«Διαχρονικα αποσπασματικος ο πολιτισμος στην Κομοτηνη»

Πριν καταλαγιάσει ακόμα ο κουρνιαχτός που σηκώθηκε για την ίδρυση και λειτουργία θερινού κινηματογράφου στη συνοικία της Ρέμβης στην Κομοτηνή, ο δημοτικός σύμβουλος της παράταξης του κ. Κ. Καλδιριμτζή, Βασίλης Σερμπέζης, μουσικός ο ίδιος και λέκτορας στο ΤΕΦΑΑ του Δ.Π.Θ., μιλά στον ΠτΘ, και διευκρινίζει μια σειρά από ζητήματα που προκάλεσαν ερωτηματικά και στην κοινή γνώμη αλλά και στο δημοτικό συμβούλιο σε σχέση με την αρνητική θέση των συμβούλων της αντιπολίτευσης στο θέμα αυτό.

Όπως υποστηρίζει, δεν τάσσεται κατά της λειτουργίας του θερινού κινηματογράφου, αλλά διαφωνεί με την πρακτική που ακολουθήθηκε από την δημοτική αρχή, ενώ επιμένει ότι υπάρχει δέσμευση «θεσμικού παράγοντα», που, όμως δεν κατονομάζει, για μια άλλη τοποθεσία όπου θα μπορούσε να εγκατασταθεί ο θερινός κινηματογράφος και η οποία βρίσκεται 250 μέτρα μακριά από την θέση που έχει ήδη επιλεγεί.

Σημειώνει, πάντως, ότι ο ίδιος δεν συνυπέγραψε το κείμενο διαμαρτυρίας των περιοίκων της οδού Φιλήμονως και στο ερώτημα για το πως χαρακτηρίζει το πολιτιστικό προϊόν της Κομοτηνής, απαντά ότι το βρίσκει «διαχρονικά αποσπασματικό».

ΠτΘ: κ. Σερμπέζη, στο πρόσφατο δημοτικό συμβούλιο είπατε πως δεν διαφωνείτε με την δημιουργία θερινού κινηματογράφου ως ιδέα και ως σύλληψη για μια πόλη σαν την Κομοτηνή, εκφράσατε όμως διαφωνίες και τελικά καταψηφίσατε την πρόταση για τη συγκεκριμένη θέση όπου πρόκειται να εγκατασταθεί, χωρίς να υπάρχει εμπεριστατωμένη άποψη για το που θα πρέπει να πάει, παρά μόνο κάποιες γενικές προτάσεις για το «χωριό των γεύσεων» ή οπουδήποτε αλλού. Θεωρείτε ότι είναι σκόπιμη μια τέτοια αντίδραση για έναν θερινό κινηματογράφο;

Β.Σ.: Θεωρώ ότι η κατάσταση είναι διαφορετική και θα αδικούσαμε την απόφαση και το δημοτικό συμβούλιο και εμάς τους ίδιους αν παραμέναμε στο θέμα όπως φαίνεται. Θεωρώ λοιπόν ότι το μείζον ζήτημα δεν είναι ο θερινός κινηματογράφος ή η τοποθεσία στην οποία θα γίνει. Το μείζον θέμα είναι κυρίως πολιτικό. Κατά συνέπεια, όπως ειπώθηκε στο δημοτικό συμβούλιο και όπως συζητήθηκε και προσωπικά από εμένα στην συνεδρίαση της ΔΕΠΑΚ πριν από λίγες μέρες, δεν είμαστε αντίθετοι με την ιδέα του θερινού κινηματογράφου. Ίσα – ίσα μάλιστα, πιστεύουμε ότι είναι μια κίνηση, μια ενέργεια η οποία θα συμβάλει στην ανάπτυξη του πολιτισμού στον τόπο και ιδιαίτερα σ’ αυτή την περιοχή, την ιστορική περιοχή της Ρέμβης. Ωστόσο όμως η ένστασή μας καταρχήν, η οποία μετετράπη στη συνέχεια σε άρνηση ως προς τον τόπο, δεν συνίσταται μόνο στην τοποθεσία. Συνίσταται κυρίως σε μια συμπεριφορά εκ μέρους της πλειοψηφίας της δημοτικής αρχής η οποία κάθε άλλο δημοκρατικά ήθη προδίδει.

