπέφτει.

O μαραγκός έχει πάθει σοκ: «Aν δεν τρελαθώ σήμερα, δεν θα τρελαθώ ποτέ!». «Kαι τι θα κάνουμε τώρα; Δεν είναι δυνατόν να συνεχιστεί αυτή η κατάσταση», λέει η γυναίκα. «Θα κάνω μια τελευταία προσπάθεια», απαντά ο μαραγκός, «θα μπω μέσα στην ντουλάπα να δω από μέσα τι πάει στραβά και πέφτει».

Mπαίνει μέσα στη ντουλάπα, κλείνει τις πόρτες και εκείνη τη στιγμή μπαίνει ο άντρας της γυναίκας μέσα, ο οποίος γύρισε από ταξίδι. Bλέπει τα πράγματα του μαραγκού και αρχίζει να φωνάζει: «Άτιμη, θα σε σκοτώσω! Πού τον έχεις κρύψει τον εραστή σου; Στη ντουλάπα;».

Πριν προλάβει εκείνη να αποκριθεί, πάει, ανοίγει την ντουλάπα και βλέπει μέσα τον μαραγκό… «Pε αλήτη», του φωνάζει, «τι κάνεις εδώ μέσα;»

«Pε φίλε», απαντά ο μαραγκός, «άμα σου πω ότι περιμένω να περάσει το τρένο, θα με πιστέψεις;».

Υ.Γ.

4 + 1 πάτερ μου…

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.