Δεν ειμαστε ολοι ιδιοι

Της Αλεξάνδρας Χριστακάκη*

Είμαι Θρακιώτισσα. Κατάγομαι από την Αετοκορυφή της Κομοτινής, όπου και έζησα όλα τα παιδικά και εφηβικά μου χρόνια. Ανήσυχο πνεύμα από τα χρόνια της νιότης μου, φοιτώντας στο Γυμνάσιο των Σαπών, αναζητώντας δρόμους για μια καλύτερη ζωή, μακριά από την μιζέρια και τον συντηρητισμό της επαρχίας στις αρχές του 80, μετακόμισα στην Αθήνα για να σπουδάσω Πολιτικές Επιστήμες. Εντάχθηκα στους συλλογικούς αγώνες μέσα στα αμφιθέατρα της Νομικής και γρήγορα με κέρδισε η δημοσιογραφία. Μέσα από την πένα και το μικρόφωνο έδωσα πάντα το «παρών» στις μάχες για να γίνει η κοινωνία δικαιότερη. Είμαι μέλος της Ομοσπονδίας των Δημοσιογραφικών Ενώσεων. Εργάστηκα στο Mega, στο Σκάι, στο ΣΤΑΡ, και τα τελευταία 13 χρόνια στην ΕΡΤ, πάντα ως συμβασιούχος, άρα επισφαλής. Ποτέ δεν ήμουν κρατικοδίαιτη, ούτε αργόμισθη. Μάχιμη ρεπόρτερ στην «ΠΡΩΙΝΗ ΖΩΝΗ» της ΕΡΤ επί σειρά ετών, όπου δεν δίστασα να καταγγείλω την διαφθορά και τους υψηλόμισθους διαπλεκόμενους στη δημόσια Ραδιοτηλεόραση. Το πλήρωσα με τίμημα την ανέλιξή μου, αλλά κράτησα τις αρχές και την συνείδησή μου καθαρή. Το «μαύρο» και το «πραξικοπηματικό» λουκέτο που έβαλε η κυβέρνηση Σαμαρά –Βενιζέλου στην ΕΡΤ με «έστειλε» στην ανεργία και την ταπείνωση μαζί με άλλους 2500 εργαζόμενους. Όμως χαμογελώ. Εξάλλου ποτέ δεν ήμουν με τους «από πάνω», γιατί ποτέ δεν ξέχασα την καταγωγή μου. Οι αγωνίες του φτωχού αγρότη πατέρα μου, η αγανάκτησή του για τους κόπους του που δεν ανταμείφθηκαν, η ανασφάλεια του εργάτη αδελφού μου και της άνεργης νύφης μου άφησαν τα αποτυπώματα στις αξίες μου.

Ζώντας με μουσουλμάνους από τα παιδικά μου χρόνια διαπαιδαγωγήθηκα στην συνύπαρξη, στην ανοχή στο διαφορετικό και στην «προίκα» της πολυπολιτισμικής κοινωνίας. Διαπαιδαγωγήθηκα την ισότητα και όχι στον ρατσισμό. Δεν επαναπαύθηκα την καριέρα μου αλλά πέρσι στα 50 μου χρόνια, έκανα μεταπτυχιακές σπουδές στην Ψυχιατρική, γιατί με αφορά ο άνθρωπος. Σήμερα, δίνω την μάχη για να σταματήσει ο όλεθρος και η καταστροφή των ελλήνων, μέσα από το ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ. Δίνω τη μάχη, όχι ως επαγγελματίας πολιτικός, αλλά ως ενεργός πολίτης, για να φέρω στο προσκήνιο τους «αόρατους», τους ξεχασμένους, αυτούς που δεν συναγελάζονται με την εξουσία. Για να ξαναβρούν την αξιοπρέπειά τους, για να μπορούν να χαμογελούν, να ονειρεύονται. Για να μπορέσει η Ελλάδα, να ξαναγίνει Ευρώπη. Για να βγουν από την κατάθλιψη τα εκατομμύρια των ανέργων, να σταματήσουν να μεταναστεύουν οι νέοι επιστήμονες, για να αποκτήσουμε αυτοπεποίθηση, να ξαναπούμε πως είμαστε άνθρωποι.

