Διαστασεις,4611

1ο Εεε ρε γλέντια…

… Γεια σου μπαμπάκο, ώπα, ώπα, ώπα, ώπα μωρέ!

Ψήθηκα πάτερ μου… Όπως θα έλεγε και ο Καραγκιόζης (ο original κι όχι κάποιος από τους πολλούς καραγκιόζηδες της εποχής μας): «Έγινα μούσκεμα, γρουσούζη» (όπου γρουσούζης η Διευθύντριά μου, που αποφάσισε να με στείλει διακοπές στο Λουτράκι… Κατά λάθος πάτερ κατάπια ένα ευρώ και με στέλνει στο Λουτράκι να πιω νερό για να πέσει… ΜΕΓΙΣΤΗ ΤΣΙΓΓΟΥΝΙΑ… την πρωτοχρονιά που μου έτυχε το φλουρί στην πίτα δεν μου μιλούσε ένα μήνα και το κράτησε από το μισθό μου!)… Πώς γίνεται με την καμπούρα της να σηκώνει όλα τα πάθη της φυλής μας μια χάρτινη φιγούρα πάτερ μου; Μιας φυλής ξυλοφορτωμένης από αρχαιοτάτων χρόνων, που βασανίζει και βασανίζεται …

2ο Στην αθηναϊκή δημοκρατία περιορίστηκε…

… αρχικά η χρήση των βασανιστηρίων με τη νομοθεσία του Σόλωνα. Αργότερα, με το ψήφισμα του Σκαμανδρίου απαγορεύτηκε να υποβάλλονται σε αυτά οι ελεύθεροι πολίτες εκτός και αν επρόκειτο για έγκλημα κατά της Πολιτείας ή για φόνο κατόπιν έκδοσης ειδικού ψηφίσματος από την Εκκλησία του Δήμου. Για τους δούλους επιτρέπονταν ελεύθερα τα βασανιστήρια τόσο ως ποινή όσο και ως μέσο εξαναγκασμού σε ομολογία ή μαρτυρία. Η άσκηση των βασανιστηρίων γινόταν είτε από τον ποινικό δικαστή και τους υπαλλήλους του, είτε από ιδιωτικούς «βασανιστάς» κατόπιν συμφωνίας (μπάτσοι της αρχαιότητας). Αυτοί αποτιμούσαν οικονομικά τις σωματικές βλάβες του δούλου μετά τα βασανιστήρια. Η ομολογία ή μαρτυρία καταγραφόταν, σφραγιζόταν και προσθέτονταν στα πρακτικά της δίκης (έκαναν ΕΔΕ από τότε). Συνηθέστερος τρόπος βασανισμού ήταν ο τροχός (ακόμη εξακολουθεί να είναι, αν πας στον οδοντίατρο). Θεωρητικά, ο βασανισμός των δούλων βασιζόταν στην αντίληψη ότι ο δούλος δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως μάρτυρας… Δεν μιλάς που δεν μιλάς, άρπα μια για να μάθεις! Από αρχαιοτάτων χρόνων τις έτρωγε πάντα αυτός που δεν μιλούσε… Στις μέρες πάλι ο ίδιος τις τρώει… και σιωπά!

3ο «Ο πλανήτης Γη υπερθερμαίνεται Μαρία παιδί μου»,

… πάτερ πήγε στην εκκλησία μόνο και μόνο για το κλιματιστικό… πήρε τον ΝΕΜΟ μαζί της κι ένα τάβλι για να περάσει η ώρα… «Αν δεν κάνουμε κάτι τώρα, όλοι μαζί, πολύ σύντομα ο πλανήτης δεν θα είναι κατοικήσιμος» είπε στον συνάδελφό σας που την πλησίασε για να της κάνει παρατήρηση, «τάβλι σε Ιερό Ναό τέκνο μου;» τη ρώτησε απορριμμένος εκείνος, «ας παίξουμε λίγο πάτερ και μετά θα ρίξω και καμιά πασιέντζα» είπε ατάραχη εκείνη… Οι αποδείξεις είναι επαρκείς, 2000 επιστήμονες από 100 χώρες που την παρατηρούν κατέληξαν στο ίδιο ερώτημα: «Ληγμένα παίρνει;».

4ο Εδώ γελάτε…

O Αδάμ ζει στον Κήπο της Εδέμ και όλες του οι ανάγκες έχουν εκπληρωθεί: κανένα πρόβλημα στέγης και ντυσίματος, καμιά ανάγκη για να ξεδιψάσει και, κυρίως, δεν υπάρχει πόνος. Αλλά ένιωθε βαθιά μέσα του ένα κενό και μίλησε στον Θεό γι αυτό: «Είμαι μόνος». Ο Θεός του είπε: «Σου έχω παραχωρήσει τα πάντα και σε έχω αφήσει ελεύθερο από κάθε τι. Δεν είναι αυτό αρκετό;» Ο Αδάμ του απάντησε: «Όχι. Θέλω ένα ακόμη πλάσμα με το οποίο θα μοιραστώ τη ζωή μου» (πήγαινε γυρεύοντας, όπως καταλαβαίνετε, πάτερ). Έτσι ο Θεός είπε στον Αδάμ ότι θα εκπλήρωνε την επιθυμία του και θα δημιουργούσε τη Γυναίκα. Αυτή η Γυναίκα θα ήταν η σύντροφος της ζωής του, με την οποία θα μοιραζόταν το κρεβάτι του, με την οποία θα μοιραζόταν το φαΐ του και μαζί της θα έτρωγε την κάθε λιχουδιά που θα έβρισκαν, με την οποία θα απολάμβαναν την κάθε σταγόνα που θα έπιναν, με την οποία θα γελούσαν σε κάθε ευχάριστο γεγονός της ζωής τους και η οποία θα ήταν μια μεγάλη ανακούφιση για τον Άντρα.

«Αλλά», είπε ο Θεός, «υπάρχει μια τιμή που πρέπει να πληρώσεις για αυτήν». «Τι πρέπει να κάνω;», ρώτησε ο Αδάμ. «Για να φτιάξω τη Γυναίκα, θα χρειαστώ το δεξί σου χέρι, το δεξί σου πόδι και το δεξί σου μάτι». Και ο Αδάμ απάντησε: «Τι παίρνω με ένα πλευρό;».

Υ.Γ.

Ό,τι δίνεις παίρνεις πάτερ μου…

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.