“Δεν υποδεχεσαι καποιον κλεινοντας τον σε μια φυλακη”
Το Πανελλαδικό Δίκτυο Αντιρατσιστικών και Μεταναστευτικών Οργανώσεων πραγματοποίησε ένα διήμερο κινητοποιήσεων, στις 18 και 19 Μαΐου στο πλαίσιο του οποίου περίπου 200 μέλη του επισκέφθηκαν το πρωί του Σαββάτου το χωριό Φυλάκιο της Ορεστιάδας, όπου δημιουργήθηκε ένας νέος χώρος κράτησης. Το ίδιο βράδυ πραγματοποιήθηκε συζήτηση στο Εργατικό Κέντρο Κομοτηνής, με συμμετοχή των επισκεπτών, αλλά και ντόπιων.
Στα αιτήματα του Δικτύου περιλαμβάνονται: Να κλείσουν τα στρατόπεδα κράτησης – φυλακές ασφαλείας, όπου στοιβάζονται άντρες, γυναίκες και παιδιά. Να σταματήσουν οι επαναπροωθήσεις και οι απελάσεις στην Τουρκία. Να σταματήσει η κράτηση σε απομόνωση. Να επιτραπεί η ανεμπόδιστη πρόσβαση συλλογικοτήτων στα κέντρα κράτησης. Να σταματήσουν οι ξυλοδαρμοί και οι βασανισμοί ανθρώπων στα κρατητήρια. Να παρέχεται προστασία σε όσους πρόσφυγες φτάνουν στον ελλαδικό χώρο. Να πάψει η κράτηση των αιτούντων άσυλο. Να δημιουργηθούν κέντρα υποδοχής ανοιχτά στην κοινωνία και να δοθεί άσυλο στους πρόσφυγες.
Να σημειωθεί ότι το Φυλάκιο Ορεστιάδας αναμένεται να επισκεφθεί ο υπουργός Εσωτερικών Προκόπης Παυλόπουλος την Κυριακή, 10 Ιουνίου, στο πλαίσιο επίσκεψης που θα πραγματοποιήσει στη Θράκη.
Η εκπρόσωπος του Πανελλαδικού Δικτύου Αντιρατσιστικών και Μεταναστευτικών Οργανώσεων Όλγα Λαφαζάνη μίλησε στον ΠτΘ,
στο περιθώριο της εκδήλωσης.
ΠτΘ: Ο λόγος της παρουσίας σας στην Κομοτηνή;
Ο.Λ.: Έχουμε έρθει εκ μέρους του Πανελλαδικού Δικτύου Αντιρατσιστικών και Μεταναστευτικών Οργανώσεων, που δημιουργήθηκε επίσημα πριν τρεις μήνες. Στην ουσία είναι η πρώτη δράση του Δικτύου που περιλαμβάνει ομάδες που βρίσκονται σε όλη την Ελλάδα, τη Θεσσαλονίκη, τη Λαμία, το Βόλο, την Αθήνα, τη Λάρισα, αλλά και σε νησιά των συνόρων όπως η Χίος, η Σάμος και η Μυτιλήνη, αλλά και στην Κρήτη, τα Χανιά και το Ρέθυμνο.
Στόχος του Δικτύου το πρώτο διάστημα είναι να μιλήσουμε και ν’ ανοίξουμε στην κοινωνία το θέμα των συνόρων, των ελέγχων, των χώρων κράτησης, των ναρκοπεδίων, των απελάσεων – παράνομων ή σχεδόν παράνομων.
