Διαστασεις,4450
1ον Πάτερ μου,
κάθε φορά, που μικρό παιδί την νύχτα συλλογιζόμουν την άλλη ζωή, έπιανα τον εαυτό μου να προσθέτει και να αφαιρεί πρωταγωνιστές, γινόμενη και εγώ η ίδια ένας μικρός δημιουργός. Αυτό θυμήθηκα με αφορμή την «φυγή» του Νίκου Κούρκουλου. Όπως και τους στίχους του Ιάκωβου Καμπανέλλη, με τη μουσική του Μίκη Θεοδωράκη να φτάνει –μετά από πολύ καιρό- στα αυτιά μου. Η πρώτη εκτέλεση του τραγουδιού που ακολουθεί ήταν της Τζένης Καρέζη και Νίκου Κούρκουλου:
Είμαι ένα παιδί της νύχτας
ένας ίσκιος μοναχός
ένα δάκρυ από φεγγάρι
της αυγής ένας καημός
Σ’ αγαπώ μα δε θα ‘ρθω
να σε βρω, γιατί το ξέρω
σ’ αγαπώ μα δε θα ‘ρθω
το φαρμάκι θα σου φέρω
Από το παράθυρό σου
πέρασε το καλοκαίρι
πέρασε κι η συννεφιά
πέρασε όλη μας η αγάπη
πέρασε όλη μας η πίκρα
πέρασε και η χαρά
Είμαι μια βροχή στον ήλιο
μια φωτιά μες στη βροχή
μια φωνή μες στον αγέρα
μια σιωπή μες στη σιωπή
Σ’ αγαπώ μα δε θα ‘ρθω
να σε βρω, γιατί το ξέρω
σ’ αγαπώ μα δε θα ‘ρθω
το φαρμάκι θα σου φέρω
Στην γειτονιά των αγγέλων πάτερ μου και οι δυο τους. Από το θεατρικό έργου του Ιάκωβου Καμπανέλλη (Η γειτονιά των αγγέλων) που ανέβηκε το 1963. Πρόκειται για το έργο που αργότερα μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο από τον Γιάννη Δαλλιανίδη με τον τίτλο: “Γυμνοί στον δρόμο” και μουσική Σταύρου Ξαρχάκου (1968) κι αυτές οι εικόνες πάτερ μου, όταν το σκοτάδι της νύχτας κάλυπτε τη «φούρια» της ημέρας μου και ησύχαζε κάπως το παιδικό μου μυαλό, κατέφταναν και μου κρατούσαν συντροφιά, σε άσπρο- μαύρο, μέχρι το άλλο πρωί. Γι’ αυτό και κάθε φορά που μια τέτοια ασπρόμαυρη εικόνα σβήνει, σβήνει ταυτοχρόνως κι ένα κομματάκι του παιδιού μέσα μου.
2ον Πάτερ, η θεία Ροδούλα πήγε να εξομολογηθεί…
Εντάξει κι εγώ Ώχ! Είπα. Το θέμα όμως τώρα είναι άλλο, αντί για το συνάδελφό σας βρήκε μια κάμερα να την περιμένει. Γίνονται τέτοια πάτερ μου; Εξομολόγηση on line; Για να μην πέσει και η δική σας Αυτοκρατορία; Ακόμη και στις μεγάλες αυτοκρατορίες, στις πόλεις – κράτη, αναπτύχθηκαν σπέρματα παραβατικότητας και εγκληματικότητας που δεν μπόρεσε καμία «κάμερα» να αποτρέψει. Γι’ αυτό και Θεοί αιμοσταγείς και πολεμοχαρείς έκαναν την εμφάνισή τους. Θεοί δηλαδή που ζητούν την εξόντωση του εχθρού. Η βαρβαρότητα πάτερ μου, είναι συστατικό των μεγάλων πολιτισμών. Οπότε, άδικος κόπος η παρουσία της κάμερας, καθώς δεν υπάρχει σημείο ή πράξη του πολιτισμού που να μην συνιστά ταυτοχρόνως μια πράξη βαρβαρότητας…
3ον Από το να ακούω τους διπλανούς να μαλώνουν πάτερ μου…
-«Τι έχει η τηλεόραση;», εκείνη.
– «Σκόνη!», εκείνος.
Προτιμώ να ταξιδέψω για να απαντήσω στο ερώτημα του παιδιού – από πού ξεφύτρωσαν στον ορίζοντα τα πλοία. Από πού εμφανίστηκαν; Ποια είναι η προέλευσή τους; Γιατί, πάτερ μου, όπως ο έλεγε ο Ηρόδοτος και έγραφε ο Ρίσαρντ Καπισίνσκι, αυτό που βλέπουμε με τα μάτια μας δεν είναι τα σύνορα του κόσμου. Υπάρχουν πολλοί κόσμοι πάτερ μου και ο κάθε ένας είναι διαφορετικός. Καθένας είναι σπουδαίος. Και πρέπει να τους γνωρίσεις γιατί αυτοί οι άλλοι κόσμοι, οι άλλοι πολιτισμοί, είναι καθρέφτες μέσα στους οποίους κοιτάζουμε τον εαυτό μας και αυτό που αντιπροσωπεύουμε.
4ον Εδώ γελάτε…
Ένα μεσημέρι γυρίζει ο «άνδρας» στο σπίτι, βγάζει τα παπούτσια του, κάθεται στην πολυθρόνα του, παίρνει την αθλητική του εφημερίδα και χαλαρώνει. Ξαφνικά…»MΠAM» του έρχεται το σίδερο της γυναίκας του στο κεφάλι!
– Mα καλά, τρελή είσαι; Θες να με σκοτώσεις;
– Bρήκα στο παντελόνι σου αυτόν τον αριθμό με το όνομα «Mαρλέν». Τι έχεις να πεις σκουλήκι;
– Tι έχω να πω, αγαπούλα μου; Συνάντησα στο δρόμο έναν φίλο, τον Γιωργάκη και μου έδωσε αυτόν τον «αριθμό» να τον παίξω στα άλογα, κουτό… «Mαρλέν» είναι το όνομα του αλόγου!
Tην επόμενη μέρα γυρίζει πάλι σπίτι του και με το ίδιο ακριβώς πρόγραμμα ανοίγει την αθλητική του εφημερίδα… «MΠAM-MΠAM» (Σιδεριά στο κεφάλι)
– Aχχχ!!! Mα τι έπαθες πάλι;
– Τίποτα αγαπούλα μου, το άλογο «Mαρλέν» σε ζητά στο τηλέφωνο!
Υ.Γ.
Δεν υπάρχουν άσχημες γυναίκες, υπάρχουν άντρες που δεν πίνουν…
Υ.Γ.1
Στις φωτογραφίες σήμερα εγώ σε διάφορες φάσεις της δημιουργικής μου ζωής …
ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!
Μαρία Νικολάου
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