Θα έλεγα λοιπόν για να γίνω πιο σαφής, ότι το «όχι μας» δεν συνίσταται κυρίως στον τόπο, το όχι μας για τον θερινό κινηματογράφο, κυρίως συνίσταται σε μια καθεστωτική αντίληψη και συμπεριφορά και μια σπουδή προς μια χρονική πίεση την οποία δεν αντιλαμβανόμαστε, να τελειώνουμε μια ώρα αρχύτερα. Αποφασίστηκε να γίνει ο κινηματογράφος, βγήκαν άδειες, έγιναν σχέδια, δόθηκαν συνεντεύξεις, και στο τέλος έρχεται το θέμα και στο δημοτικό συμβούλιο. Δεν μπορεί όμως έτσι να αγνοούνται οι θεσμοί. Ποιος είναι ο ρόλος του δημοτικού συμβουλίου; Να επικυρώνει απλά και άκριτα αποφάσεις προειλημμένες; Δεν μας διόρισε κανένας δήμαρχος εμάς εκεί, μας εξέλεξε ο κόσμος και πιστεύω ότι θα πρέπει να ανταποκριθούμε στο ρόλο μας. Άρα, λοιπόν, η διαφωνία μας έγκειται σε αυτό το σημείο και ας αγωνιστεί ο κ. δήμαρχος ή η ΔΕΠΑΚ ή ο κάθε δημοτικός σύμβουλος να μας πείσει ότι έχουμε άδικο και βεβαίως θα το δεχτούμε. Θα αλλάξουμε την απόφασή μας και θα επανακαθορίσουμε την στάση μας αυτή. Λάθη δεν κάνουν οι νεκροί και οι τρελοί, αλλά δεν είμαστε μόνο εμείς που μπορεί να αλλάξουμε θέσεις και αποφάσεις.

ΠτΘ: Συντάσσεστε με τους φόβους κάποιων κατοίκων της οδού Φιλήμωνος;

Εσείς πεισθήκατε από την επιχειρηματολογία του κ. Μήλιογλου ο οποίος εμφανίσθηκε να εκπροσωπεί τους 100 που υπέγραψαν;

Β.Σ.: Μένω και εγώ στην περιοχή και δεν συνυπέγραψα, επειδή δεν μου ήρθε το χαρτί, δεν βρέθηκα, δεν το πίστεψα το θέμα, θα έλεγα. Η τοποθέτηση του κ. Μήλιογλου ως εκπροσώπου των 100-103 ανθρώπων οι οποίοι υπέγραψαν ήταν μια τοποθέτηση η οποία έκρινα ότι προσπάθησε να τεκμηριώσει, να υπερασπιστεί κάποιες απόψεις κάποιων ανθρώπων οι οποίοι διαμαρτύρονται. Αυτό αφορά τον κ. Μήλιογλου και τους 100 που υπέγραψαν. Αυτό δεν απετέλεσε γνώμονα για μας αλλά και βεβαίως εμείς τη λάβαμε υπόψη μας.

ΠτΘ: Παρόλα αυτά θα πρέπει να πω ότι εκείνο που βγήκε προς τα έξω ήταν μία αντιπρόταση για να πάει ο θερινός κινηματογράφος στο Χωριό των Γεύσεων, το οποίο ακόμα δεν υφίσταται. Είναι μία εμπεριστατωμένη πρόταση αυτή;

