Διαστασεις,22/7/08
1ο Στις παραλίες του Λίτσου την βγάζει ο μισός πληθυσμός της Ροδόπης… ο άλλος μισός βρίσκεται στα εξοχικά του, κατά τα άλλα, «είμαστε φτωχοί», «δεν έχουμε μία», «μας έχει γονατίσει η ακρίβεια». Αν δεν μας είχε τσακίσει η φτώχεια, πόσες ώρες ακόμη θα ήμασταν ξαπλωμένοι και θα αλειβόμασταν με αντηλιακά, σαν να ήμασταν παλαιστές της Οργάνης; Στην ίδια παραλία χθες ένας Έλληνας και ένας Αιγύπτιος (τουρίστας ντεμέκ) συζητούσαν για τον πολιτισμό τους:
– “Εμείς έχουμε τις πυραμίδες.”
– “Κι εμείς έχουμε την Ακρόπολη.”
– “Εμείς σκάψαμε κάτω από τις πυραμίδες και βρήκαμε καλώδια.”
– “Και τι μ’ αυτό;”
– “Πάει να πει πως τότε υπήρχαν τηλέφωνα!”
– “Κι εμείς σκάψαμε κάτω από την Ακρόπολη και δεν βρήκαμε τίποτα.”
– “Και τι με αυτό;”
– “Πάει να πει πως τότε είχαν κινητή τηλεφωνία!”
Πάτερ, πότε είπαμε ότι τελειώνει το καλοκαίρι;
2ο Έπινε μέχρι πρωίας χθες…
Κάποιος φίλος της, καθηγητής χημικός, από τον καιρό που ανακαλύφθηκε η πενικιλίνη ακόμη, θέλοντας να δείξει τις ολέθριες συνέπειες του αλκοόλ, έφερε στο σπίτι δυο ποτήρια, ένα με νερό και ένα με ουίσκι, και δυο σκουλήκια. Ρίχνει στο ποτήρι με το νερό το πρώτο σκουλήκι, το οποίο πανευτυχές – σα σκουλήκι στο νερό – κολυμπάει, ρίχνει κωλοτούμπες, με δυο λόγια είναι η προσωποποίηση της αγαλλίασης. Μετά ρίχνει το δεύτερο στο ποτήρι με το ουίσκι. Αυτό συσπάται υποφέροντας φριχτά και σε χρόνο dt πέφτει ξερό στο πάτο του ποτηριού.
«Τι μας δείχνει αυτό το πείραμα;», ρωτάει ο φίλος της.
Και απαντά η θεία Ροδούλα, τέζα όπως είναι από το κρεβάτι… «Πώς πρέπει να πίνουμε ουίσκι, για να μην πιάσουμε σκουλήκια».
Πάτερ, εσύ που έχεις καλύτερη μνήμη, μπορείς να μου πεις πώς έμπλεξα μαζί της σε τούτη εδώ τη στήλη γιατί δεν θυμάμαι…
3ο Συνεχίζει τα ιδιαίτερα στα διπλανά των διπλανών πάτερ μου…
… στουρνάρια όπως σας έχω ήδη πει. Λέει η θεία Ροδούλα στα παιδιά να φτιάξουν προτάσεις με το “μάλλον”.
Λέει η Ελενίτσα:
– Η μαμά μου αγόρασε φασόλια, άρα μάλλον θα φτιάξει φασολάδα.
Ο Γιωργάκης:
– Ο μπαμπάς μου ήρθε βρεγμένος στο σπίτι, άρα μάλλον βρέχει απόψε.
Και η σειρά του Αντώνη:
– Άνοιξα την πόρτα της μαμάς μου το βράδυ και την είδα μ’ άλλον!
What can I say πάτερ μου κι ακόμη είμαστε στον Ιούλη…
4ο Εδώ γελάτε…
Μία κοπέλα βρίσκεται σε ένα εστιατόριο και κοιτάζει επίμονα έναν νεαρό ηθοποιό που κάθεται απέναντί της προσπαθώντας να θυμηθεί πού τον ξέρει. Κάποια στιγμή σηκώνεται, τον πλησιάζει και τον ρωτάει:
– Συγγνώμη, πού σας έχω ξαναδεί;
Κι εκείνος κολακευμένος:
– Προφανώς στον κινηματογράφο.
– Ναι; Πηγαίνετε κι εσείς συχνά όπως εγώ;
Υ.Γ.
Λέει το κολλητήρι στο πατέρα του:
– Μπαμπάκο, σε πήρε ο ύπνος!
Και ο καραγκιόζης απαντά:
– Πες του να με πάρει αργότερα!
Μαρία Νικολάου
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