ΠτΘ: Τι ακριβώς έγινε στο Φυλάκιο;
Ο.Λ.: Έγινε μια κινητοποίηση στο χωριό Φυλάκιο της Ορεστιάδας, εκεί που λειτουργεί ο νέος χώρος κράτησης. Λέγεται Πρότυπο Κέντρο Υποδοχής και Διαμονής Λαθρομεταναστών. Αμφισβητούμε όλη αυτή την πρόταση, γιατί είναι μια πρότυπη φυλακή, με διπλά συρματοπλέγματα, στρατιωτικά φυλάκια στις γωνίες, κάμερες στους εσωτερικούς κι εξωτερικούς χώρους. Δεν είναι κέντρο υποδοχής και διαμονής γιατί δεν υποδέχεσαι κάποιον κλείνοντάς τον σε μια φυλακή. Είναι χώρος κράτησης. Φυσικά, οι άνθρωποι που μπαίνουν δεν είναι λαθρομετανάστες γιατί κανένας άνθρωπος δεν είναι παράνομος κατά τη γνώμη μας. Το θέμα δεν είναι να έχει κάποιος χαρτιά γιατί δεν είναι αυτά που δίνουν υπόσταση σε μια ανθρώπινη ζωή, αλλά η ίδια η αξία των ανθρώπων.
Γιατί ένας άνθρωπος που έχει το ευρωπαϊκό διαβατήριο που είναι ισχυρό να έχει μεγαλύτερη αξία από έναν άνθρωπο που είναι από το Ιράν ή από το Πακιστάν;
Για μένα, όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι κι αυτό είναι πέρα από κάθε νόμο, κάθε σύνορο, είναι μια πανανθρώπινη αξία.
Να συνομιλήσουμε με τις τοπικές κοινωνίες
ΠτΘ: Σ’ αυτό το διάλογο καλείτε τους φορείς που έχουν σχέση με τα θέματα, όπως είναι η Αστυνομία, οι φορείς Υγείας;
Ο.Λ.: Στο πεδίο της μετανάστευσης, υπάρχουν διάφορα δρώντα υποκείμενα, από τους ίδιους τους μετανάστες, τις αντιρατσιστικές οργανώσεις, τις ΜΚΟ, το κράτος, τους θεσμούς. Σ’ αυτή τη φάση επιχειρούμε να συνομιλήσουμε με τις τοπικές κοινωνίες, να δείξουμε την αλληλεγγύη μας στους μετανάστες, αλλά δεν έχουμε σαν στόχο να κάνουμε εκπαιδευτικά σεμινάρια στη συνοριοφυλακή.
ΠτΘ: Εννοώ να συνομιλήσετε, για παράδειγμα, με τους αστυνομικούς διευθυντές.
Ο.Λ.: Κατά καιρούς κάνουμε διάλογο, δίνοντας για παράδειγμα υπομνήματα είτε στην Αστυνομία είτε στο υπουργείο Δημόσιας Τάξης που είναι ο κύριος υπεύθυνος. Βέβαια, στην επίσκεψή μας στο χωριό Φυλάκιο του Έβρου είχαμε κάποιες συνομιλίες. Εκεί χτίστηκε ο νέος χώρος κράτησης, έχει πάνω από 200 πρόσφυγες, οι οποίοι προφανώς δεν φιλοξενούνται, είναι κρατούμενοι.
ΠτΘ: Όπως συμβαίνει συνήθως στους χώρους κράτησης.
Ο.Λ.: Δεν ξέρω εάν το «συνήθως» έχει κάποια νομιμοποίηση και στην κοινωνική συνείδηση. Επίσημα η κράτηση των προσφύγων δεν είναι νόμιμη, είναι παράνομη.
ΠτΘ: Ποιας ανταπόκρισης τυγχάνει η κίνησή σας;
Ο.Λ.: Αυτή είναι η πρώτη μεγάλη δράση που κάνουμε ανοιχτά σε τοπικές κοινωνίες. Οι αντιρατσιστικές ομάδες στη Χίο, τη Μυτιλήνη, τη Σάμο και την Αθήνα κινούνται σ’ ένα πλαίσιο που έχουν φίλους κι εχθρούς όπως οτιδήποτε κι αν γίνεται.
