Διαστασεις,4442

1ον Βοηθάει τη μικρή στα μαθήματά της πάτερ μου,

“TA ΠAIΔIA ΠAIZEI.”

TI ΣYΝTAΞH EINAI;

“ATTIKH”

“ O ΓEPΩN ΠΕNETAI “

TI ΣYNTAΞH EINAI;

Το σκέφτεται η μικρή, δεν καταλαβαίνει τη λέξη «Γέρων», δεν καταλαβαίνει και το «πένεται»… Ούτε και ο Αλογοσκούφης γι’ αυτό μην ανησυχείς μικρή μου…

“TOY I.K.A.”

2ον Χθες αποφάσισε να αγοράσει κάτι για την γιαγιά του…

…Θεούσα η ίδια σκέφτηκε ότι έτσι θα την καλοπιάσει… Πάει λοιπόν ο ΝΕΜΟ σ’ ένα μαγαζί μ’ εκκλησιαστικά είδη και ρωτάει τον υπάλληλο δείχνοντας τον πίνακα με το Mυστικό Δείπνο:

– Να σε ρωτήσω κάτι ρε φίλε; (Μες την ευγένεια)

– Μάλιστα κύριε…

– Αυτό εδώ το πάρτι πόσο έχει;

– Το πάρτι; Ποιό πάρτι κύριε μου;

– Να αυτό εκεί που είναι κρεμασμένο.

– Μα τι λέτε κύριέ μου; Αυτός είναι ο Mυστικός Δείπνος!

– Ναι μωρέ εντάξει, πόσο έχει τέλος πάντων;

– Πενήντα χιλιάδες κύριε.

– Αα! μάλιστα, ακριβός είναι…

Δείχνοντας τώρα τη Βίβλο ρωτάει:

– Και αυτό το βιβλιαράκι πόσο έχει;

– Ποιο ΒΙΒΛΙΑΡΑΚΙ;;;!!!

– Να αυτό εδώ

– Κύριε μου ΑΥΤΟ είναι η ΙΕΡΗ ΒΙΒΛΟΣ!!!

– Ναι μωρέ εντάξει πόσο έχει;

– Τριάντα ευρώ!

– Αα! ακριβό είναι.

Τέλος δείχνοντας προς ένα μεγάλο ξύλινο σταυρό ρωτάει:

– Και αυτός ο σταυρός πόσο έχει;

– Ο σταυρός; Τον είπατε σταυρό; Για εσάς μόνο πέντε ευρώ.

Και τότε τον ρωτάει ο ΝΕΜΟ:

-Μαζί με τον ακροβάτη;

3ον Συνεχίζει να γράφει την διατριβή της πάτερ μου…

«Ανδρισμός πηγή δυστυχίας», chart: «Η αγάπη», πού την είδε αλήθεια;

«Γεννήθηκε ένα όμορφο ηλιόλουστο πρωινό, Μαρία, στις αμμουδερές ακτές της Κύπρου, από την ένωση ενός κομματιού του σώματος του Ουρανού και του αφρού της θάλασσας. Οι Ώρες και οι Χάριτες που τη βρήκανε ενώ παίζανε εκεί κοντά την πήγανε στον Όλυμπο, αφού τη ντύσανε κα τη στολίσανε, περιγράψανε κάπως έτσι τη γέννηση της πιο ωραίας θεάς π’ αντίκρισε ποτέ το πανύψηλο βουνό, της θεάς της ομορφιάς.