Για να επαναλειτουργήσει η ΕΡΤ, η οποία έδινε ενημέρωση και πολιτισμό στην περιφέρεια, και την οποία σήμερα την έχουνε φιμώσει για να αποβλακώσουνε τους πολίτες και να μην αντιδρούν στις μνημονιακές πολιτικές.

Δεν είμαστε όλοι ίδιοι

Όταν μου πρότεινε ο ΣΥΡΙΖΑ να συμμετέχω στο ευρωψηφοδέλτιό του, έπεσα από τα σύννεφα. Δεν το πίστεψα. Νόμιζα ότι κάποιοι παίζουν μαζί μου. Δεν μπορούσα να αποδεχθώ ότι το κόμμα της σημερινής αντιπολίτευσης (και αυριανής κυβέρνησης) θα ζητούσε από μένα, μία απολυμένη δημοσιογράφο της ΕΡΤ να πλαισιώσει τη λίστα με τους εκπροσώπους του, σ΄ αυτή την κρίσιμη (και ιστορική) εκλογική μάχη. Και η έκπληξή μου δεν οφείλεται μόνο στο γεγονός ότι δεν ήμουν μέλος του κόμματος. Αλλά και στη δική μου πεποίθηση ότι δεν θα γίνω ποτέ επαγγελματίας πολιτικός, ακόμη και της Αριστεράς, με τη σημαία της οποίας πάλευα από τα φοιτητικά μου χρόνια. Εκτός αυτού δεν ανήκα στην κατηγορία των γνωστών μεγαλοδημοσιογράφων ή των γόνων επώνυμων οικογενειών που η θέση στο ευρωψηφοδέλτιο ήταν η ανταμοιβή τους για τις υπηρεσίες που προσέφεραν σε κυβερνητικά κόμματα και μεγάλα συμφέροντα. Ήμουν μία συμβασιούχος της ΕΡΤ επί 13 χρόνια, η οποία ζει στη Νέα Ιωνία και κατάγεται από φτωχή αγροτική οικογένεια της Ροδόπης και η οποία έχει αποφασίσει ότι δεν θα σκύψει το κεφάλι.

Είπα το μεγάλο «ΝΑΙ» μετά από πολύ σκέψη και αφού συμβουλεύτηκα τους δικούς μου ανθρώπους και κυρίως τους συναδέλφους μου, που δώσαμε μαζί τη μάχη ενάντια στο «μαύρο» στη δημόσια ραδιοτηλεόραση. Περάσαμε μαζί δύσκολες αλλά και όμορφες στιγμές. Τους προβληματισμούς μας συντρόφευαν, οι χιλιάδες πολίτες οι οποίοι για πολλές μέρες ύψωναν τη φωνή τους στο ραδιομέγαρο της Αγίας Παρασκευής και μας καλούσαν να σταθούμε όρθιοι, να αντισταθούμε και να συνεχίσουμε, γιατί ο αγώνας μας αφορά την ίδια τη δημοκρατία.

Η συμμετοχή μου στο ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ δίνει φωνή σε κάθε απολυμένο, σε κάθε άνεργο, σε κάθε θύμα της σκληρής πολιτικής των μνημονίων. Δεν αφορά μόνο στο πρόσωπό μου, αλλά σ’ όλους αυτούς τους εργαζόμενους που «μαύρισε» η ζωή τους από τα μέτρα της κυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου. Και είμαστε πάρα πολλοί. Είμαστε οι περισσότεροι και οφείλουμε να πούμε «φτάνει πια» στους πειθήνιους μαθητές της Α. Μέρκελ.

Οφείλουμε να πούμε «ΝΑΙ» στην Αριστερά και να τους διώξουμε, καθώς είναι ξεκάθαρο πως είναι αποφασισμένοι να μη σταματήσουν παρά τα όσα δεινά έχουν προκαλέσει. Δυστυχώς, έχουν συμφωνήσει και για άλλα νέα μέτρα με τους ξένους δανειστές.
Η ευκαιρία είναι ιστορική και δεν πρέπει να την αφήσουμε να χαθεί. Είναι στο χέρι μας, αρκεί να το πιστέψουμε.

*Υποψήφια Ευρωβουλευτής ΣΥΡΙΖΑ, δημοσιογράφος απολυμένη ΕΡΤ

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.