Β.Σ.: Χωρίς να το θέλετε και εσείς που παρακολουθείτε με τέτοια λεπτομέρεια όλα τα τεκταινόμενα και μέσα και έξω από το δημοτικό συμβούλιο αδικείτε την κατάσταση. Γιατί πρότασή μας δεν ήταν ότι πρέπει ο θερινός κινηματογράφος να στεγασθεί στο χώρο του Χωριού των Γεύσεων. Εμείς δεν πήγαμε ξεκάρφωτα στο δημοτικό συμβούλιο, πήγαμε μετά από έρευνα μιας εβδομάδος και είπαμε ότι εφόσον ένα μέρος των κατοίκων αντιδρά υπάρχουν και άλλες 3 και 4 εναλλακτικές λύσεις. Διότι δεν μπορούμε να αποφασίζουμε χωρίς το λαό τον οποίο εκπροσωπούμε. Να λάβουμε υπόψη μας λοιπόν τον λαό και άμα χρειαστεί να του το επιβάλουμε, αυτό όμως είναι μια άλλη κατάσταση. Εκτιμούμε λοιπόν ότι δεν έγινε αυτή η έρευνα ως προς τον τόπο. Και σας μιλώ υπεύθυνα και θα επαναλάβω κάτι που είπε ο κ. Καλδιριμτζής αλλά φαντάζομαι από τα μικρόφωνα αδικήθηκε και δεν ακούστηκε σωστά και μείναμε μόνο στο Χωριό των Γεύσεων. Εμείς εκεί ήρθαμε με τη διαβεβαίωση θεσμικού παράγοντα του τόπου, ότι εφόσον ζητηθεί χώρος υπάρχει 250 μέτρα μακριά, από εκεί αν ενοχλεί τον κόσμο.

ΠτΘ: Αυτό είναι καινούργιο μέρος, διαφορετικό από το «Χωριό των Γεύσεων»;

Β.Σ.: Δεν είναι απαραίτητο να είναι το «Χωριό των Γεύσεων». Τέθηκε στο δημοτικό συμβούλιο αλλά με την οχλαγωγία δεν ακούστηκε και βεβαίως υπάρχει και ένα άλλο ζήτημα, ότι λειτουργούμε στο δημοτικό συμβούλιο καθ’ υποβολή ορισμένες φορές…

ΠτΘ: Επιμένω κ. Σερμπέζη γιατί έχετε ευαισθησία στον πολιτισμό αλλά και γιατί είστε και πολιτικός. Όταν καταθέτετε πρόταση και μου λέτε ότι υπάρχει νύξη παράγοντα για 250 μέτρα πιο εκεί από το μέρος που προτείνει ο δήμος, δεν θα έπρεπε αυτή η πρόταση να είναι πιο συγκροτημένη για να γίνει και πιο πειστική; Ποιο είναι αυτό το μέρος και από ποιον θεσμικό παράγοντα σας έγινε η πρόταση;

Β.Σ.: Πρώτον, ήταν προειλημμένη η απόφαση και κατά συνέπεια εκτιμούμε ότι η υπόθεση ήταν μάταιη. Δεύτερον, γιατί η δημοτική αρχή δεν ευαισθητοποιήθηκε; Ακούσατε τι είπε ο κ. δήμαρχος, μειδιών και υπονοών.

Εκτιμώ, λοιπόν, ότι υπάρχει μια προκατάληψη και θεωρώ ότι ήταν προειλημμένη η απόφαση για το συγκεκριμένο σημείο. Και εμείς, πιστέψετε ότι δεν προσπαθούμε να κωλυσιεργήσουμε. Πιστεύουμε σε κάτι και θέλουμε να γίνει ο κινηματογράφος, άσχετα αν εκτιμούμε ότι δεν είναι ο θερινός κινηματογράφος πρώτη προτεραιότητα και ότι υπάρχουν και άλλα πολλά ζητήματα για την περιοχή πιο σημαντικά. Εκτιμώ λοιπόν και πιστεύω ότι είναι άποψη της παράταξής μας ότι η απόφαση είναι προειλημμένη.

