Διαστασεις,4274

1. Πάσχα στις Φιλιππίνες;

Με μια στάση για μια διόρθωση πρώτα:Γράφαμε στο σχόλιο του Σαββάτου με τίτλο: Ανθυπομειδιά η Άνοιξη: ««Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως τη θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου, μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες» έγραφε ο Αλεξανδρινός και ίσως να είχε κατά νου και αυτές τις παρέες…Ποιος ξέρει;» το ξαναγράφουμε σωστά γιατί ο Δαίμων του Τυπογραφείου (στον καημένο αυτόν Δαίμονα τα φορτώνουν όλα) μας «έφαγε» τον Αλεξανδρινό…Αναγκαία η διόρθωση αναγνώστη μου γιατί σε εκείνο το σχόλιο γράφαμε για τον κ. Στέλιο (Ναι κύριε Στέλιο για σας λέω που συναντάστε καθημερινά σχεδόν με την κυρία Φανή και με τη Ρένα και γελάτε με τον «Κόσμο» μας, με τα ανέκδοτά μας εννοώ, κάνοντας τον «Κόσμο» να χαμογελά κι εκείνος με τη σειρά του, γιατί και ο «Κόσμος» σας έχει ανάγκη κ. Στέλιο, και σας και την κυρία Φανή και την Ρένα και την αγαπημένη μας Π. Αυτά ως αναγκαία διόρθωση αναγνώστη μου γιατί: «Σαν πρόκες πρέπει να καρφώνονται οι λέξεις/ να μην τις παίρνει ο άνεμος» (Στην 1η φωτογραφία μια αγκαλιά κόκκινα τριαντάφυλλα για τους αγαπημένους αυτής της παρέας).

Τι λέγατε για τις Φιλιππίνες; Ααα μπα δεν ενδιαφέρομαι (πουλάω μούρη) πάτε εσείς καλύτερα (σιγά μην ταξιδέψω μαζί σας), καλά να περάσετε (αν θέλετε να μείνετε και για πάντα εκεί δεν μας πειράζει), εγώ εδώ, επιλογή μου η Κομοτηνή (πού θα βρω καλύτερο χωριό για να ψήσω το αρνί μου;), όταν τελειώσουν οι δουλειές (και πιάσουμε κανένα ευρώ που έχουμε ξεχάσει το σχήμα του) θα σας ακολουθήσουμε…

Οι Φιλιππινέζοι, από ό,τι ξέρω, αναπαρασταίνουν το θείο δράμα. Αυτομαστιγώνονται, κουβαλάνε ένα πολύ βαρύ σταυρό εκ περιτροπής και σταυρώνονται για να δείξουν ότι συμμετέχουν στα Πάθη του Χριστού (Να γιατί στέλνω άλλους που δεν τους τρέφω και καμία συμπάθεια, με την ελπίδα ότι όλο και σε κάποια αναπαράσταση θα μπλέξουν)…

Στη Μάλτα πάλι, όπως μαθαίνω

Όλα τα Πάθη του Χριστού τα αναπαρασταίνουν με πολύ μεγάλα αγάλματα που τα τοποθετούν μέσα στην εκκλησία γύρω – γύρω και ζουν αυτές τις μέρες με μεγάλη ευλάβεια και περισυλλογή. Στη Ρωσία (που καημό το έχω να πατήσω στην Μόσχα κι ας είναι και η Παπαρήγα στο γκρούπ (άσχετο, αλλά δεν σας φαίνεται και σας αυτός ο ρόλος, του τουρίστα δηλαδή, να ταιριάζει γάντι στον Αλαβάνο;)) όλη τη Μ. Σαρακοστή νηστεύουν. Την Μ. Παρασκευή και το Μ. Σάββατο πίνουν μόνο αγιασμό. Δεν τρώνε τίποτα. Το Μ. Σάββατο βάφουν τ’ αυγά, κόκκινα και πράσινα και φτιάχνουν κουλουράκια, ψωμί, τσουρέκια και μαγειρεύουν κρέας χοιρινό ή μοσχαρίσιο στο φούρνο με σκόρδο, αλάτι και πιπέρι. Την ημέρα του Πάσχα τα βάζουν όλα αυτά (κουλουράκια, αυγά, τσουρέκια, ψωμί, κρέας) σ’ ένα μεγάλο πανέρι και το πάνε στην εκκλησία να το ευλογήσει ο παπάς. Όταν γυρίσουν στο σπίτι τρώνε και διασκεδάζουν. (Στην Ελλάδα πάλι μπουκώνουν μέχρι να ακούσουν το ασθενοφόρο στην αυλή τους).

2. Το τροπάριο της Κασσιανής θα ακούσουμε σήμερα… «Κύριε η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή…»

