Διαστασεις,4464

1ον Ωραία απεργιακή κινητοποίηση η χθεσινή…

… οι συνδικαλιστές (- εργατοπατέρες) μετρούν ακόμη ενθουσιασμένοι πόσοι συμμετείχαν; Δεν μπορούν ακόμη να απαντήσουν στο ερώτημα πού οφείλεται η μεγάλη αυτή συμμετοχή; Μα στο δικό τους συνδικαλιστικό οίστρο φυσικά. Στον αγώνα που δίνουν με τους γιακάδες σφιχτά κουμπωμένους και τα μανίκια κατεβασμένα. Πάτερ μου, όταν λένε ότι φταίνε οι εργαζόμενοι επειδή είναι απλήρωτοι έντεκα μήνες τι ακριβώς εννοούν; Φταίνε επειδή είναι εργαζόμενοι και όχι αφεντικά μάλλον…Γιατί τους πρώτους που “πηδάν” οι δεύτεροι από την εποχή του homo sapiens αφεντικού ακόμη… Έτσι, θολώνει το μάτι του εργαζόμενου πάτερ μου και παίρνει μια και καλή διαζύγιο μαζί τους…Όταν δεν κάνει κανένα φονικό…

σαν τη γιαγιά της ιστορίας μας που την ρωτά ο πιτσιρικάς:

-Γιαγιά, πόσο καιρό είσαι παντρεμένη με τον παππού;

– Πενήντα χρόνια, παιδί μου.

– Τι ωραία… Και βάζω στοίχημα ότι ούτε μία φορά δεν σου πέρασε από το μυαλό η ιδέα για διαζύγιο!

– Για διαζύγιο ποτέ… Για φόνο πολλές φορές, αλλά για διαζύγιο ποτέ!

2ον Ήταν ένας Πόντιος παρθένος και η κοπέλα του προσπαθούσε να του μάθει

ΔΙΑΦΟΡΑ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟ SEX…

Γδύνονται λοιπόν και του έδινε οδηγίες, κάνε αυτό, κάνε εκείνο και μετά του λέει:

– Βάλτο τώρα μέσα, βγάλτο λίγο έξω, βάλτο μέσα, βγάλτο λίγο έξω, βάλτο μέσα, βγάλτο λίγο έξω…

Νευριάζει ο Πόντιος:

– Μα θα αποφασίσεις επιτέλους;

Σαν το άρθρο 16 μου ακούγεται. Μέχρι να αποφασίσουν αν και πότε θα το συζητήσουν δεν θα υπάρχει παιδεία (λέω ότι υπάρχει για να μην στεναχωρώ τον Πανδρεμένο, τον Δευτεροβάθμιο, μου είναι συμπαθής).

3ον Αυτός κάθονταν σκυθρωπός μπροστά στην πόρτα του με το κεφάλι κατεβασμένο…

Περνάει και ξανα-περνάει ο γείτονας, τον βλέπει έτσι χάλια και αποφασίζει να του πιάσει κουβέντα:

– Τι έχεις;

– Ασε, μου έκανε μια ερώτηση η γυναίκα μου και τα σκάτωσα…

– Τι είδους ερώτηση;

– Με ρώτησε αν θα την αγαπάω ακόμα κι όταν γίνει γριά, χοντρή και άσκημη.

– Μα καλά, αυτό είναι εύκολο… Λες: ‘Φυσικά και θα σε αγαπάω’!!

– Έεε, αυτό σκόπευα κι εγώ να πω, αλλά μπερδεύτηκα και είπα, ‘Φυσικά και σε αγαπάω’.

ΑΥΤΟ ΠΑΤΕΡ ΜΟΥ ΘΥΜΙΖΕΙ ΑΡΚΕΤΟΥΣ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΜΟΥ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΑΣΧΕΤΑ ΜΕ ΤΟ ΤΙ ΤΟΥΣ ΡΩΤΑΣ ΑΠΑΝΤΟΥΝ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΤΟΥΣ (ΑΝ ΥΠΟΘΕΣΟΥΜΕ ΟΤΙ ΕΧΟΥΝ ΚΑΤΙ…)

4ον Εδώ γελάτε…

Σε μια εταιρία δουλεύουν τρεις υπάλληλοι. Κάθε πρωί κατά τις 11:00 το αφεντικό φεύγει από την εταιρία και δεν ξαναγυρίζει.

Το βλέπαν αυτό οι υπάλληλοι να γίνεται μια βδομάδα συνεχόμενα και αποφασίσανε την άλλη μέρα να το σκάσουν και αυτοί μόλις φύγει το αφεντικό.

Την άλλη μέρα λοιπόν φεύγει το αφεντικό στις 11:00 και αμέσως το έσκασαν και οι υπάλληλοι.

Ο ένας πήγε για καφέ, ο άλλος πήγε βόλτα με το κορίτσι του και ο άλλος πήγε σπίτι να κάνει έκπληξη στη γυναίκα του.

Μπαίνει σπίτι πουθενά η γυναίκα, πάει στο δωμάτιο τι να δει!!;;

Το αφεντικό να πηδάει τη γυναίκα του. Κλείνει αθόρυβα την πόρτα και φεύγει.

Την άλλη μέρα το πρωί λέει ο ένας:

– Να το ξανα-σκάσουμε πάλι σήμερα.

Συμφωνεί και ο άλλος, ο κερατωμένος λέει:

– Απαπαπα!!! Εγώ δεν φεύγω!

– Γιατί ρε; τον ρωτάνε οι άλλοι.

– Γιατί χθες παραλίγο να με πιάσει!!

Υ.Γ.1:Συγγνώμη πάτερ…

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.