ΠτΘ: Με αυτό που λέτε αφήνετε υπονοούμενα ότι έδειξε υπερβάλλοντα ζήλο ο δήμαρχος για άλλους λόγους, πιθανώς, προκειμένου να εγκαταστήσει στο συγκεκριμένο χώρο τον θερινό κινηματογράφο;

Β.Σ.: Όχι, καταθέτω απλά την άποψη ότι καταγράφεται μια σπουδή, μια βιασύνη για λόγους που δεν θέλω να τους σχολιάσω και δεν μπορώ να τους σχολιάσω.

ΠτΘ: Ποια είναι η άποψή σας για την εξέλιξη των πολιτιστικών πραγμάτων στην Κομοτηνή, αφού είστε και τακτικό μέλος του Δ.Σ της ΔΕΠΑΚ από το Γενάρη και μετά;

Β.Σ.: Με τα πολιτιστικά πράγματα του τόπου μας ασχολούμαι, θα έλεγα ότι είναι και τρόπος ζωής μου, χωρίς αυτό να ακουστεί βαρύγδουπο. Βεβαίως είναι και η δουλειά μου και γι’ αυτό αισθάνομαι ευτυχής. Ασχολούμαι λοιπόν αρκετές δεκαετίες με τα πολιτιστικά. Είχα στην ζωή μου την ευκαιρία και την τύχη να ταξιδέψω, να γυρίσω τον κόσμο και είδα μέρη, τόπους, συνήθειες και τα ζήλεψα. Και αν θέλετε και αυτό ήταν το σαράκι που με έκανε να ασχοληθώ με τα κοινά.

Λοιπόν θα έλεγα ότι η πολιτιστική προσπάθεια στον τόπο μας είναι διαχρονικά αποσπασματική. Δεν υπάρχει ένας στρατηγικός σχεδιασμός και κυρίως δεν είναι δεμένη όλη η διαδικασία και όλη η προσπάθεια με το μέλλον, με αυτό που έπρεπε να προσαρμοστούμε. Ξέρετε, κατά μια άποψη φιλοσοφική ως πολιτισμός ορίζεται «το σύνολο των λύσεων που ένας κόσμος, ένας λαός, μια κοινωνία εφευρίσκει για να λύνει προβλήματα προσωπικά, ιδιωτικά, ατομικά, συλλογικά και οτιδήποτε σε μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο». Αυτό σημαίνει ότι αλλάζοντας τα προβλήματα, -κάποτε ταξιδεύαμε με τα άλογα, τώρα περνάμε με τα αυτοκίνητα, σε λίγο θα πάμε τα ηλιακά αυτοκίνητα-, αλλάζουν λοιπόν τα ζητήματα, τα προβλήματα, αλλάζουν και οι λύσεις και μετεξελίσσεται και ο πολιτισμός. Αυτή είναι η ιστορία.

Πιστεύω, λοιπόν, ότι και ο θερινός κινηματογράφος είναι κάτι πολύ σημαντικό, και το βύσσινο, και το γλυκό, και οι άλλες οι κυρίες με τις λαογραφικές γιορτές στο Φρούριο και όλοι οι σύλλογοι έχουν να προσφέρουν κάτι, ωστόσο αυτή είναι μια στροφή προς την λαογραφία. Η λαογραφία είναι μια επιστήμη πλέον γερασμένη, ετοιμοθάνατη θα έλεγα, έχουν γεννηθεί άλλες επιστήμες από αυτήν. Και δεν δείχνουμε να προσαρμοζόμαστε σ’ αυτή τη νέα κατάσταση.

ΠτΘ: Ποια είναι η αντιπρόταση σας κ. Σερμπέζη;

Β.Σ.:Εμείς είχαμε κάνει την συνολική πρότασή μας ως παράταξη, όμως εκρίθη από τις εκλογές και δεν θα επανέλθουμε εκεί.