Η Κασσιανή (φωτογραφία της δεν έχω. Δεν είχε καλές σχέσεις με τους φωτογράφους από ό,τι ξέρω γιατί την έδειχναν χοντρότερη από ό,τι ήταν. Γι’ αυτό και η 2η φωτογραφία από την Κέρκυρα. Μια από τις ομορφότερες πόλεις της Μεσογείου η Κέρκυρα που για πρώτη φορά αναφέρεται στην Οδύσσεια ως ο τελευταίος σταθμός του Oδυσσέα, να ήταν και ο πρώτος δικός μας για το Πάσχα και τι στον κόσμο) ήταν Βυζαντινή ποιήτρια που έζησε τον 9ο αιώνα μ.Χ. Επειδή δεν την επέλεξε ως σύζυγό του ο αυτοκράτωρ Θεόφιλος, η Κασσιανή έγινε μοναχή και αφιερώθηκε στην λατρεία του Θεού και την ποίηση. (Το πήρε κατάκαρδα που θα έγραφε και ο «Κόσμος» αν ζούσε τότε και κατάφερνε να της πάρει αποκλειστική συνέντευξη (Συγγνώμη πάτερ με απορρόφησε η δουλειά πάλι))… Να με λίγα λόγια το ιστορικό, όπως περιγράφεται από τους βυζαντινούς χρονικογράφους Συμεών Μάγιστρο, Ιωάννη Ζωναρά και Λέοντα Γραμματικό: Η Ευφροσύνη, μητέρα του αυτοκράτορα Θεόφιλου, (και κακιά πεθερά, σύμφωνα με τις πληροφορίες της στήλης) ακολουθούσε την οικογενειακή παράδοση για την εκλογή νύφης, προσκάλεσε το 820 μ.Χ. στην Αυλή τις ωραιότερες και επιφανέστερες κόρες της αυτοκρατορίας. Δώδεκα «κάλλιστοι παρθέναι» ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση και πήγαν στο Παλάτι. Η Ευφροσύνη, αφού τις δεξιώθηκε, διαμήνυσε στο Θεόφιλο να προσέλθει και να δώσει το χρυσό μήλο σ’ εκείνη, που θα επέλεγε για σύζυγό του. Ο νεαρός αυτοκράτωρ θαμπώθηκε από την ομορφιά της Κασσιανής και θέλοντας να δοκιμάσει την ευφυΐα της τη ρώτησε: «Ως άρα δια γυναικός ερρύη τα φαύλα» («Από τη γυναίκα ξεκινούν τα κακά πράγματα», υπονοώντας την Εύα). Η Κασσιανή έδωσε δείγματα του πνεύματός της, ανταπαντώντας «Αλλά και δια γυναικός πηγάζει τα κρείττω» («Και από τη γυναίκα πηγάζουν τα καλύτερα, τα ευγενέστερα», υπονοώντας την Παναγία). Αυτό ήταν! Ο αυτοκράτωρ, είτε γιατί η απάντηση του εφάνη προπετής, είτε γιατί η ευφυΐα της γυναικός τον τρόμαξε, έδωσε το χρυσό μήλο στην ωραία, αλλά σεμνή Θεοδώρα (Πάντα έτσι ήταν οι άνδρες δεν είναι ίδιον της εποχής μας (ξανά συγγνώμη πάτερ)…)

3. Το Τροπάριο της Κασσιανής…που αρχίζει κάπως έτσι…

«Κύριε, η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή, την σην αισθομένη Θεότητα μυροφόρου αναλαβούσα τάξιν, οδυρομένη μύρα σοι προ του ενταφιασμού κομίζει.

Οίμοι! λέγουσα, ότι νύξ μοι υπάρχει, οίστρος ακολασίας,

ζοφώδης τε και ασέληνος έρως της αμαρτίας» …Και τελειώνει επίσης κάπως έτσι…

«Των αμαρτιών μου τα πλήθη και των κριμάτων σου την άβυσσο, ποιος μπορεί να τα εξιχνιάση, ψυχοσώστη Σωτήρα μου;

Μην καταφρονέσης τη δούλη σου, εσύ που έχεις τ’ αμέτρητο έλεος». (Πόσες φορές είπατε ότι πρέπει να το γράψω πάτερ για να συγχωρεθούν οι αμαρτίες μου;) Στην Τρίτη φωτογραφία η μονή του Αγίου Γεωργίου Περιστερεώτα ιδρύθηκε το 752 μ.Χ. στο όρος Πυργί, αφού δεν μπορούμε να πάμε στο Άγιο Όρος (α ρε Καραμάνου) πάμε αλλού…

4. Κι εδώ γελάμε…Στο κλίμα των ημερών (κατά κάποιο τρόπο)…

Περπατάει ένας παππούς στο δρόμο και ξαφνικά αντιλαμβάνεται το Χάρο να τον ακολουθεί.

– Αμάν, λέει, πρέπει κάπου γρήγορα να κρυφτώ…

Τρέχει-τρέχει ο παππούς και ο Χάρος από πίσω. Φτάνει ο παππούς απεγνωσμένος σε μια γωνιά και ψάχνει κάπου να κρυφτεί. Ξαφνικά βλέπει απέναντι έναν παιδικό σταθμό και σκέφτεται πως είναι μια πολύ καλή κρυψώνα. Μπαίνει βιαστικά μέσα, πάνω στην ώρα που τα μικρά ετοιμαζόντουσαν για να φάνε και φορούσανε τις σαλιάρες τους.

Τι να κάνει ο παππούς, φοράει και αυτός μια σαλιάρα και κάθεται. Αρχίζουν όλα μαζί τα πιτσιρίκια να φωνάζουν:

– Μαμ, μαμ, μαμ…

Και τότε ο παππούς κάνει το ίδιο:

– Μαμ, μαμ, μαμ…

Τότε αντιλαμβάνεται ένα χέρι στον ώμο του να τον χτυπάει και μια φωνή να του λέει:

– Κάνε γρήγορα Μαμ, γιατί μετά θα πάμε Ατα!

Υ.Γ.: Την ατυχία μου! (Είδατε πάτερ; Δεν είπα γαμώτο) Στην 4η φωτογραφία η λεζάντα έχει ως εξής: Γάτες οι Πανθρακικοί

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.