Διαστασεις, 4723

1ο Πάτερ μου, (ΩΧ ναι! Γύρισα!) το ξέρατε ότι στην Αίγυπτο οι γυναίκες πήγαιναν στην αγορά και ασχολούνταν με το εμπόριο, ενώ οι άνδρες έμεναν στο σπίτι και ύφαναν; Ειλικρινά, δεν γράφω ανακρίβειες, τουλάχιστον ειδικά σ΄ αυτό εδώ το σημείο, ο Ηρόδοτος έγραφε: «Τα φορτώματα οι άνδρες τα σηκώνουν επάνω επάνω στο κεφάλι τους, ενώ οι γυναίκες τα βάζουν στους ώμους τους. Οι γυναίκες όρθιες και οι άνδρες καθιστοί. Για να αφοδεύσουν μπαίνουν στο σπίτι τους, αν και για να φάνε βγαίνουν έξω στους δρόμους, επειδή λένε ότι τα άχρηστα αλλά αναγκαία πράγματα πρέπει κάποιος να τα κάνει κρυφά, ενώ όσα δεν είναι άσχημα μπορεί να τα κάνει φανερά». Πώς σου φαίνονται όλα αυτά πάτερ μου; Η αλήθεια είναι ότι προσπαθώ να πάω τη συζήτηση αλλού για να μην αναγκαστώ να απαντήσω στο ερώτημά σας: «Πού στα κομμάτια είχαμε εξαφανισθεί;», εεεε εντάξει θα το θέτατε πιο ευγενικά, αλλά η ουσία είναι μία και έχει την υπογραφή της Θείας Ροδούλας: «Από μια άποψη, στην πραγματικότητα, δεν γνωρίζουμε τι ωθεί τον άνθρωπο στον κόσμο. Η περιέργεια; Η δίψα για εμπειρίες; Η ανάγκη για νέες συγκινήσεις; Ο άνθρωπος που παύει να ξαφνιάζεται είναι κενός, δεν έχει καρδιά. Στον άνθρωπο που θεωρεί ότι όλα έχουν ήδη γίνει και τίποτα δεν μπορεί πια να τον συναρπάσει έχει πεθάνει αυτό που είναι το πιο γοητευτικό – η ομορφιά της ζωής»… Γι’ αυτό πάτερ μου, ο «Κόσμος» μας είναι το αντίθετό του. Κινητικός, απορροφημένος, ακούραστος νομάς, γεμάτος σχέδια, ιδέες, υποθέσεις. Συνεχώς ταξίδι… Ακόμη και όταν βρίσκεται στο σπίτι του…

2ο Η θεία Ροδούλα πήγε Κίνα…

Η Ταραντούλα επέμενε να της δείξει πού βρίσκεται η μισή της καρδιά… «πέρασαν» επτά ημέρες σε carousel που έκανε συνεχώς κύκλους, με την ελπίδα να κερδίσουν τα κλειδιά ενός σπιτιού πάτερ μου! Επτά ζευγάρια είχαν δηλώσει συμμετοχή στον διαγωνισμό που ως έπαθλο είχε την χρηματική προκαταβολή για ένα διαμέρισμα στην πόλη Xiamen. (Δηλαδή, για να καταλάβω, έχω δυαράκι στην Xiamen;)…

Έπρεπε να κάτσουν πάνω στα αλογάκια του carousel που έκανε συνεχώς κύκλους. Έτρωγαν, έπιναν και κοιμόντουσαν πάνω στο αλογάκι και μόνο για την τουαλέτα έπαιρναν ολιγόλεπτη άδεια… Όταν τέσσερα ζευγάρια κατάφεραν να περάσουν επτά ημέρες δοκιμασίας, οι οργανωτές αποφάσισαν να ανακοινώσουν τον νικητή με κλήρωση! «Ήταν το καλύτερο δώρο για εμάς. Αύριο μπορούμε να πάμε και να βγάλουμε την άδεια γάμου», είπαν οι μεγάλοι νικητές του διαγωνισμού ο κύριος Xu και η φίλη του Chen… Η θεία Ροδούλα ακόμη δεν μιλά στην Ταραντούλα… Δεν μπορεί να χωνέψει πώς έμεινε επτά ημέρες πάνω σε ένα carousel… μόνη χωρίς ούτε ένα Τεκνό! «Ζήτω ο Δικομματισμός!» φωνάζει από τότε που επέστρεψαν…

