Διαστασεις,29/5/08
1ο Όλα από την ανάποδη τα ζούμε πάτερ μου…
Δείτε, ακόμη και σε αυτή την περίπτωση, της Γιουροβίζιον του εμπορικού σόου, υιοθετήσαμε την… έρμη παγκοσμιοποίηση από την «ανάποδη»! Αντί σε ένα πολυεθνικό και πολυπολιτισμικό φόρουμ να έρχονται προς συγκριτική ανταλλαγή μουσικής και τραγουδιστικής κουλτούρας τα δείγματα και οι «επιδόσεις» διαφορετικών λαών του «παγκόσμιου χωριού», αντί να επιδιώκουμε την όσμωση μέσα από τον τονισμό, τον θαυμασμό και την αναγνώριση της διαφορετικότητας, καταντήσαμε (με ελάχιστες μόνο, κάθε τόσο, φωτεινές εξαιρέσεις, όπως το τραγούδι πέρσι της Σερβίας) μια απρόσωπη «σούπα», που το κάθε διαγωνιζόμενο τραγούδι θα μπορούσε να εκπροσωπεί την οποιαδήποτε από τις 40 τόσες χώρες που παίρνουν μέρος! Οπότε, όποιος και να κερδίσει σ΄ αυτό το διαγωνισμό είναι το ίδιο, χαροποιεί εξίσου και τις σαράντα χώρες, δεν είναι έτσι;
2ο Οι νέοι που διαγωνίζονται αυτές τις μέρες υποφέρουν πάτερ μου, μαζί τους υποφέρουν (οικονομικά κυρίως) και οι γονείς. Τα παιδιά τρέχουν πρώτα να ενημερώσουν τους καθηγητές του Φροντιστηρίου για το πώς έγραψαν και όχι του Σχολείου τους. Πώς έχουν καταντήσει έτσι την παιδεία μας; Οι πανελλαδικές εξετάσεις προσφέρουν πεδίο λαμπρό για όσους αποφασίζουν να φλυαρήσουν για τα προβλήματα της σημερινής εκπαίδευσης, (από τον Λυτρωτή tsipra που όταν οι άλλοι έκαναν καμάκι, εκείνος πουλούσε Οδηγητή (για τέτοια επαναστατική δράση μιλάμε), μέχρι τον Κοντογιαννόπουλο, που και εκείνος, όπως και δεκάδες άλλοι συνάδελφοί του, άκουσαν να ηχεί στα αυτιά τους το: «Δεν θα περάσει»), χωρίς όμως να καταθέσουν συγκεκριμένη πρόταση για αλλαγές με καθορισμένο χρονοδιάγραμμα. Είναι δεδομένο ότι η ελληνική εκπαίδευση πάσχει στο κομμάτι της υποχρεωτικής, δηλαδή έως το γυμνάσιο. Πάσχει, διότι το ίδιο το σύστημα, με έντονα τα στοιχεία δημοσιοϋπαλληλικής νοοτροπίας, δεν προσφέρει τις γνώσεις και τις δεξιότητες που πρέπει στους μαθητές. Να βάζουν το μυαλό τους να λειτουργεί, να αγαπούν το διάβασμα και όλες αυτές τις «άχρηστες γνώσεις» που δεν εξαργυρώνονται στην αγορά εργασίας, αλλά ανοίγουν το μυαλό, διαμορφώνουν χαρακτήρα, εν κατακλείδι μορφώνουν.
3ο ΠΙΚΡΑ! ΜΕΓΑΛΗ ΠΙΚΡΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ, (γράφουμε πού και πού και καμία ανακρίβεια), της χώρας μας
ΟΝΟΜΑΖΟΥΝ ΚΑΘΟΔΟ ΣΤΟΝ ΑΔΗ ΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΟ ΠΑΣΟΚ, ΑΔΙΑΦΟΡΩΝΤΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΟΤΙ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΝΕΟΙ, ΟΠΩΣ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΜΕ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΕΛΛΗΝΕΣ, ΖΟΥΝ ΗΔΗ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ… στην Κόλαση της ακρίβειας, της ανασφάλειας, της μοναξιάς, της ανεργίας, της θλίψης… ΘΛΙΨΗ ΓΙΑ ΤΑ νέα πρόσωπα που κουβαλάνε κλισέ και ξεπερασμένα σλόγκαν σε περιτύλιγμα lifestyle. Νέος δεν είναι όποιος καβαλάει μηχανή και φοράει CAMPERS, αλλά αυτός που αναζητεί νέες ιδέες, αντιλαμβάνεται πόσο αλλάζει ο κόσμος γύρω του και εκφράζει κάτι πραγματικά καινούργιο. Γεράσανε και κανείς δεν τους το είπε…και το κακό είναι ότι μαζί τους θέλουν να γεράσουν κι εμάς, μας θέλουν σιωπηρούς, υποτακτικούς, δουλικούς, γλύφτες… Εεεε λοιπόν: «Δεν θα τους περάσει»!
4o Εδώ γελάτε…
Ένας λογιστής γυρνά αργά στο σπίτι του μία νύχτα:
– Ανησύχησα! Πού στο καλό ήσουνα; ρωτά η γυναίκα του.
– Α, λέει αυτός, δεν ήταν τίποτε. Πήγα να κάνω ένα τατουάζ.
– Τατουάζ; Τι τατουάζ έκανες;
– Ένα χαρτονόμισμα των 100 ευρώ στα γεννητικά μου όργανα, λέει αυτός περήφανα.
– Χαρτονόμισμα; Μα τι στο καλό σκεφτόσουνα; Δεν καταλαβαίνεις ότι αυτό που έκανες είναι τρελό;
– Μπα, είχα τους λόγους μου. Πρώτος μου αρέσει να βλέπω τα λεφτά μου να αυξάνονται, δεύτερον, μου αρέσει να παίζω με τα λεφτά μου, τρίτον μου αρέσει να έχω λεφτά στα χέρια μου, και τέταρτον έτσι θα μπορώ να σου δίνω 100 ευρώ όποτε το θελήσεις!
(Τσσς τσσσς! Ντροπή μου πάτερ).
Υ.Γ.
29 Μαΐου 1453: Εάλω η Πόλις
29 Μαΐου 2008: Εάλω τα Πορτο-Φώλια μας…
Μαρία Νικολάου
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
