Διαστασεις,19/7/08

1ο Πήγα για ψωμί χθες πάτερ μου,

είπα κι εγώ να κάνω καμιά δουλειά στο σπίτι, γιατί πολύ μιλάμε τελευταία μαζί και τα άλλα όλα τα έχω φορτώσει στον κόκορα (αυτός ο κόκορας πώς τα σηκώνει όλα; Απορώ…) Την ίδια ώρα μπαίνει κάποιος στον φούρνο και ζητάει τυρόπιτα.

Του λέει ο φούρναρης:

– Πάρε ζαμπονοτυρόπιτα και θα με θυμηθείς.

– Ρε φίλε, θέλω σκέτη τυρόπιτα, επιμένει αυτός…

– Πάρε ζαμπονοτυρόπιτα σου λέω και θα με θυμηθείς, συνεχίζει ο φούρναρης.

– Καλά, φέρε μια ζαμπονοτυρόπιτα…

Παίρνει την ζαμπονοτυρόπιτα και με το που τη δαγκώνει κοιτάει τον φούρναρη στα μάτια και του λέει:

– Ρε Κώστα, εσύ είσαι;

Πάτερ μου, λέμε και καμιά υπερβολή πού και που για να «σκοτώνουμε» την βαρεμάρα μας.

2ο Ο Ευριπίδης πάντως περνάει καλύτερα… Βρήκε πάλι θέμα,

τα κολέγια, που δεν είναι κολέγια, αλλά κέντρα ελευθέρων σπουδών… Οι σπουδές στο εξωτερικό είναι για τα Ελληνόπουλα ένας εναλλακτικός διπλός δρόμος. Είναι λύση για τα παιδιά που βρίσκουν κλειστές τις πύλες των ΑΕΙ-ΤΕΙ στην Ελλάδα, είναι λύση και για πτυχιούχους διαφόρων σχολών, που θέλουν να αναζητήσουν καλύτερες ευκαιρίες δουλειάς με κάποιον μεταπτυχιακό τίτλο διεθνούς κύρους. Να σας πω την αλήθεια πάτερ, θα ήθελα να πάμε Ευρώπη, Μεγάλη Βρετανία, Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Βέλγιο και Ολλανδία. Ωραία θα περνούσαμε, θα λέγαμε εκεί ότι σπουδάζαμε κάτι και ζούσαμε λιγάκι με τον αέρα της Ευρώπης να μας απελευθερώνει… Ενώ τώρα, στην Ελλάδα, πού και πού καμιά κατάληψη, ποτέ μάθημα, και το Ευριπίδη με τον Αλαβάνο να μαλώνουν… και δεν τις μπορώ τις φωνές καθόλου.

3ο Πουλάω μούρη στην παραλία και κάνω ότι διαβάζω τους «FINANCIAL TIMES» πάτερ μου, έτσι ρίχνω και τους ξένους τουρίστες που καταφθάνουν στις παραλίες του Λίτσου. «Μόνο ένας αμβλύνους αναγνώστης δεν θα μπορούσε να αντιληφθεί την ειρωνεία στο σκίτσο του πρόσφατου εξώφυλλου του περιοδικού New Yorker, το οποίο δείχνει τον Ομπάμα να καίει την αμερικανική σημαία, υπό το βλέμμα ενός πορτρέτου του Μπιν Λάντεν. Η έλλειψη διακριτικότητας είναι μάλιστα και ο λόγος για τον οποίο το εν λόγω σκίτσο μπορεί να θεωρηθεί αποτυχημένο. Όμως, ο ρόλος της Μισέλ Ομπάμα στην προεκλογική εκστρατεία καθώς και οι απόψεις της για μείζονα πολιτικά ζητήματα αποτελούν δικαίως θέματα προς συζήτηση. Το ίδιο συνέβη και με τους Κλίντον στη δεκαετία του 1990. Το επιτελείο του Ομπάμα δεν πρέπει επομένως να διαμαρτύρεται. Αντιθέτως, η γελοιοποίηση όσων αμφισβητούν τον Αφρο-αμερικανό υποψήφιο από τον σκιτσογράφο του New Yorker, ο οποίος τους παρουσιάζει ως αφελείς ρατσιστές, είναι εντελώς άδικη». Έχουν εκλογές εκεί και λέω να πεταχτώ καμιά βόλτα, εμένα μ΄ αρέσει η Αμερική, πειράζει;

4ο Εδώ γελάτε…

Μια ξανθιά ήθελε να πουλήσει το αυτοκίνητό της, αλλά δεν έβρισκε αγοραστή. Αποφασίζει να ρωτήσει ένα φίλο της τι φταίει. Αυτός τη ρωτάει πόσα χιλιόμετρα έχει κάνει και αυτή του απαντάει 300.000. Τότε αυτός τη συμβουλεύει να βρει ένα μηχανικό να αλλάξει τα χιλιόμετρα σε λιγότερα και ίσως το πουλήσει…

Αυτή πηγαίνει στο μηχανικό και της αλλάζει τα χλμ. από 300.000 σε 40.000.

Μετά από λίγες μέρες της τηλεφωνεί:

-Τι έγινε το πούλησες το αμάξι σου;

– Όχι.

– Γιατί;

– Με έχεις για χαζή; Αφού έχει κάνει μόνο 40.000!

Υ.Γ.

Καλύτερα ενός σαββατοκύριακου ελεύθερη ζωή…

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.