ΠτΘ:Δεν εννοώ την αντιπρόταση σας ως παράταξη, αλλά την προσωπική σας άποψη…

Β.Σ.: Έχω στο νου μου ένα συντονιστικό όργανο το οποίο θα κινείται ψηφιακά, θα είναι συνδεδεμένο μέσω του Ίντερνετ με διάφορες χώρες. Δεν είναι απαραίτητο να κάνουμε αδελφοποιήσεις με τις όμορες χώρες, υπάρχουν και άλλες χώρες που θα πρέπει να στραφούμε. Μπορούμε να κάνουμε συνεργασίες μέσω πολιτιστικών φορέων και μέσω του φορέα του πολιτισμού προς άλλες κατευθύνσεις, να φύγουμε από την εσωστρέφεια μας, να βγούμε προς τα έξω και προς την Αμερική και προς την Ευρώπη και προς όλο τον κόσμο. Δεύτερον, μπορούμε να δούμε την οικονομική ζωή της πόλης μας, και κυριολεκτώ πάνω σ΄ αυτό, και να εντάξουμε ενδεχομένως εκδηλώσεις ή κάποιες από αυτές στον οικονομικό κύκλο της πόλης. Άκουσα με προσοχή την απάντηση της προέδρου της ΔΕΠΑΚ κυρίας Μενεσελίδου όταν την ρωτήσατε τι γίνεται τον Ιούλιο και τον Αύγουστο και σας απάντησε, νομίζω, πολύ ορθά ότι ο κόσμος λείπει στις θάλασσες δεν μπορούμε να κάνουμε εκδηλώσεις. Θα μπορούσαμε βεβαίως να δούμε τον κύκλο εκπτώσεων, τον κύκλο των άλλων εορτών, να εντάξουμε μια σειρά πολιτιστικών εκδηλώσεων όπως περίπου έχει κάνει η Ξάνθη, και αυτοί είναι πολύ πιο προχωρημένοι από εμάς. Εμείς δεν έχουμε αυτές τις εκδηλώσεις οι οποίες θα τραβήξουν τον κόσμο να έρθει στην Κομοτηνή μόνο για τις εκδηλώσεις. Εκτιμώ ότι εδώ θα μπορούσε να εφαρμοστεί μια «μαρξιστική» λογική που λέει ότι «όταν δεν μπορείς να εκμεταλλευτείς μια μειονότητα, μια εκδήλωση θα παράφραζα εγώ, τότε να την δημιουργήσεις.

Κινδυνεύουμε να πνιγούμε από ασφυξία, από τον αέρα που αναπνέουμε μεταξύ μας, με την μιζέρια μεταξύ μας.

ΠτΘ: Συμφωνώ εν μέρει αλλά θα μου επιτρέψετε να πω όμως ότι η μιζέρια αφορά και ορισμένους ανθρώπους αυτής της πόλης αλλά και την πολιτική τους συμπεριφορά. Διαφωνείτε;

Β.Σ.: Κάποιος θα πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του. Δηλαδή για τις λακκούβες στην Ρέμβη όπου κάνουμε σλάλομ για να περάσουμε, που έχουμε αλλάξει στο αυτοκίνητό μας πολλές φορές ανταλλακτικά, φταίει ο γείτονας; Δεν φταίμε εμείς που θέλουμε να τα κλείσουμε, δεν φταίμε εμείς που δεν παρεμβαίνουμε στον περιπτερά και να του ζητήσουμε να συμμορφωθεί;

Πρώτα λοιπόν θα πρέπει να δούμε λιγάκι την εξωστρέφεια, να δούμε ποια πρόσωπα δικά μας μπορούν να μας βγάλουν προς τα έξω και δεύτερον, κάτι που έχει σχέση με τα πολιτιστικά είναι να συναποφασίσουμε με τον οικονομικό κύκλο της πόλης να κάνουμε έναν στρατηγικό σχεδιασμό μεσοπρόθεσμο, και μετά πιο άμεσο.

ΠτΘ: Σας ευχαριστώ πολύ

Β.Σ.: Και εγώ σας ευχαριστώ

Δ.Δ.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.