– …Ξάφνου, χρυσά μαλλιά στεφανωμένα με αφρούς μας τύλιξαν. Κι ώσπου να βρούμε τα λογικά μας ξανά, μια κόρη όμορφη σ’ ένα κοχύλι πάνω φάνηκε να μας χαμογελά…

…με ρούχα πανέμορφα ζεστάναμε τα κορμί της και μ’ ασημόχρυσα στολίδια, στεφάνι κάναμε για τον λευκό λαιμό της…

Γρήγορα η Αφροδίτη, όπως ονομάστηκε η νέα θεά, κατάκτησε τις καρδιές όλων των θεών κι όλοι ήθελαν να την κάνουν γυναίκα τους, μα αλίμονο…άλλη τύχη της φύλαγαν οι μοίρες. Αυτή, η πιο ωραία απ’ όλες, παντρεύτηκε τελικά τον κουτσό κι άσχημο Ήφαιστο κι έκανε μαζί του τον Έρωτα, ένα μικρό ξανθό αγόρι. Αυτό γύριζε συνέχεια με κάτι χρυσά βέλη κι όποιον χτύπαγε μ’ αυτά, θνητό ή θεό, γρήγορα τον έκανε να ερωτευτεί και να γνωρίσει τις χαρές και τις πίκρες που κρύβει η αγάπη.

Όμως κι η ίδια η θεά γνώρισε τι σήμαινε αγάπη στο πρόσωπο ενός όμορφου νέου, του Άδωνη, γιου του βασιλιά της Κύπρου. Μέρες ατελείωτες πέρναγε κοντά του ευτυχισμένα, ώσπου ήρθε ο θάνατος για να τους χωρίσει. Μια μέρα όπως κυνηγούσε ο νέος ένα αγριογούρουνο, αυτό του επιτέθηκε και τον σκότωσε.

Ο Δίας μη μπορώντας να βλέπει την Αφροδίτη τόσο λυπημένη, όρισε να μπορεί ν’ ανεβαίνει ο Άδωνης για λίγους μήνες πάνω στη γη κοντά στην αγαπημένη του και τον υπόλοιπο χρόνο να μένει κάτω, κοντά στην Περσεφόνη που τον είχε κι αυτή ερωτευτεί…Έτσι, όταν ρωτάνε την Αφροδίτη, Μαρία, αν έχει ήλιο όταν λείπει ο Άδωνης, το ρωτούν γιατί δεν καταλαβαίνουν ότι όταν λείπει, λείπει και ο Ήλιος μαζί»… Πάτερ, δεν παίζεται!

4ον Εδώ γελάτε…

Πετά ένα αεροπλάνο πάνω από την άγρια ζούγκλα και, όπως πάντα στα ανέκδοτα, πέφτει και οι Ζουλού πιάνουν τους μοναδικούς επιζώντες τον Τούρκο, τον Ιταλό και τον Έλληνα.

Πηγαίνουν τους αιχμαλώτους στον αρχηγό, που τους λέει:

– Θα σας σκοτώσουμε, εκτός και αν πείτε ένα ανέκδοτο και καταφέρετε να κάνετε όλη την φυλή να γελάσει. Αν όμως έστω και ένας δεν γελάσει, θα σας σκοτώσουμε.

Λέει πρώτος ανέκδοτο ο Τούρκος.

Γελάνε 20 άτομα από την φυλή, οπότε τον πιάνουν και τον σκοτώνουν.

Λέει ο Ιταλός, γελάνε οι μισοί, τον σκοτώνουν και αυτόν.

Λέει και ό Έλληνας, και γελάνε όλοι εκτός από έναν.

– Λυπάμαι, λέει ο αρχηγός, αλλά η συμφωνία ήταν ότι έπρεπε να κάνεις όλη την φυλή να γελάσει.

Σκοτώνουν και τον Έλληνα.

Την ώρα που τον σκότωναν, αυτός που δεν είχε γελάσει, πεθαίνει στα γέλια. Κυλιόταν κατάχαμα, και δεν μπορούσε να σταματήσει να γελάει:

– Τι έπαθες, ρε συ ξαφνικά;

– Ε, τώρα κατάλαβα το ανέκδοτο του Έλληνα.

Υ.Γ. Παίρνει μια ξανθιά στο Ράδιο Κορασίδη και τι λέει;

– “Θα ήθελα να κάνω μια αφιέρωση!”

Υ.Γ.1

Kalo savatokuriako!

Μαρία Νικολάου

google-news Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.