Διαστασεις,4586

1o Πάτερ…

λέτε να κινδυνεύουμε από α-κινησία; Αν εξαιρέσω τη γλώσσα ορισμένων που κινείται (γλύφοντας εννοείται) χωρίς σταμάτημα, θεωρώ ότι μας άγγιξε το σύνδρομο της α-κυβερνησίας…Και το κακό είναι ότι έχουμε ακόμη δρόμο μπροστά μας…Δηλαδή, ό,τι και να γίνει θα εξακολουθούμε να βλέπουμε εργάσιμη μέρα να γεμίζουν τεράστιοι ξενοδοχειακοί χώροι από ανθρώπους που δεν εργάζονται, ενώ στην πλειοψηφία τους πληρώνονται για να εργάζονται. Τέτοιες στιγμές πάντα φεύγω με την ίδια απορία…ΠΟΙΟΣ ΔΟΥΛΕΥΕΙ Σ΄ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΟΠΟ; Υπάλληλοι, αιρετοί, στελέχη κάθονται με τις ώρες και ακούνε χαιρετισμούς, συμμετέχουν σε πηγαδάκια, πίνουν και τρώνε από το μπουφέ, παίρνουν από ένα άδειο φάκελο υπό μάλης και λένε ότι προβληματίζονται για το μέλλον της περιοχής…Δεν θα ήταν πιο χρήσιμοι αν δούλευαν κιόλας για το μέλλον της περιοχής; ΤΑ ΚΟΡΟΪΔΑ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ ΜΟΝΟ ΠΑΤΕΡ ΜΟΥ;

2o Χθες ο γιος του διπλανού μπήκε στο σπίτι τρέχοντας και λέει στον πατέρα του:

– Μπαμπά, μπαμπά, κάναμε αγώνα με τους φίλους μου ποιος θα πετάξει πιο μακριά μια πέτρα!

– Τι μου λες; Και ποιος νίκησε;

– Εγώ, φυσικά!

– Μπράβο, γιε μου!

– Δεν έχει σημασία που πρέπει να πληρώσεις το τζάμι, ε μπαμπά;

Αυτό λέω πάτερ, τα σπασμένα από την ακινησία ορισμένων τα πληρώνουμε εμείς… Έτσι γίνεται και στα άλλα ευρωπαϊκά κράτη; Μαζεύονται 500 νοματαίοι χωρίς να κάνουν τίποτα; Και προσπαθούν να πείσουν ότι κάνουν κάτι… ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ! Το λένε κι εκείνοι; Ή μήπως χρησιμοποιούν λιγότερο sic όρους, όπως: ΚΟΡΟΪΔΙΑ…

3o Ήταν ο Μ. Αλέξανδρος και λέει σε έναν από τους στρατιώτες του.

– Ανέβα πάνω στο βουνό και όταν θα έρθουν οι Πέρσες να έρθεις γρήγορα να μας το πεις.

– Εντάξει, απαντά ο στρατιώτης.

Ανεβαίνει λοιπόν επάνω στο βουνό, περίμενε και περίμενε μέχρι που κάποια στιγμή εμφανίστηκαν οι Πέρσες.

Κατεβαίνει πανικόβλητος λοιπόν από το βουνό προς το στρατόπεδο του Μ. Αλέξανδρου φωνάζοντάς του πως έρχονται…

Τον ακούει ο Μ. Αλέξανδρος και όλο απορία τον ρωτά…

– Είναι πολλοί μωρέ, μπορούμε να τους πολεμήσουμε;

– Είναι 504… του λέει ο στρατιώτης λαχανιασμένος.

– Πώς;… του λέει ο Μ. Αλέξανδρος. Μαλάκας είσαι και έκατσες και τους μέτρησες;

– Όχι βρε αφέντη… του λέει με τη σειρά του ο στρατιώτης. Ήταν τέσσερις μπροστά και καμιά πεντακοσαριά από πίσω!

Έτσι και στον προγραμματικό σχεδιασμό… πάτερ μου, ήταν τέσσερις που πρόσεχαν και καμιά πεντακοσαριά που λούφαραν… ΟΡΑΜΑΤΙΖΟΜΕΝΟΙ ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ…

4ο Εδώ γελάτε…

Ήτανε ένας ζητιάνος έξω από μία πολυκατοικία, και κανείς δεν του έδινε λεφτά.

Μόνο ένας κύριος, κάθε φορά που τον έβλεπε του έδινε 2 ευρώ.

Μετά από έναν χρόνο όμως, ο κύριος το μείωσε και του έδινε 1,5 ευρώ.

Μετά από κάνα εξάμηνο μειώθηκε στο 1 ευρώ, και μετά πάλι μειώθηκε, ώσπου τελικά δεν του έδινε τίποτε.

Τον πιάνει λοιπόν μία μέρα ο ζητιάνος και τον ρωτάει:

– Γιατί δεν μου δίνεις πια καθόλου λεφτά;

– Κοίτα, λέει ο κύριος, στην αρχή παντρεύτηκα και στριμώχθηκα λίγο. Ύστερα ήρθε και το πρώτο παιδί και ξόδεψα πολλά λεφτά… Ε, μετά έκανα και το δεύτερο, και…

– Καλά ρε μ—-α, τον διακόπτει ο ζητιάνος, με τα δικά μου τα λεφτά θα κάνεις εσύ παιδιά;

Υ.Γ.

Όλοι μαζί για το μέλλον της Ροδόπης, το παρόν θα κοιτάμε τώρα;

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.