3ο Στεκόμαστε στο σκοτάδι και ολόγυρα μας περιβάλλει φως πάτερ μου…

«Στην εποχή μας», γράφει ο Τ.Σ. Έλιοτ στο δοκίμιό του για το Βιργίλιο το 1944, «που οι άνθρωποι πιο εύκολα παρά ποτέ μπερδεύουν τη σοφία με τη γνώση, και τη γνώση με την είδηση, και προσπαθούν να λύσουν προβλήματα ζωής με ορολογία μηχανικής, αρχίζει να υπάρχει ένα νέο είδος επαρχιωτισμού που ίσως ταιριάζει ένα καινούργιο όνομα. Είναι ένας επαρχιωτισμός, όχι χώρου, αλλά χρόνου. Ένας επαρχιωτισμός για τον οποίο η ιστορία είναι απλώς το χρονικό ανθρώπινων επινοήσεων που εξυπηρέτησαν το σκοπό τους και πετάχτηκαν σαν άχρηστες, που ο κόσμος είναι περιουσία μόνο των ζωντανών, μια περιουσία στην οποία οι νεκροί δεν έχουν μερίδιο. Η απειλή αυτού του είδους του επαρχιωτισμού είναι πως μπορούμε όλοι, όλοι οι λαοί της γης, να ΄μαστε μαζί επαρχιώτες, κι εκείνοι που δεν είναι ευχαριστημένοι μπορούν να γίνουν μόνο ερημίτες»…

4ο Εδώ γελάτε… (αχα! Καιρό είχα να σας κάνω να κοκκινίσετε!)

«Εκείνο το απόγευμα γυρνούσα απογοητευμένος από το κυνήγι. Δεν είχα χτυπήσει τίποτα και τα παιδιά μου θα έμεναν για άλλη μια μέρα νηστικά. Εκτός των άλλων είχα χαθεί μέσα στο δάσος και σχεδόν είχε νυχτώσει, ενώ ήμουν πολύ μακριά ακόμα από το σπίτι. Ξαφνικά ακούω μια φωνή:

-Ε! ψιτ! Εσένα μιλάω!

Κοιτάω από δω κοιτάω, από κει, τίποτα. Ξανακούω τη φωνή:

-Ρε κυνηγέ, εδώ κάτω.

Σκύβω και τι να δω; Ένας βάτραχος.

– Ρε βάτραχε, μιλάς;

-Όχι μόνο μιλάω, αλλά μπορώ να σου λύσω όλα τα προβλήματα.

Μια και δυο, μου δείχνει όχι μόνο το δρόμο για να πάω στο σπίτι, αλλά μου δίνει και τα νούμερα του ΛΟΤΤΟ, του ΤΖΟΚΕΡ, τα ΓΚΑΝΙΑΝ του Ιπποδρόμου, α ναι και τις απαντήσεις για το «Ποιος θέλει να γίνει εκατομμυριούχος».

Αφού πήγα σπίτι και κέρδισα όλα αυτά, ένιωσα την υποχρέωση να πάω και να ευχαριστήσω το βάτραχο.

Αφού τον βρήκα, τον ρώτησα τι θέλει να κάνω για να τον ευχαριστήσω.

– Θέλω να με πηδήξεις.

– Βρε βάτραχε, μετά απ’ όλα τα καλά που μου έκανες να σε πηδήξω κιόλας;

– Ε αφού θες να με ευχαριστήσεις, θα το κάνεις.

Εγώ επέμενα, αλλά ο βάτραχος ήταν ανένδοτος: ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΕ ΠΗΔΗΞΕΙΣ!

Ε τον βουτάω κι εγώ και αρχίζω να τον ξεσκίζω.

Εκεί λοιπόν που κάρφωνα τον βάτραχο, αυτός μεταμορφώθηκε σε μια πανέμορφη δεκαπεντάχρονη ξανθή κοπελίτσα.

Έτσι έγιναν τα πράματα, κύριε Πρόεδρε, και όχι όπως τα λέει η μητέρα της!…

Υ.Γ.

Σήμερα είναι η επόμενη μέρα;

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.