Διαστασεις,4522

1ο Μάρτης – γδάρτης πάτερ μου…

…Η θεία Ροδούλα γύρισε από την τελετή απονομής των ΟΣΚΑΡ…ένα πτώμα! Βρήκε τις επιλογές της Ακαδημίας συντηρητικές και την Έλεν Μίρεν έξοχη «εγώ Μαρία παιδί μου της έδειξα τα πρώτα υποκριτικά βήματα». Dreamgirl πάτερ μου, που απήλαυσε την παραμονή της στο Kodak Theatre του Χόλιγουντ και επέστρεψε στο λαβύρινθο της καθημερινότητάς μας. (Έξοχη η μουσική από την ταινία «Ο λαβύρινθος του Πάνα» να την ακούσετε και να δείτε την ταινία)…Εμείς εδώ στα δικά μας…Το πολύ – πολύ να ανέβουμε σε κανένα τρένο (τα αεροπλάνα τα φοβάται η διευθύντριά μου και δεν καλύπτει τα εισιτήρια) και να βρεθούμε στο σταθμό του Μονάχου…«Με πέταξε άχου, η μαύρη η μοίρα μου, μάνα κακομοίρα μου» που λέει και το άσμα…Το Μόναχο, πάτερ, είναι ένας δημοφιλής τόπος προορισμού τουριστών και έχει περιγραφεί ως “μυστική πρωτεύουσα” της Γερμανίας, από εκεί φιλοδοξεί η Ροδόπη να έλξει τουρίστες…

2ο Στο Μόναχο…

(πάτερ, πείτε στο Σκορτζέζε ότι έχω έτοιμο ήδη ένα σενάριο που έχω γράψει)…στο Μόναχο λοιπόν, λειτουργεί η Πινακοθήκη του Μοντέρνου (Pinakothek der Moderne (από εκεί και οι σημερινές φωτογραφίες της στήλης)). Είναι ένα σύγχρονο μουσείο τέχνης, που βρίσκεται στο κέντρο της πόλης. Μαζί με την Παλαιά Πινακοθήκη (Alte Pinakothek), τη Νέα Πινακοθήκη (Neue Pinakothek) και το Λένμπαχχαους (Lenbachhaus) αποτελούν το «Kunstareal» του Μονάχου (την «περιοχή τέχνης»). Παρόμοια περιοχή δεν έχει η Κομοτηνή, αυτό νομίζω ότι δεν είναι ανάγκη να σας το επισημάνω…Είναι επίσης φημισμένο ευρωπαϊκό εμπορικό κέντρο, (αυτό το ξέρουν οι Έλληνες, γιατί όπου πατάει Έλληνας το πόδι του σπεύδει για αγορές), καθώς και μεγάλο βιομηχανικό και πολιτιστικό κέντρο (και τα δυο σπεύδει να τα αποφύγει), με τα δύο καλύτερα και πιο φημισμένα πανεπιστήμια της Γερμανίας, το Πανεπιστήμιο του Μονάχου και το Πολυτεχνείο του Μονάχου, (νομίζω ότι αυτό, μερικοί Πανεπιστημιακοί που γνωρίζω δεν θέλουν καν να τα ακούν), μουσεία και πολλά ανώτερα καλλιτεχνικά ιδρύματα.

3ο Η μεταρρύθμιση Γιαννάκου…

…μου θυμίζει ολοένα και περισσότερο την ιστορία με τον Αδάμ. O Αδάμ λοιπόν, ζούσε στον Κήπο της Εδέμ και όλες του οι ανάγκες είχαν εκπληρωθεί, κανένα πρόβλημα στέγης και ντυσίματος, καμιά ανάγκη για να ξεδιψάσει και κυρίως δεν υπήρχε πόνος. Αλλά ένιωθε βαθιά μέσα του ένα κενό και μίλησε στον Θεό γι’ αυτό: “Είμαι μόνος”. Ο Θεός του είπε: “Σου έχω παραχωρήσει τα πάντα και σ’ έχω αφήσει ελεύθερο από κάθε τι. Δεν είναι αυτό αρκετό;” Ο Αδάμ του απάντησε: “Οχι. Θέλω ένα ακόμη πλάσμα με το οποίο θα μοιραστώ την ζωή μου”. (Πάτερ, με συγχωρείτε για τη διακοπή, αλλά νομίζω ότι τα ζητούσε ο κώλος του). Έτσι, ο Θεός είπε στον Αδάμ ότι θα εκπλήρωνε την επιθυμία του και θα δημιουργούσε την Γυναίκα. Αυτή η Γυναίκα θα ήταν η σύντροφος της ζωής του, με την οποία θα μοιραζόταν το κρεβάτι του (υπήρχαν κρεβάτια στον παράδεισο; Εντάξει -.εντάξει μια ερώτηση έκανα), με την οποία θα μοιραζόταν το φαΐ του και μαζί της θα έτρωγε την κάθε λιχουδιά που θα έβρισκαν (είχε delivery; Εντάξει πάτερ, εντάξει, μην θυμώνετε!), με την οποία θα απολάμβαναν την κάθε σταγόνα που θα έπιναν, με την οποία θα γελούσαν σε κάθε ευχάριστο γεγονός της ζωής τους και η οποία θα ήταν μια μεγάλη ανακούφιση για τον Άντρα (εεε πήγαινε γυρεύοντας).

“Αλλά”, είπε ο Θεός, “υπάρχει μια τιμή που πρέπει να πληρώσεις γι’ αυτήν” (πάτερ μου ο Θεός τα λέει συχνά με την διευθύντριά μου; Γιατί φράσεις δικές της δανείζεται). “Τι πρέπει να κάνω;” ρώτησε ο Αδάμ. “Για να φτιάξω την Γυναίκα, θα χρειαστώ το δεξί σου χέρι, το δεξί σου πόδι και το δεξί σου μάτι”. Και ο Αδάμ απάντησε: “Τι παίρνω μ’ ένα πλευρό;”

Έτσι και η Γιαννάκου πάτερ μου, μεταρρύθμιση με ένα πλευρό δεν γίνεται, εκτός κι αν, είναι αυτό που κοιμάται…

Υ.Γ.1

Καλό μήνα! (ποιος το πιστεύει;)

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.