Εδώ ήταν μια ιδιαίτερη κατάσταση. Από τη μία, υπήρχε ένα μέρος της κοινής γνώμης που ήταν πολύ θετικό προς αυτό που κάνουμε, διαπιστώνει ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι εγκληματίες, δεν πρέπει να σκοτώνονται στα σύνορα της Ελλάδος, δεν πρέπει να κρατούνται. Υπάρχει κι ένα πολύ πιο συντηρητικό κομμάτι της κοινωνίας που έχει μια πολύ συγκεκριμένη άποψη για τα σύνορα και την πατρίδα μας και θεωρούν ότι δεν πρέπει να μπαίνουν άλλοι άνθρωποι, γιατί είναι «κακό» για κάποιο λόγο. Θεωρούμε ότι δεν είναι μια ιδιαίτερα διαδεδομένη άποψη, αλλά και είναι ζήτημα δουλειάς με την κοινωνία το ν’ αλλάξει.
ΠτΘ: Έχετε επικοινωνία με παρόμοια δίκτυα σε όλη την Ευρώπη, σε χώρες της οποίας βλέπουμε ότι οι μετανάστες αντιμετωπίζονται με επιφύλαξη; Έχουμε δε το πρόσφατο παράδειγμα με τις γαλλικές εκλογές και την εκλογή Σαρκοζί. Παλαιότερα οι ευρωπαίοι είχαν μια άλλη αντιμετώπιση απέναντι στους πρόσφυγες και τώρα βλέπουμε να κλείνουν τα σύνορά τους.
Ο.Λ.: Θεωρώ το ζήτημα της μετανάστευσης κατεξοχήν πολιτικό. Δε θεωρώ ότι το άνοιγμα ή το κλείσιμο των συνόρων έχει να κάνει μόνο με τη συνείδηση των ανθρώπων που ζουν σε μια περιοχή. Για παράδειγμα, η Γερμανία σε μια εποχή που χρειάζονταν άφθονο εργατικό δυναμικό είχε ανοιχτά σύνορα και πήγαιναν από την Ελλάδα, την Ιταλία, τη Γιουγκοσλαβία χιλιάδες μετανάστες.
Ένα από τα χαρακτηριστικότερα παραδείγματα είναι αυτό της Αμερικής στην οποία κατά την εποχή του χτισίματος των ΗΠΑ ήταν όλοι μετανάστες και δημιουργήθηκε μια κοινωνία δίχως κανένα αποκλεισμό. Όσοι έμπαιναν στην Αμερική έμπαιναν σαν Έλληνες, Άγγλοι, Πορτογάλοι κι έβγαιναν ως Αμερικάνοι, χωρίς να υπάρχουν διαχωρισμοί.
Είναι θέμα πολιτικής το θέμα του ανοίγματος των συνόρων και το πώς γίνεται διαχειρίσιμη η σχέση με τον άλλον. Εμείς έχουμε επαφή με τα ευρωπαϊκά δίκτυα. Για το θέμα των συνόρων γίνεται πολύ σοβαρή δουλειά σε ευρωπαϊκό επίπεδο, κύρια στην Ισπανία και την Ιταλία που έχουν αντίστοιχες περιπτώσεις γιατί είναι χώρες εισόδου προς την Ε.Ε. Είναι πολύ χαρακτηριστικό αυτό που συμβαίνει στα στενά του Γιβραλτάρ μεταξύ Μαρόκου και Ισπανίας, όπου χιλιάδες άνθρωποι προσπαθούν να περάσουν.
Έχουμε επαφή και συμμετέχουμε σε δράσεις άλλων οργανώσεων. Το No Border και το Action Two είναι δυο χαρακτηριστικά μεγάλα δίκτυα τα οποία συναντιούνται στα ευρωπαϊκά κοινωνικά φόρουμ, αλλά κάνουν και τις δικές τους συναντήσεις και προσπαθούμε ν’ ανταλλάσουμε πληροφορίες και να δουλεύουμε από κοινού.
ΠτΘ: Σας ευχαριστώ πολύ.
Ο.Λ.: Κι εγώ.
Μαρία Αμπατζή
Υ
.Γ.: Οι φωτογραφίες από το Κέντρο Κράτησης Προσφύγων στο Φυλάκιο Ορεστιάδας Έβρου είναι του Αρίστου Γιαννόπουλου
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
